Γιατί σκοτώνουμε τους Αλέξανδρους;

Ο Αλέξανδρος Ανδρικόπουλος, ένας μαθητής της Γ΄ Γυμνασίου, ένα παιδί δηλαδή, έστειλε μια ανοιχτή επιστολή στον υπουργό παιδείας και κατήγγειλε τα κακώς κείμενα στην παιδεία μας.
Η επιστολή αμφισβητήθηκε για την αυθεντικότητά της από πολλούς, λόγω του νεαρού της ηλικίας του συγγραφέως.
Ο Αλέξανδρος έχει γράψει αρκετές επιστολές μέχρι σήμερα. Η πρώτη του επιστολή έτυχε ευρύτατης υποδοχής και δημοσιεύτηκε σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας μεγάλης κυκλοφορίας. Τα δε ηλεκτρονικά μέσα αφιέρωσαν ικανό χρόνο στην προβολή του θέματος.
Μερίδα του τύπου, ηλεκτρονικού και μη, απαξίωσε το θέμα αναβαθμίζοντάς το στο ερώτημα αν δύναται, ο νεαρός Αλέξανδρος, να συγγράψει επιστολές με τόσο καίριες επισημάνσεις.
Ο Αλέξανδρος συνέχισε να γράφει από καιρού εις καιρόν επιστολές με «καταγγελτικό» χαρακτήρα και η αποδοχή τους πλέον είναι από ψυχρή έως απορριπτέα.
Πρόσφατα, με την ευκαιρία της τελευταίας του επιστολής, κλήθηκε σε τηλεοπτική εκπομπή και απαξιώθηκε εντελώς.
Γιατί;
Γιατί σκοτώνουμε τους Αλέξανδρους;
Γιατί σκοτώνουμε τα παιδιά μας;
Τα παιδιά μπορούν, έχουν ταλέντα, έχουν χαρίσματα, προσόντα, κλίσεις. Εμείς δεν μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε. Εμείς οι «μεγάλοι» δεν μπορούμε τις περισσότερες φορές να αντιληφθούμε τα προσόντα που έχουν τα παιδιά μας και τα σκοτώνουμε. Επιθυμία μας είναι να τα εντάξουμε στο «σύστημα», να βρουν μια μόνιμη δουλίτσα στο δημόσιο και να ησυχάσουμε.
Αν διακρίνουμε κάποιο χάρισμα σε ένα παιδί, στην αρχή το επιδεικνύουμε με καμάρι, κυρίως για να προβληθούμε ΕΜΕΙΣ. «Δέστε τι παιδί κάναμε, ΕΜΕΙΣ!». Συνήθως, δημιουργείται ένας θόρυβος γύρω από το παιδί, χωρίς ουσιαστικά να δίνεται καμιά ευκαιρία για αξιοποίηση του ταλέντου του. Όσο μπορεί μόνο του, και αν δεν μπορεί, δεν πειράζει, ένα παιδί ακόμη στο «σύστημα»
Εδώ, βέβαια, στην περίπτωση του Αλέξανδρου, συμβαίνει κάτι άλλο.
Ο Αλέξανδρος, είναι εχθρός.
Ο Αλέξανδρος πρέπει να πεθάνει.
Επειδή ο Αλέξανδρος καταγγέλλει.
Το προνόμιο της καταγγελίας το έχουν οι «μεγάλοι». Ο Αλέξανδρος είναι εισβολέας. Ο Αλέξανδρος ανακατεύεται εκεί που δεν τον σπέρνουν. Μας παίρνει την δουλειά μέσα από τα χέρια μας. Διότι, μόνο εμείς μπορούμε να καταγγέλλουμε. Κανείς άλλος και κυρίως κανένα παιδί. Τί ξέρουν τα παιδιά; «Τι θέλουν πάλι τα μαλακισμένα;»

Κύριοι και κυρίες,
Ο Αλέξανδρος νομιμοποιείται να καταγγέλλει. Είναι ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος. Είναι ο βασικός πελάτης του εκπαιδευτικού συστήματος. Και τι λέει; Λέει, όλα αυτά που λέμε κι μείς στο καφενείο, στην τηλεόραση, στην παρέα, δεξιά και αριστερά. Αλλά αυτός ο Αλέξανδρος, «δεν δικαιούται δια να ομιλεί». Είναι παιδί, είναι μικρός, δεν ξέρει.
Φοβόμαστε κύριοι, φοβόμαστε να παραδεχτούμε ότι αποτύχαμε.
Αποτύχαμε να τους δώσουμε την παιδεία που τους αξίζει.
Και καθόμαστε και λέμε μπούρδες, Δεν τα έγραψε αυτός. Σιγά μην μπορεί να τα γράψει αυτά ένα παιδί 14 χρονών. Τι λέτε ρε; Σιγά τον πολυέλαιο. Το γράμμα μας νοιάζει; Την ουσία δέστε και αφήστε τις υπεκφυγές. Η ουσία είναι αυτή που λέμε όλοι και ασφαλώς την ξέρουν τα παιδιά μας καλύτερα από όλους μας και πρώτα από όλους μας. Γι αυτό κάθε χρόνο τα παιδιά είναι στους δρόμους και στις καταλήψεις. Γι αυτό.
Αλλά τα ξέρουμε όλα αυτά, ξέρουμε ότι έχουν δίκαιο, το μόνο που νοιάζει είναι μη πάρουν κεφάλι τα παιδιά.
Ντροπή να σκοτώνουμε τους Αλέξανδρους.
Ντροπή να σκοτώνουμε τα παιδιά μας.
Θυμάστε την ομιλία μίας Κύπριας στην Βουλή την Εφήβων; Μιλούσε ενώπιον Ελλήνων Πολιτικών και δεν μπορούσε να μιλήσει απ’ το κλάμα, έπεισε το ακροατήριο και παρ’ όλο που ενοχλούσε κάποιους με τα λεγόμενά της, όλοι στο τέλος όρθιοι την χειροκροτούσαν. Έχει χρόνια που συνέβη και κανένα κανάλι δεν την μετέδωσε επειδή δεν μπορούσε να την αμφισβητήσει, επειδή έγινε μπροστά τα μάτια μας.

«Προστατέψτε τα όνειρά μας»,
Δέσποινα – Κλυταιμνήστρα Λάσκαρη, από τον Πειραιά.
«Βοηθήστε μας να πιστέψουμε σε εμάς. Είναι χρέος σας», Κατσιγιάννη Μαρία, Αθήνα.
«Δεν σας προβληματίζει ότι τα προβλήματα που συζητάμε σήμερα τα έχετε ξανακούσει;», Κωνσταντινίδη Μαρία, από την Κόρινθο.
Αυτά τα είπαν φέτος στην Βουλή των εφήβων οι νέοι μας.

«Μεγάλοι» κύριοι και κυρίες,
στο κάτω-κάτω ο Αλέξανδρος υπέγραψε την επιστολή του με θάρρος και με τόλμη. Διατύπωσε απλές αλήθειες και αυτό έχει αξία. Μην τον σκοτώνετε.
Αφού δεν καταφέραμε να τον προβιβάσουμε σε παιδί-θαύμα και να ησυχάσουμε τον απορρίψαμε, αλλά για τα «πραγματικά παιδιά-θαύματα» της ελληνικής παιδείας, τις Νατάσσες, τσιμουδιά.
Τσιμουδιά!!…υποκριτές!!

Σχετικά: κ. Υπουργέ της Παιδείας, Γιατί κύριε Παπαδάκη;

Advertisements

Γιατί κύριε Παπαδάκη;

Ο Αλέξανδρος έστειλε μια ανοιχτή επιστολή στον Υπουργό της Παιδείας, η συνέχεια εδώ:

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΝ Κ ΠΑΠΑΔΑΚΗ.
ΕΔΩΣΕ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΒΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ Κ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΑ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ. ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΟΥ ΤΟΛΜΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ; 
ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΟΥΝ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΑΝ ΓΙΑΤΙ Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ; ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ Ή ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;
ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΕ. ΕΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΦΙΜΩΣΕΤΕ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΕΒΕΣΤΕ; ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΘΥΜΩΝΕΤΕ; ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΑΤΕ. ΟΤΙ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ. 
Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΟΛΜΗΣΕ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΪΔΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ. ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΝ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ.
ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Κ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ;
ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ Π – Γ- Ν – Α – Ν Κ Λ .Π

ΤΟ ΕΙΔΑ ΤΟ ΧΑΛΙ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΤΡΑΠΗΚΑ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥΣ.

ΠΑΡΟΤΙ ΝΕΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ.  
ΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΕΚΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥΣ. 
ΑΝΤΙΘΕΤΑ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΕΡΔΙΣΕ ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΣ ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ. 
ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΕ ΣΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ..

ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!
ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ


ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΗ ΠΑΙΔΕΙΑ; ΝΙΣΑΦΙ ΠΙΑ !!!!

ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΓΙΑ ΑΣΧΕΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ;

ΤΕΛΟΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΕΞΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ;
ΓΟΝΕΙΣ ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΙ. ΕΝΑΣ ΚΟΥΚΟΣ ΔΕΝ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ. ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΩΝΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΩΝΕΣ.

ΓΟΝΕΙΣ Η ΑΜΕΛΕΙΑ ΣΑΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΜΑΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΘΥΜΟ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΠΡΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ.

ΜΑΘΗΤΡΙΑ 3Ης ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΒΟΥΛΑΣ

Αναρτήθηκε στις Χωρίς κατηγορία. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Αλέξανδρος Ανδρικόπουλος: κ. Υπουργέ της Παιδείας

κ. ΥΠΟΥΡΓΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ .
Η παρούσα εποχή όπου εμείς οι νέοι μεγαλώνουμε
δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη.

Η ανθρωπότητα σημαδεύτηκε με ανεξίτηλα σημάδια
σε κάθε τομέα. Με μεγάλες αλλαγές, ανακαλύψεις, προκλήσεις, ελπίδες, αλλά και αιματηρούς πολέμους.
Η Ελλάδα με τα ακραία φαινόμενα διαφθοράς αλαζονείας, παιδεραστίας, εγκληματικότητας, με τα ναρκωτικά και με ένα διαδίκτυο με κακό πρότυπο έγινε εύθραυστη και καταρρέει ηθικά και οικονομικά.
Ας σταθούμε όμως στην παιδεία και το μέλλον της και επιτρέψτε μου να πω πως είναι η χειρότερη του αιώνα μας.
Και θα αρχίσω από τους εκπαιδευτικούς που στις μέρες μας οι περισσότεροι λειτουργούν με αντιστάσεις και ένα είδος υπολογιστή σε μορφή ανθρώπινη που είναι αυστηρά προγραμματισμένη να μην του επιτρέπει να οραματίζεται μαζί σου το μέλλον. Να είναι φιλική μαζί σου και συνεργατική. Να ακούει όλες τις γνώμες και να προκαλεί την πολυφωνία διδάσκοντας την τέχνη του διαλόγου τους κανόνες της συζήτησης και τη δημοκρατία στην τάξη.
Ο σημερινός εκπαιδευτικός δεν έχει συναίσθημα όπως ο παλιός δάσκαλος που νοιαζότανε μέσα και έξω από το σχολείο για τον μαθητή του. Τι και αν δεν είχε δεύτερο κουστούμι. Τι και αν δεν είχε πολλά πτυχία. Είχε αγάπη αξιοπρέπεια και λογική
(ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΤΥΧΙΑ ΑΛΛΑ ΛΙΓΗ ΛΟΓΙΚΗ.)
Στις αίθουσες διδασκαλίας ακούγεται ο λόγος των ποιητών από τον εκπαιδευτικό σαν να σηκώνει πολλές πέτρες. Σαν να έχουν μπει οι εκπαιδευτικοί σε αυτόματο πιλότο, και οι μαθητές βγαίνουν από τη τάξη με κενά και την ανάγκη της εξωσχολικής επιμόρφωσης και ένα τεράστιο δραματικό ερωτηματικό. Οδεύω καλά στον επαγγελματικό δρόμο που διάλεξα ή σε λίγα χρόνια τα πτυχία μου θα είναι άχρηστα και θα χρειαστεί να μεταναστεύσω;


κ. ΥΠΟΥΡΓΕ.
Το θέμα δεν είναι εάν πρέπει να παρουσιαζόμαστε στο σχολείο αλλά από ποιους θα εκπαιδευτούμε και για ποιο σκοπό. Από ποιους θα αντλήσουμε δύναμη κουράγιο για να συνεχίσουμε.
Από εκπαιδευτικούς ρομπότ;
Από εκπαιδευτικούς με κατεβασμένα κεφάλια;
Από εκπαιδευτικούς ψυχασθενείς;
Ο Έλληνας μαθητής πέρα από τα μαθήματα αναζητά στον χώρο που ζει τις περισσότερες ώρες της ημέρας έναν εκπαιδευτικό αξιαγάπητο, αυθόρμητο, ευχάριστο, με πηγαίο και έξυπνο χιούμορ. Χωρίς ψυχοφάρμακα χωρίς βάρη οικογενειακά που τα φορτώνει στα παιδιά. Δεν θέλει το ελληνόπουλο εκπαιδευτικό νοθευμένο και σφραγισμένο στο σάπιο εκπαιδευτικό σύστημα με καθορισμένο ωράριο και με όρια στο άκου μόνο και να κοιτάζει το ρολόι και να εκπαιδεύει πράγματα και όχι παιδιά. Δεν θέλει ο Έλληνας μαθητής εκπαιδευτικό που εάν δεν είσαι πελάτης του μένεις αγράμματος.
Δεν θέλει εκπαιδευτικό που όταν βλέπει λουλούδια ψάχνει για φέρετρο.
Είναι η ανάγκη του ελληνόπουλου που έχει στο DNA για πιο ανθρώπινη εμβέλεια. Δεν είναι δυνατόν να μεγαλώσουμε φυσιολογικά χωρίς ανθρωπιά χωρίς αγάπη. Είναι η ξεχωριστή μοναδική ανάγκη μας για να προκόψουμε. Και όμως η σημερινή Ελλάδα δεν κατανοεί τις ανάγκες μας. Η σημερινή Ελλάδα έχασε την αίγλη της και δεν μπορεί να παίξει το καθοδηγητικό ρόλο που έπαιζε. Τα πρότυπα που λατρεύει η νέα Ελλάδα δυστυχώς είναι τα είδωλα του θεάματος, η εφήμερες επιτυχίες, ο ξέφρενος καταλογισμός, η απαξία, αδιαφορία, παρακμή, αλαζονεία και τα σκάνδαλα.

Μπροστά σε αυτή την βίαιη ισοπέδωση των πάντων οι μαθητές έχουν χαμηλά ποσοστά αυτοεκτίμησης και νιώθουν απομονωμένοι. Οι πολιτικοί, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς δεν κατακτούν και δεν επηρεάζουν πια τα παιδιά θετικά. Και πως άλλωστε αφού χάσανε την ικανότητα; Το 60% των μαθητών πιστεύει ότι για τις αδυναμίες της εκπαίδευσης φταίει το ισχύον εκπαιδευτικό σύστημα το άλλο 40% των μαθητών πιστεύουν ότι η συμπεριφορά των καθηγητών είναι το πιο σοβαρό πρόβλημα. Τα παραπάνω στοιχεία είναι από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.
2ον κ. ΥΠΟΥΡΓΕ.
Παρατηρώ τη γενιά μου που βρίσκεται σε εμπόλεμη θέση από νεαρή ηλικία και συνειδητοποιώ πως κανένας πολιτικός, κανένας εκπαιδευτικός και γονιός δεν έχει το θάρρος να παραδεχτεί το σοβαρό φαινόμενο.. Την έλλειψη επικοινωνίας, την ανασφάλεια, τα ναρκωτικά και την διασπορά πορνογραφίας μέσο διαδίκου που δίνει στην νεολαία ερεθίσματα βίας κακοποίηση και θάνατο. Και ακριβώς σε αυτό το δράμα μας πρέπει όλοι να σκύψετε ανθρώπινα. Δηλαδή στην υποβάθμιση της πνευματικής και ηθικής μας ζωής που για χάρη της θηριώδης υλικής ικανοποίησης των υλικών αγαθών σας μας αιχμαλωτίσατε σε έναν ψεύτικο κόσμο και δεν βλέπετε την ανάγκη των νέων που είναι η ψυχή. Αυτή που κατευθύνει εμάς τους νέους στον δρόμο του καλού και την διάθεση να εργαστούμε για το καλόν.
Οι έφηβοι ακόμα και μικρά παιδιά για να βρουν αδιέξοδο ενσωματώνονται σε παραστρατισμένες ομάδες που εκδηλώνουν επιθετικότητα. Καταφεύγουν σε ναρκωτικά και πορνεία. Στρέφονται στο κακό διαδίκτυο και σε προϊόντα υποκουλτούρας. Το παιδί σήμερα ζει με αντιπρόσωπο ζωής την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Το παιδί σήμερα έπαψε να έχει φαντασία και μεράκι ενθουσιασμό. Έχει οργή για χιλιάδες λόγους. Έχει αγανάκτηση και μια εξεγερτική διάθεση βίας.
ΒΑΛΑΤΕ ΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΣΑΣ ΤΕΛΙΚΑ ΕΣΕΙΣ ΟΛΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΤΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ ΜΕΡΙΑ. ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!!!
Μας μεταλλάξατε σε άγρια θηρία. Μπράβο σας!!!!
Να ζούμε μες στην φρικιαστική ψυχοπάθεια. Μπράβο σας!!!!!
Και το χειρότερο δεν το είδαμε ακόμα.
Η παγκοσμιοποίηση και η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη τείνουν να καταστήσουν στο μέλλον τον άνθρωπο περιττό.
Ωστόσο πρέπει να παραδεχτώ σαν μαθητής που δουλεύω σε έναν υπολογιστή τις εργασίες μου πως θα είχα μείνει αναλφάβητος στο πληροφοριακό εάν διάλεγα την παραδοσιακή μέθοδο και σίγουρα καθυστερημένος στην αγορά του 21 αιώνα. Οι αναλυτές λένε πως το παιδί που διδάσκεται από ίντερνετ και ερευνά είναι εγγυημένα ενήμερο.. Ένα άλλο παιδί που διδάσκεται χωρίς ίντερνετ θα μάθει ανάγνωση και μαθηματικά από καθηγητή ανεκπαίδευτο, πικραμένο γιατί προετοιμάζει αμαθείς νέους και άνεργους. Σίγουρα λοιπόν η τεχνολογία είναι φορέας γνώσης ως αποτύπωση της ιστορίας γύρω από τον πλανήτη. Η παιδεία παίρνει απαντήσεις σε όλες τις ανάγκες ταξιδεύει σε χώρες, σε πλανήτες, στην τέχνη, και στον απίστευτο πλούτο θεμάτων γνώσεων.
Αυτή είναι η θετική όψη του πολιτισμού.
Σίγουρα λοιπόν υπάρχουν θετικά στην τεχνολογία και το ευχάριστο είναι ότι όσα παιδιά είναι ενήμερα με την πρώτη μπορούν να διαφωνήσουν στα αρνητικά γιατί προσωπικά πιστεύω πως όταν δώσεις στην παιδεία περιβάλλον ζωής αρνείται τα υποκατάστατα ζωής.

κ. ΥΠΟΥΡΓΕ.
Για να καταστήσουμε και πάλι τον άνθρωπο πρωταγωνιστή των εξελίξεων και να επαναφέρουμε στο προσκήνιο της καθημερινής μας ζωή τις ξεχασμένες αξίες της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης των ατομικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων χρειάζεται να κινητοποιηθούμε όλοι για να επαναφέρουμε την Ελλάδα εκεί που της αξίζει. Και για να γίνει αυτό πρέπει πάση θυσία το κράτος να αλλάξει πρόσωπο. Να γίνει ανθρώπινο, δίκαιο, ανεκτικό και ακομμάτιστο. Να έχει φιλότιμο, αυτοπειθαρχία, ευγένεια. Και πάνω από όλα αξιακά πρότυπα που να απαντούν με ελληνικό τρόπο στα αιτήματα της εποχής μας.
Με το χέρι στην καρδιά σας λέω πως δεν ζητώ και δεν διεκδικώ τίποτα περισσότερο που σαν Έλληνας να μην μου ανήκει. Θέλω τη δική μου γλώσσα, τη δική μου ιστορική μνήμη. Τις αξίες του ελληνισμού, την αλληλεγγύη και την διάδοση του δικού μου πολιτισμού. θέλω τη δική μου θάλασσα, την δική μου ποίηση. θέλω γαλήνη ειρήνη. θέλω δικαιότερη ζωή, θέλω μια κοινωνία με αίσθημα ευθύνης απέναντι στα παιδιά στους γέροντες στα ανυπεράσπιστα ζώα και στο περιβάλλον. Θέλω ένα κράτος όπως ο ήρωας της ελληνικής παράδοσης. Ο ήρωας Πρόμαχος που είναι έτοιμος να θυσιαστή για να ζήσουν οι άλλοι και όχι να θυσιάσει τους άλλους για να ζήσει αυτός όπως ισχύει λχ με τα ηρωικά πρότυπα της δυτικής κουλτούρας.[Τον καουμπόι ή τον Ράμπο]
Πρώτο χρέος σας λοιπόν πρέπει να είναι η επιδίωξη της ποιοτικής ζωής των παιδιών. Και ποιότητα σημαίνει υγεία. Γονική στοργική παρουσία. Αγάπη σεβασμό- διάλογο- ενημέρωση για το φαινόμενο παιδεραστίας. Δεν έχουμε άλλο τρόπο να διασωθούμε από το καμίνι της αγριότητας και βίας.
Πιάστε το χέρι μας κ. Υπουργέ παιδείας. Εμείς σας το απλώνουμε για να πάμε μπροστά. Για να αναζητήσουμε όλοι μαζί μια καλύτερη δίκαιη ανθρώπινη εξειδικευμένη εκπαίδευση. Αλλιώς η υποβαθμισμένη παιδεία θα βρεθεί αργά η γρήγορα στην ουρά του πολιτισμού και θα υποχρεωθούμε εμείς οι νέοι να ακολουθούμε σαν ταπεινωμένοι υπήκοοί τους αναβαθμισμένους και υπεύθυνους λαούς.
Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος (μετά το περιβάλλον και λειψυδρία) που μας απειλεί στον αιώνα που έρχεται είναι ότι κανείς δεν θα ρωτάει πια κανέναν και ότι τα πάντα θα διεκπεραιώνονται μέσα από την τεχνολογία και την ανωνυμία. Φαινόμενα που θα μας οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην ψυχική διατάραξη.Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής είναι ήδη ορατό σε άλλους λαούς.
Θα ήθελα να κλείσω με μια φράση του Οπενχάιμερ μετά την εκτόξευση του αμερικανικού διαστημοπλοίου (Απόλλων) για την κατάκτηση της σελήνης.

«Μεγάλα τα επιτεύγματα αλλά αν ο άνθρωπος δεν βρει τις πνευματικές του ρίζες και την ανθρωπιά του τότε θα συγκρουστεί στα βράχια της παραφροσύνης.»

Με σεβασμό
Αλέξανδρος Ανδρικόπουλος
μαθητής της Γ΄ Γυμνασίου Αρθρογράφος

Γιατί σκοτώνουμε τους Αλέξανδρους;
Αναρτήθηκε στις Χωρίς κατηγορία. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Ακούει κανείς;

«ΕΓΡΑΨΑ την επιστολή γιατί ήθελα να αφυπνίσω τους γονείς», λέει ο 13χρονος Αλέξανδρος
Του ΘΩΜΑ ΤΣΑΤΣΗ
Ο Αλέξανδρος πηγαίνει στην πρώτη Γυμνασίου, μαθαίνει αγγλικά, παίζει μπάσκετ και τένις. Διαβάζει αρκετά και γράφει ακόμη περισσότερο. Χαμογελαστός και ευγενικός. Μόλις τελείωσε τα μαθήματά του χθες το βράδυ κάθισε στον καναπέ στο καθιστικό του σπιτιού του απέναντι από τη μητέρα του και απαντούσε στις ερωτήσεις:
Αλέξανδρος Ανδρικόπουλος, μαθητής της Α’ τάξης Γυμνασίου Βουλιαγμένης: Δεν βλέπω τηλεόραση
«Εγραψα την επιστολή γιατί θα ήθελα να αφυπνίσω τους γονείς. Τους γονείς που πρέπει να μιλάνε περισσότερο με τα παιδιά τους, τους γονείς που αφιερώνουν λίγο χρόνο στα παιδιά τους, τους γονείς που όταν τα παιδιά ζητάνε να βγούνε μια βόλτα απαντούν: «Δεν έχω χρόνο να πάμε βόλτα, μπορώ όμως να σου κάνω ένα δώρο». Σ’ αυτούς τους γονείς γράφω την επιστολή μου». Ελευθεροτυπία, 07-11-2006
Η επιστολή αποπνέει την αθωότητα ενός παιδιού 13 χρόνων, έχει ορθογραφικά και συντακτικά λάθη που διορθώθηκαν, είναι όμως γεμάτη αλήθειες που θα φέρουν σε δύσκολη θέση όλους εκείνους στους οποίους ο Αλέξανδρος απευθύνεται. Ο μικρός περιγράφει μ’ έναν δικό του τρόπο τις αιτίες που τον οδήγησαν να γράψει αυτό το γράμμα που περιγράφει τον «άρρωστο κόσμο που κατοικεί στο ελληνόφωνο κρατίδιο με χαμένη μνήμη». Χρειάστηκε μία εβδομάδα να τελειώσει το κείμενο που έστειλε στην «Ε». «Είμαι παιδί και χρειάζομαι χρόνο. Γράφω ένα κομμάτι κάθε ημέρα», λέει αφοπλιστικά.
Αναμφισβήτητα σε ό,τι αφορά την πιο συγκλονιστική είδηση από τον Τύπο και την τηλεόραση μέσα στο 2006 πρέπει να είναι η εξαφάνιση του συνομήλικού μου και συνονόματού μου Αλέξανδρου από τη Βέροια και η ιστορία με τον βιασμό μιας μαθήτριας της Αμαρύνθου.
Τα μαντάτα δυσάρεστα. Οι εμπλεκόμενοι, παιδιά της δικής μου ηλικίας, και τα σενάρια εφιαλτικά.
Οι συναισθηματικές διαταραχές μέσα στην ελληνική οικογένεια μεγάλες, και μια μανία να ανακαλύψουν συμπτώματα παραβατικά στα παιδιά τους.
Η νέα λέξη που πιπιλίζουν σαν καραμέλα οι μεγάλοι είναι η παραβατικότητα.
Η νέα μόδα που κατασκευάζουν οι επιστήμονες για να φωτογραφίσουν ένα παιδί άτακτο, κακό, είναι η λεξοπαραβατική.
Ξαφνικά, κρίνονται – απορρίπτονται παιδιά που μέχρι σήμερα ήταν λίγο πιο ζωηρά ή παιδιά από ξένες χώρες με άλλη κουλτούρα.
Ολα αυτά συμπληρώνονται με εκφράσεις υποτιμητικές και με πολύ πολύ μυστήριο. Σε ερώτηση που θα θέσουμε εμείς οι μικρότεροι: Γιατί τόση υστερία έτσι ξαφνικά; Τόση ευαισθησία; Σπεύδουν να μας απαντήσουν ότι το κάνουν από ενδιαφέρον ουσιαστικό και αγάπη.
Ας μην τρελαθούμε, αγαπητοί μου γονείς, ανεκπαίδευτοι κατά τα άλλα. Από εσάς ξεκινά το πρόβλημα.
Ναι, σε σας μιλάω. Δεν γεννιέται κανείς έτσι ξαφνικά παραβάτης, ούτε μας χτύπησε ίωση παραβατικότητας από τη μια στιγμή στην άλλη.
Εσείς μας την εισάγετε μαζί με τα επώνυμα ρούχα – τα ακριβά αυτοκίνητα – τα σπίτια με τις πισίνες. Μέσα από την τηλεόραση – τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που μας επιβραβεύουν με μπόνους, με έναν όρο, να σκοτώσουμε όλο και πιο πολλούς. Τέλος, μέσα από την αλλοδαπή ανεκπαίδευτη προβληματική baby sitter.
Θα σας θέσω κάποιες ερωτήσεις και αν έχετε θάρρος απαντήστε μας.
Πείτε μου, αν έχετε Θεό, πότε καθήσαμε στον καναπέ με παρατεταμένη αγκαλιά και χωρίς την πίεση του χρόνου του στρες σαν οικογένεια να μιλήσουμε για τους προβληματισμούς μας;
Να μιλήσουμε για ανθρώπους του πνεύματος και για την πρόοδο της επιστήμης;
Να τρέξουμε στη φύση;
Αφήστε, εγώ θα σας πω, γιατί από τρελό και από παιδί μόνο ακούς την αλήθεια.
Ποτέ. Με ακούτε. Ποτέ. Κάποτε όμως γινότανε. Τότε που υπήρχε το απόλυτο μέτρο σύγκρισης. Κάποτε, που συμβιβαζόσαστε με τη φτώχεια, αλλά ήσαστε ευτυχισμένοι γιατί ήσαστε τίμιοι. Αξιοπρεπείς. Δεν απορρίπτατε αξίες καθημερινές και η ζωή σας είχε χρώμα, γράφατε ποιήματα, διηγήματα την ώρα της δουλειάς.
Χωρίς να έχετε τίποτα, τα είχατε όλα.
Σήμερα παραβιάσατε τη συνείδηση, παύσατε μέσα σας να υποκαθιστάτε το θαυμαστικό με το ερωτηματικό.
Σήμερα εγκλωβιστήκατε στην καταλυτική αποχαύνωση.
Οι ανάγκες σας είναι άλλες. Τα θέλετε όλα χωρίς να μετράτε την τσέπη σας, αλλά τον εγωισμό σας.
Και να τα ακριβά αυτοκίνητα, τα ακριβά ρούχα. Και να τα δάνεια και οι λογαριασμοί.
Ψέματα λέω; Αν λέω, να με κάψει ο Θεός.
Αλήθεια δεν είναι πως όπου βρεθείτε μιλάτε για μια Λάμπρου, μια Μπεζαντάκου και ένα νινί που σέρνει καράβια; Αλήθεια δεν είναι πως μιλάτε για παρανομίες και για εύκολο χρήμα; – ναρκωτικά – σεξ – αδικία – όπλα – θάνατο – fame story; Αυθάδεια και όλα αυτά μπροστά μας; Αυτό για σας λέγεται παιδεία, κουλτούρα;
Αχ άρρωστε κόσμε, που κατοικείς στο ελληνόφωνο κρατίδιο με χαμένη μνήμη.
Αχ! γονείς εσείς, ανεκπαίδευτοι και σαλταρισμένοι, ξύλο που σας χρειάζεται. Πέστε μου, για να μην τα πάρω, πότε είχαμε γονική παρουσία εμείς τα παιδιά του 21ου αιώνα; Πότε καθήσαμε ήρεμα στα γόνατά σας, έτσι, για να γνωριστούμε καλύτερα, να ανοίξουμε ένα βιβλίο του Καβάφη, του Ρίτσου, έναν Καζαντζάκη; Σαν εκείνο να δεις που διάβαζε η γιαγιά μας σε σας, «Ενα παιδί μετράει τα άστρα». Ποτέ. Ναι, ποτέ. Μας ακούτε νεοέλληνες και τσιφτετέλληνες γονείς; Ποτέ. Μας εκπαιδεύσατε να ζούμε σε έναν κόσμο χωρίς αισθητική. Σε έναν κόσμο που κερδίζετε με τη δύναμη της υποταγής, του φόβου, του όπλου, τη μαγκιά και την πνευματική μιζέρια.
Αλλά όταν έρθει η ώρα να δείτε κατάμουτρα το δημιουργικό σας χάλι, την κατάντια σας, αντί να προσπαθήσετε να επανορθώσετε, λέτε πως δεν μας αναγνωρίζετε.
Προς Θεού τόσο εγωισμός, μα τόσο…

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ
13 ετών
Μαθητής Α’τάξη Γυμνασίου
Βουλιαγμένης
Αρέσει σε %d bloggers: