Η μητέρα παρούσα σε όλες τις φάσεις ανάπτυξης του παιδιού-Ο ρόλος της μητέρας κατά τη βρεφική ηλικία

Η βρεφική ηλικία του ανθρώπου παίζει σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα εξέλιξή του. Έχει παρατηρηθεί από έρευνες, ότι βρέφη που μεγάλωσαν μακριά από την οικογένειά τους και έζησαν στο απρόσωπο κλίμα ενός ιδρύματος, είχαν καθυστέρηση στην νοητική τους ανάπτυξη και η συμπεριφορά τους ήταν περίεργη και αλλοπρόσαλη σε σχέση με τα παιδιά που μεγάλωναν κοντά στους γονείς τους, ακόμα και κάτω από άσχημες συνθήκες (πχ. παιδιά που γεννιούνται σε φυλακές).
Τα βρέφη που δεν έχουν κοντά τους τη μητέρα τους -κυρίως- δεν κοινωνικοποιούνται σωστά. Ας μην ξεχνάμε ότι κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται κοινωνικός αλλά γίνεται, γιατί δεν υπάρχουν κοινωνικά ένστικτα, με την έννοια της κληρονομικής υποδομής.
Η μητέρα στην περίοδο αυτή είναι ο πρώτος φορέας κοινωνικοποίησης του βρέφους κι αν δεν υπάρχει κοντά του, το βρέφος φτάνει στα όρια της ιδιωτείας.
Κάθε βρέφος είναι ένα ξεχωριστό πρόσωπο, το οποίο δεν το γνωρίζει άλλος κανείς καλύτερα από την μητέρα του, η οποία προσαρμόζει τον εαυτό της για να το κατανοήσει και να το πλησιάσει.
Η αγάπη της μητέρας είναι αγνή, πρωτόγνωρη, ακατέργαστη, μεγαλόψυχη, διακατέχεται από τρυφερότητα, στοργή και αυθορμητισμό. Όλα αυτά τα επιζητά το βρέφος, ως εκπλήρωση της ανάγκης να νιώθει σιγουριά και ασφάλεια και να νιώθει ότι αγαπιέται.
Ο ρόλος της μητέρας προς το βρέφος είναι σημαντικός για την κοινωνικοποίησή του. Δεν πρέπει να αφήνει την ανατροφή του σε τρίτα πρόσωπα όπως σε παραμάνες, σε παιδικούς σταθμούς κτλ., αλλά η ίδια πρέπει να ασχολείται μαζί του, να του μιλάει συνέχεια και να το παίζει. Το βρέφος από την πλευρά του, ανταποδίδει όλη αυτή την στοργή της μητέρας του με το χαμόγελό του, το οποίο είναι και το πρώτο δείγμα κοινωνικής συμπεριφοράς.
Πολύ σημαντικό ρόλο στην κοινωνικοποίηση του βρέφους και την ομαλή εξέλιξη της ανάπτυξής του, παίζει ο θηλασμός. Με τον θηλασμό, δημιουργείται ψυχικός δεσμός ανάμεσα στο βρέφος και στην μητέρα και είναι το πρώτο στάδιο της κοινωνικοποίησής του.
Η καλή ψυχολογία του βρέφους, εξαρτάται από την ψυχολογία της μητέρας, η οποία οφείλει να το έχει καθαρό, ευτυχισμένο και να προσέχει όλες τις αντιδράσεις του, γιατί μέσα σ’ αυτές κρύβονται πολλά μηνύματα που δεν μπορεί να τα πει λεκτικά.

Αφιέρωμα στο μητρικό γάλα

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ, 1 – 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Συχνά ακούει κανείς αόριστα, ότι ο θηλασμός είναι το καλύτερο για το μωρό, σπάνια όμως ακούει κανείς ποια ακριβώς είναι τα πλεονεκτήματά του. Επίσης, από πολλούς ακούγεται η άποψη, ότι βέβαια, είναι καλός ο θηλασμός, αλλά και το τροποποιημένο γάλα αγελάδας, που κυκλοφορεί στο εμπόριο, είναι τόσο καλά επεξεργασμένο που είναι σχεδόν όπως το μητρικό! Προχωρώντας λοιπόν, θα αναφερθούμε στη σύνθεση του μητρικού γάλακτος, που από μόνη της εξηγεί πολλά από τα πλεονεκτήματά του.

Σύνθεση του μητρικού γάλακτος
Νερό:
Το μεγαλύτερο μέρος του μητρικού γάλακτος αποτελείται από νερό, γι’ αυτό ακόμα και στις πιο ζεστές ημέρες δεν υπάρχει κίνδυνος αφυδάτωσης για το μωρό, εφόσον η μητέρα πίνει αρκετά υγρά. Έτσι ακόμα και το καλοκαίρι το γάλα σας αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του μωρού σας και δεν χρειάζονται συμπληρώματα όπως τσάι ή νερό.
Τα κυριότερα συστατικά του γάλακτος είναι, όπως και στη διατροφή των ενηλίκων, οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες και τα λίπη.
Πρωτεΐνες:
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, η σχέση και η σύσταση των οποίων, είναι ιδανική για το ανώριμο ακόμα πεπτικό σύστημα του μωρού σας. Έτσι, οι πρωτεΐνες του μητρικού γάλακτος απορροφώνται εξολοκλήρου από το έντερο του μωρού, ενώ αυτές του ξένου όχι. Ένα μεγάλο μέρος τους, αποβάλλεται άπεπτο με τα κόπρανα. Δεν είναι τυχαίο ότι, τα μωρά που τρέφονται αποκλειστικά με μητρικό γάλα, έχουν μαλακές, σχεδόν υδαρείς κενώσεις, ενώ αυτά που τρέφονται με ξένο γάλα, έχουν σφιχτά κόπρανα και υποφέρουν πιο συχνά από κωλικούς. Τα παραπάνω έχουν σαν αποτέλεσμα, τα μωρά που θηλάζουν να χρειάζονται μικρότερες ποσότητες γάλακτος για να πάρουν βάρος, από ότι αυτά που δεν θηλάζουν, μια και μπορούν να απορροφήσουν στο μέγιστο τις πρωτεΐνες και τα άλλα συστατικά του.
Μέσω της ειδικής σύνθεσης των πρωτεϊνών του μητρικού γάλακτος, τα νεφρά και το συκώτι του μωρού σας δεν επιβαρύνονται στη λειτουργία τους.
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε νουκλεοτίδια, τα οποία έχουν ανακαλυφθεί σχετικά πρόσφατα. Τα νουκλεοτίδια ενισχύουν το αμυντικό σύστημα του μωρού σας και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μωρού και κυρίως στην ανάπτυξη του εντέρου. Τα νουκλεοτίδια είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τα μωρά πού έχουν έρθει πρόωρα στον κόσμο.
Στις πρωτεΐνες του γάλακτος ανήκουν και όλα τα αντισώματα, που περνούν από τη μητέρα στο μωρό και το προστατεύουν από μολύνσεις. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό είδος πρωτεϊνών είναι τα ένζυμα, που παίζουν βασικό ρόλο σε πολλές αντιδράσεις κατά την πέψη του γάλακτος, έτσι ώστε τα συστατικά του να μπορούν να αξιοποιηθούν στο έπακρο. Τα αντισώματα και τα ένζυμα είναι ουσίες πολύπλοκες, που δεν μπορούν να κατασκευαστούν από τη βιομηχανία, είναι δηλαδή αναντικατάστατες!
Υδατάνθρακες:
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε λακτόζη, που είναι μετά τo λίπος, η κυριότερη πηγή ενέργειας για το μωρό. Σε αντίθεση, το γάλα της αγελάδας είναι φτωχό σε λακτόζη, σε σχέση με το ανθρώπινο, πράγμα που «διορθώνεται» από τη βιομηχανία με την προσθήκη ζάχαρης. Ακόμα, το μητρικό γάλα περιέχει το ένζυμο λακτάση, που βοηθά στη διάσπαση της λακτόζης στο έντερο του μωρού και κάνει το μητρικό γάλα ακόμα πιο εύπεπτο.
Το μητρικό γάλα περιέχει όμως και ένα άλλο είδος υδατανθράκων, τον παράγοντα Bifidus. Αυτοί οι υδατάνθρακες, ευνοούν την ανάπτυξη των γαλακτοβακίλων στο έντερο του μωρού. Οι γαλακτοβάκιλοι είναι ένα είδος «καλών» βακτηριδίων, που προστατεύουν το έντερο από την ανάπτυξη άλλων βλαβερών βακτηριδίων, που προκαλούν κωλικούς και γαστρεντερίτιδες. Αυτό γίνεται με τη δημιουργία ενός όξινου περιβάλλοντος, που είναι εχθρικό για την ανάπτυξη των βλαβερών μικροβίων. Τα μωρά που δεν θηλάζουν έχουν αλκαλικό ή ουδέτερο περιβάλλον στο έντερό τους που, με την πρώτη ευκαιρία, ευνοεί την ανάπτυξη των βλαβερών μικροβίων.

Λίπη:
Αποτελούν την κυριότερη πηγή ενέργειας για το μωρό και παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, την ανάπτυξη του εγκεφάλου και την καλή λειτουργία της όρασης. Τα λίπη του μητρικού γάλακτος είναι μακρά πολυακόρεστα λίπη, έχουν δηλαδή, τέτοια σύνθεση που τα κάνει πιο εύπεπτα από αυτά του αγελαδινού γάλακτος. Το ένζυμο λιπάση βοηθά στη διάσπασή τους και δεν περιέχεται στο τροποποιημένο γάλα αγελάδας. Εκτός από αυτό, τα μακρά πολυακόρεστα λίπη παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, που σε αυτή την περίοδο μεγαλώνουν με ραγδαίους ρυθμούς και χρειάζονται πολύ ενέργεια. Έτσι, ο θηλασμός όπως αποδεικνύεται από πολλές έρευνες, έχει μακροχρόνια επίδραση στη δυνατότητα μάθησης και στην ευφυΐα του παιδιού!
Το ποσοστό των λιπών στο μητρικό γάλα διαφέρει, όχι μόνο από μητέρα σε μητέρα, αλλά ακόμα και στην ίδια γυναίκα, είναι διαφορετικό από ώρα σε ώρα. Για παράδειγμα, κατά τις πρωινές ώρες, το μητρικό γάλα είναι πλουσιότερο σε λίπος, από ότι κατά τις βραδινές. Επίσης, στην αρχή του θηλασμού, το γάλα είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και περιέχει λιγότερο λίπος, ενώ προς το τέλος του γεύματος είναι πολύ πλούσιο σε λίπος!

Το μητρικό γάλα είναι ζωντανό!!
Εκτός από τα παραπάνω, το μητρικό γάλα περιέχει βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, αλλά και ζωντανά κύτταρα. Μια σταγόνα γάλακτος περιέχει 4000 ζωντανά κύτταρα με διαφορετικές λειτουργίες, όπως η καταστροφή βακτηριδίων και η μεταφορά σημαντικών, για την άμυνα του οργανισμού, αντισωμάτων!!
Εκτός από τα παραπάνω το μητρικό γάλα περιέχει πολλές ορμόνες. Οι προστανγλανδίνες για παράδειγμα, παίζουν σημαντικό ρόλο στην πέψη. Εκτός από τις ορμόνες, στο μητρικό γάλα περιέχονται και παράγοντες που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μωρού. Οι ίδιοι παράγοντες φαίνεται να ασκούν και προστατευτική επίδραση στο στήθος.
Το ξένο γάλα μπορεί να είναι έτσι κατασκευασμένο, ώστε να μοιάζει με το μητρικό στα βασικά συστατικά του, δεν μπορεί όμως ποτέ να περιέχει όλα τα ζωντανά συστατικά του μητρικού γάλακτος, που παίζουν βασικό ρόλο στην υγεία και την πνευματική και σωματική ανάπτυξη του μωρού σας.

Σχολικό Λεύκωμα: Δημοτικό Σχολείο Δρυμού-Μυγδονίας

ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ από ένα Δημοτικό

Το σχολείο και η οικογένεια συνδέονται στενά με την ανάπτυξη και την εξέλιξη του παιδιού. Είναι θεσμοί διαφορετικοί που δεν αντικαθιστά ο ένας τον άλλο, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται, καθώς και οι δύο επιτελούν ένα κοινό έργο από διαφορετική θέση. Όταν ο γονιός και ο/η  δάσκαλος/α καταφέρνουν να οριοθετούν τους ρόλους τους, επικοινωνούν πιο εύκολα μεταξύ τους και η επιτυχία του παιδιού στο σχολείο, τους κάνει να χαίρονται. Το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος εκπαίδευσης των γονέων, αρκεί και οι ίδιοι να ανταποκρίνονται στις συγκεντρώσεις που πραγματοποιεί αυτό. Η ενημέρωση των γονέων ενισχύει το ρόλο τους και την εκτίμηση που οι γονείς έχουν για τον εαυτό τους. Τους βοηθάει να κατανοήσουν τη σημασία της πρόληψης και να δουν το ζήτημα της ψυχικής και σωματικής αγωγής και υγείας του παιδιού τους ,στη συνολική του διάσταση.
Χρήσιμες συμβουλές: 

  • Όταν υπάρχει πρόβλημα συμπεριφοράς, χαρακτηρίζουμε την πράξη κι όχι το ίδιο το παιδί.
  • Καμιά πράξη τον παιδιού δεν έχει οριστικό χαρακτήρα: όλα μπορούν να αλλάξουν με προσπάθεια, εκτίμηση και συμπαράσταση.
  • Οι τιμωρίες και οι απειλές δε φέρνουν σχεδόν ποτέ καλό αποτέλεσμα: τα παι­διά χρειάζονται πληροφόρηση, συζήτηση κι επιχειρήματα για να πειστούν.
  • Τα παιδιά αναζητούν στους γονείς τους σταθερά πρότυπα ζωντάνιας, μαχη­τικότητας, εφευρετικότητας και αγάπης.
  • Καλό είναι να είστε δάσκαλοι των παιδιών σας περισσότερο στα ζητήματα της ζωής και λιγότερο στα μαθήματα του σχολείου.

δημοσιευμένο από τον : paris2 στην κατηγορία ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

Συμπτώματα κατάθλιψης στα παιδιά

Τα παιδιά δεν είναι άτρωτα σε συναισθήματα και στρεσογόνες καταστάσεις που συντελούν στην εμφάνιση κατάθλιψης.

Ακολουθεί λίστα με πιθανά προειδοποιητικά συμπτώματα κατάθλιψης σε παιδιά, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Οικογενειακών Ιατρών:

  • Έλλειψη όρεξης ή απώλεια βάρους
  • Έλλειψη επιθυμίας για παιχνίδι
  • Έλλειψη αυτοπεποίθησης ή αυτοεκτίμησης
  • Σημαντικές αλλαγές στις συνήθειες ύπνου και στην όρεξη για φαγητό
  • Συχνά ξεσπάσματα θυμού
  • Να μη θέλουν να πάνε σχολείο
  • Γενική αδιαφορία για τον εαυτό τους, τα μέλη της οικογένειας ή δραστηριότητες που κάποτε προτιμούσαν
  • Συχνά ή παρατεταμένα συμπτώματα, στα οποία περιλαμβάνονται ο πονοκέφαλος ή ο πόνος στο στομάχι.

http://www.iatronet.gr

Ένα λίτρο γάλα την ημέρα πρέπει να πίνουν τα παιδιά

Προσφέρει προστασία από καρκίνο, διαβήτη και καρδιοπάθειες, λένε ειδικοί

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008 στην εφημ.Τα Νέα

Πόσα παιδιά και έφηβοι θα δεχθούν να πίνουν τέσσερα ποτήρια  γάλα ημερησίως; Οι Αμερικανοί γιατροί πάντως συνιστούν στους γονείς να τους  δίνουν ειδικά συμπληρώματα βιταμίνης D

Ένα λίτρο γάλα την ημέρα, ποσότητα διπλάσια από τη συνιστώμενη μέχρι σήμερα, πρέπει να πίνουν βρέφη, παιδιά και έφηβοι, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων. Διότι το γάλα είναι πλούσιο σε βιταμίνη D η οποία, εκτός από γερά οστά, φαίνεται ότι προσφέρει προστασία από καρκίνο, διαβήτη και καρδιοπάθειες.
Μέχρι σήμερα, οι ειδικοί συνιστούσαν 200 μονάδες βιταμίνης D (αντιστοιχεί σε περίπου δύο ποτήρια γάλα) για παιδιά και ενηλίκους έως 50 ετών, 400 μονάδες βιταμίνης D για ενηλίκους 51-70 ετών και 600 μονάδες βιταμίνης D για τους ηλικιωμένους άνω των 71 ετών. Ολοένα και περισσότερες έρευνες ωστόσο δείχνουν πως αυτή η βιταμίνη δεν είναι απαραίτητη στον οργανισμό μόνο για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών, δυνατών οστών, αλλά μπορεί παράλληλα να βοηθήσει στην πρόληψη σοβαρών ασθενειών, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα. Πρόσφατες έρευνες στις ΗΠΑ έδειξαν πως η βιταμίνη D περιορίζει έως και κατά 50% τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και περισσότερο από 66% τον κίνδυνο ανάπτυξης επικίνδυνων όγκων στο έντερο. Άλλη έρευνα του Νοσοκομείου St Μary΄s στο Μάντσεστερ έδειξε πως η λήψη επαρκούς ποσότητας βιταμίνης D σε παιδική ηλικία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 έως και κατά 30%.
Αναθεωρώντας λοιπόν τις οδηγίες της, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων συνιστά για τα παιδιά και τους εφήβους 400 μονάδες βιταμίνης D ημερησίως. Και επειδή η ποσότητα αυτή είναι δύσκολο να προσληφθεί μέσω της διατροφής (και της έκθεσης στο ηλιακό φως, είναι και αυτή απαραίτητη για την παραγωγή της βιταμίνης D από τον οργανισμό), συμβουλεύουν τους γονείς να δίνουν στα παιδιά τους συμπληρώματα, αρχίζοντας μάλιστα τη χορήγησή τους αμέσως μετά τη γέννηση.
Οι μητέρες
Το σκεπτικό των Αμερικανών παιδιάτρων είναι πως πολλές μητέρες παρουσιάζουν έλλειψη βιταμίνης D, δεν μπορούν λοιπόν να «μεταβιβάσουν» στα παιδιά τους αρκετή ποσότητα μέσω του θηλασμού.
Από την άλλη, το βρεφικό γάλα σε σκόνη είναι εμπλουτισμένο με βιταμίνη D, οι ειδικοί όμως συνιστούν θηλασμό τουλάχιστον για το πρώτο έτος ζωής του βρέφους.
Επιπλέον, επιχειρηματολογούν οι Αμερικανοί ειδικοί, πόσα παιδιά και έφηβοι θα δεχθούν να πίνουν τέσσερα ποτήρια γάλα ημερησίως;
«Δεν είναι κακό να δίνουμε μια πολυβιταμίνη», δήλωσε ο Φρανκ Γκριρ, επικεφαλής της επιτροπής της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων για τη διατροφή. Στην πραγματικότητα, προσέθεσε, η πολυβιταμίνη είναι η μόνη λύση για πολλά παιδιά. Για την ιστορία πάντως, πολλά μέλη της επιτροπής διατηρούν ή διατηρούσαν σχέσεις με παρασκευαστές βρεφικού γάλακτος και συμπληρωμάτων διατροφής.
Για γερά κόκαλα και όχι μόνο

● Η ΒΙΤΑΜΙΝΗ D είναι απαραίτητη στον οργανισμό για την απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου, με άλλα λόγια για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών, δυνατών οστών. ● ΝΕΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ δείχνουν ότι μειώνει επίσης τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, διαβήτη και καρδιοπαθειών.

● ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΕ βιταμίνη D είναι το εμπλουτισμένο γάλα και τα δημητριακά, το μουρουνέλαιο και τα λιπαρά ψάρια όπως ο τόνος, το σκουμπρί και οι σαρδέλες.

● Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΗΣ μέσω της διατροφής δεν είναι αρκετή. Δεν είναι τυχαίο ότι η βιταμίνη D ονομάζεται και βιταμίνη του ήλιου, αφού για την παραγωγή της απαιτείται παράλληλα έκθεση του δέρματος στο ηλιακό φως, τουλάχιστον 10-15 λεπτά δύο φορές την εβδομάδα.

● Η ΕΛΛΕΙΨΗ βιταμίνης D προκαλεί ραχίτιδα στα παιδιά και οστεοπόρωση στους ενηλίκους.

Πολλά προβλήματα στις σχέσεις γονέων-παιδιών στην Ελλάδα

Τηλεφωνική Γραμμή-Σύνδεσμος για την Ψυχοκοινωνική Υγεία του Παιδιού και του Εφήβου, 801-801-1177
Η Γραμμή-Σύνδεσμος λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή 9.30 το πρωί έως 8.30 το βράδυ, καθώς και το Σάββατο από τις 9.30 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι. Το κόστος της κλίσης είναι μία αστική μονάδα, ενώ η λειτουργία της είναι πανελλαδική.
Ολοένα περισσότερα Ελληνόπουλα αλλά και Έλληνες γονείς απευθύνονται στους ειδικούς της ψυχικής υγείας για να επιλύσουν προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις μεταξύ τους σχέσεις.
Σύμφωνα με στοιχεία από την Τηλεφωνική Γραμμή-Σύνδεσμος για την Ψυχοκοινωνική Υγεία του Παιδιού και του Εφήβου, από τον Ιούνιο του 2005 που τέθηκε σε λειτουργία έως σήμερα έχουν τριπλασιασθεί οι μικροί και οι μεγάλοι που την καλούν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 5 Φεβρουαρίου 2007 έως τις 31 Μαρτίου 2007, οι επτά ειδικοί στην ψυχική υγεία που απαντούν στα τηλεφωνήματα ανταποκρίθηκαν σε 2.298 κλήσεις – από τις συνολικά 4.440 που δέχθηκαν, αλλά δεν απαντήθηκαν όλες ελλείψει προσωπικού.
Το 76% των κλήσεων γίνονται από γονείς, το 10% από εφήβους και παιδιά, το 8% από παππούδες και άλλους συγγενείς, και το 3% από εκπαιδευτικούς.
Το 85% όσων καλούν τον αριθμό 801-801-1177 είναι γυναίκες, ενώ το 17% από μονογονεϊκές οικογένειες. Επιπλέον, περισσότερα από ένα στα δύο τηλεφωνήματα προέρχονται από την Αθήνα, ενώ το 58% αφορούν αγόρια – με το 47% εφήβους, το 23% προβλήματα με παιδιά προσχολικής ηλικίας και το 25% μαθητές Λυκείου.
Το συνηθέστερο πρόβλημα που ζητά επίλυση είναι ο χειρισμός των παιδιών από τους γονείς σε ζητήματα της καθημερινότητας (αφορά το 39% των κλήσεων), ενώ στο 24% των περιπτώσεων οι κλήσεις γίνονται επειδή υπάρχουν προβλήματα σχέσεων – τόσο μεταξύ γονέων και παιδιών, όσο και μεταξύ παιδιών της ίδιας ηλικίας στο σχολείο.
Όπως εξήγησαν σε συνέντευξη Τύπου ο επιστημονικός υπεύθυνος της Γραμμής-Συνδέσμου κ. Ιωάννης Τσιάντης, αναπληρωτής καθηγητής Παιδοψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και η κλινική υπεύθυνος της Γραμμής-Συνδέσμου κυρία Σοφία Βγενοπούλου, παιδοψυχίατρος, στο 27% των εφήβων που καλούν στην Γραμμή ανιχνεύονται στοιχεία ψυχοπαθολογίας – κυρίως κατάθλιψη, άγχος, διαταραχές διατροφής και μαθησιακές δυσκολίες.
Επιπλέον, το 20% των εφήβων που καλούν έχουν προβλήματα στις σχέσεις με τους γονείς τους, το 25% με τους συνομηλίκους και άλλου, το 25% ανησυχούν για την ψυχική τους υγεία, το 6% έχουν ερωτήσεις για θέματα σεξουαλικότητας, το 4% αναφέρουν κακοποίηση και το 4% ανησυχούν για διατροφικές διαταραχές.
Στόχος της Γραμμής-Συνδέσμου, η οποία υπάγεται στην Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ), είναι να ενθαρρυνθούν όσοι καλούν «να κάνουν το επόμενο βήμα», σύμφωνα με τους ειδικούς – είτε αυτό σημαίνει να συζητήσουν το πρόβλημά τους με τους γονείς ή όποιον άλλο αφορά είτε να ζητήσουν διαπροσωπική βοήθεια από ειδικούς στην ψυχική υγεία.
Από την πλευρά του, ο Βοηθός Συνήγορος του Παιδιού κ. Γεώργιος Μόσχος τόνισε ότι σύμφωνα με τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις που έχουν κάνει τα στελέχη του Συνηγόρου του Παιδιού με 3.500-4.000 παιδιά στα 4 χρόνια λειτουργίας του, τα κύρια προβλήματα των παιδιών είναι η έλλειψη επικοινωνίας και εμπιστοσύνης, ο φόβος για τις συνέπειες απ’ όσα λένε και κάνουν, και η απουσία των γονέων τους.
Η απουσία των γονέων μπορεί να είναι λόγω δουλειάς ή επειδή οι γονείς απλώς είναι πολύ κουρασμένοι για να ασχοληθούν με τα παιδιά όταν βρίσκονται στο σπίτι, ενώ η έλλειψη επικοινωνίας αφορά το ότι δεν έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν για ό,τι τα πονά και τα προβληματίζει.
Η Γραμμή-Σύνδεσμος λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή 9.30 το πρωί έως 8.30 το βράδυ, καθώς και το Σάββατο από τις 9.30 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι. Το κόστος της κλίσης είναι μία αστική μονάδα, ενώ η λειτουργία της είναι πανελλαδική.
Σημειώνεται ότι οι υπεύθυνοι της Γραμμής-Συνδέσμου μόλις εξέδωσαν ένα βιβλίο για τους γονείς που τιτλοφορείται «Πώς να μιλήσετε σε ένα παιδί για…» (εκδόσεις ΚΟΑΝ) και παρέχει πρακτικές συμβουλές για θέματα από το διαζύγιο και τον θάνατο έως το ψέμα, τον εκφοβισμό, την σημασία και την υπερβολική χρήση του υπολογιστή.

ΑΠΛΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ

Αγαπημένο μου χαμομηλάκι,

Με αφορμή περιστατικό που συνέβη αυτές τις μέρες, ενημερωθήκαμε από πολλούς σχετικούς με το ζήτημα φορείς (του Γενικού Χημείου του Κράτους συμπεριλαμβανομένου) για τα εξής: Ολοι σπίτι έχουμε ένα κοινό θερμόμετρο υδραργύρου – η χρήση του οποίου απαγορεύθηκε, ευτυχώς, από την 1/1/2011 με οδηγία της Ε.Ε. Ολοι κάποια στιγμή έχουμε σπάσει ένα τέτοιο θερμόμετρο.
Και τι κάναμε: Μαζέψαμε τις ασημένιες «μπιλίτσες» με τα χεράκια
μας ή – ακόμα χειρότερα; – με την ηλεκτρική σκούπα και τις πετάξαμε στα σκουπίδια ή στη λεκάνη της τουαλέτας κ.λ.π.

Μόνο που τότε ίσως δεν ξέραμε ότι ο υδράργυρος, είναι το πιο επιβλαβές βαρύ μέταλλο (θυμάστε σχολείο, Χημεία;), η κατάποση, ή ακόμα χειρότερα, η εισπνοή του οποίου (ΝΑΙ ΟΙ ΜΠΙΛΙΤΣΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ και είναι χειρότερο να τις εισπνεύσεις από το να τις καταπιείς !!!) δύναται να επιφέρει από πρόσκαιρες παρενέργειες (πονοκέφαλο, απώλεια συνείδησης κ.λ.π.) έως μόνιμες καρδιαγγειακές και νεφρικές βλάβες. Ακόμα ακόμα, μπορεί να δημιουργήσει χρωμοσωματικές ανωμαλίες που οδηγούν σε μογγολισμό!!! Συνεπώς, μόλις δούμε τις γλυκούλες ασημί μπαλλίτσες:
1. Ανοίγουμε τα παράθυρα, για να αερίζεται καλά ο χώρος
2. Απομακρύνουμε παιδί ή ζώο.

3. Φοράμε τα γάντια μας (όχι τα μάλλινα του χιονιού, της κουζίνας εννοώ)

4. Με ένα κομμάτι χαρτί συγκεντώνουμε τα σώματα του υδραργύρου, τα οποία λόγω
σχήματος και βάρους εκτοξεύονται μακριά. Προς θεού, δε χρησιμοποιούμε ηλεκτρική σκούπα ή σκουπάκια!!!
5. Τα βάζουμε σε τρεις πλαστικές σακούλες που τις κλείνουμε όσο πιο ερμητικά γίνεται και τα
βγάζουμε στο μπαλκόνι.
6. Τα απορρίπτουμε, όχι φυσικά στα σκουπίδια, αλλά σε
σταθμούς συγκέντρωσης τοξικών αποβλήτων. Οι περισσότεροι δήμοι έχουν τέτοιους πιά.
7. Προμηθευόμαστε από το φαρμακείο ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο.
Μην ακούσω από κανέναν ότι δεν το εμπιστεύεται γιατί δεν είναι ακριβείας. Δεν θα πάθουμε τίποτα εάν μας δείξει 0,1 βαθμό C απόκλιση.

Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις οικολογικές λάμπες φωτισμού με τις οποίες
μας ενθαρρύνουν όλοι -και ορθώς πράττουν – να αντικαταστήσουμε τις απλές λάμπες. Εχουν υδράργυρο!!!! Σε μικρότερη ποσότητα /ανά λαμπτήρα σε σχέση με το θερμόμετρο, αλλά εάν σκεφτείτε πόσες αριθμητικά χρησιμοποιούμε το χρόνο…

Εχετε ακούσει ποτέ ότι δεν πρέπει να τις πετάτε μόλις καούν, αλλά πρέπει να τις συγκεντρώνετε και να τις απορρίπτετε σε ειδικούς για το σκοπό αυτό συλλέκτες; Εγώ αυτό που κάνω είναι να τις συγκεντρώνω σε μια σακούλα, να τις φυλάω κάπου που δεν κινδυνεύουν να σπάσουν και μια φορά στο τόσο να τις πηγαίνω στο IKEA, που έχει σταθμό συγκέντρωσης για αυτές.

Σας παρακαλώ προωθήστε το μήνυμα όπου μπορείτε, να ενημερωθεί ο κόσμος, μιας
κι αυτοί που πρέπει να τον ενημερώσουν κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου…

Μαγειρική, μαθηματικά και όχι μόνο!!

Η μαγειρική είναι ένας πολύ ευχάριστος τρόπος με τον οποίο μπορείτε να δώσετε πάρα πολλά ερεθίσματα στα παιδιά σας, βοηθώντας τα να εξασκήσουν την:

  • Λεπτή κινητικότητα: (ζύμωμα, ανακάτεμα)
  • Μαθηματική αντίληψη : (ένα αυγό, πολλά αυγά, σειρά των υλικών)
  • Αίσθηση του χρόνου (πόση ώρα θα το αφήσουμε στο φούρνο?)
  • Όσφρηση (μυρίσες την κανέλλα?)
  • Αφή (κολλάει το ζυμάρι?)
  • Όραση (φούσκωσε το κέικ? έλιωσε το βούτυρο?) και την
  • Ακοή (ακούς το νερό που βράζει?) και φυσικά και την
  • Γεύση

Όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί σας (απο 4 ετών π.χ.) τόσο περισσότερο μπορείτε να δίνετε έμφαση και στις ποσότητες που χρησιμοποιείτε:

Παροτρύνετέ το να προσέξει:

  • τον δείκτη της ζυγαριάς που δείχνει περισσότερο ή λιγότερο – ζητήστε του να σας πει ποτε θα φτάσει ο δείκτης στον αριθμό 3 (για παράδειγμα 300 γρ.)
  • την μια κούπα με το λάδι που γεμίζετε όχι εως την κορυφή αλλά λίγο πιο κάτω (μισό, ή ένα τέταρτο)
  • τις 2 έως 3 γεμάτες κούπες αλεύρι που θα χρειαστείτε

Θυμηθείτε οτι όσον αφορά τις μαθηματικές έννοιες, αυτό που σας ενδιαφέρει περισσότερο να μεταδώσετε, ειναι οι αναλογίες των υλικών και οτι οι αριθμοί μας βοηθούν να ελέγχουμε και να μετράμε – σε πόση αναλογία (πολύ ή λίγο) θα χρησιμοποιήσουμε ποιά υλικά – για να υλοποιήσουμε τον στόχο μας.

Επικεντρώστε σε αυτές τις λέξεις : πολύ, λίγο, περισσότερο, λιγότερο, αριθμούς απο το ένα ώς το 5.

Δοκιμάστε και μια φορά τι θα γίνει εάν δεν μετρήσετε τα υλικά, ή δώστε την ευκαιρία στο παιδί σας να μετρήσει με τον δικό του τρόπο τα υλικά, ας πουμε με μια κουτάλα ή μεζουρίτσα, έτσι ώστε να μάθει μέσω του αποτέλεσματος, βιωματικά δηλαδή, την σημασία των αναλογιών και το νόημα της μέτρησης των υλικών. Ζητήστε να σας πει και πως μέτρησε τα υλικά – αρκετά πιθανόν να εφεύρει έναν νέο και πρωτότυπο τρόπο και μέτρησης των υλικών – αν ναι, δείξτε ενδιαφέρον για αυτή του την ιδέα.

Θα γίνει άραγε το κέικ αν βαλουμε τα υλικά χωρίς να ακολουθήσουμε συνταγή? Συζητήστε για το αποτέλεσμα.

Καλή διασκέδαση!

http://www.parents.gr/psych/a41

Η µύτη του Πινόκιο: Γιατί τα παιδιά λένε ψέµατα;

Η Έλλη πηγαίνει στη B΄ Δημοτικού. Είναι ένα παιδί αρκετά καλά ενταγμένο στο σχολείο, τόσο από μαθησιακή όσο και από κοινωνική άποψη. Καμιά φορά μόνο παραπονιέται ότι 1-2 συμμαθήτριες, που τις θαυμάζει και θα ήθελε να τις έχει φίλες, δεν την κάνουν πολύ παρέα και προτιμούν ένα άλλο κορίτσι. Την καθιερωμένη ημέρα που οι γονείς συναντούν τους δασκάλους για να μιλήσουν για τα παιδιά, η μητέρα της πέφτει από τα σύννεφα, όταν ακούει τη δασκάλα να τη ρωτάει πώς τα πάνε τώρα που ο άνδρας της λείπει. Διαπιστώνει τότε πως η Έλλη έχει διηγηθεί στην τάξη της ότι ο μπαμπάς της έπιασε δουλειά στην Αυστραλία κι έχει φύγει και ότι το καλοκαίρι θα πάνε να τον βρούνε. Έχει, μάλιστα, περιγράψει και διάφορες λεπτομέρειες της «πολύ όμορφης» πόλης που μένει ο μπαμπάς της, λέγοντας ότι έχει έναν τεράστιο ζωολογικό κήπο (η Έλλη λατρεύει τα ζώα) και πολύ ωραία πάρκα…
Η μητέρα της Έλλης είναι αποσβολωμένη, αισθάνεται ντροπή απέναντι στη δασκάλα και μεγάλη ανησυχία: τι συμβαίνει με το παιδί μου, γιατί να εφεύρει όλο αυτό το παραμύθι, τι έχουμε κάνει λάθος;

«
Ένα από τα ωραιότερα -πιο αστεία, τρυφερά, βαθιά φιλοσοφημένα και ­διεισδυτικά- παιδικά βιβλία που έχουν γραφτεί είναι οι ιστορίες της Πίπης Φακιδομύτης, της σουηδής συγγραφέως Astrid Lindgren. Κι ενώ τα βιβλία της (όχι μόνο η Πίπη Φακιδομύτη, αλλά και όλα τα υπόλοιπα) ξεχειλίζουν από χιούμορ, περιπέτεια, χαρά της ζωής και παιδική ξεγνοιασιά, ταυτόχρονα, τα περισσότερα από αυτά έχουν ως κύριο στοιχείο τους τον παιδικό πόνο: της απώλειας, του θανάτου, της μοναξιάς και της περιθωριοποίησης. Μόνο που, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στα κλασικά παιδικά μυθι­στορήματα, όπως είναι ο «Όλιβερ Τουίστ», η δικαίωση, η ευτυχία και το happy end δεν έρχονται από μια συγκυρία της τύχης που φέρνει κάποιους καλούς ανθρώπους στο δρόμο του άτυχου παιδιού, αλλά μέσα από το ίδιο το παιδί, από τις δικές του «θετικές δυνάμεις».
Η Πίπη, λοιπόν, είναι ένα παιδί ορφανό που ζει μόνο του σε ένα μισοερειπωμένο σπίτι. Μόνο που η ίδια έχει για σύνθημά της τη φράση «Φτιάχνω τον κόσμο μου όπως μου αρέσει να είναι». Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Πίπη ζει μέσα σε ένα τεράστιο «ψέμα»: O πατέρας της είναι καπετάνιος κι έχει γίνει βασιλιάς μιας πρωτόγονης φυλής στις Νότιες Θάλασσες, η ίδια είναι τόσο δυνατή που μπορεί να σηκώσει ένα φορτηγό στα χέρια της και να νικήσει τους πιο επικίνδυνους ληστές και, επιπλέον, είναι πάρα πολύ πλούσια, γιατί ο μπαμπάς της της έχει αφήσει ένα σεντούκι γεμάτο χρυσά νομίσματα. Λυπάται, αισθάνεται μοναξιά, νοσταλγεί τους γονείς της, ζηλεύει τα άλλα παιδιά που έχουν πιο κανονικές ζωές, αλλά η χωρίς όρια φαντασία της τη βοηθά κάθε φορά να ξαναβρεί το δικό της νόημα και τη χαρά στη ζωή της όπως είναι.
Ίσως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να προσεγγίσει κανείς τα παιδικά ψέματα από αυτόν της Lindgren. Πέρα από αυτά που επιτάσσει η ηθική της ενήλικης ζωής, την υποχρέωση, δηλαδή, της προσαρμογής στην πραγματικότητα και την αποδοχή της όπως είναι «αντικειμενικά», η παιδική φαντασία έχει ακόμη τη δύναμη να φτιάχνει το δικό της κόσμο ή, μάλλον, να φέρνει τον κόσμο στα μέτρα της, να του αφαιρεί πράγματα δύσκολα και να του προσθέτει ευχάριστα. Μπορεί πάλι, όμως, και να τα διαλύσει όλα αυτά, όταν παύει να τα χρειάζεται ή όταν συγκρουστεί με την πραγματικότητα: τους γονείς που θυμώνουν με το ψέμα, τους φίλους που ­κοροϊδεύουν, τις ηθικές παραινέσεις του κοινωνικού περίγυρου.


Μπορούμε να πούμε ότι η εποχή του «ψέματος» έρχεται στα παιδιά ταυτόχρονα με την κατάκτηση της γλώσσας. Η γλώσσα, αυτό το καταπληκτικό «όχημα» των σκέψεων και των συναισθημάτων, είναι ένα θαυμάσιο μέσο για να κατακτήσει κανείς τον κόσμο και χαρίζει, στο παιδί που την κατακτά, μεγάλη ελευθερία. Του επιτρέπει να εκφράσει με το δικό του τρόπο αυτά που συμβαίνουν μέσα του και γύρω του, αλλά και να τα «πλάσει» σύμφωνα με τις ανάγκες του, να δοκιμάσει τα όριά του και τα όρια των άλλων.
Όταν ένα παιδί 4 ετών λέει στη μητέρα του για τη δασκάλα που αντιπαθεί πιο πολύ στο νηπιαγωγείο ότι «είναι πολύ καλή, πάρα πολύ καλή, με όλα τα παιδάκια, τα τραβάει, τα σπρώχνει… », δεν λέει ψέματα, δεν αντιλαμβάνεται καν την αντίφαση που υπάρχει στα λόγια του. Η γλώσσα, όμως, το βοηθά να «χωρέσει» αντιφατικά συναισθήματα: «Θέλω να αγαπάω τη δασκάλα μου», «Η μητέρα μου περιμένει να αγαπάω τη δασκάλα μου» και «Η δασκάλα αυτή είναι τέτοια που δεν μπορώ να την αγαπήσω». Oύτως ή άλλως, έως την ηλικία των 6-7 ετών, δεν μπορούμε να μιλάμε για «ψέματα», αφού τα παιδιά βρίσκονται ακόμη στη φάση της «μαγικής σκέψης».


Τι συμβαίνει, όμως, σε μια περίπτωση όπως της Έλλης που περιγράψαμε στην αρχή; Αν και βρίσκεται ακόμη στο όριο της μαγικής σκέψης, παρ’ όλα αυτά, η Έλλη έχει συνείδηση του ότι δεν λέει την αλήθεια. Η ανάγκη της, όμως, να προκαλέσει το ενδιαφέρον στα άλλα παιδιά και να νιώσει ότι «ανήκει» στην ομάδα τους, σε συνδυασμό με την πραγματική ιστορία ενός αγαπημένου θείου που έφυγε για να ζήσει στην Αυστραλία, την οδηγούν κάποια μέρα, χωρίς προσχεδιασμό ή πονηρή πρόθεση, στο να «αναμείξει» λίγο τις ­πραγματικότητες και να φτιάξει τη δική της ιστορία. O σκοπός οποιουδήποτε ψέματος των παιδιών, τις περισσότερες φορές, είναι η αναζήτηση της αγάπης, της αναγνώρισης και της αποδοχής των άλλων, είτε των γονιών είτε των συνομηλίκων. Επομένως, αντιδρώντας με πανικό και απέχθεια μπροστά σε αυτό που μας φαίνεται «τερατώδες» ή σπεύδοντας να ερμηνεύσουμε στο παιδί την πράξη του («Ξέρω ότι το έκανες για να μη σε τιμωρήσω ή για να μη με στενοχωρήσεις»), κάνουμε συχνά το λάθος να παραβλέπουμε εντελώς την πραγματική ανάγκη που κρύβεται πίσω από το ψέμα του.


Η εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο της σχέσης. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο, από τη μια να είμαστε εμείς όσο πιο ειλικρινείς γίνεται, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα παιδιά μας, και από την άλλη να μην τα αμφισβητούμε πριν καν ακούσουμε τη δική τους εκδοχή της αλήθειας. Όσο απίστευτη κι αν ακούγεται η αλήθεια τους, αξίζει να τη σεβαστούμε.
Τα «μικρά» ψέματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με ελαφρότητα και χιούμορ. Το παιδί που λέει ότι έπλυνε τα χέρια του, ενώ τα βλέπουμε άπλυτα, θα σκάσει στα γέλια αν μυρίσουμε τα χέρια του και σουφρώνοντας τη μύτη τού πούμε: «Πάλι το βρομοσάπουνο πήρες, γιατί δεν δοκιμάζεις και το μοσχοσάπουνο;».
Ένα «μεγάλο ψέμα» καλό είναι να συζητιέται, γιατί σίγουρα δεν ειπώθηκε χωρίς λόγο. Η μητέρα της Έλλης θα πρέπει να μιλήσει το συντομότερο με την κόρη της, ήρεμα, χωρίς ύφος κηρύγματος, να της πει ότι έμαθε για το ψέμα της, να δεχτεί τις όποιες εξηγήσεις και να διευκρινίσει για ποιους λόγους δεν είναι καλό να λέμε τέτοια ψέματα. Αυτό, άλλωστε, είναι κάτι που δεν έχει γενικευμένους κανόνες. Κάθε οικογένεια έχει το δικό της μέτρο για το αν και σε ποιο βαθμό ανέχεται το ψέμα κι αυτό θα μεταδώσει και στα παιδιά. Από εκεί και πέρα, αυτό που αποκαλύπτεται ως βαθύτερη συναισθηματική αιτία, η οποία έκανε το παιδί να πει ένα τέτοιο ψέμα, δεν θα λυθεί εκείνη τη στιγμή, αλλά απαιτεί την περαιτέρω διακριτική προσοχή των γονιών.
Oρισμένα πιο «σκόπιμα» ψέματα, ιδιαίτερα μεγαλύτερων παιδιών, μπορεί να απαιτούν εκτός από τη συζήτηση και κάποιου είδους τιμωρία, ώστε τα παιδιά να καταλάβουν ότι τα ψέματα μπορεί να έχουν δυσάρεστες συνέπειες.
Δεν χρειάζεται να δραματοποιούμε τα πράγματα. Τα περισσότερα παιδιά λένε ψέματα, άλλοτε λιγότερο κι άλλοτε περισσότερο, ανάλογα με την προσωπικότητα και τις περιόδους της ζωής τους. Πριν πανικοβληθούμε, λοιπόν, κι αρχίσουμε να βλέπουμε το παιδί μας σαν μελλοντικό εγκληματία, καλό είναι να λάβουμε υπόψη μας κι άλλα «σημάδια»: όταν «κάτι σοβαρό τρέχει με το παιδί», τότε συνήθως τα ψέματα συνοδεύονται κι από άλλα προβλήματα, όπως ένταση, επιθετικότητα ή, αντίθετα, κλείσιμο στον εαυτό του, θλιμμένη διάθεση ή φόβοι, μαθησιακές δυσκολίες κλπ.


Τα παιδιά «μπερδεύουν» την πραγματικότητα με τον κόσμο της φαντασίας τους, γι’ αυτό και δεν μπορούμε, στη φάση αυτή, να μιλάμε για ψέματα. Η περιοχή του εγκεφάλου (προμετωπιαίος λοβός) που μας επιτρέπει να ξεχωρίζουμε το πραγματικό από το φανταστικό δεν έχει ωριμάσει ακόμη. Γι’ αυτό, τα μικρά παιδιά πιστεύουν συχνά ότι έχουν ζήσει πραγματικά κάτι που είδαν στον ύπνο τους ή φαντάστηκαν ή τα εντυπωσίασε.


Τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας γίνονται αισθητά στα παιδιά, οπότε ξέρουν πότε λένε ψέματα και πότε αλήθεια. Παρ’ όλα αυτά, τα ψέματα εξακολουθούν να είναι ένα προσιτό μέσο για να «επηρεάσουν» τα πράγματα και να αποφύγουν ή να αποτρέψουν δυσάρεστες καταστάσεις. Δεν έχουν το ίδιο ηθικό βάρος όπως στην ενήλικη ζωή και πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιείκεια. Ωστόσο, απαιτούν ευαισθησία και προσοχή από τους γονείς, ειδικά όταν επαναλαμβάνονται, γιατί μπορεί να κρύβουν κάποιο πρόβλημα.


Στην εφηβεία, τα ψέματα λέγονται εντελώς συνειδητά πια και συνήθως με ξεκάθαρο σκοπό. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι όλα τα ψέματα των εφήβων ίδια. Καθώς μεγαλώνει η ανάγκη των παιδιών για αυτονομία και ιδιωτικότητα, τα ψέματα μπορεί να είναι ένας τρόπος να ξεφύγουν από την αυστηρή επιτήρηση και τον έλεγχο των γονιών.


Λουίζα Βογιατζή, συμβουλευτική ψυχολόγος.

Παιδί, αδερφάκια, παιδικός, άρνηση προσαρμογής

Στις 16 Μάιος 2008, ο χρήστης PANOS MITSOS έγραψε:
Έχω ένα γιο 3,5 ετών και μόλις πριν ένα μήνα ήρθαν ακόμα δυο κοριτσάκια στην ζωή του ως αδελφάκια (δίδυμα).
Από τότε και λίγο πριν (όταν η μητέρα ήταν στο νοσοκομείο λόγω επιπλοκών) παρουσίασε μια τάση να αρνείται σταδιακά και πιο επίμονα να πάει στο σχολείο (παιδικό) με διάφορες δικαιολογίες.
Κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι (γιατί τον βάλαμε με το ζόρι) γίνεται μάχη για να μπει και να βγει από το σχολικό.
Μας είπε η δασκάλα ότι πρέπει οπωσδήποτε να μην σταματήσουμε το σχολείο έστω και με το ζόρι.
Του μιλάμε συνέχεια για τα πλεονεκτήματα του σχολείου με το  καλό πάντα με σχετική αυστηρότητα μερικές φορές.
Δυστυχώς δεν γινόμαστε πειστικοί.
Τι να κάνουμε, πια κίνητρα να του δώσουμε
Αγαπητέ μας φίλε
Πρώτα σας ευχόμαστε να σας ζήσουν τα χαμομηλάκια σας, να τα καμαρώσετε μεγάλα και τρανά, γερά και ευτυχισμένα.
Όταν στην οικογένεια έρχεται ένα νεογέννητο, το μεγαλύτερο παιδί νιώθει πως χάνει κάτι με τον ερχομό του αδερφού ή της αδερφούλας του.
Στη δική σας περίπτωση ο ερχομός των δυο κοριτσιών σας δημιουργεί συναισθήματα ζήλειας στο αγοράκι σας. Εκεί που το ήταν το επίκεντρο κι απολάμβανε πολλά πράγματα, τώρα πρέπει όλα αυτά τα ωραία και τα γλυκά να τα μοιράζετε με τις αδερφούλες του και δεν είναι εύκολο για κείνο να «αποποιηθεί » την ευχαρίστησή του.
Το βασικότερο, φίλοι μας, είναι να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας, επειδή η αντίδραση του μικρού είναι απόλυτα φυσιολογική. Αισθάνεται ότι, όσο λείπει από το σπίτι τόσο κινδυνεύει να χάσει την αγάπη σας.
Το παιδάκι σας  πρέπει με τα λόγια και τις πράξεις σας να καταλάβει πώς έχει όλη την αγάπη σας και ότι η αγάπη του μπαμπά και της μαμάς του δεν μοιράζεται, δεν μειώνεται από την παρουσία των νεογέννητων.
Όταν λειτουργήσει αυτό τότε οι πιθανότητες να αναπτυχθεί ζήλεια μεταξύ τους είναι μικρές.
Το αγοράκι σας λοιπόν, δε θέλει να πάει στον παιδικό σταθμό και η δασκάλα σάς είπε ότι δεν πρέπει να διακόψει ακόμα και με το ζόρι.
Όχι ζόρι, καλοί μας φίλοι. Όσο και να του μιλάτε για τα πλεονεκτήματα του σχολείου, αποκλείεται να το πείσετε.
Για το παιδάκι σας μετρούν τα πλεονεκτήματα που νομίζει ότι χάνει φεύγοντας από το σπίτι, αφού έτσι κι αλλιώς ο φόβος του αποχωρισμού λειτουργεί μέσα του καταλυτικά.
Για να φεύγει από το σπίτι πρέπει να αγαπήσει τις αδερφούλες του, ώστε να αισθανθεί ασφαλές και όχι ότι απειλείται από τις καινούριες «εισβολείς».
Επιτρέψτε μας να σας αναφέρουμε μερικούς τρόπους που πιθανόν θα σας βοηθήσουν στο σημείο αυτό.
Αν κοιμάται ακόμα σε κούνια, πάρτε του ένα κανονικό παιδικό κρεβατάκι. Θα νιώσει μεγάλος και ως εκ τούτου προστάτης των μωρών, θα γίνει ο μεγάλος αδερφός.
Όταν είναι στο σπίτι να μην ασχολείστε όλοι, πιθανόν και η γιαγιά με τα μωρά. Εναλλάξ κάποιος την ίδια στιγμή να ασχολείται με το αγοράκι σας.
Όταν περιποιείστε ή ταΐζετε τα μωρά, καλό θα είναι να είναι παρόν και να συμμετέχει.
Όταν κάνει κάτι καλά, σε σχέση με τις μικρές να το επαινείτε και να το ανταμείβετε. Τις περισσότερες φορές μια ζεστή αγκαλιά είναι υπεραρκετή.
Μια φορά στο τόσο, πιο συχνά στην αρχή, όταν είναι να φύγετε για το σχολικό, καλό θα είναι να το πάτε στην κούνια των μωρών και να του πείτε να σηκώσει  το σεντονάκι τους, όπου θα έχετε κρύψει ένα μικρό δωράκι. Θα θεωρήσει ότι οι αδερφούλες του, του το χαρίζουν και θα αρχίσει να τις βλέπει με άλλο μάτι. (Αυτό το έχω εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία). Επιστρέφοντας φροντίστε να προσφέρει το αγοράκι σας μια κουδουνίστρα-δώρο, ή κάτι άλλο, στις μικρές, για μη γίνει απαιτητικό απέναντί τους.
Όταν κλαίνε τα μωράκια, ζητήστε του τη συμβουλή του για το τι πρέπει να κάνετε. Θα σας εκπλήξουν ευχάριστα οι απαντήσεις του. Σταδιακά, θα πάρει πολύ σοβαρά το νέο ρόλο του, και θα συμμετέχει  στις κουβέντες σας σχετικά με τις αδερφούλες του.
Δεν του φταίει ο παιδικός σταθμός, καλοί μας φίλοι.
Το «πρόβλημά του» είναι οι μικρές, αλλά μην απογοητεύεστε.
Η αγάπη του σταδιακά θα μεγαλώσει.
Εξαρτάται πολύ από σας.
Και μια θερμή παράκληση.
ΟΧΙ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ
ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Με αγάπη
το χαμομηλάκι


From: PANOS MITSOS
Sent: Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008 12:02
To: To hamomilaki
Subject: Re: βοήθεια
Δυστυχώς και φέτος με την αρχή του σχολικού έτους έχουμε πάλι προβλήματα με το σχολείο.
Πέρσι τον τελευταίο μήνα τον ΜΑΙΟ ο μικρός είχε δεχθεί να πηγαίνει στο σχολείο χωρίς γκρίνια μόνο εάν πήγαινα και τον έφερνα εγώ με το αμάξι μου και όχι με το σχολικό.
Φέτος όμως ενώ συμφωνήσαμε να κάνουμε το ίδιο κάθε πρωί που πηγαίνω να τον πάρω φεύγοντας από την δουλεία μου πάλι κλαίει και αρνείται να κατέβει στο σχολείο με διάφορες δικαιολογίες.
Πηγαίνει μικρά νήπια και τώρα είναι 3 χρονών και 10 μηνών , μήπως να σταματήσουμε να τον στέλνουμε για κάποιο χρονικό διάστημα;
Αγαπητέ φίλε,
Συνεργαστείτε με την δασκάλα του παιδικού σταθμού.
Ρωτήστε αν το παιδί σας έχει κάποιο φίλο στο σχολείο. Αν υπάρχει φίλος να τον καλέσετε στο σπίτι σας, να παίξουν μαζί τα παιδιά.
Στην πρώτη ευκαιρία, σε κάποια επέτειο να πάτε μια τούρτα ή κάποιο γλυκό για να κάνει η δασκάλα του μια γιορτή προς τιμήν του.
Ερευνήστε αν προτιμά φέτος να πηγαίνει με την μητέρα του, εφόσον αυτό εφικτό ή με άλλο στενό συγγενικό πρόσωπο. Η κίνηση αυτή δεν πρέπει να φανεί ως υποχώρηση.
Ελέγξτε αν κάποιο συγγενικό σας πρόσωπο καταφέρεται εναντίον του παιδικού σταθμού.
Μην παλινδρομείτε, να είστε ήρεμοι, αποφασιστικοί και σταθεροί.
Το παιδί τσεκάρει τις αντοχές σας.
Ότι και να κάνετε όμως, μόνο με το καλό, χωρίς βία.
Συζητείστε με τον παιδοψυχολόγο του σχολείου εφόσον υπάρχει.
Το παιδί πήγε στον παιδικό όταν ήρθαν στη ζωή οι αδερφές του και αυτό είναι πρόσφατο. Αυτό το κάνει να αισθάνεται φόβο εγκατάλειψης.
Ασχοληθείτε με το παιδάκι σας, δώστε του σημασία, δείξτε του ότι το αγαπάτε, κάντε το να νοιώσει ασφαλές.
Πρέπει να νοιώθει ασφαλές το παιδί και ότι δεν είναι βάρος και ενόχληση.
Αυτή είναι η ουσία της ανατροφής του.
Δείξτε την αγάπη σας απλόχερα.
Φιλικά
Το χαμομηλάκι

Αρέσει σε %d bloggers: