Τέσσερα Χρόνια Χαμομηλάκι

Ήταν 4 χρόνια πριν. Μια μέρα του Νοέμβρη.
 

Άξιον Αγάπης
κάθε παιδί – Χαμομηλάκι
όπου γης,
όποιας φυλής,
όποιας πατρίδας.
Αυτή η ιστοσελίδα φτιάχτηκε για ένα παιδάκι που ταλαιπωρήθηκε πολύ και αγκάλιασε τα παιδιά ΟΛΟΥ του κόσμου.

Είπαμε, να φτιάξουμε ένα ιστολόγιο, ένα blog, μια συντροφιά ΧΩΡΙΣ ΛΕΦΤΑ, για να λέμε πράγματα για τα παιδιά.

Να λέμε αυτά που αγαπάνε τα παιδιά.
Να λέμε αυτά που στενοχωρούν τα παιδιά.
Να λέμε πως να προφυλαχτεί ένα παιδί.
Να λέμε πως ένα παιδί θα μεγαλώσει καλύτερα, πως θα νοιώσει καλύτερα.
Να στηλιτεύσουμε όλα τα κακά, όλα τα δυσάρεστα, όλα τα εγκλήματα που γίνονται σε βάρος των παιδιών

Το παιδί είναι ο αδύναμος κρίκος του ιστού της κοινωνίας μας
και εκεί χτυπάει το κακό.
Το παιδί είναι το πιο απροστάτευτο πλάσμα σ’ αυτό τον κόσμο.
Σ’ αυτόν τον κόσμο τον «καλό».
Το παιδί, πρέπει κάποιος άλλος να το προστατεύσει.
Πρέπει να το προστατεύσει η μάνα του, ο πατέρας του, ο γονιός του, ο κηδεμόνας του, ο δάσκαλός του, η κοινότητα, η πολιτεία.
Το παιδί δεν μπορεί μόνο του. Είναι ευάλωτο παντελώς, από κάθε άποψη. Ευάλωτο σωματικά, ψυχικά, πνευματικά.

Και είπαμε, έστω και ένα παιδάκι να γλυτώσει,
αξίζει αυτή η προσπάθεια.
Έστω και ένα.


Και από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι. Όταν ξεκίνησε το Χαμομηλάκι, ήταν λίγα ιστολόγια που αναφέρονταν στο παιδί, κυρίως γονιών που ήθελαν να μοιραστούν την χαρά τους για το παιδί τους, ή να ελαφρύνουν τον πόνο τους για το παιδί τους που υπέφερε, κοινοποιώντας το πρόβλημα του παιδιού τους, για να πάρουν δύναμη από την συμπαράσταση των συνανθρώπων μας. Λίγες ιστοσελίδες οργανωμένες ήταν.  Ήταν το Χαμόγελο του παιδιού, η Κιβωτός και μερικές άλλες.

Αλλά λες και φύσηξε ένας ούριος άνεμος. Από τότε έγιναν πολλές ιστοσελίδες αλληλεγγύης, πολλά ιστολόγια που αναφέρονται στο παιδί. Πώς να ντύσουμε το παιδί μας, πώς να του μαγειρέψουμε, πώς να το μεγαλώσουμε, τι να προσέχει το παιδί, τι να αποφεύγει το παιδί. Ο κόσμος ήθελε το καλό και το στήριξε, ίσως να ήταν η συγκυρία, ίσως να ήταν ότι ο κόσμος απηύδησε, αλλά μου φαίνεται ότι και το Χαμομηλάκι έβαλε το λιθαράκι του. Γέμισε ο τόπος, ο δικτυακός, με πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.

Βλέπουμε στα διάφορα sites χαμομηλάκια-λουλουδάκια να κοσμούν την πρόσοψή τους και χαιρόμαστε, επειδή νοιώθουμε ότι οι άνθρωποι αγάπησαν το Χαμομηλάκι. Νιώθουμε, ότι αγριεύουν οι «κόσμοι» όταν ακούσουν για την κακοποίηση ενός παιδιού. Νιώθουμε ότι οι μανάδες σφίγγουν πιο πολύ το παιδάκι τους στην αγκαλιά τους όταν έρθει η κακιά η είδηση.

Κι εμείς αυτό θέλαμε. Θέλαμε, να ευαισθητοποιηθούν οι άνθρωποι. Θέλαμε να θυμώνουν όταν ακούνε ότι πειράζουν τα παιδιά. Θέλαμε να αρχίσουν να προσέχουν περισσότερο τα παιδιά τους αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Και θα δείτε, κάποια στιγμή, θα έρθει η ώρα, που σιωπηλά, μ’ ένα χαμομηλάκι στο πέτο θα κατεβούμε όλοι στο Σύνταγμα. Θα κατεβούμε για να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Επειδή τα έχουμε κάνει ρόιδο.

Το πρώτο θέμα στο Χαμομηλάκι εκείνη την 26η Νοεμβρίου ήταν η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού και ένα χρόνο μετά διαπιστώσαμε με έκπληξη ότι η γενέθλια ημερομηνία της ιστοσελίδας το Χαμομηλάκι, ήταν η γιορτή του Αγίου Στυλιανού, του προστάτη των Παιδιών, ίσως επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Το χαμομηλάκι

Αναρτήθηκε στις Χαμομηλάκι. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Το μεγαλείο του στρατιώτη εκείνου…

Αγαπημένοι μας φίλοι,
υπάρχει κάτι σε αυτή την ιστορία με το έπος του `40
που με συγκινεί ιδιαίτερα.
Αυτοί που πολέμησαν τότε…
και τους ακούς να διηγούνται
ξέρετε, στα παλιά ντοκουμέντα, στην τηλεόραση …

το περιγράφουν σαν κάτι φυσικό,
χωρίς έπαρση γι αυτό που έκαναν,
αλλά ως αυτονόητο

Αυτή η στάση, αυτό …
αυτό είναι το μεγαλείο
ούτε γογγυσμούς για τα κρυοπαγήματα, για τα κομμένα μέλη,
ούτε τίποτε

Ο παππούλης μου είχε κρυοπαγήματα, αλλά ποτέ δεν γόγγυσε, δεν διαμαρτυρήθηκε.
Σαν εύσημα τα είχε.

Όταν τα περιγράφουν
λες και περιγράφουν μια καθημερινή ημέρα
Αυτός είναι ο Έλληνας
γι’ αυτό νικούσε,
γι’ αυτό!

Αυτό είναι
ΝΙΚΗΣΕ
Ενώ οι Γερμανοί ήρθαν …
οι Έλληνες νίκησαν

Ήταν οι βίδες της αντίστασης που φύτρωσαν στα πόδια τους και έγιναν ακλόνητοι.

Λένε σε συζητήσεις σήμερα: άλλα τα χρόνια τότε, σήμερα, κανείς δεν νοιάζεται.
Αυτό λοιπόν, δεν μπορώ να το πιστέψω.
Επειδή σε όλες τις φάσεις της πιο μακρόχρονης ιστορίας στον κόσμο, οι Έλληνες πάντα το ίδιο έκαναν.
Πάντα,
Το ίδιο θα κάνουν και τώρα αν χρειαστεί

Σήμερα, κινδύνεψε, ένας πολίτης από χείμαρρο, από νερά που γέμισαν μια ρεματιά.
Πήγε η Πυροσβεστική μας, αλλά τι να πεις;
Η ΕΜΑΚ που διακρίθηκε σε όλη την γη, σαν η καλύτερη ομάδα διάσωσης,
σήμερα λειτούργησε σαν δημόσιος υπάλληλος.
Δυο πολίτες, μπροστά στα μάτια της Πυροσβεστικής, μπήκαν στον χείμαρρο και έσωσαν τον συνάνθρωπο.
Αυτός ο τσαμπουκάς μπροστά στον κίνδυνο, αυτή η αλληλεγγύη, αυτό δεν θα το βρείτε πουθενά.
Αυτή η μαγκιά, υπήρχε και θα υπάρχει πάντοτε στην Ελλαδίτσα μας.

Χρόνια Πολλά σε όλους και πάντα Λεύτερα!
 

Άξιον Αγάπης: Synccom

ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ας δώσουμε στα παιδιά την χαρά !
Είναι τα πιο σημαντικά !
Είναι το μέλλον σ’ αυτή τη γη !
Μόνο με τα παιδιά θα υπάρξει αναπνοή !
Να μεγαλώνεις παιδιά, δεν είναι καθόλου απλό !
Το άγχος καθημερινό !
Μα είναι το νόημα της ζωής,
φθάνει μόνο να το δεχτείς !
Ας ενώσουμε τις αγκαλιές,
χαρούμενες να γίνουν,
οι παιδικές φωνές !
Ας γίνουμε όλοι ευαίσθητοι με τα παιδιά,
το χαμόγελο ν’ ανθίσει, στα χείλη τους ξανά !
Ας μην μένουμε θεατές, στις παιδικές τις συμφορές !
Εδώ θέλω να σταθώ.
Ξέχωρα τι μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε,
για τα παιδιά των πολέμων, της φτώχειας,
των κακοποιημένων παιδιών,
υπάρχει και κάτι άλλο.
Παιδιά με σωματική ή νοητική υστέρηση !
Ας μην είμαστε αλαζόνες, γιατί θα μπορούσε
να ήταν, δικά μας παιδιά !
Είναι ανάρμοστο να στιγματίζονται
και να περιθωριοποιούντε παιδιά,
σε μια πολιτισμένη κοινωνία !
Η Συναισθηματική Αγωγή,
πρέπει πρώτα στην οικογένεια να διδαχθεί
και κάποια στιγμή και η παιδεία, μ’ αυτό ν’ ασχοληθεί !

Το χαρίζω στο Χαμομηλάκι.
Αναρτήθηκε από τις ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Άξιον Αγάπης: VraseRuzi

αξιαγάπητη..

το λουλούδι που βλέπετε είναι η ανηψούλα μου,
στην τρυφερή ηλικία των.. 10 ημερών..

και την συλλογή του «άξιον αγάπης»..

Αναρτήθηκε από ακατάλληλη

Άξιον Αγάπης: RedMikon

ΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΑΓΑΠΗΣ

το δωματιο του γιου μου
ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ http://hamomilaki.blogspot.com/

Σχολικό Λεύκωμα: Σουδάν, Χαρτούμ

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΥΜ

Οι σημαιοφόροι και οι παραστάτες των σχολείωνΑπό τη συμμετοχή του Νηπιαγωγείου στη σχολική γιορτή

Μαθητές του Δημοτικού Σχολείου στη γιορτή
Οι μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου παρουσίασαν θεατρική απόδοση αποσπασμάτων από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη, με παράλληλη μουσική επένδυση με τραγούδια από το ομότιτλο έργο του Μίκη Θεοδωράκη.

Παρελαύνει το Νηπιαγωγείο
Από την παρέλαση του Δημοτικού Σχολείου

Η παρέλαση κλείνει με το Γυμνάσιο-Λύκειο

Η χορευτική ομάδα του Δημοτικού Σχολείου
Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί από τους μαθητές και τις μαθήτριες
του Γυμνασίου-Λυκείου



Τα παιδιά των σχολείων μας
Και ο επίλογος, οι τρεις Βασίληδες των σχολείων μας!
Ο τέταρτος είναι φυσικά ο vad,
ο οποίος βέβαια βρίσκεται πίσω από τη φωτογραφική μηχανή.

Αναρτήθηκε από VaD

Σχολικό Λεύκωμα: Δημοτικό Σχολείο Δρυμού-Μυγδονίας

ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ από ένα Δημοτικό

Το σχολείο και η οικογένεια συνδέονται στενά με την ανάπτυξη και την εξέλιξη του παιδιού. Είναι θεσμοί διαφορετικοί που δεν αντικαθιστά ο ένας τον άλλο, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται, καθώς και οι δύο επιτελούν ένα κοινό έργο από διαφορετική θέση. Όταν ο γονιός και ο/η  δάσκαλος/α καταφέρνουν να οριοθετούν τους ρόλους τους, επικοινωνούν πιο εύκολα μεταξύ τους και η επιτυχία του παιδιού στο σχολείο, τους κάνει να χαίρονται. Το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος εκπαίδευσης των γονέων, αρκεί και οι ίδιοι να ανταποκρίνονται στις συγκεντρώσεις που πραγματοποιεί αυτό. Η ενημέρωση των γονέων ενισχύει το ρόλο τους και την εκτίμηση που οι γονείς έχουν για τον εαυτό τους. Τους βοηθάει να κατανοήσουν τη σημασία της πρόληψης και να δουν το ζήτημα της ψυχικής και σωματικής αγωγής και υγείας του παιδιού τους ,στη συνολική του διάσταση.
Χρήσιμες συμβουλές: 

  • Όταν υπάρχει πρόβλημα συμπεριφοράς, χαρακτηρίζουμε την πράξη κι όχι το ίδιο το παιδί.
  • Καμιά πράξη τον παιδιού δεν έχει οριστικό χαρακτήρα: όλα μπορούν να αλλάξουν με προσπάθεια, εκτίμηση και συμπαράσταση.
  • Οι τιμωρίες και οι απειλές δε φέρνουν σχεδόν ποτέ καλό αποτέλεσμα: τα παι­διά χρειάζονται πληροφόρηση, συζήτηση κι επιχειρήματα για να πειστούν.
  • Τα παιδιά αναζητούν στους γονείς τους σταθερά πρότυπα ζωντάνιας, μαχη­τικότητας, εφευρετικότητας και αγάπης.
  • Καλό είναι να είστε δάσκαλοι των παιδιών σας περισσότερο στα ζητήματα της ζωής και λιγότερο στα μαθήματα του σχολείου.

δημοσιευμένο από τον : paris2 στην κατηγορία ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ
Αρέσει σε %d bloggers: