Μάθετε τα παιδιά σας να νοιάζονται Teach Your Children To Care

Ένα συγκλονιστικό βίντεο 

για την αλληλεγγύη μεταξύ των παιδιών!

Γιατί, αν θέλουμε μία καλύτερη κοινωνία, 
πρέπει να εκπαιδεύσουμε σωστά τα μέλη της κάτω των 10 ετών…

Δείτε, κλάψτε, εκπαιδεύστε τα παιδιά σας.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

from Blogger http://bit.ly/2Gs6tl4
via IFTTT

«Κύμα» Αλληλεγγύης Για Το Κορίτσι Που Διάβαζε Κάτω Από Στύλο Φωτισμού Στην Αγριά

Παρέμβαση του Υπουργείου Εργασίας.

Ένα
«κύμα» αλληλεγγύης δέχτηκε η οικογένεια από την Αγριά που αντιμετωπίζει
σοβαρά προβλήματα επιβίωσης και το Υπουργείο Εργασίας μέσω του γραφείου
της κ. Φωτίου αναλαμβάνει να λύσει όλα τα ζητήματα με τα επιδόματα και
τις προνοιακές παροχές που τυχόν δικαιούται η οικογένεια, αλλά δεν
κινητοποιήθηκε για να διεκδικήσει.




Από το γραφείο της κ. Φωτίου επικοινώνησαν με τη «Θ» (e-thessalia) και
στη συνέχεια με φορείς που ήδη κινητοποιήθηκαν ώστε να ενημερωθεί η
οικογένεια για τις κοινωνικές παροχές που δεν έχει αξιοποιήσει και ήδη
δρομολογήθηκαν όλες οι διαδικασίες.


Το πρόβλημα που αναδείχθηκε από πρωτοσέλιδο της «Θ» (e-thessalia)μετά
από παρέμβαση του πρώην δημοτικού συμβούλου κ. Ζάχου, ο οποίος
σοκαρίστηκε από το θέαμα ενός ανήλικου παιδιού της οικογένειας που
διάβαζε στο πεζοδρόμιο του σπιτιού, κάτω από τον στύλο του δημοτικού
φωτισμού, «σήκωσε» ένα «τσουνάμι» ανθρωπιάς. 

Η
οικογένεια με τα τρια ανήλικα κορίτσια, που μέχρι χθες ζούσε με κομμένο
ρεύμα, ενισχύθηκε οικονομικά από συγγενείς και γείτονες και έγινε η
άμεσα η επανασύνδεση, μετά την δημοσιότητα που έλαβε το πρόβλημα ενώ
στην πόρτα της εμφανίστηκαν και οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου, τις
οποίες η μητέρα ζήτησε να αποχωρήσουν λέγοντας πως εάν χρειαστεί κάποια
στήριξη θα επικοινωνήσει μαζί τους.

Με
διακριτικότητα θα χειριστούν το θέμα των δυο κοριτσιών που φοιτούν στο
Γυμνάσιο και το Λύκειο, οι εκπαιδευτικοί καθώς κλήθηκαν από τη Διεύθυνση
της Δευτεροβάθμιας και τον διευθυντή κ. Σαβελλίδη να αντιμετωπίσουν όλα
τα προβλήματα των παιδιών, με όσα μέσα απαιτούνται.

Το
ζήτημα έλαβε πανελλήνια διάσταση και δεκάδες άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν να
προσφέρουν βοήθεια στην οικογένεια, ακόμα και από το εξωτερικό. Τα
τηλέφωνα στη «Θ» δεν σταμάτησαν να χτυπούν, ενώ οργανώσεις αλληλεγγύης
έχουν ήδη μιλήσει με την μητέρα που δέχτηκε να συναντηθεί μαζί τους και
να λάβει βοήθεια σε υλικά αγαθά.

Ήδη
από το πρωί η οικογένεια δέχεται στήριξη από ανθρώπους που δεν
αντιμετωπίστηκαν όπως οι κοινωνικές υπηρεσίες, με την ευγενική άρνηση
της μητέρας να δεχτεί τη βοήθειά τους.
Σημειώνεται ότι το επίδομα αναπηρίας του πατέρα διεκόπη για να περάσει ξανά από επιτροπή και δεν υπάρχει εισόδημα στο σπίτι.

ideopigi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

from Blogger http://bit.ly/2CZBoRm
via IFTTT

Αναρτήθηκε στις Αλληλεγγύη, Κοινωνία. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Ένα αγόρι χτύπησε μια πόρτα για να ζητήσει φαγητό

Αυτός που του άνοιξε του έδωσε πολλά περισσότερα!
■ ◩ ◪ ■
Μια μέρα, ένα πολύ φτωχό αγόρι που πουλούσε
μικροπράγματα από πόρτα σε πόρτα, για να πληρώνει τα εισιτήρια του για το
σχολείο, ένοιωσε πολύ πεινασμένο και στην τσέπη του δεν είχε παρά μόνο μερικές
δεκάρες και δεν έφταναν να αγοράσει κάτι να φάει.

Έτσι, αποφάσισε να ζητήσει φαγητό στο
επόμενο σπίτι που θα χτυπήσει την πόρτα

Περπάτησε λίγο ακόμα και βρέθηκε μπροστά σε
ένα μικρο σπιτάκι. Χτύπησε την πόρτα και όταν του άνοιξε μια όμορφη νεαρή
κοπέλα, ντραπηκε και αντί για φαγητό της ζήτησε λίγο νερό.



Η γυναίκα κοίταξε το αγόρι, κατάλαβε ότι
ήταν πεινασμένο και αντί για νερό του έδωσε ένα ποτήρι γάλα.

Το ήπιε αργά και στη συνέχεια ρώτησε τη
γυναίκα: 

«Πόσα σας χρωστάω;»
«Δεν μου χρωστάς τίποτα» απάντησε εκείνη. 
«Η μητέρα μου με έχει
διδάξει, να μην αποδέχομαι ποτέ χρήματα για μια πράξη καλοσύνης.



Το αγόρι ευχαρίστησε θερμά τη γυναίκα και
συνέχισε την πορεία του. Ένοιωσε δυνατότερος, όχι μόνο σωματικά αλλά και
ψυχικά, αφού η πίστη του στους ανθρώπους και στο Θεό, είχε γίνει ισχυρότερη με
το περιστατικό αυτό.

Λίγο πριν χτυπήσει την πόρτα της κοπέλας,
σκεφτόταν να τα παρατήσει. Είχε χτυπήσει πολλές πόρτες, είχε συναντήσει πολλούς
ανθρώπους, αλλά κανένας δεν σκέφτηκε να του προσφέρει ένα ποτήρι νερό.
Ελάχιστοι μόνο ψώνισαν. 



Χρόνια αργότερα, η υγεία της γυναίκας
κλονίστηκε και η ζωή της έφθασε σε κρίσιμη κατάσταση. Οι γιατροί του τοπικού
ιατρείου, σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν εκεί την
ασθένειά της. Την παρέπεμψαν σε ιατρικό κέντρο μεγαλύτερης πόλης, όπου την
εξέτασαν οι γιατροί και της έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις. Ο καθηγητής
ιατρός, κλήθηκε να κάνει τη διάγνωση.

Όταν άκουσε το όνομα της πόλης απ’ όπου ήρθε
η ασθενής, ένα περίεργο συναίσθημα τον έλουσε.  Αμέσως σηκώθηκε και πήγε
κάτω από την αίθουσα του νοσοκομείου στο δωμάτιό της, ντυμένος με τη στολή του
γιατρού.

Την αναγνώρισε αμέσως. Πήγε πίσω στο δωμάτιο
ιατρικών συσκέψεων αποφασισμένος να κάνει το καλύτερό δυνατόν, για να σώσει τη
ζωή της. Από εκείνη την ημέρα έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην περίπτωση.

Μετά από ένα μακρύ αγώνα, η μάχη κερδήθηκε.
Η ασθενής έγινε καλά.



Ο Δρ, ζήτησε από το γραφείο οικονομικού, να
του προσκομίσουν τα έγγραφα του ασθενή και το λογαριασμό, για την τελική
έγκριση.

Όταν έφθασε στα χέρια του ο λογαριασμός της
ασθενή, τον κοίταξε και στη συνέχεια έγραψε κάτι στην άκρη του χαρτιού και τον
έστειλε πίσω, για επίδοση στην ασθενή. Εκείνη φοβόταν να το ανοίξει. Ήταν
σίγουρη, ότι θα έπρεπε να πληρώνει τα έξοδα νοσηλείας της, μέχρι το τέλος της
ζωής της.

Τελικά άνοιξε το φάκελο. Όπως διάβαζε το
τιμολόγιο, μια φράση με μεγάλα γράμματα στο τέλος του χαρτιού, τράβηξαν την
προσοχή της.



«Ολοσχερώς εξοφλημένο, με ένα
ποτήρι γάλα»

Από κάτω,
υπήρχε η υπογραφή του καθηγητή ιατρού.

Θυμήθηκε!!! Δάκρυα χαράς πλημμύρισαν τα
μάτια της, την στιγμή που θυμήθηκε εκείνο το μικρο παιδί, που της είχε χτυπήσει
την πόρτα.


Δίδαγμα: Ζήστε με αγάπη για να αισθάνεστε πάντα
καλύτερα. Η καλοσύνη, η ευγένεια και η ευγνωμοσύνη, είναι τα μέσα για να
νιώσατε ευτυχισμένοι. Όσο περισσότερο ευγνώμονες είστε, τόσο περισσότερη αγάπη
εκπέμπετε και όσο περισσότερη αγάπη εκπέμπετε, τόσο περισσότερη λαμβάνετε
.



Η ιστορία βασίζεται σε
πραγματικά γεγονότα της ζωής του γιατρού. Διαδόστε την ιστορία… Και
μια απλή πράξη καλοσύνης μπορεί να γίνει αφορμή για κάτι πολύ μεγαλύτερο
.

Παιδική Γωνιά
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

from Blogger http://bit.ly/2RZN419
via IFTTT

Αστεγος πατέρας ξεσπά σε κλάματα όταν ένας ξένος κάνει κάτι σπουδαίο!

Ένας άστεγος ταλαιπωρημένος πατέρας και το
μωρό του γνωρίζουν τον φύλακα άγγελό τους στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής
τους.

Ο Ελληνοαμερικανός Λέων Λογοθέτης έχει
ξεκινήσει μια αποστολή καλοσύνης στους δρόμους του Ντένβερ.

Σε μια από αυτές τις αποστολές συναντά τον
Τζέιμς, έναν άστεγο άνδρα που μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη στο Ντένβερ για μια
καλύτερη ζωή για τον γιο του.

Αν και είχε βρει στέγη για τους δυο, τελικά
βρέθηκε άστεγος και χωρίς χρήματα με ένα μωρό.

Μιλώντας στο βίντεο λέει ότι πρέπει κάποιος
να ζήσει ως άστεγος για να εκτιμήσει όλα όσα έχει στη ζωή του.

Όμως εκείνη την ημέρα είναι τυχερός γιατί μόλις
έχει γνωρίσει τον φύλακα άγγελό του.

Ο Λέων Λογοθέτης του λέει ότι θα τον
βοηθήσει δίνοντάς του 1.000 δολάρια για να κάνουν μια αρχή και ότι θα του
πληρώσει μία εβδομάδα σε ξενοδοχείο.

Και τότε ο Τζέιμς ξεσπά σε κλάματα.

Μάλιστα, ο Ελληνοαμερικανός έχει
δημιουργήσει μια σελίδα «GoFundMe« όπου μέχρι στιγμής έχει
συγκεντρώσει περίπου 14.000 δολάρια, για ανθρώπους σαν τον Τζέιμς που έχουν
ανάγκη.

Τελικά, ακόμα και στις πιο σκοτεινές
στιγμές, μπορεί να υπάρξει αχτίδα φωτός, και για κάποιον που είναι χαμένος στο
σκοτάδι, μια στάλα καλοσύνης μπορεί να αλλάξει τα πάντα.

Ιστοριες-Βιντεο-Φωτογραφιες

from Blogger http://bit.ly/2UyairE
via IFTTT

Αναρτήθηκε στις Άστεγοι, Αλληλεγγύη. Ετικέτες: . Leave a Comment »

«Mr. Indifferent» by Aryasb Feiz – Μια ταινία μικρού μήκους για την αξία της προσφοράς (video)

Η μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων του Aryasb Feiz καταφέρνει να μας περάσει ένα δυνατό μήνυμα χωρίς λόγια: 
Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας αδιάφορος άνθρωπος που δεν βοηθάει κανέναν. 
Δεν κρατάει την πόρτα του ασανσέρ για κανέναν, δεν βοηθάει τους περαστικούς και δεν νοιάζεται για όσους περνούν από δίπλα του.


Αφοσιωμένος και απομονωμένος στον δικό του εγωκεντρικό κόσμο, δεν φαίνεται να θέλει να συσχετιστεί με κανέναν. 

Όμως, κάποιος εισέρχεται χωρίς να τον ρωτήσει μέσα σε αυτό τον κόσμο και με αναπάντεχο τρόπο τον κάνει να αλλάξει για πάντα τη στάση του απέναντι στη ζωή και στους συνανθρώπους τους. 

Το μικρό αυτό αριστούργημα μας δείχνει πώς η προσφορά και η βοήθεια προς τους άλλους μπορούν να αποτελέσουν τα βασικά κλειδιά που θα μας ανοίξουν την πόρτα και της δικής μας ευτυχίας.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=qLGNj-xrgvY

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

from Blogger http://bit.ly/2RU8AnX
via IFTTT

Η γιαγιά Μαρίτσα που αποκατέστησε την τάξη του κόσμου

Την εμβληματική γιαγιά της αλληλεγγύης στους
πρόσφυγες, την 90χρονη Μαρίτσα Μαυραπίδου, που μαζί με τις φίλες της και
άλλους αλληλέγγυους Έλληνες και ξένους προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ
ειρήνης για το 2016, αποχαιρέτησε χθες στην Παναγιά τη γοργόνα, το
εκκλησάκι της Σκάλας Συκαμνιάς.

Παρών στην εξόδιο ακολουθία, ο πρώην υπουργός Μεταναστευτικής
Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, που αποχαιρετώντας την μίλησε για τη γιαγιά
«που αποκατέστησε μέσα σε όλους μας την τάξη του κόσμου. Που πήρε ένα
πεινασμένο παιδί μιας δοκιμαζόμενης μάνας και το τάισε. Και έδωσε με
αυτό τον απλό τρόπο, ένα απλό μάθημα σε όλους. Και λούφαξαν οι άλλοι που
μας έλεγαν πως πρέπει να φοβόμαστε. Χρωστάμε στη γιαγιά Μαρίτσα, γιατί
χωρίς να το ξέρει, έδωσε κουράγιο σε όλους μας. Μας έμαθε πως είναι απλά
φυσικό πράγμα να ταΐζεις ένα παιδί και να περιθάλπεις ένα πληγωμένο»

σημείωσε ο κ. Μουζάλας, που αναφέρθηκε ακόμα στους ανθρώπους της
Συκαμνιάς, που εμβληματικά αναπροσδιόρισαν τη λέξη «φιλανθρωπία» στις
μέρες της κορύφωσης της προσφυγικής κρίσης, τη διετία 2016 – 2017. «Το
ανώτατο στάδιο της φιλανθρωπίας είναι η αλληλεγγύη. Κι η γιαγιά Μαρίτσα
ήταν ο άνθρωπος που προσωποποίησε αυτό το κύμα αλληλεγγύης που οι
άνθρωποι του χωριού της, όλου του νησιού, επέδειξαν εκείνες τις μέρες»
είπε ο κ. Μουζάλας και συνέχισε: «Σε τέτοιες στιγμές, στους οικείους των
ανθρώπων που φεύγουν, εύχονται να ζήσουν να θυμούνται τους εκλιπόντες.
Σας λέω σήμερα πως δεν χρειάζονται ευχές. Τις γιαγιάδες της Συκαμνιάς,
τη γιαγιά Μαρίτσα θα τη θυμάται ολόκληρη η ανθρωπότητα. Όταν η κρίση
χτυπά την Αφρική κάποιοι θα ανασύρουν την εικόνα της. Όταν δοκιμάζονται,
όπου δοκιμάζονται οι άνθρωποι, η γιαγιά θα είναι το αποκούμπι για να
παίρνουν κουράγιο, όσοι σκύβουν να βοηθήσουν χωρίς αντάλλαγμα το
δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο μας»
κατέληξε ο πρώην υπουργός Μεταναστευτικής
Πολιτικής.

Με την ευαγγελική περικοπή από το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο με το Χριστό
στη Δευτέρα Παρουσία να διώχνει από κοντά του όσους δεν προσέτρεξαν στη
ζωή τους στους ξένους, αποχαιρέτησε ο παπάς του χωριού της Συκαμνιάς τη
γιαγιά Μαρίτσα. «Φύγετε από κοντά μου, οι καταραμένοι, στο πυρ το
εξώτερον, που είναι ετοιμασμένο για το διάβολο και τους αγγέλους του.
Διότι πείνασα και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα και δε μου δώσατε να πιω,
ήμουν ξένος και δε με μαζέψατε, γυμνός και δε με ντύσατε, άρρωστος και
δε με επισκεφτήκατε, φυλακισμένος και δεν ήρθατε σε μένα»
είπε ο ιερέας,
τονίζοντας την αξία της γιαγιάς, που με τις φίλες της, βοήθησαν όπως
μπορούσαν τους χιλιάδες ξένους, τους πρόσφυγες που έφταναν λίγα μέτρα
από το δικό της προσφυγικό σπίτι στη Σκάλα Συκαμνιάς.

Η 90χρονη Μαρίτσα Μαυραπίδου, παιδί προσφύγων από τα Μοσχονήσια της
Μικρασίας, η μια από τις τρεις γιαγιάδες που αποτέλεσαν σύμβολο της
αλληλεγγύης του λαού της Λέσβου στους εκατοντάδες χιλιάδες Σύριους – στη
μεγάλη πλειοψηφία τους πρόσφυγες – που πέρασαν την διετία 2015 – 2016
από τις απέναντι ακτές στο χωριό της, τη Σκάλα Συκαμνιάς, άφησε σήμερα
το πρωί την τελευταία της πνοή.

Η γιαγιά Μαρίτσα μαζί με τις φίλες της, την Αιμιλία Καμβύση και την
Ευστρατία Μαυραπίδου
πέρασαν όλη τους τη ζωή στο ψαροχώρι, τη Σκάλα
Συκαμνιάς. Έγιναν δε, σύμβολα της εθελοντικής προσφοράς της Λέσβου, όταν
ο φωτογραφικός φακός «τις συνέλαβε» να περιποιούνται στην ακτή ένα
βρέφος – παιδί μιας γυναίκας πρόσφυγα από τη Συρία που μόλις είχε
αποβιβασθεί στην ακτή. Συνέχιζαν δε, να κάνουν το ίδιο, προσφέροντας
παρά τα χρόνια τους, ό,τι μπορούσαν στους πρόσφυγες, όλον αυτόν τον
καιρό που το χωριό τους έγινε το επίκεντρο της προσφυγικής –
ανθρωπιστικής κρίσης. Κάθε μέρα κατέβαιναν στην ακτή, και κάθονταν μαζί
με άλλους αλληλέγγυους στους πρόσφυγες πολίτες συμπαραστεκόμενοι με
όποιον τρόπο μπορούσαν στους ανθρώπους που καθημερινά φτάνουν από τις
απέναντι τουρκικές ακτές.

Αυτή τους η δράση και η δημοσιότητα που πήρε η δράση τους μέσω της
εμβληματικής φωτογραφίας τους, αποτέλεσε και την αφορμή, κορυφαίοι
παράγοντες της επιστημονικής ζωής της Ελλάδας και της κοινωνίας να τις
προτείνουν ως υποψήφιες για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Ας σημειωθεί, ότι όταν το Νοέμβριο του 2015 επισκέφθηκε τη Συκαμνιά ο
Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, είχε
συναντηθεί με μια από τις τρεις γιαγιάδες, τη γιαγιά Μηλίτσα. Την είχε
λοιπόν συγχαρεί για ό,τι έκανε αυτή με τις άλλες δυο φίλες. Τότε η
γιαγιά εκ μέρους και των δυο φίλων της είχε απαντήσει στον Πρόεδρο:
«Γιατί λες μπράβο γιέ μου; Τι έκανα;». Το ίδιο είχαν πει και στο ΑΠΕ-ΜΠΕ
όταν τις είχαμε επισκεφθεί στη Σκάλα Συκαμνιάς τη μέρα που ανακοινώθηκε
η υποψηφιότητα τους για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης τον Ιανουάριο του
2016. Όταν ρωτήθηκαν γιατί βοηθάνε τους πρόσφυγες η γιαγιά Μαρίτσα είχε
απαντήσει: «Καλά παιδιά είναι. Μερικές φορές κουρασμένα από το ταξίδι με
βοηθάνε να κουβαλήσουμε τα ξύλα για τη σόμπα μου»
.

kathimerini.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

from Blogger http://bit.ly/2FJr9Uj
via IFTTT

Αναρτήθηκε στις Award, Αλληλεγγύη, Ανθρωπιά, Πρόσφυγες. Ετικέτες: . Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: