Απογοήτευση για τους εφήβους

Χαμηλού επιπέδου η ποιότητα ζωής των εφήβων στην Ελλάδα

Χαμηλού επιπέδου η ποιότητα ζωής των εφήβων στην Ελλάδα

Απογοητευτικά είναι τα επίπεδα της ποιότητας ζωής των εφήβων στην Ελλάδα όπως καταγράφονται σε μεγάλη πανευρωπαϊκή έρευνα.
Οι Έλληνες μαθητές ηλικίας 12- 18 ετών δηλώνουν φτωχότερη ποιότητα ζωής σε σχέση με τους συνομηλίκους τους Ευρωπαίους σε τομείς όπως η σωματική και η ψυχολογική ευεξία, οι σχέσεις με τους γονείς και τους συμμαθητές και η αυτονομία.
Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τα θέματα υγείας, η πλειονότητα των εφήβων επισκέπτεται το γιατρό για λόγους βαριάς ασθένειας και σχεδόν ποτέ για προληπτικό έλεγχο.
Σχετικά με την ψυχική υγεία
, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στη χώρα μας δεν καταγράφονται επισκέψεις των εφήβων σε ψυχοθεραπευτή παρόλο που κάποιοι από αυτούς, σύμφωνα με δηλώσεις των γονέων τους, αντιμετωπίζουν είτε ψυχολογικές διαταραχές είτε αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες.
Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση – και μάλιστα με μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες – στις ιατρικές επισκέψεις τις οποίες οι γονείς πληρώνουν από την "τσέπη" τους.
Μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων μαθητών δηλώνει ότι δεν έχει αυτονομία λόγω του φορτωμένου εξωσχολικού προγράμματος, όπως τα φροντιστήρια, ωστόσο τα αγόρια φαίνεται ότι απολαμβάνουν περισσότερα προνόμια από τα κορίτσια.
Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με τους γονείς και τους συμμαθητές, πολλοί έφηβοι τις χαρακτηρίζουν προβληματικές.
Ενδεικτικά, στους 10 μαθητές, οι 2-3 δηλώνουν ότι σπάνια ή και ποτέ δεν μπορούν να μιλήσουν στους γονείς τους όταν το έχουν ανάγκη.
Από την άλλη πλευρά, οι γονείς φαίνεται ότι δεν έχουν συναίσθηση του προβλήματος καθώς μόνο 7 στους 100 δηλώνουν ότι δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με το παιδί τους.
Άλλο ένα σημαντικό στοιχείο της έρευνας για την ποιότητα ζωής των εφήβων είναι ότι 4 στους 10 μαθητές δεν έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι. Αυτό το ποσοστό της Ελλάδας είναι το μεγαλύτερο που καταγράφηκε στις χώρες της Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε η έρευνα.
Επίσης περίπου το 32% των εφήβων δεν διαθέτει δικό του υπνοδωμάτιο. Και αυτό το ποσοστό είναι πολύ μεγάλο στην Ευρώπη καθώς το ξεπερνούν μόνο τα αντίστοιχα ποσοστά της Τσεχίας και της Πολωνίας.

Ορσαλία Φυτά – 28/03/2007

Advertisements

Σχέση γονιού και εφήβου

Παρακαλούμε, γονείς, μη συγκρούεστε με τα παιδιά σας, με τους νέους. Είναι στην δυσκολότερη ηλικία. Ακούστε προσεκτικά αυτά που έχουν να σας πουν.
Δείξτε όση αγάπη μπορείτε περισσότερο. Οικοδομείστε σχέση εμπιστοσύνης. Μην εισπράττετε προσωπικά την κριτική τους. Η κριτική τους αφορά όλους τους γονείς, όλη την προηγούμενη γενιά. Θεωρούν ότι επικρατεί χάσμα μεταξύ γονιών και νέων. Μη προσπαθήσετε να τους πείσετε ότι κάνουν λάθος. Απλά αντιμετωπίστε ήρεμα την συμπεριφορά τους. Είναι μεγάλοι πλέον, έχουν άποψη, ο κόσμος που τους προσφέρουμε δεν τους αρέσει και έχουν δίκαιο. Δείξτε τους σεβασμό. Χρειάζεται κόπος και προσπάθεια για να κερδίσετε εσείς οι γονείς την εμπιστοσύνη των εφήβων σας. Η συνέπεια και η ειλικρίνεια είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί ισχυρή εμπιστοσύνη μεταξύ σας.
Ακούστε τους. Η προσεκτική ακρόαση είναι η βάση της καλής επικοινωνίας. Αν αγαπητοί γονείς κάνετε άλλα πράγματα ενώ σας μιλάει ο γιος ή η κόρη σας, δίνετε την εντύπωση ότι υποβαθμίζετε την συνομιλία στη συγκεκριμένη στιγμή.
Οι ερωτήσεις προς τα παιδί δεν πρέπει να έχουν μορφή ανάκρισης. Προσεγγίστε τα με υπομονή και ήπιο τρόπο. Η επικριτική προσέγγιση δεν βοηθά. Μην πείτε: «είδες που σου τα ‘λεγα»; ειδικά όταν πρόκειται για μια δυσάρεστη εξέλιξη, δεν θα σας ξαναμιλήσουν άνετα, δεν θα μοιραστούν το πρόβλημά τους την επόμενη φορά. Εσείς έχετε το πάνω χέρι, απλά χειριστείτε το θέμα ήρεμα. Σκεφθείτε: «Ήρεμη Δύναμη» και χαλαρώστε, μαλακώστε. Το δικό σας το παιδί είναι απέναντί σας.
Βγάλτε όσα αποθέματα αγάπης έχετε μέσα σας. Δείξτε το εμπράκτως. Κάντε αυτό που θα σας ζητήσουν. Αντιμετωπίστε τους σαν ίσος προς ίσον. Είναι ισότιμοι σας κι ας στηρίζονται οικονομικά ακόμη από σας.
Αν αντιδράσετε και επιμείνετε, τα αποτελέσματα είναι γνωστά απογοήτευση, κατάθλιψη και απομάκρυνση από το σπίτι.
Δεν έχετε πλέον επιρροή επάνω τους λόγω διαφοράς ηλικίας, πρέπει να κερδίσετε την εμπιστοσύνη τους και αυτό προϋποθέτει αγάπη. Ελάτε στην θέση τους. Όχι καυγάδες, για κανένα λόγο, ούτε με τον νεολαίο, ούτε μεταξύ σας.
Βγάλτε όλα τα αποθέματα της ΑΓΑΠΗ σας. Η επικοινωνία μεταξύ γονιού και εφήβου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κατανοήστε ότι συχνά για τον νέο, αγάπη σημαίνει χρόνος μαζί του. Κι αν τώρα δεν σας δίνει χρόνο, να δείξετε υπομονή, να περιμένετε, απλά δείξτε ότι είστε διαθέσιμοι. Μη του κολλάτε, πότε θα φάει πότε θα διαβάσει και τι θα κάνει στην ζωή του. Έχει προβλήματα από μόνος του, μη του προσθέτετε τα δικά σας.
Δεν θα έχετε απαντήσεις για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε. Ρωτήστε το παιδί μέσα σας τι να κάνετε. Αφουγκραστείτε το δικό σας παιδί, έχετε πολλά να μάθετε. Βγάλτε την Αγάπη για το παιδί σας πάνω – πάνω και όλα θα πάνε καλύτερα.
Με αγάπη
Το χαμομηλάκι

ΝΕΟΙ-ΑΛΚΟΟΛ – Στα 11 δοκιμάζουν, στα 15 τα τσούζουν

Από την ηλικία των… 11 ετών φαίνεται ότι αρχίζουν να δοκιμάζουν το αλκοόλ τα Ελληνόπουλα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα στα δέκα αγόρια ηλικίας 11 ετών και το 3,2% των κοριτσιών της ίδιας ηλικίας βρίσκονται με ένα ποτήρι στο χέρι συχνότερα από μία φορά την εβδομάδα.alcochol

Της Νικολέτας Μπούκα

Την ίδια στιγμή τραγική είναι η εικόνα των 15χρονων, καθώς περίπου τρεις στους δέκα δηλώνουν ότι καταναλώνουν, συχνά μέσα στην εβδομάδα, οποιοδήποτε αλκοολούχο ποτό. Μάλιστα δύο στα δέκα αγόρια και ένα στα δέκα κορίτσια προτιμούν τα βαριά ποτά, όπως το ουίσκι και τη βότκα.
Ταυτόχρονα, όπως ομολογούν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των νυχτερινών κέντρων, ανήλικοι καταναλώνουν αλκοόλ όταν διασκεδάζουν, φαινόμενο που πολλές φορές είναι σχεδόν αδύνατο να ελεγχθεί και κατ’ επέκταση να περιοριστεί.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι επισκέψεις σχολείων σε νυχτερινά μαγαζιά κατά τη διάρκεια εκδρομών. Στους μαθητές δεν προσφέρονται αλκοολούχα ποτά, εκτός από μπίρες με πολύ μικρή αναλογία σε αλκοόλ. Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις μαθητών που στέλνουν ενηλίκους να παραγγείλουν γι’ αυτούς ή έχουν μαζί τους ποτά, τα οποία έχουν αγοράσει νωρίτερα από το περίπτερο ή το σούπερ μάρκετ. 
Σανίδα σωτηρίας ίσως αποτελέσει η απαγόρευση της πώλησης αλκοολούχων ποτών σε ανηλίκους από την 1η Ιανουαρίου 2009, η οποία περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για το κάπνισμα, αν και στην Ελλάδα η εφαρμογή των νόμων συναντά δυσκολίες. 
“Η ηλικία στην οποία οι νέοι έρχονται σε επαφή με το ποτό μικραίνει διαρκώς. Οι κύριες αιτίες είναι η μεγάλη προβολή του αλκοόλ μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας και το γεγονός ότι τα παιδιά είναι πιο ελεύθερα και ακούν λιγότερο τους γονείς τους. Θέλουν να δείχνουν με την κατανάλωση αλκοόλ ότι έχουν την ανεξαρτησία της γνώμης και της ζωής τους”, εξηγεί στη “Μ” ο καθηγητής Νομικής ΑΠΘ, κοινωνιολόγος, Νικόλαος Ιντζεσίλογλου. 
Παράλληλα αναφέρει ότι στα πάρτι που διοργανώνονται οι νέοι πίνουν θέλοντας να δείξουν ότι έχουν ωριμότητα και ότι δεν φοβούνται τις συνέπειες μιας συμπεριφοράς, που θεωρείται παρεκκλίνουσα. 
Αναφερόμενος στα έκτροπα που παρατηρούνται σε ελληνικά νησιά από αλλοδαπούς τουρίστες, ο κ. Ιντζεσίλογλου επισημαίνει ότι συνήθως πρόκειται για άτομα που πρέπει να ζουν πειθαρχημένα και υπό περιοριστικούς κανόνες. Πίνοντας αλκοόλ σε μία ξένη χώρα έχουν την ευκαιρία να ξεσπάσουν. Άλλη αιτία για τη συμπεριφορά τους είναι η έλλειψη ιδανικών και νοήματος ζωής.

ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Απογοητευτική είναι η εικόνα και στη Θεσσαλονίκη, καθώς ιδιαίτερα αυξημένα παρουσιάζονται τα ποσοστά των νέων ηλικίας 18-24 ετών, οι οποίοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ.
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του Κέντρο Υποστήριξης Εξαρτημένων Ατόμων "Όασις", η πλειοψηφία των νέων (43,8%) καταναλώνει αλκοόλ μία ή δύο φορές την εβδομάδα, ενώ ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό παρατηρείται στους νέους που πίνουν αλκοόλ πολύ συχνά, πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα, το οποίο φτάνει το 18,7%.
Τα δημοφιλέστερα μέρη κατανάλωσης είναι οι καφετέριες, τα κλαμπ, τα μπαρ και τα εστιατόρια.

Το 96,5% δήλωσε ότι πίνει για διασκέδαση,

το 75,7% για χαλάρωση,

το 75,2% επειδή πίνει η παρέα ή ο σύντροφος και

το 54,2% για να ξεφύγει από τα καθημερινά προβλήματα.

Πάντως, όπως προκύπτει από την έρευνα, η σημαντικότερη συνέπεια κατανάλωσης αλκοόλ είναι η αδυναμία ανταπόκρισης στη δουλειά ή τις σπουδές την επόμενη μέρα, ενώ ακολουθούν και τα προβλήματα σωματικής ή ψυχικής υγείας. Επίσης το 37,1% δήλωσε ότι την επόμενη μέρα έχει "κενά μνήμης", ενώ το 32,5% απάντησε ότι έχει κάποιον συγγενή ή φίλο που αντιμετωπίζει ή αντιμετώπισε στο παρελθόν προβλήματα με την κατανάλωση αλκοόλ.
“Δυστυχώς η κατανάλωση ποτού αρχίζει από όλο και μικρότερες ηλικίες. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η μαγκιά, η ανασφάλεια ωθούν τα νέα παιδιά στο ποτό. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι το αλκοόλ είναι εξαρτησιογόνος ουσία, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο. Κανείς δεν ξεφεύγει εύκολα. Γι’ αυτό και οι γονείς δεν πρέπει να τηρούν ‘ελαφρά’ στάση απέναντι στα παιδιά τους”, συμβουλεύει ο υπεύθυνος του Κέντρου Υποστήριξης Εξαρτημένων Ατόμων "Όασις", Δαμιανός Δουίτσης.
Το κέντρο ιδρύθηκε το 2002, με πρωτοβουλία πρώην εξαρτημένων ατόμων από ναρκωτικά, αλκοόλ και τζόγο. Βρίσκεται στην οδό Μοσκώφ 12 στη Θεσσαλονίκη (τηλ. 2310 508598) και λειτουργεί από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, παρέχοντας υποστήριξη και ενημέρωση σε εξαρτημένα άτομα και τις οικογένειές τους.

πηγή: εφημ. Μακεδονία

Ιουλ 31, 2008

Αναρτήθηκε στις Εφηβεία. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Ανεξαρτησία από έναν κόσμο με εμμονή στο βάρος

 my-body copy Μια «Διακήρυξη Ανεξαρτησίας από έναν Κόσμο με Εμμονή στο Βάρος» έχει αναρτήσει στις σελίδες της η NEDA. Διακήρυξη που μπορεί να τυπώσει και να υπογράψει όποιος είναι έτοιμος να παραδεχτεί ότι αντιμετωπίζει διατροφική διαταραχή. Είναι ένα ιδιωτικό συμφωνητικό, ένα πλάνο, επιβοηθητικό για μια νέα αρχή.
Κάτι που «μπορεί να βοηθήσει το άτομο να αποδεχτεί τη φυσική μορφή και το μέγεθος του σώματός του», όπως αναφέρει η οργάνωση.

«Εγώ, ο υπογράφων, δηλώνω ότι από σήμερα και στο εξής θα επιλέγω να ζω τη ζωή μου ακολουθώντας τους παρακάτω όρους. Με αυτό κηρύσσω τον εαυτό μου ελεύθερο και ανεξάρτητο των πιέσεων και των περιορισμών ενός κόσμου που έχει εμμονή στο βάρος.
– Θα αποδεχτώ
το σώμα μου στη φυσική του μορφή και μέγεθος.
Θα γιορτάζω καθημερινά όλα όσα μπορεί να κάνει το σώμα μου για μένα.
– Θα συμπεριφέρομαι με σεβασμό στο σώμα μου: Θα το ξεκουράζω επαρκώς, θα το τροφοδοτώ με μια ποικιλία φαγητών, θα το ασκώ με μέτρο, θα ακούω τις ανάγκες του.
– Θα επιλέγω να αντιστέκομαι στις κοινωνικές πιέσεις που επιβάλλουν να κρίνουμε τον εαυτό μας και τους άλλους με βάση φυσικά χαρακτηριστικά όπως είναι το βάρος, η μορφή και το μέγεθος.

-Θα σέβομαι τους ανθρώπους με βάση τις ιδιότητες του χαρακτήρα τους και την επιρροή των επιτευγμάτων τους.
– Θα αρνηθώ να στερώ το σώμα μου από απαραίτητα θρεπτικά συστατικά κάνοντας δίαιτα ή χρησιμοποιώντας προϊόντα δίαιτας.
Θα αποφεύγω να βάζω τα τρόφιμα στις κατηγορίες "καλά" και "κακά". Δεν θα σχετίζω την κατανάλωση συγκεκριμένων φαγητών με ενοχή ή ντροπή. Αντ’ αυτού θα προσφέρω στο σώμα μου μια ισορροπημένη διατροφή, ακούγοντας και ανταποκρινόμενος/η στις ανάγκες του.
– Δεν θα χρησιμοποιώ το φαγητό για να καλύψω τις συναισθηματικές μου ανάγκες.
– Δεν θα αποφεύγω να συμμετέχω σε δραστηριότητες που μου αρέσουν (π.χ. κολύμπι, χορός, απόλαυση ενός γεύματος) απλώς γιατί δεν αισθάνομαι καλά με την εικόνα του σώματός μου. Θα αναγνωρίζω ότι έχω το δικαίωμα να απολαμβάνω την όποια δραστηριότητα, ασχέτως της μορφής ή του μεγέθους του σώματός μου.
– Θα πιστεύω ότι η αυτοπεποίθηση και η αυτογνωσία πηγάζουν από μέσα μας!».

πηγή: Ελευθεροτυπία

Ανεξαρτησία από έναν κόσμο με εμμονή στο βάρος

 my-body copy Μια «Διακήρυξη Ανεξαρτησίας από έναν Κόσμο με Εμμονή στο Βάρος» έχει αναρτήσει στις σελίδες της η NEDA. Διακήρυξη που μπορεί να τυπώσει και να υπογράψει όποιος είναι έτοιμος να παραδεχτεί ότι αντιμετωπίζει διατροφική διαταραχή. Είναι ένα ιδιωτικό συμφωνητικό, ένα πλάνο, επιβοηθητικό για μια νέα αρχή.
Κάτι που «μπορεί να βοηθήσει το άτομο να αποδεχτεί τη φυσική μορφή και το μέγεθος του σώματός του», όπως αναφέρει η οργάνωση.

«Εγώ, ο υπογράφων, δηλώνω ότι από σήμερα και στο εξής θα επιλέγω να ζω τη ζωή μου ακολουθώντας τους παρακάτω όρους. Με αυτό κηρύσσω τον εαυτό μου ελεύθερο και ανεξάρτητο των πιέσεων και των περιορισμών ενός κόσμου που έχει εμμονή στο βάρος.
– Θα αποδεχτώ
το σώμα μου στη φυσική του μορφή και μέγεθος.
Θα γιορτάζω καθημερινά όλα όσα μπορεί να κάνει το σώμα μου για μένα.
– Θα συμπεριφέρομαι με σεβασμό στο σώμα μου: Θα το ξεκουράζω επαρκώς, θα το τροφοδοτώ με μια ποικιλία φαγητών, θα το ασκώ με μέτρο, θα ακούω τις ανάγκες του.
– Θα επιλέγω να αντιστέκομαι στις κοινωνικές πιέσεις που επιβάλλουν να κρίνουμε τον εαυτό μας και τους άλλους με βάση φυσικά χαρακτηριστικά όπως είναι το βάρος, η μορφή και το μέγεθος.

-Θα σέβομαι τους ανθρώπους με βάση τις ιδιότητες του χαρακτήρα τους και την επιρροή των επιτευγμάτων τους.
– Θα αρνηθώ να στερώ το σώμα μου από απαραίτητα θρεπτικά συστατικά κάνοντας δίαιτα ή χρησιμοποιώντας προϊόντα δίαιτας.
Θα αποφεύγω να βάζω τα τρόφιμα στις κατηγορίες "καλά" και "κακά". Δεν θα σχετίζω την κατανάλωση συγκεκριμένων φαγητών με ενοχή ή ντροπή. Αντ’ αυτού θα προσφέρω στο σώμα μου μια ισορροπημένη διατροφή, ακούγοντας και ανταποκρινόμενος/η στις ανάγκες του.
– Δεν θα χρησιμοποιώ το φαγητό για να καλύψω τις συναισθηματικές μου ανάγκες.
– Δεν θα αποφεύγω να συμμετέχω σε δραστηριότητες που μου αρέσουν (π.χ. κολύμπι, χορός, απόλαυση ενός γεύματος) απλώς γιατί δεν αισθάνομαι καλά με την εικόνα του σώματός μου. Θα αναγνωρίζω ότι έχω το δικαίωμα να απολαμβάνω την όποια δραστηριότητα, ασχέτως της μορφής ή του μεγέθους του σώματός μου.
– Θα πιστεύω ότι η αυτοπεποίθηση και η αυτογνωσία πηγάζουν από μέσα μας!».

πηγή: Ελευθεροτυπία

Έφηβοι: Επαναστάτες με Αιτία

13.03.2008

Με τον όρο «αρνητική συμπεριφορά» εννοούμε πράξεις ή λέξεις που προσβάλλουν, θίγουν τα δικαιώματα, την ασφάλεια των άλλων ή είναι καταστροφικές και επικίνδυνες για τον ίδιο τον έφηβο.teenage

Κατά ένα παράδοξο τρόπο έχουμε συνηθίσει όλοι μας να κατακρίνουμε την αρνητική συμπεριφορά των νέων. Αναθέτουμε 100% το βάρος της ευθύνης στις δικές τους πλάτες σαν να είναι οι μόνοι υπαίτιοι για ό,τι κακό συμβαίνει στην οικογένεια και τη ζωή των γονέων τους.

Μήπως όμως εθελοτυφλούμε; Σκεφτήκαμε ποτέ γιατί ένας έφηβος έχει μια τόσο έντονη αρνητική συμπεριφορά, κυρίως προς τους γονείς του;

Οι βασικοί στόχοι αυτής της συμπεριφοράς είναι:

  1. Προσοχή: ο έφηβος προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή των γονέων του και όχι μόνο.
  2. Δύναμη: ο έφηβος θέλει να επιδείξει στους γονείς του ότι και αυτός έχει δύναμη.
  3. Εκδίκηση: ο έφηβος επιδιώκει με τη συμπεριφορά του να εκδικηθεί τους γονείς του.

Αυτοί οι στόχοι της αρνητικής συμπεριφοράς δεν προωθούν την εξέλιξη του ατόμου, αλλά μάλλον την εμποδίζουν.Τα παιδιά που παρουσιάζουν τέτοια συμπεριφορά είναι συνήθως αποθαρρυμένα. Στέλνουν κάποια ισχυρά μηνύματα στους γονείς τους και στην κοινωνία. Παιδιά που είναι ευχαριστημένα από τους γονείς τους και τους εαυτούς τους δε δημιουργούν προβλήματα ούτε στους εαυτούς τους, ούτε στους άλλους.

Εκτός από τους 3 βασικούς στόχους της αρνητικής συμπεριφοράς θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε τον κατάλογο και με τρία ακόλουθα συναισθήματα: συγκίνηση, παραδοχή από τους συνομηλίκους, ανωτερότητα. Οι στόχοι αυτοί αντιπροσωπεύουν μεθόδους που οι έφηβοι χρησιμοποιούν για να εκπληρώσουν την επιθυμία να ανήκουν και αυτοί κάπου.

Ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσετε τα αίτια της αρνητικής συμπεριφοράς του εφήβου σας είναι να παρατηρήστε πρώτα τα δικά σας συναισθήματα και μετά τον τρόπο με τον οποίο ο έφηβος ανταποκρίνεται σ’ αυτά που λέτε ή κάνετε.

Παρατηρήστε λοιπόν τα δικά σας συναισθήματα πρώτα απέναντι στην αρνητική συμπεριφορά του εφήβου σας: αισθάνεστε ενοχλημένοι; Θυμωμένοι; Πληγωμένοι; Απογοητευμένοι;

Στη συνέχεια παρατηρείστε πως αντιδρά ο έφηβος στη δική σας αντιμετώπιση της δικής του συμπεριφοράς: Σας αγνοεί; Κατσουφιάζει; Διαφωνεί; Σταματάει προσωρινά να συμπεριφέρεται άσχημα και μετά ξαναρχίζει; Αν πρώτα συνειδητοποιήσετε πώς αισθάνεστε και στη συνέχεια παρατηρήσετε πως αντιδρά ο έφηβος στην προσπάθειά σας να τον διορθώσετε, θα κατανοήσετε τι είναι αυτό πραγματικά επιδιώκει και θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά την αρνητική συμπεριφορά του.

Ας εξετάσουμε το παράδειγμα της επίδειξης δύναμης.

Οι έφηβοι που αναζητούν δύναμη, πιστεύουν ότι γίνονται σημαντικοί, όταν προκαλούν την εξουσία και ανακτούν τον έλεγχο. Φοβούνται ότι οι άλλοι θέλουν να τους εξουσιάσουν γι’ αυτό προσπαθούν να βρουν τρόπο για να επιβληθούν αυτοί σε κάθε κατάσταση. Οι έφηβοι αυτοί είναι δυνατόν να καταδυναστεύσουν τους γονείς τους. Οι έφηβοι που αναζητούν δύναμη, θέλουν να γίνεται πάντα το δικό τους. Η συμπεριφορά των εφήβων που έχει στόχο την επίδειξη δύναμης συνδέεται με το θυμό.

Στην περίπτωση της επίδειξης δύναμης, το αίσθημα των γονιών είναι να αισθάνονται ενοχλημένοι.

Στην περίπτωση της εκδήλωσης εκδίκησης, οι γονείς αισθάνονται πληγωμένοι.

Στην περίπτωση, τέλος, της επίδειξης ανικανότητας, οι γονείς αισθάνονται απογοητευμένοι.

Πρώτο βήμα λοιπόν για την αντιμετώπιση της αρνητικής συμπεριφοράς των εφήβων είναι η αναγνώριση εκ μέρους των γονέων του στόχου αυτής της αρνητικής συμπεριφοράς.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Έφηβοι: Επαναστάτες με Αιτία

13.03.2008

Με τον όρο «αρνητική συμπεριφορά» εννοούμε πράξεις ή λέξεις που προσβάλλουν, θίγουν τα δικαιώματα, την ασφάλεια των άλλων ή είναι καταστροφικές και επικίνδυνες για τον ίδιο τον έφηβο.teenage

Κατά ένα παράδοξο τρόπο έχουμε συνηθίσει όλοι μας να κατακρίνουμε την αρνητική συμπεριφορά των νέων. Αναθέτουμε 100% το βάρος της ευθύνης στις δικές τους πλάτες σαν να είναι οι μόνοι υπαίτιοι για ό,τι κακό συμβαίνει στην οικογένεια και τη ζωή των γονέων τους.

Μήπως όμως εθελοτυφλούμε; Σκεφτήκαμε ποτέ γιατί ένας έφηβος έχει μια τόσο έντονη αρνητική συμπεριφορά, κυρίως προς τους γονείς του;

Οι βασικοί στόχοι αυτής της συμπεριφοράς είναι:

  1. Προσοχή: ο έφηβος προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή των γονέων του και όχι μόνο.
  2. Δύναμη: ο έφηβος θέλει να επιδείξει στους γονείς του ότι και αυτός έχει δύναμη.
  3. Εκδίκηση: ο έφηβος επιδιώκει με τη συμπεριφορά του να εκδικηθεί τους γονείς του.

Αυτοί οι στόχοι της αρνητικής συμπεριφοράς δεν προωθούν την εξέλιξη του ατόμου, αλλά μάλλον την εμποδίζουν.Τα παιδιά που παρουσιάζουν τέτοια συμπεριφορά είναι συνήθως αποθαρρυμένα. Στέλνουν κάποια ισχυρά μηνύματα στους γονείς τους και στην κοινωνία. Παιδιά που είναι ευχαριστημένα από τους γονείς τους και τους εαυτούς τους δε δημιουργούν προβλήματα ούτε στους εαυτούς τους, ούτε στους άλλους.

Εκτός από τους 3 βασικούς στόχους της αρνητικής συμπεριφοράς θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε τον κατάλογο και με τρία ακόλουθα συναισθήματα: συγκίνηση, παραδοχή από τους συνομηλίκους, ανωτερότητα. Οι στόχοι αυτοί αντιπροσωπεύουν μεθόδους που οι έφηβοι χρησιμοποιούν για να εκπληρώσουν την επιθυμία να ανήκουν και αυτοί κάπου.

Ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσετε τα αίτια της αρνητικής συμπεριφοράς του εφήβου σας είναι να παρατηρήστε πρώτα τα δικά σας συναισθήματα και μετά τον τρόπο με τον οποίο ο έφηβος ανταποκρίνεται σ’ αυτά που λέτε ή κάνετε.

Παρατηρήστε λοιπόν τα δικά σας συναισθήματα πρώτα απέναντι στην αρνητική συμπεριφορά του εφήβου σας: αισθάνεστε ενοχλημένοι; Θυμωμένοι; Πληγωμένοι; Απογοητευμένοι;

Στη συνέχεια παρατηρείστε πως αντιδρά ο έφηβος στη δική σας αντιμετώπιση της δικής του συμπεριφοράς: Σας αγνοεί; Κατσουφιάζει; Διαφωνεί; Σταματάει προσωρινά να συμπεριφέρεται άσχημα και μετά ξαναρχίζει; Αν πρώτα συνειδητοποιήσετε πώς αισθάνεστε και στη συνέχεια παρατηρήσετε πως αντιδρά ο έφηβος στην προσπάθειά σας να τον διορθώσετε, θα κατανοήσετε τι είναι αυτό πραγματικά επιδιώκει και θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά την αρνητική συμπεριφορά του.

Ας εξετάσουμε το παράδειγμα της επίδειξης δύναμης.

Οι έφηβοι που αναζητούν δύναμη, πιστεύουν ότι γίνονται σημαντικοί, όταν προκαλούν την εξουσία και ανακτούν τον έλεγχο. Φοβούνται ότι οι άλλοι θέλουν να τους εξουσιάσουν γι’ αυτό προσπαθούν να βρουν τρόπο για να επιβληθούν αυτοί σε κάθε κατάσταση. Οι έφηβοι αυτοί είναι δυνατόν να καταδυναστεύσουν τους γονείς τους. Οι έφηβοι που αναζητούν δύναμη, θέλουν να γίνεται πάντα το δικό τους. Η συμπεριφορά των εφήβων που έχει στόχο την επίδειξη δύναμης συνδέεται με το θυμό.

Στην περίπτωση της επίδειξης δύναμης, το αίσθημα των γονιών είναι να αισθάνονται ενοχλημένοι.

Στην περίπτωση της εκδήλωσης εκδίκησης, οι γονείς αισθάνονται πληγωμένοι.

Στην περίπτωση, τέλος, της επίδειξης ανικανότητας, οι γονείς αισθάνονται απογοητευμένοι.

Πρώτο βήμα λοιπόν για την αντιμετώπιση της αρνητικής συμπεριφοράς των εφήβων είναι η αναγνώριση εκ μέρους των γονέων του στόχου αυτής της αρνητικής συμπεριφοράς.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Αρέσει σε %d bloggers: