Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κλιματικής Αλλαγής

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ
ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΤΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Advertisements

Μόνα τους τα χαμομηλάκια στο δρόμο

Μόνο του στο δρόμο (πηγη www.in.gr)

Της Φλώρας Κασσαβέτη, με τη συνεργασία της Μαριάννας Χατζημιχαήλ, υπεύθυνης περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Β’ Διεύθυνσης Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να κυκλοφορήσει το πιτσιρίκι στο δρόμο μόνο του; Τώρα. Είτε είναι κοντά το σχολείο, είτε το γυμναστήριο, είτε το φροντιστήριο, εκπαιδεύστε το να κάνει το μεγάλο βήμα με ασφάλεια!

Μόνο του στο δρόμο; Όχι… καλύτερα! Οι περισσότεροι γονείς δεν αισθάνονται και πολύ ασφαλείς στην ιδέα να αφήσουν το παιδί να βγει στο δρόμο μόνο του, έστω και για πολύ κοντινά δρομολόγια, όπως π.χ. για να πάει στο φίλο του που μένει ένα στενό παρακάτω. Ακόμα όμως κι αν βαδίζουμε πάντα με το παιδί, είναι σημαντικό να το προετοιμάσουμε από νωρίς έτσι ώστε κάποια στιγμή να μπορεί να κυκλοφορεί με ασφάλεια μόνο του.

Πρόσεχε τους άλλους!
Το παιδί πρέπει πρώτα απ’ όλα να μάθει από νωρίς να προστατεύει τον εαυτό του, ν’ αναγνωρίζει μία κατάσταση πιθανού κινδύνου και να έχει την άνεση να λέει «όχι» σε πιθανόν επικίνδυνα πρόσωπα.

Να τι θα το συμβουλέψετε:
Να μην πλησιάζει οποιονδήποτε άγνωστο για να δει ή να πάρει οτιδήποτε.
Να μην πλησιάζει κοντά σε σταματημένο αυτοκίνητο αν κάποιος το καλέσει, να μη δίνει οδηγίες ούτε να μπει για κανένα λόγο μέσα.
Να μην απαντάει σε ερωτήσεις αγνώστων, ούτε να συζητά με ανθρώπους που δεν γνωρίζει καλά, ακόμα και αν προσπαθούν να το πείσουν ότι το γνωρίζουν ή έχουν πάρει εντολές από τους γονείς του.
Να μη χρονοτριβεί στο δρόμο, αλλά να πηγαίνει κατευθείαν εκεί όπου θέλει.

Κώδικας οδικής… ασφάλειας
Το δεύτερο σημαντικότερο που πρέπει να μάθει το παιδί είναι να κυκλοφορεί στους δρόμους της γειτονιάς με ασφάλεια. Γι’ αυτό, σε κάθε διαδρομή με τα πόδια, κάντε του μια επί τόπου εξάσκηση.

Δηλαδή:
Ενεργοποιήστε όλες τις αισθήσεις του παιδιού («Άκου το αυτοκίνητο που έρχεται», «Δες τα σήματα»).
Τονίστε στο μικρό ότι πρέπει να περπατάει πάντα στην εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου.
Σταματάτε μαζί στην άκρη του πεζοδρομίου, πριν απ’ το κράσπεδο, όταν θέλετε να περάσετε απέναντι.
Αν δεν υπάρχουν σηματοδότες και θέλει να περάσει απέναντι, πείτε του ότι πρέπει να ελέγχει κι από τις δύο κατευθύνσεις, ακόμα κι αν είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης.
Μην το αφήνετε να περνά ποτέ ανάμεσα από παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Δείξτε του πώς να χρησιμοποιοεί τη διάβαση ή το φανάρι, το οποίο μπαίνει σε λειτουργία με κουμπί (όταν υπάρχει).
Φυσικά, τονίστε του ότι δεν πρέπει να παίζει με την μπάλα ή οτιδήποτε άλλο την ώρα που περπατά, ούτε να παίζει κυνηγητό με τους φίλους του!

Σιγουρευτείτε ότι θα τα καταφέρει .
Μην περιμένετε ότι επειδή το παιδί σας έχει αρχίσει να μαθαίνει τους κανόνες θα είναι σε θέση να τους ακολουθήσει με απόλυτη πειθαρχία. Το παιδί σ’ αυτή την ηλικία είναι σε θέση να αποκτήσει τις βάσεις για την κυκλοφοριακή του αγωγή, αλλά ακόμη έχει πολλές αδυναμίες που πρέπει να λάβετε υπόψη σας. Εξάλλου, το θέμα της κυκλοφοριακής αγωγής αφορά αποκλειστικά τους γονείς και εσείς θα αποφασίσετε πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να το αφήσετε να διασχίσει μόνο του το δρόμο χωρίς να το έχετε κάτω από τη δική σας επίβλεψη.

Καλό θα είναι, λοιπόν, να ελέγξετε από πριν:
Αν έχει την ικανότητα να ελέγχει την ταχύτητα ενός αυτοκινήτου που πλησιάζει, όπως και την απόσταση που απέχει από αυτό.
Αν έχει τον απαραίτητο αυτοέλεγχο που θα το εμποδίσει να περάσει επιπόλαια από τη μία στην άλλη πλευρά του δρόμου.
Αν ξεφεύγει από την πορεία του και χώνεται ανάμεσα από τα μισοσταματημένα αυτοκίνητα όταν εσείς δεν βλέπετε… Μην ξεχνάτε ότι αυτή είναι η πιο συχνή αιτία παιδικών ατυχημάτων στο δρόμο.
Αν έχει καταλάβει ότι οι κανόνες αυτοί ισχύουν… για πάντα. Τα μικρά σ’ αυτή την ηλικία έχουν την τάση να πιστεύουν ότι όλοι οι κανόνες παύουν να ισχύουν μόλις μεγαλώσουν έναν ολόκληρο μήνα!

Από τη θεωρία στο… δρόμο!


Οι ασκήσεις στο δρόμο πρέπει να γίνουν αρκετές φορές, ακολουθώντας τα εξής βήματα:

1ο βήμα
Κάθε φορά πρέπει να επαναλαμβάνετε με λεπτομέρεια τι κάνετε, π.χ. σταματάμε στην άκρη του πεζοδρομίου, ελέγχουμε, περνάμε.

2ο βήμα
Την επόμενη φορά ζητήστε από το παιδί να σας πει τι να κάνετε, επισημαίνοντας τυχόν λάθη ή αμέλειες.

3ο βήμα
Όταν ξαναβγείτε με το μικρό, αφήστε το να σας οδηγήσει εκείνο.

4ο βήμα
Όταν δείτε ότι έχει εμπεδώσει όλους τους κανόνες, αφήστε το παιδάκι να κάνει τη διαδρομή, κι εσείς ακολουθήστε από πίσω, πριν το αφήσετε να περπατήσει μόνο του στο δρόμο.

Υποσιτισμός, μια ‘Υπουλη Τραγωδία!:

» Ευθύνεται για περισσότερους από τους μισούς θανάτους παιδιών σε όλο τον κόσμο – καμία μολυσματική ασθένεια από την εποχή της Επιδημίας της Πανώλης δεν παρουσίασε τέτοια αναλογία θανάτων.Εντούτοις, δεν είναι μολυσματική ασθένεια.Τα ολέθρια αποτελέσματά της διαφαίνονται στους εκατομμύρια επιζώντες που στιγματίζονται από αναπηρίες, χρόνιες ευαισθησίες στις ασθένειες και νοητικές βλάβες. Απειλεί γυναίκες, οικογένειες και τελικά, τη βιωσιμότητα ολόκληρων κοινωνιών».

-UNICEF,Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο. Ποιά πάθηση είναι;Πρόκειται για τον υποσιτισμό σε πρωτεϊνες και ενέργεια, ο οποίος έχει συμβάλλει τουλάχιστον στους μισούς από τους 10,4 εκατ. θανάτους παιδιών κάθε χρόνο, σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας(WHO). Μία έκθεση της WHO τον Ιούλιο του 2001 ανέφερε:»οι συνέπειες του υποσιτισμού είναι εκτεταμένες και επηρεάζουν σχεδόν 800 εκατομμύρια ανθρώπους- το 20% του πληθυσμού στον αναπτυσσόμενο κόσμο». Αυτό σημαίνει ότι παγκόσμια, 1 στους 8 ανθρώπους πάσχει από υποσιτισμό. Αν και οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται στην Ασία και την Αφρική, ωστόσο οι αναπτυγμένες χώρες δεν είναι απαλλαγμένες. 11 εκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι ζουν σε βιομηχανοποιημένες χώρες πάζουν από υποσιτισμό και επιπλέον 27 εκατομμύρια υποσιτιζόμενοι ζουν σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην Σοβιετικής ‘Ενωσης.
Ο υποσιτισμός παρουσιάζεται όταν τα κύτταρα του σώματος δεν προσλαμβάνουν αρκετά θρεπτικά συστατικά, και συνήθως προκαλείται από το συνδυασμό δύο παραγόντων:(1) την ανεπαρκή πρόσληψη πρωτεϊνών, θερμίδων, βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων και (2) τις συχνές λοιμώξεις.

Προστατέψτε τα παιδιά σας από τον Υποσιτισμό!
Τα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο υποσιτισμού επειδή βρίσκονται σε περίοδο ραγδαίας ανάπτυξης η οποία αυξάνει την απαίτηση για θερμίδες και πρωτεϊνες. Για παρόμοιους λόγους, οι έγκυες και οι γυναίκες που θηλάζουν είναι ευάλωτες στον υποσιτισμό.Η ανεπάρκεια των απαραίτητων θρεπτικών στοιχείων ανακόπτει τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού. Αυτό κλαίει και είναι φιλάσθενο. Καθώς χειροτερεύει η κατάσταση, η απώλεια βάρους γίνεται πιο ευδιάκριτη, τα μάτια και το μαλακό σημείο στην κορυφή του κεφαλιού βυθίζονται, το δέρμα και οι ιστοί χάνουν την ελαστικότητά τους και η ικανότητα διατήρησης της θερμοκρασίας του σώματος μειώνεται.Ο υποσιτισμός μπορεί να εμφανιστεί και με άλλες μορφές, οι οποίες μπορεί επίσης να επιβραδύνουν την ανάπτυξη των παιδιών. Η ανεπαρκής πρόσληψη μεταλλικών στοιχείων – κυρίως σιδήρου, ιωδίου και ψευδαργύρου- και βιταμινών, ιδιαίτερα της βιταμίνης Α, μπορεί να προκαλέσει αυτές τις συνέπειες. Συγκεκριμένα, η έλλειψη βιταμίνης Α επηρεάζει περίπου 100 εκατ. μικρά παιδιά στον κόσμο και προξενεί τύφλωση κι επίσης εξασθενίζει το ανοσολογικό σύστημα! Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η ελλιπής σωματική ανάπτυξη ενός παιδιού σχετίζεται με τη μειωμένη διανοητική ανάπτυξη και την περιορισμένη σχολική και πνευματική απόδοση.

Μήπως υποσιτίζεται το παιδί σας;Οι γιατροί αξιολογούν τη διατροφική υγεία ενός παιδιού συνήθως μετρώντας το σώμα του και συγκρίνοντας τις διαστάσεις με τις φυσιολογικές τιμές. Η σύγκριση βάρους-ηλικίας αποκαλύπτει το βαθμό υποσιτισμού. Αν είναι σοβαρός, το παιδί είναι ισχνό και φαίνεται πολύ λεπτό. Η ασθένεια θεωρείται σοβαρής μορφής αν το βάρος του παιδιού είναι 40% και πλέον κάτω από το κανονικό, μέτριας μορφής αν είναι 25% ως 40% κάτω και ελαφράς μορφής αν είναι 10% ως 25% κάτω από το κανονικό. Μια πολύ χαμηλή αναλογία ύψους-ηλικίας ίσως αποκαλύψει χρόνιο υποσιτισμό.

Πώς να το προστατέψετε:
Καρ’ αρχήν πρέπει να βελτιωθεί το διαιτολόγιο των εγκύων ή των μητέρων που θηλάζουν, ώστε να παίρνουν περισσότερες θερμίδες και πρωτεϊνες.
Η καλύτερη δυνατή τροφή για ένα βρέφος είναι το γάλα της μητέρας του,ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες της ζωής του.
Μεταξύ του 4ου και 6ου μήνα, το βρέφος πρέπει να αρχίσει να τρώει πολτοποιημένα φρούτα και λαχανικά, παράλληλα με το γάλα.
Μεταξύ του 5ου και 9ου μήνα, τα βρέφη γενικά αρχίζουν να χρειάζονται περισσότερες θερμίδες και πρωτεϊνες . Με σταθερότητα και συνέπεια να του δίνετε και άλλες τροφές. Οι βρεφικές τροφές με δημητριακά και λαχανικά πρέπει να δοθούν πρώτα κι αργότερα να ακολουθήσουν το κρέας και τα γαλακτοκομικά.
‘Επειτα από οχτώ μήνες,το μητρικό γάλα δεν αποτελεί πλέον τη βάση για το διαιτολόγιό του. Το ιδανικό διαιτολόγιο για το βρέφος περιλαμβάνει πλέον φρούτα, λαχανικά, δημητριακά και όσπρια, καθώς και κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα. Τα παιδιά χρειάζονται ιδιαίτερα τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Α.Τέτοιες είναι τα σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά και τα πορτοκαλί ή κίτρινα φρούτα και λαχανικά όπως το μάνγκο, τα καρότα και οι παπάγιες. Παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών πρέπει να τρώνε 5-6 φορές τη μέρα.
Η μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία τροφών σε διαφορετικούς συνδυασμούς παρέχει θρεπτικά συστατικά που προστατεύουν το παιδί σας!

Τα παιδιά, το μελάνωμα και ο ήλιος

Προστατέψτε τα παιδιά σας από τον ήλιο. Νέες έρευνες δείχνουν ότι το κάψιμο από τον ήλιο, νωρίς στη παιδική ηλικία, δημιουργεί πολύ ψηλές πιθανότητες πρόκλησης μελανώματος, αργότερα στη ζωή των παιδιών.
Το μελάνωμα είναι ένας πολύ επικίνδυνος καρκίνος του δέρματος, έχει την ικανότητα να εξελίσσεται πολύ γρήγορα και μπορεί να κάνει μεταστάσεις σε διάφορα μέρη του σώματος (λεμφαδένες, πνεύμονες, εγκέφαλο, συκώτι, οστά). Είναι ανθεκτικό στις θεραπείες και τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά με ψηλό ποσοστό θνησιμότητας.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα πρόσφατης εργαστηριακής έρευνας που έγινε στο National Cancer Institute, η ποσότητα της υπεριώδους ακτινοβολίας που χρειάζεται για να προκαλέσει καρκίνο στα μελανοκύτταρα των παιδιών είναι πάρα πολύ λιγότερη από αυτή που χρειάζεται για την καρκινοποίηση μελανοκυττάρων στους ενήλικες.

Σε πειραματόζωα στα οποία έκαναν πειράματα έκθεσής τους στην υπεριώδη ακτινοβολία, βρήκαν ότι σε ενήλικα ζώα χρειαζόταν 30 φορές περισσότερη ακτινοβολία για να προκληθεί η ίδια καρκινική βλάβη.

Η υπεριώδης ακτινοβολία που προέρχεται από τον ήλιο είναι επιβλαβής για το ανθρώπινο δέρμα και ιδιαίτερα για το δέρμα των παιδιών. Τα μελανοκύτταρα, τα οποία παράγουν το μελαψό χρώμα του δέρματος, βρίσκονται στην επιφάνεια του δέρματος.

Η υπεριώδης ακτινοβολία, πιστεύεται ότι προκαλεί βλάβη στο γενετικό υλικό των μελανοκυττάρων με αποτέλεσμα να δημιουργείται το μελάνωμα.
Τα βρέφη και τα νεαρά παιδιά είναι περισσότερο ευάλωτα στην υπεριώδη ακτινοβολία διότι το δέρμα τους, περιέχει επίσης και αρχέγονα ανώριμα μελανοκύτταρα.
Τα κύτταρα αυτά πολλαπλασιάζονται γρηγορότερα όταν υποβάλλονται στην ακτινοβολία αυτή.
Δημιουργούνται έτσι περισσότερες πιθανότητες πρόκλησης βλάβης στο DNA τους με αποτέλεσμα την εγκατάσταση των μηχανισμών εκείνων που οδηγούν στον καρκίνο.
Ακόμη ένας παράγοντας που θεωρείται ότι εξηγεί την ιδιαίτερη ευαισθησία των παιδιών είναι το γεγονός ότι το οι υπεριώδεις ακτινοβολίες επηρεάζουν και το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών.
Το σύστημα άμυνας, λόγω αυτής της αρνητικής επίδρασης δεν αντιδρά σωστά για να εξαλείψει τα πρώτα ανώμαλα κύτταρα που θα οδηγήσουν μελλοντικά στην ανάπτυξη του μελανώματος.

Τα συμπεράσματα της ενδιαφέρουσας αυτής μελέτης είναι ξεκάθαρα:
Προστατέψτε τα παιδιά σας από τον ήλιο
Πρέπει με κάθε τρόπο να αποφεύγονται τα καψίματα από τον ήλιο στα παιδιά
Φορέστε στα παιδιά καπέλο, χρησιμοποιείστε αντηλιακές κρέμες με ψηλό δείκτη προστασίας
Αποφεύγετε αχρείαστες εκθέσεις των παιδιών στον ήλιο

Βιβλιογραφία:

National Cancer Institute

Θερίζει την Αφρική ο HIV

Τουλάχιστον 4,2 εκατομμύρια παιδιά είναι ορφανά από το AIDS στη δυτική και τη κεντρική Αφρική, όπως ανακοίνωσε η UNICEF την Τετάρτη, στο Ντακάρ, στη διάρκεια του συμποσίου για την καλύτερη μέριμνα των παιδιών που έχουν πληγεί άμεσα και έμμεσα από τον ιό HIV. Η οργάνωση αναφέρει πως η αρνητική επίδραση του AIDS και του ιού HIV, διαφαίνεται κατά τρόπο τρομακτικό από τον αυξανόμενο αριθμό των παιδιών που μένουν ορφανά εξαιτίας της νόσου. Στη δυτική και κεντρική Αφρική, στα 4,2 εκατομμύρια ανέρχονται τα ορφανά. Στις 24 χώρες της δυτικής και κεντρικής Αφρικής, σχεδόν 680.000 παιδιά ζουν με τον ιό HIV και τη νόσο του AIDS, ενώ από τις 600.000 οροθετικές εγκύους, μόλις το 1,3% έλαβε τα απαραίτητα αντιρετροϊκά φάρμακα για την πρόληψη της μετάδοσης του ιού στα μωρά τους. Σύμφωνα με την UNICEF: «Τα παιδιά είναι η συγκαλυμμένη πλευρά της πανδημίας, ακόμη και στις χώρες όπου το ποσοστό της νόσου είναι μικρό. Αυτό το μέρος του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση στις υπηρεσίες πρόληψης και περίθαλψης». Το παράδοξο είναι δε, ότι ενώ υπάρχουν οικονομικοί πόροι για να καλυφθεί η διάδοση της νόσου στα παιδιά, η ηλικιακή αυτή ομάδα δεν αποτελούσε «προτεραιότητα» έως τώρα.

Πηγή: ΕΞΠΡΕΣ

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

Παρασκευά Ν. Παρασκευόπουλου
Καθηγητή Ε.Μ.Πολυτεχνείου

Στον πλανήτη μας υπάρχουν χώρες πολύ πλούσιες, πολύ φτωχές, αλλά και οι ενδιάμεσες.
Αν παίρναμε δυο αντιπροσωπευτικές οικογένειες, τη μία από τις πλούσιες χώρες και την άλλη από τις φτωχές χώρες, και τις συγκρίναμε μεταξύ τους, τότε έχω την αίσθηση ότι η σύγκριση θα μας άφηνε όλους άφωνους. Από τη μια μεριά χλιδή, πλούτος, ωραία σπίτια και αυτοκίνητα, πλούσια φαγητά, και από την άλλη φτώχεια, αρρώστια, αγραμματοσύνη, εξαθλίωση, περιθωριοποίηση, απόγνωση.
Κάθε άνθρωπος, με στοιχειώδη συμπάθεια και συμπόνια για το συνάνθρωπό του, δεν μπορεί παρά να συμμερισθεί και να αισθανθεί ότι κάτι άδικο, κάτι απαράδεκτο, κάτι απάνθρωπο συμβαίνει. Βεβαίως σεβόμαστε τα κεκτημένα καθενός. Αλλά όταν φθάνουμε στο σημείο που ο ένας θα ζούσε αν είχε (αλλά δεν έχει, δεν του δίνει) ό,τι πετάει ο άλλος στο καλάθι των αχρήστων, βρισκόμαστε μακριά από τους κανόνες στοιχειώδους ανθρωπιάς. Είναι μια εικόνα απαράδεκτης απανθρωπιάς.
Η εικόνα αυτή γίνεται χειρότερη όταν σκεφθεί κανείς ότι εμείς θάβουμε τα προϊόντα μας στις χωματερές (για να προστατεύσουμε τις τιμές τους), ενώ, αν τα έτρωγαν τα αποσκελετωμένα παιδάκια στις χώρες του τρίτου κόσμου, δεν θα πέθαιναν από ασιτία. Αυτό και αν δεν είναι το αποκορύφωμα της απανθρωπιάς. Και το απίστευτο είναι ότι πολλοί ολίγοι, σχεδόν κανένας μας, δεν διαμαρτύρεται, για να διορθωθούν τα πράγματα. Μήπως σταματήσει αυτή η επιδείνωση, αυτός ο κατήφορος της ντροπής. Αλήθεια, πως φθάσαμε σ’ αυτό το σημείο απανθρωπιάς; Υπάρχει απάντηση που να μας δικαιολογεί; Αν υπάρχει, θα ήθελα πάρα πολύ να τη μάθω.
Αν εξετάσουμε την κατανομή του ακαθάριστου προϊόντος ολόκληρου του πλανήτη μας, τότε θα παρατηρήσουμε ότι ο μισός πλούτος της Γης βρίσκεται στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες και συγκεκριμένα στις Η.Π.Α. (25%), στην Ε.Ε. (15%) και στην Ιαπωνία (10%). Τα 2/3 των παγκόσμιων εξαγωγών γίνονται από αυτές τις χώρες. Το 90% των ευρεσιτεχνιών στον κόσμο ανήκουν σ’ αυτές τις χώρες και συγκεκριμένα στις Η.Π.Α. το 55%, στην Ε.Ε. το 15% και στην Ιαπωνία το 20%. Επιπλέον, οι πλούσιες χώρες (δηλ. το 20% του πληθυσμού της Γης) καταναλώνουν το 60% των τροφών που παράγει ο πλανήτης, όπως επίσης και το 60% των ενεργειακών πόρων του πλανήτη.
Πάνω από 1.5 δισεκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στη Νότια Αμερική, στην Αφρική και στην Ασία, υποφέρουν από την πείνα. Δεν έχουν πόσιμο νερό. Δεν έχουν ούτε καν την υποτυπώδη, τη στοιχειώδη φροντίδα σε θέματα υγείας και παιδείας.
Ειδικά για την πιο ευαίσθητη και πιο απροστάτευτη κατηγορία ανθρώπων, τα παιδιά,
αναφέρουμε τα εξής. Φτωχά παιδιά πηγαίνουν σε αποξηραμένους αγρούς και ψάχνουν να βρουν λίγα σπόρια που έτυχε να απομείνουν εκεί και έτσι να χορτάσουν την πείνα τους. Η παιδική θνησιμότητα είναι στα ύψη. Συγκεκριμένα, για παιδάκια κάτω του ενός έτους, η θνησιμότητα είναι τρομακτική: Κάθε 5 λεπτά πεθαίνει ένα παιδί, ή κάθε ημέρα πεθαίνουν γύρω στις 18 χιλιάδες παιδιά, ή κάθε χρόνο πεθαίνουν 6 εκατομμύρια παιδιά. Για παιδιά μέχρι και πέντε ετών, η θνησιμότητα φθάνει γύρω στα 11 με 13 εκατομμύρια θανάτους το χρόνο. Η παιδική θνησιμότητα οφείλεται στις αρρώστιες, την πείνα και την έλλειψη καθαρού πόσιμου νερού.
Αν βάλετε τα φέρετρα αυτών των 13 εκατομμυρίων παιδιών το ένα μετά το άλλο, θα καταλάβουν ένα μήκος όσο περίπου από την Ελλάδα μέχρι την Αμερική ή έστω όσο από την Αθήνα μέχρι το Λονδίνο.
Φαντασθείτε δίπλα σ’ αυτή τη σειρά των φερέτρων, που μέσα τους έχουν άψυχα κορμάκια βρεφών και μικρών παιδιών, να στέκονται από τη μια μεριά τα 13 εκατομμύρια μανάδων και από την άλλη μεριά τα 13 εκατομμύρια πατεράδων, που κλαίνε απαρηγόρητα για το χαμό του παιδιού τους. Είναι ένα φρικιαστικό και απάνθρωπο θέαμα. Ένα θέαμα που ξέρουμε ότι θα το δούμε τον επόμενο χρόνο, θα το δούμε και το μεθεπόμενο χρόνο και ποιος ξέρει μέχρι πότε. Και εμείς οι πλούσιοι δεν κάνουμε απολύτως τίποτα για να διορθώσουμε το κακό.
Αυτήν την εικόνα πρέπει να τη δείχνουν οι τηλεοράσεις όλων των πλούσιων χωρών κάθε μέρα. Και θα σταματήσουν να τη δείχνουν, μόνο όταν διορθωθεί το κακό, μόνο όταν βοηθήσουμε να μην ξανασυμβεί να πεθαίνουν πια, όχι εκατομμύρια, αλλά ούτε ΕΝΑ παιδί από την πείνα και αρρώστιες που μπορούν να θεραπευθούν. Αν πραγματοποιηθεί αυτό, τότε τα ΜΜΕ θα έχουν επιτελέσει την πραγματική τους αποστολή, που είναι «δικαιότερη και ουσιαστικότερη ενημέρωση, και επομένως μεγαλύτερη ελπίδα για την ανθρωπότητα».
Ένα άλλο φρικιαστικό και απάνθρωπο, που συμβαίνει στις φτωχές χώρες, είναι η παιδική πορνεία. Η πορνεία αυτή εξαπλώνεται κάθε χρόνο και περισσότερο στον πλανήτη μας, για παιδιά από ηλικίας 10 έως 16 ετών. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει τόση φτώχεια και δυστυχία σε πολλές οικογένειες, που προκειμένου να γλιτώσει ολόκληρη η οικογένεια το θάνατο από ασιτία, οι γονείς «θυσιάζουν» ένα από τα παιδιά τους, εξωθώντας το στην πορνεία. Δεν μπορώ να το φανταστώ, δεν το χωράει ο νους μου, δεν μπορώ να το πιστέψω ότι υπάρχουν συνάνθρωποί μας που φθάνουν σε τέτοιο σημείο εξαθλίωσης, που χάνουν κάθε είδος αξιοπρέπειας, ώστε να στέλνουν στους δρόμους το δεκάχρονο κοριτσάκι τους ή το δεκάχρονο αγοράκι τους, για να πέσει θύμα απάνθρωπων σεξουαλικών ορέξεων, από ανθρωποειδή που προέρχονται συνήθως από πλούσιες χώρες της Δύσης, που οργανώνουν εκδρομές σ’ αυτές τις χώρες με στόχο την παιδική πορνεία (βλέπε σεξοτουρισμός). Είναι μια εικόνα έσχατης ανθρώπινης καταρράκωσης και παραφροσύνης. Και αυτό επίσης είναι ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα που θα πρέπει να δείχνουν οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου καθημερινά, μέχρις ότου ούτε ΕΝΑ παιδί να μη γίνεται θύμα πορνείας.
Τέλος, αναφέρουμε ότι πάνω από 120 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται με πλήρη απασχόληση (14 έως 17 ώρες την ημέρα), και πάνω από 130 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται με μερική απασχόληση, ενώ θα έπρεπε να βρίσκονταν στο σχολείο τους.
Πολλά από αυτά τα 250 εκατομμύρια παιδιά συνήθως πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ…

Αυτή τη χρονιά τα ευτυχισμένα παιδιά να γίνουν περισσότερα….

Η κακοποίηση και η κάθε είδους εκμετάλλευση των παιδιών,
να περιοριστεί, μέχρι τελικής εξάλειψης του άθλιου αυτού φαινομένου,
που «κοσμεί» την απαράδεκτα ανεκτική κοινωνία του 2007
με τα χαρακτηριστικά του πιο σκοτεινού μεσαίωνα.
ΓΟΝΕΙΣ…

ΓΕΙΤΟΝΕΣ…

ΣΧΟΛΕΙΟ…
ΠΟΛΙΤΕΙΑ…
ΟΛΟΙ ΜΑΣ…
να γίνουμε Άγγελοι, να απλώσουμε τις φτερούγες μας και να
ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Αρέσει σε %d bloggers: