Ξυλοδαρμός από … βαρεμάρα!… ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ

20.4.2008

Σοκ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οχτώ 16χρονες ξυλοκόπησαν άγρια μια συμφοιτήτρια τους μόνο και μόνο για να καταγράψουν το γεγονός και να αναρτήσουν το βίντεο στο YouTube!!!

Η κοπέλα νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=92&news_id=29236

Βέροια: ΠΟΥ είναι ο Άλεξ, ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;(συγκάλυψη)

Ίλιον: «Γονείς»- ΠΡΟΑΓΩΓΟΙ – ΒΙΑΣΤΕΣ ΠΑΙΔΙΩΝ, «ιερείς» …

Αρτέμιδα: ΕΞΕΔΙΔΑΝ ΤΑ ΑΝΗΛΙΚΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ «ΓΟΝΕΙΣ»…

Ηνωμένες Πολιτείες: ΞΥΛΟ ΓΙΑ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΗΣΗ…

second life: ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΒΙΑΣΜΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ…

Αμάρυνθος: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΒΙΑΣΜΟΥ!! (συγκάλυψη)
ΠΙΑΣΑΜΕ ΠΑΤΟ…

ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ;;;

Συνελήφθησαν γονείς «τέρατα» στην ανατολική Αττική

Μια ανατριχιαστική ιστορία βιασμού, κακοποίησης, αλλά και πορνείας, ενός μικρού κοριτσιού στην ανατολική Αττική, είδε το φως της δημοσιότητας και πραγματικά σοκάρει.

Δύο γονείς κακοποιούσαν την 15χρονη κόρη τους, από τα 11 της χρόνια και την εξέδιδαν προκειμένου, όπως οι ίδιοι υποστήριξαν στους αστυνομικούς που τους συνέλαβαν, να καλύπτουν τις ανάγκες του σπιτιού.

Η αστυνομική έρευνα ξεκίνησε ύστερα από τις καταγγελίες που έκαναν οι κάτοικοι της περιοχής.


Πηγή: ANT1 Δημιουργία:18/4/2008 11:55 πμ



Τελευταία ενημέρωση:18/4/2008 12:17 μμ

Νηπιαγωγός αποπλανούσε πεντάχρονη


ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΡΩΜΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙΑ
Αγαπητό μου χαμομηλάκι,
από τον σημερινό Ελεύθερο Τύπο παραθέτω το παρακάτω ανατριχιαστικό νέο:

Τετάρτη, 02.04.08
Με το πρόσχημα ότι… παίζουν το γιατρό, όπως αποκαλύφθηκε, 45χρονος Πολωνός, που διατηρούσε παιδικό σταθμό, είχε πείσει ένα πεντάχρονο κοριτσάκι να μην αντιδρά όταν αυτός το αποπλανούσε, ασελγούσε σε βάρος του και το θώπευε.

Μετά την αποκάλυψη της ανατριχιαστικής υπόθεσης οι αστυνομικοί προσπαθούν να διαπιστώσουν αν είχε αντίστοιχη συμπεριφορά και απέναντι σε άλλα παιδιά στον παιδικό σταθμό.
Η μητέρα της πεντάχρονης βρήκε μια κηλίδα αίματος στο εσώρουχό της και τη ρώτησε αν χτύπησε κάπου. Εκείνη απάντησε ότι… το έκανε ο δάσκαλός της όταν «έπαιζαν το γιατρό και την έκανε καλά». Το «παιχνίδι» σύμφωνα με τις αφηγήσεις του παιδιού ήταν να της χαϊδεύει την κοιλιά, το στήθος και τα γεννητικά όργανα, κάτι που προκάλεσε τρόμο στη γυναίκα, η οποία αμέσως απευθύνθηκε στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Ασφάλειας Αττικής. Το κοριτσάκι εξετάστηκε από ιατροδικαστή, ο οποίος εντόπισε κάποιες γρατσουνιές εξωτερικά των γενετικών οργάνων, οι οποίες δύσκολα θα ήταν δυνατό να έχουν προκληθεί από ατύχημα ή από το ίδιο.
Τα στοιχεία οδήγησαν στη σύλληψη του 45χρονου νηπιαγωγού από την Πολωνία, ο οποίος διατηρεί παιδικό σταθμό όπου φιλοξενούνται παιδιά ομοεθνών του, στην οδό Κύπρου στην Πλ. Αμερικής.

Ο ίδιος, παντρεμένος χωρίς παιδιά, αρνείται τις κατηγορίες και υποστηρίζει ότι πρόκειται για μυθεύματα του μικρού κοριτσιού.
Ο 45χρονος είχε νόμιμη άδεια για τον παιδικό σταθμό, ωστόσο αντί για 25 παιδιά που προέβλεπε η άδεια φιλοξενούσε πολλά περισσότερα. Επιπλέον συνελήφθησαν δύο γυναίκες από την Πολωνία, οι οποίες ήταν υπεύθυνες για τη φύλαξη των παιδιών χωρίς να έχουν άδεια εργασίας αλλοδαπού, βιβλιάριο υγείας και αναγνωρισμένο τίτλο σπουδών νηπιαγωγού.

Ελεύθερος Τύπος

Ελπίζω σε μια δίκαιη και αυστηρότατη τιμωρία για αυτό το τέρας.
Μακάρι αυτός και οι όμοιοί του να σαπίσουν στη φυλακή.

Βία κατά κοριτσιών:

* Μέχρι 1,8 εκατομμύρια παιδιά, κυρίως κορίτσια, πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
* 60-100 εκατομμύρια κορίτσια ήταν θύματα καταναγκαστικών αμβλώσεων, παιδοκτονιών, κακής σίτισης και ανεπαρκούς ιατρικής περίθαλψης.

Η βία κατά των γυναικών αν ο κόσμος σμικρυνθεί σε ένα παγκόσμιο χωριό 1.000 ατόμων:
* 500 είναι γυναίκες
* Θα ήταν 510, αλλά 10 δεν γεννήθηκαν ποτέ εξαιτίας επιλεκτικής λόγω φύλου άμβλωσης.
* 300 είναι από την Ασία.
* 167 θα ξυλοκοπηθούν στη διάρκεια της ζωής τους.
* 100 θα είναι θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωή τους.


Γεωγραφική κατανομή της βίας κατά των γυναικών:
* Ανεξαρτήτως περιοχής, οι βιασμοί σπάνια καταγγέλλονται και οι δράστες χαίρουν ατιμωρησίας, κυρίως στις εμπόλεμες περιοχές, όπου η σεξουαλική βία γιγαντώνεται.
Η ενδοοικογενειακή βία δεν λείπει, δυστυχώς, από καμία χώρα του πλανήτη.
* Ασία:
Δεν υπάρχει καμία προστασία για τις γυναίκες που ζουν στις χώρες του Κόλπου, καθώς την κηδεμονία τους την έχει άνδρας συγγενής.
Σε Ινδία, Ινδονησία, Σρι Λάνκα και Μαλαισία εφαρμόζεται ακόμη ο ακρωτηριασμός των σεξουαλικών οργάνων.
Σε Ιράν, Τουρκία, Πακιστάν γίνονται ακόμη «φόνοι τιμής».
* Αφρική:
Σε 28 χώρες υφίσταται ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων των κοριτσιών, βάρβαρος αναχρονισμός που αρκετοί μετανάστες έχουν φέρει και στις χώρες υποδοχής στην Ευρώπη.
Οι βιασμοί στις εμπόλεμες περιοχές είναι μαζικοί (Κονγκό, Σουδάν/Νταρφούρ, Ρουάντα, Σιέρα Λεόνε) και εκτεταμένη η σεξουαλική δουλεία και το τράφικινγκ γυναικών.
Η σεξουαλική βία κατά των γυναικών έχει οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά μόλυνσης από τον ιό του AIDS: ειδικότερα στα κορίτσια και στις νεαρές γυναίκες στην υποσαχάρια Αφρική, που συχνά αναφέρουν ότι εξαναγκάστηκαν σε σεξουαλική συνεύρεση, η διάδοση του ιού του AIDS είναι τρεις φορές υψηλότερη από τον μέσο όρο των αγοριών στις αντίστοιχες ηλικίες.
Στη Νότια Αφρική σκοτώνεται μία γυναίκα κάθε 18 ώρες.
* Αμερική:
Στις ΗΠΑ, ένα όπλο στο σπίτι αυξάνει τον κίνδυνο της δολοφονίας κατά 41%, δηλαδή κατά 272 γυναίκες. Μία στις τρεις γυναίκες ιθαγενείς θα βιαστεί στη διάρκεια της ζωής της.
Μεξικό: Αδιερεύνητες και ατιμώρητες παραμένουν απαγωγές, βιασμοί και δολοφονίες γυναικών στο Χουάρες.
Το ίδιο συμβαίνει και με γυναίκες στη Γουατεμάλα.
Κολομβία: «Εξαφανίζεται» μία γυναίκα κάθε 14 μέρες.
* Ευρώπη:
Χαρακτηρίζεται ανεπαρκής η προστασία στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας ενώ ατιμωρησία ή απροθυμία παραπομπής περιβάλλει τους δράστες των επιθέσεων.
Στη Ρωσία δολοφονήθηκαν 14.000 γυναίκες το 1999,
στη Βρετανία δολοφονούνται από τους συντρόφους τους περίπου δύο γυναίκες την εβδομάδα και στην Ισπανία μία κάθε πέντε μέρες.
Στο Κόσοβο είναι οι ίδιες οι διεθνείς δυνάμεις που έχουν συμβάλει στην αύξηση του τράφικινγκ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη βιάστηκαν δεκάδες χιλιάδες γυναίκες στο πεντάμηνο διάστημα των συγκρούσεων, το 1992.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/11/2007

28.000 ανήλικοι, θύματα της βίας κάθε χρόνο

Σε μελέτη μεταξύ 705 φοιτητών στην Ελλάδα, διαπιστώθηκε ότι ένα στα δεκαεφτά κορίτσια και ένα στα επτά αγόρια έχουν εμπειρίες σεξουαλικής παραβίασης πριν από τα 18 τους χρόνια.

Στο 1/3 των περιπτώσεων ο δράστης ανήκει στη στενή πυρηνική οικογένεια, σε άλλο 1/3 των περιπτώσεων πρόκειται για πρόσωπο που κινείται μέσα στην οικογένεια (οικογενειακός φίλος, φροντιστής κ. ά.) και μόνο 1/3 των περιστατικών προέρχεται από άνθρωπο «εκτός σπιτιού».

Οπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, κ. Γ. Νικολαΐδης:
«Στις δικές μας γενιές μιλούσαν για τον κύριο με τις καραμέλες που περιμένει έξω από το σπίτι. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ο κύριος αυτός είναι μέσα στο σπίτι»…
Σε άλλες κοινωνίες έχει γίνει κατανοητό ότι όσο πιο πολύ δημοσιοποιείται το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας και των διαφόρων μορφών της, τόσο καλύτερα ελέγχεται και αντιμετωπίζεται.
Στη χώρα μας, δυστυχώς, αυτό δεν έχει συνειδητοποιηθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι εξαιρετικά ενημερωτικό σποτ που είχε δημιουργήσει το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού σε συνεργασία με τους αρμοδίους κρατικούς φορείς (και το οποίο προβλήθηκε στην εκδήλωση για τη σύσταση του φορέα και την ίδρυση του ξενώνα) ουδέποτε αξιώθηκε να προβληθεί από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ.
Αλλά, όπως επισημαίνει και ο κ. Νικολαΐδης, όσο περισσότερο κατανοήσουμε ως κοινωνία ότι οι οικογένειες πρέπει να ενημερώνονται και ότι τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν να μιλούν ελεύθερα για τέτοια θέματα, τόσο καλύτερα θα είναι.
«Εχει πολύ μεγάλη σημασία τα παιδιά-θύματα να μη νιώθουν ένοχα, αλλά ελεύθερα να καταγγέλλουν αυτό που τους συμβαίνει» σημειώνει ο κ. Νικολαΐδης.
«Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με προγράμματα αγωγής Υγείας, όπου τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους θα κατανοούν ότι έχουν απόλυτο δικαίωμα στο σώμα τους και δεν πρέπει να αφήνουν τον καθένα να το παραβιάζει· ότι τα μηνύματα σεξ και βίας που εισπράττουν από την τηλεόραση, το Διαδίκτυο και τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι το “κανονικό”».
Πέρα όμως από τη σεξουαλική παραβίαση, υπάρχουν και άλλες μορφές κακοποίησης. Από τα 28.000 παιδιά που κακοποιούνται και παραμελούνται κάθε χρόνο, τα 7.500 είναι κάτω των πέντε ετών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 10% των παιδιών κάτω των πέντε ετών που εξετάζονται για τραυματισμούς, είναι κακοποιημένα.
Το 65% των Ελλήνων γονιών παιδιών 6-12 χρόνων δέρνουν τα παιδιά τους «για να τα πειθαρχήσουν». Χωρίς όμως καμία αποτελεσματικότητα, όπως δηλώνουν οι ίδιοι. Και υπάρχει βεβαίως και η «ελαφρότερη» μορφή της λεκτικής βίας, που ασκείται ως μέσο καθημερινής επικοινωνίας μεταξύ μεγάλων και μικρών.
Οπως αναφέρεται και στο σποτ -που περιμένει χρόνια μετά τη δημιουργία του να αξιοποιηθεί- εκφράσεις όπως «σκάσε», «βούλωσ’ το», «θα σε σπάσω στο ξύλο», «άχρηστο», «ηλίθιο», αποτελούν μέσο καθημερινής επικοινωνίας μεταξύ μεγάλων και μικρών. Ομως, κάποιες λέξεις πληγώνουν. Η απάντηση σε τέτοιες συμπεριφορές είναι: «Ναι στην επικοινωνία, όχι στη λεκτική βία». «Ναι στην πειθαρχία, όχι στη σωματική τιμωρία».

Ατροφεί ο εγκέφαλος
Οι πρόσφατες έρευνες που αφορούν τη νευροφυσιολογία του εγκεφάλου, έχουν δείξει ότι όταν υπάρχει σοβαρή κακοποίηση ή έκθεση σε βία, στρες, συναισθηματική αποστέρηση (από την έλλειψη αποκλειστικού και σταθερού δεσμού με τη μητέρα ή άλλο πρόσωπο), οι τραυματικές εμπειρίες σε παιδιά κάτω των τριών ετών είναι δυνατόν να καταστήσουν ληθαργικά και ατροφικά ορισμένα τμήματα του εγκεφάλου που επηρεάζουν τη σκέψη, τη μνήμη, τη ρύθμιση του συναισθήματος και τη συμπεριφορά.
Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα παλαιότερης έρευνας της Διεύθυνσης Οικογενειακών Σχέσεων του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, όπου μελετήθηκαν 197 σωματικά κακοποιημένα και παραμελημένα παιδιά από νεογέννητα έως 14 ετών και οι επιστήμονες τα ξαναείδαν 10 χρόνια περίπου μετά την αρχική εξέταση. Διαπιστώθηκε, λοιπόν, ότι:
το 6% των παιδιών είχε πεθάνει από κακώσεις,
το 8% είχε πλέον μόνιμη αναπηρία,
το 12% παρουσίαζε διαταραχές διαγωγής (αντικοινωνική συμπεριφορά),
το 15% είχε πέσει θύματα σεξουαλικής παραβίασης,
το 17% ήταν πολύ σοβαρά κακοποιημένα,
το 20% είχε μπει στον κύκλο θύτης – θύμα εντός της οικογένειας (όπου πλέον έπαιζαν τον ρόλο του θύτη απέναντι στους πρώην βασανιστές τους),
το 22% παρουσίαζε μέτριες έως σοβαρές νευρολογικές βλάβες,
το 27% μέτρια έως σοβαρή νοητική υστέρηση,
το 45% μέτρια έως σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.
Ανάδοχη οικογένεια
Κι όμως, τονίζουν οι επιστήμονες, αρκετές βλάβες είναι αναστρέψιμες με έγκαιρη ποιοτική θεραπευτική παρέμβαση, αν και τα «σημάδια» της βίας δεν εξαλείφονται ολοκληρωτικά ποτέ.
Η παρέμβαση αυτή δεν πρέπει να γίνεται με παραπομπή σε ιδρύματα.
Το παιδί πρέπει να διατηρεί σταθερή σχέση με ένα άτομο της οικογένειας, ώστε να εξασφαλίζεται ένας ουσιαστικός δεσμός.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω ανοικτών δομών ή ξενώνων περιορισμένης παραμονής υπό το άγρυπνο βλέμμα ειδικών για μακρά χρονικά διαστήματα.
Για τις σοβαρές περιπτώσεις υπάρχει πάντα ο θεσμός της ανάδοχης οικογένειας.
«Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια για εξωσωματικές γονιμοποιήσεις και υπάρχουν παιδιά που δεν μπορούν να βρουν μέρος να μείνουν» επισημαίνει ο κ. Νικολαΐδης, αναφερόμενος στον θεσμό της αναδοχής που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί.

800 «κατηγορώ» από ανηλίκους για κακοποίηση -ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΣΧΑΣ

ΒΟΗΘΟΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Σχεδόν οκτακόσιες καταγγελίες κακοποίησης ανηλίκων, σεξουαλικής και σωματικής, έχει δεχθεί ο Συνήγορος του Παιδιού.
Ο εκπρόσωπος της Ανεξάρτητης Αρχής Γ. Μόσχος στην πρόσφατη υπόθεση της Αμαρύνθου, μετά την καταγγελία της 16χρονης μαθήτριας, δεν έμεινε απλός θεατής.
Επισκέφθηκε το σχολείο και την Αστυνομία.
Η εικόνα που αποκόμισε, όπως λέει, είναι γνωστή: φιλότιμα όργανα, αλλά σημαντικές ελλείψεις για την ορθή αντιμετώπιση των ανηλίκων.

Η κακοποίηση ανηλίκων αποκαλύπτεται πάντα;
Στις περισσότερες περιπτώσεις όχι. Τα παιδιά συνήθως ντρέπονται ή φοβούνται να καταγγείλουν ό,τι τους συμβαίνει.
Ποιον θεωρείτε τον ισχυρότερο ανασταλτικό παράγοντα… σιωπής των ανήλικων θυμάτων;
Την έλλειψη διαβεβαίωσης ότι αν μιλήσουν η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη στη ζωή τους.
Πόσες καταγγελίες έχει δεχθεί ο Συνήγορος του Παιδιού την περίοδο της λειτουργίας του;
Σχεδόν 800.
Στην πρόσφατη υπόθεση της Αμαρύνθου είχατε προσωπική επαφή με το σχολείο και την Αστυνομία. Ποια εικόνα αποκομίσατε;
Αντί για συμβούλους υποστήριξης για τη διαχείριση της κρίσης, συνάντησα την πολιορκία του σχολείου από τα κανάλια. Στην Αστυνομία, η γνωστή εικόνα: φιλότιμα όργανα αλλά σημαντικές ελλείψεις για την ορθή αντιμετώπιση των ανηλίκων.
Τι πιστεύετε ότι δεν έγινε στη συγκεκριμένη υπόθεση;
Δεν δόθηκε προτεραιότητα στην προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων, αλλά στις επιδιώξεις, την ικανοποίηση της περιέργειας και τη διαχείριση των ενοχών των ενηλίκων.
Χρειαζόταν να αποκαλυφθεί αυτή η υπόθεση για να καταδειχθεί η «γύμνια» των αρχών;
Οι ελλείψεις στον χώρο της παιδικής προστασίας είναι γνωστές. Δυστυχώς η προσοχή στρέφεται σε αυτές μόνο όταν απασχολεί την κοινή γνώμη ένα αρνητικό γεγονός.
Βρίσκετε ανοιχτές ή κλειστές τις πόρτες όταν ζητάτε συνδρομή δημοσίων υπηρεσιών για την προστασία των ανήλικων θυμάτων ή δραστών;
Οι πόρτες είναι ανοικτές, μόνο που το περιεχόμενο των υπηρεσιών πολλές φορές είναι ανεπαρκές.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού εφαρμόζεται ή παραμένει κενό γράμμα;
Για την ορθή εφαρμογή της απαιτούνται επενδύσεις πόρων και επιμόρφωση των επαγγελματιών που εργάζονται με και για τα παιδιά.
Τι πρέπει να αλλάξει ώστε τα παιδιά να μη θεωρούνται από τους μεγαλύτερους μόνο φορείς υποχρεώσεων, αλλά να αντιμετωπίζονται και ως υποκείμενα δικαιωμάτων;
Εκπαίδευση – εκπαίδευση – εκπαίδευση, όλων μας!
Τα χρήματα που επενδύονται από την Πολιτεία αρκούν για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του παιδιού;
Όχι. Εκτός από οικονομικές επενδύσεις όμως χρειάζονται και οργανωτικές αλλαγές, όπως η εκτεταμένη εισαγωγή της εκπαίδευσης στα δικαιώματα και η εφαρμογή της δημοκρατίας στα σχολεία μας.
Ποια κενά πιστεύετε ότι άμεσα πρέπει να καλυφθούν;
Οργάνωση, στελέχωση και ειδίκευση ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και μονάδων παιδικής προστασίας, τόσο για τον γενικό πληθυσμό όσο και – ειδικά – για παιδιά θύματα, με ειδικές ανάγκες ή παθήσεις, πρόσφυγες κ.λπ.
Ο ρόλος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων…
Ελπίζω να ζωντανέψει και να πάρει ρόλο στο πλάι των ανηλίκων που τη χρειάζονται.
Πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται τα παιδιά-θύματα σεξουαλικών πράξεων;
Να εξετάζονται από πρόσωπα του ιδίου φύλου, με μυστικότητα και ειδικευμένους χειρισμούς, και να λαμβάνουν μακροχρόνια στήριξη. Να μη δίνουν πολλές μαρτυρικές καταθέσεις, και αυτές να παραμένουν απόρρητες.
Και πώς να χειρίζονται οι αρμόδιοι τους ανήλικους δράστες;
Ένα παιδί-δράστης είναι συνήθως ένα παιδί-θύμα. Εκτός αυτού, και οι δράστες έχουν δικαιώματα σεβασμού στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους.
Οι παιδοψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί επαρκούν για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που ανακύπτουν;
Χρειάζεται όλοι όσοι ασχολούνται με τα παιδιά να έχουν συνείδηση των ευθυνών τους.
Ποιες οι συνθήκες κράτησης των ανηλίκων στα αστυνομικά τμήματα;
Δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της παιδικής ηλικίας. Στην περιφέρεια μάλιστα η Αστυνομία δεν διαθέτει χώρους για την κράτηση ή την προστατευτική φύλαξη ανηλίκων.
Στα ιδρύματα πρόνοιας;
Τεράστιες ελλείψεις σε ειδικευμένο προσωπικό. Επίσης, απουσία του εναλλακτικού μοντέλου οικογενειακής φροντίδας (αναδοχή).
Η φυλακή σωφρονίζει τους ανήλικους παραβάτες;
Τις περισσότερες φορές έχει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Ο ρόλος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σε υποθέσεις με πρωταγωνιστές ανηλίκους.
Αλήθεια, ποιος θα μπορέσει να τα σταματήσει από την παράνομη εισχώρηση στην ιδιωτική ζωή των ανηλίκων, την υπερβολή και την αυθαίρετη διαστρέβλωση της εικόνας της παιδικής ηλικίας;
Ποιο είναι το μεγαλύτερο αγκάθι στην εκπλήρωση των στόχων σας;
Η έλλειψη εθνικής στρατηγικής, συνεχούς διυπουργικής συνεργασίας και πραγματικής διακομματικής συναίνεσης για την πολιτική για το παιδί.

ΤΑ ΝΕΑ , 28/11/2006
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε στον ιστοχώρο disabled.gr Μπορείτε να βρείτε ανάλογα κείμενα στην διεύθυνση http://www.disabled.gr

Ομολόγησε το βιασμό του γιου του…Ανεπιθύμητος στις φυλακές

Σιωπή απʼ όλους, που γνώριζαν το έγκλημα της σεξουαλικής κακοποίησης
του 7χρονου απʼ τον “πατέρα”
Του Θάνου Περβολαράκη
Το βιασμό του παιδιού του ομολόγησε προχθές το πρωί ο 32χρονος Γιάννης Μακρυδάκης στην Αστυνομία λίγες ώρες πριν οδηγηθεί ενώπιον του εισαγγελέα. Είχε προηγηθεί η αποκάλυψη της φρικτής ιστορίας από το εφτάχρονο παιδί του, θύμα του νοσηρού μυαλού του 32χρονου άνδρα.
Ο Μακρυδάκης περιέγραψε τι γινόταν στο σπίτι όταν έλειπε η μητέρα του και η γιαγιά του παιδιού, λέγοντας ότι δεν καταλάβαινε τι έκανε, γιατί ήταν μεθυσμένος.
Συγκεντρωμένοι Ηρακλειώτες στη λ. Δικαιοσύνης τον αποδοκίμασαν το πρωί του Σαββάτου, εκφράζοντας την επιθυμία τους να τον αφήσουν οι αστυνομικοί για να του αποδοθεί Δικαιοσύνη από τον κόσμο. Ο 32χρονος απολογείται σήμερα στην ανακρίτρια.
Γνώριζαν
Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, έχουν μικρό ή μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στο έγκλημα που συντελούνταν άγνωστο για πόσο καιρό στο κορμί και στην ψυχή του εφτάχρονου παιδιού από τα Δειλινά.
Η γειτονιά που έβλεπε τα εμφανή σημάδια στο πρόσωπο του μικρού Κώστα και υποψιαζόταν ένα μέρος της φρίκης, σιωπούσε. Με την αποκάλυψη της αλήθειας, οι περισσότεροι μίλησαν και είπαν ότι άκουγαν φωνές, βρισιές και κατάρες, όταν η πόρτα και τα παράθυρα στο σπίτι της οδού Θράκης ήταν ανοιχτά.
Το σχολείο του παιδιού που δεν μπήκε στον κόπο να ερμηνεύσει την περίεργη συμπεριφορά του 7χρονου… Συμπεριφορά που δεν είχε να κάνει μόνο με τις επιδόσεις του ως μαθητή.
Οι Κοινωνικές Υπηρεσίες που επισκέφτηκαν κάποιες φορές την οικογένεια, προσπάθησαν να πάρουν το παιδί από εκεί, δεν τα κατάφεραν και συνέστησαν απλώς, όπως καταγγέλλουν τώρα οι κάτοικοι των Δειλινών, να ασπριστούν οι τοίχοι του σπιτιού με ασβέστη και να καθαριστεί το εσωτερικό του. Κανείς όμως δε μίλησε και όταν πριν από ένα μήνα ο μικρός είχε μία μελανιά στο πρόσωπο, στο ύψος του ματιού.
Εξαίρεση μία ηλικιωμένη γυναίκα που τηλεφώνησε δύο φορές στην Πρόνοια, περιγράφοντας ένα μέρος της ιστορίας, όπως εκείνη το είχε αντιληφθεί, βλέποντας το παιδί να παίζει έξω από την αυλή της. Συγκεκριμένα, λίγες ημέρες μετά τα Χριστούγεννα ο εφτάχρονος βγήκε στη γειτονιά για να παίξει με τα άλλα παιδιά. Κάποιοι παρατήρησαν το σημάδι κάτω από το μάτι του. «Κωστάκι, τι έχεις παιδί μου» τον ρώτησε η μητέρα ενός φίλου του. «Έπεσα από το κρεβάτι» της απάντησε εκείνο. «Μου λες την αλήθεια; Ποιος στο έκανε» ξαναρώτησε εκείνη. «Η γιαγιά μου» της είπε ο ανήλικος και απομακρύνθηκε.
(Κατόπιν εορτής…)
Για τον 32χρονο Γιάννη Μακρυδάκη, τον πατέρα που κατηγορείται και ομολόγησε τη σωματική και συστηματική σεξουαλική κακοποίηση του γιου του, όλοι είχαν χθες να θυμηθούν κάτι αρνητικό. Ο 32χρονος εγκαταστάθηκε μαζί με την μητέρα του Βασιλεία Μπιτζνάκη 71 ετών στην οδό Θράκης 7, όταν ήταν παιδί, σύμφωνα με παλαιότερους κατοίκους της περιοχής. Παντρεύτηκε τη γυναίκα με την οποία απέκτησε τον πιτσιρικά και στη συνέχεια τους εγκατέλειψε.«Το Γιάννη τον θυμάμαι από παιδί. Δημιουργούσε πάντα προβλήματα. Ήταν κι εκείνος παραμελημένος. Τριγυρνούσε ως παιδί πάντοτε βρώμικο και αφόδευε στις αυλές των σπιτιών. Όταν μεγάλωσε μας δημιουργούσε άλλου είδους προβλήματα. Ήρθαν από τη Μεσαρά όταν πέθανε ο πατέρας του.
Η μητέρα του ξανάφτιαξε τη ζωή της με κάποιο άλλο άντρα που δε ζει”, δήλωσε στην «Π» ένας ηλικιωμένος. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας όταν δε δούλευε στο εργαστήριο που φτιάχνει ντόνατς, είτε κοιμόταν, είτε περιφερόταν μεθυσμένος. Προσφάτως τράκαρε με ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο και όταν το είδε, έβριζε και απειλούσε ότι θα βάλει σε όλους φωτιά.
Λίγο καιρό πριν όπως μας είπε μία γυναίκα που ήταν μπροστά στο περιστατικό, φώναζε στο γιο του: «Κώστα, Κώστα που είσαι αναθεμάσε. Πάλι πεινάς;» «Δημιουργούσε συνέχεια προβλήματα, έβριζε το παιδί και τη μάνα του. Ήταν στον κόσμο του. Είναι χαρακτηριστικό ότι το παρατσούκλι του ήταν εξωγήινος». «Το χτυπούσε συνέχεια το παιδί και το βλαστημούσε. Δεν τολμούσαμε να του πούμε τίποτα, γιατί φοβόμασταν. Δε ξέραμε όταν έκλειναν την πόρτα ότι γινόταν αυτό που μάθαμε από τους δημοσιογράφους» μας είπε μία ηλικιωμένη κυρία.
Η ομολογία
Ο 32χρονος Γιάννης Μακρυδάκης από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του αρνήθηκε ότι εκείνος χτύπησε και βίασε το παιδί του. Δικαιολογήθηκε ότι δεν πήγε από την πρώτη στιγμή στο νοσοκομείο- παρά το ότι εκείνος τηλεφώνησε στο ΕΚΑΒ από το τηλέφωνο της 71χρονης μητέρας του- λέγοντας ότι εργαζόταν και δεν μπορούσε να μην πάει στο μεροκάματο.
Έκλαιγε κι έλεγε ότι δεν «πείραξε εκείνος τον 7χρονο». Το Σάββατο το πρωί όμως, αρκετή ώρα πριν οδηγηθεί στον εισαγγελέα «έσπασε» και παραδέχτηκε την κτηνωδία που διέπραττε για μήνες. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο γραφείο του διευθυντή της Υ.Α και παρουσία κι άλλων αξιωματικών της Ασφάλειας ομολόγησε τις πράξεις του, τις οποίες απέδωσε, στα βιώματά του ως παιδί στο αλκοόλ και στα χάπια που έπινε λέγοντας ότι δεν ήξερε τι έκανε.
Πράξεις που ξεκίνησαν πριν λίγους μήνες. «Ομολόγησε ότι η κτηνωδία γινόταν μέσα στο σπίτι, όταν έλειπε η μητέρα του και επαναλήφθηκε πέντε με έξι φορές» μας είπε αξιωματικός της Αστυνομίας.
Σε βάρος του ο εισαγγελέας άσκησε ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος (για βιασμό κατʼ εξακολούθηση, αποπλάνηση ανηλίκου κάτω των δέκα ετών κατʼ εξακολούθηση, ασέλγεια μεταξύ συγγενών κατʼ εξακολούθηση και ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη από την οποία επήλθαν ψυχικά τραύματα κατʼ εξακολούθηση) και τον παρέπεμψε στην ανακρίτρια στην οποία θα απολογηθεί σήμερα. Σε βάρος της 71χρονης γιαγιάς του παιδιού ασκήθηκε δίωξη για ψευδορκία και υπόθαλψη εγκληματία (αφορά στην σωματική κακοποίηση του παιδιού).


για περισσότερα:

Αρέσει σε %d bloggers: