Lance Breeding: Έσπασε το πόδι της 5χρονης κόρης του, γιατί δεν μάζεψε το δωμάτιό της

Στη φυλακή για κακοποίηση ανηλίκου οδηγήθηκε ένας πατέρας από το Τζόπλιν του Μιζούρι ο οποίος έσπασε το πόδι της 5χρονης κόρης του για να την τιμωρήσει.


Το περιστατικό συνέβη το Σάββατο 12/1 με την μητέρα της μικρής Mystic Forsee να καταγγέλλει τον σύζυγό της, Lance Breeding, στην αστυνομία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Joplin Globe ο 27χρονος είπε στην μικρή να συγυρίσει το δωμάτιό της. Όμως εκείνη δεν τον άκουσε 

με αποτέλεσμα να την αρπάξει και να την πετάξει πάνω σε μια συρταριέρα. Το κοριτσάκι σφάδαζε στους πόνους και η μητέρα έντρομη έτρεξε στο δωμάτιο να δει τι συμβαίνει.


«Η μικρή βρισκόταν πεσμένη στο πάτωμα έχοντας το δεξί της πόδι στον αέρα», ανέφερε η εφημερίδα Joplin Globe.


Ο Breeding είπε στους αστυνομικούς ότι χτύπησε την κόρη του για να την τιμωρήσει γιατί δεν καθάρισε το δωμάτιό της.


«Την σήκωσε γιατί έλεγε πως πονούσε στο πόδι και έλεγξε το πόδι της χωρίς να διαπιστώσει κάποιο πρόβλημα. Μετά την άφησε και πάλι στο πάτωμα και την κλώτσησε στο πόδι λέγοντάς της να σηκωθεί πάνω», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η αστυνομία.

Το αποτέλεσμα ήταν η 5χρονη να υποστεί κάταγμα δεξιού μηριαίου οστού καθώς και εκτεταμένους μώλωπες στην πλάτη και στα πόδια.


Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο του Σπρίνγκφιλντ όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

Ο πατέρας της συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή της Κομητείας Τζάσπερ με την εγγύηση να έχει οριστεί στα 50.000 δολάρια.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

from Blogger http://bit.ly/2FJ8rgH
via IFTTT

Οι πρώτοι «ιχνηλάτες» της παιδικής κακοποίησης

1--184Μια κούκλα χωρίς ρουχαλάκια με ξανθά
μακριά μαλλιά ήταν πεταμένη στην άσφαλτο μπροστά από την είσοδο του
Νοσοκομείου Παίδων. Κάθε τόσο, οι οδηγοί έκαναν ελιγμούς για να μην την
πατήσουν, αν και ήταν απλώς ένα πλαστικό παιχνίδι. Περνώντας τον δρόμο
για να μπω μέσα, τη μάζεψα χωρίς να το σκεφτώ, λες και κινδύνευε να
πάθει κάτι. Στην είσοδο του «Αγλαΐα Κυριακού» με περίμενε η παιδίατρος
Αλεξάνδρα Σολδάτου, επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής και επικεφαλής της
Μονάδας Φροντίδας για την Ασφάλεια του Παιδιού «Σόφη Βαρβιτσιώτη» που
εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο στις 5
Ιουνίου. Η μονάδα δημιουργήθηκε στη Β΄ Παιδιατρική του ΕΚΠΑ χάρη στην
υποστήριξη της Εταιρείας κατά της Κακοποίησης του Παιδιού «ΕΛΙΖΑ», με τη
συστράτευση άλλων φορέων, όπως το Ίδρυμα Λαμπρόπουλου και ιδιωτών
(οικογένεια Ι. Βαρβιτσιώτη) που αναγνώρισαν την ανάγκη να ιδρυθεί και
στη χώρα μας ο πρώτος νοσοκομειακός χώρος για την εξέταση και
διεπιστημονική αντιμετώπιση βρεφών και παιδιών με υποψία κακοποίησης ή
παραμέλησης. Ενα ζήτημα λεπτό, θέμα ταμπού για την ελληνική κοινωνία που
είναι οικογενειοκεντρική. Φαινόμενο όμως πραγματικό, με περιπτώσεις που
απασχολούν την ειδησεογραφία κάθε τόσο.

Ο κατάλληλος άνθρωπος
Με λαμπρές σπουδές στην Ελλάδα, στη Βρετανία και στις ΗΠΑ,
επαγγελματική σταδιοδρομία στο Λονδίνο και στη Μονάδα Μεταμόσχευσης
Μυελού Οστών στο Παίδων «Αγία Σοφία», η νεαρή επιστήμονας και μητέρα
ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος να αναλάβει αυτό το δύσκολο έργο. Με
καθημερινή εμπειρία από τα εκατοντάδες παιδιά που περνούν την πύλη του
Παίδων, η κ. Σολδάτου δηλώνει «μάχιμη παιδίατρος». Κάθισα απέναντί της
στο γραφείο της, όπου μύριζε ακόμα η φρέσκια ξυλεία από τα ντουλάπια και
τις πόρτες. Απέναντί μας ήταν ένα εξεταστήριο για βρέφη και στον τοίχο
χαρούμενες ζωγραφιές. «Η μονάδα αυτή πήρε σάρκα και οστά από ένα
περιστατικό την άνοιξη του 2014», μου είπε.


Η παιδίατρος Αλεξάνδρα Σολδάτου στη Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια του Παιδιού «Σόφη Βαρβιτσιώτη» του «Αγλαΐα Κυριακού».

«Έφθασε στο νοσοκομείο ένα αγοράκι σε μεταβρεφική ηλικία, με πολλές
σωματικές βλάβες που παραπέμφθηκε σε εμάς για να διαπιστώσουμε αν
υπάρχει κάποια παθολογία που δημιουργεί τις βλάβες αυτές, λ.χ. να μην
πήζει το αίμα του ή μήπως τα οστά του είχαν πρόβλημα και πάθαινε
κατάγματα. Εμείς είδαμε ότι οι θέσεις των βλαβών ήταν σε περίεργα
σημεία, ενώ από την εξέταση καταλάβαμε ότι κάποιες ήταν παλαιότερες και
κάποιες νεότερες. Το άλλο που μας έκανε εντύπωση είναι ότι το
συγκεκριμένο παιδάκι, εξαιτίας των βλαβών, δεν είχε αρχίσει ακόμα να
περπατά, να εξελίσσεται όπως ένα φυσιολογικό παιδί της ηλικίας του.
Κάναμε αμέσως ένα ιατρικό συμβούλιο οι γιατροί όλων των εμπλεκομένων
ειδικοτήτων και αποφανθήκαμε ότι προκλήθηκαν όλες από εξωτερικούς
τραυματισμούς. Ενεργοποιήσαμε τη διαδικασία της ενημέρωσης του
εισαγγελέα και αμέσως το παιδί τέθηκε σε προστασία».

Η πολιτεία έχει φροντίσει ώστε να υπάρχουν αυτές οι ασφαλιστικές
δικλίδες, όμως κανένας μηχανισμός με όση πρόνοια κι αν δραστηριοποιείται
δεν έχει αποτέλεσμα αν δεν βρεθεί κάποιος που θα «πατήσει το κουμπί»
της ενεργοποίησης. Τα βρέφη, τα νήπια δεν μπορούν να μιλήσουν στους
γιατρούς και στους νοσηλευτές. Πρέπει εκείνοι να αντιληφθούν γρήγορα από
μερικά ύποπτα σημάδια πως κάτι δεν πάει καλά. Μια γρατζουνιά, ένα
τραύμα, ένα έγκαυμα θα μπορούσαν να είναι τέτοιες ενδείξεις, επισημαίνει
η Αλεξάνδρα Σολδάτου. Ενα παιδί που πάει με βαριά τραύματα κακοποίησης
στο νοσοκομείο συνήθως έχει ξανανοσηλευτεί στο παρελθόν. Πόσο εύκολο
είναι για τους μάχιμους γιατρούς να έχουν τη γνώση και την ψυχραιμία να
αντιδράσουν σωστά; «Φανταστείτε την εξής σκηνή: είσαι ο μοναδικός
εφημερεύων ιατρός, Σάββατο βράδυ, και εξετάζεις ένα τέτοιο παιδί. Πρέπει
να αποφασίσεις μόνος σου, γρήγορα και να μη φοβηθείς να κάνεις αυτό που
πρέπει να κάνεις. Συνεπώς αναγνωρίσαμε πως ένα μεγάλο τμήμα της
προστασίας πέφτει στους ώμους των γιατρών και αυτοί πρέπει να είναι
εκπαιδευμένοι κατάλληλα και έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με τον δέοντα
τρόπο παρόμοια περιστατικά. Στην Αμερική ακόμα οι φοιτητές της Ιατρικής
είχαν τέτοια εκπαίδευση. Στην Ελλάδα δεν είχαμε ούτε έναν παιδίατρο που
να έχει ειδικευτεί στην κακοποίηση».

Οι ημερίδες
Όντως τα επόμενα τρία χρόνια έγινε σοβαρή ομαδική δουλειά στον τομέα
αυτό με συντονισμένες προσπάθειες. Το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, που
διαθέτει τμήμα κακοποίησης και παραμέλησης, συγκέντρωσε νομικούς,
εισαγγελείς, κοινωνικούς λειτουργούς, επαγγελματίες της υγείας από
παιδιατρικές κλινικές της Αττικής που ήθελαν να ενημερωθούν και να
εκπαιδευθούν στο θέμα αυτό. Αργότερα, η Αφροδίτη Στάθη, διοικητική
διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ, προσέγγισε την Αλεξάνδρα Σολδάτου προσφέροντας τα
οικονομικά μέσα ώστε να προχωρήσει πιο στοχευμένα το εγχείρημα της
εκπαίδευσης. Ετσι σε συνεργασία με κορυφαίους ειδικούς, όπως ο καθηγητής
Τζον Λέβενταλ από το Γέιλ και η Ρεσμιγιέ Οράλ από το Πανεπιστήμιο της
Αϊόβας, σχεδιάστηκε ένα ειδικό πρόγραμμα για Έλληνες γιατρούς. Η Μαρία
Τσολιά, διευθύντρια της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής προσκάλεσε γιατρούς από
όλες τις πανεπιστημιακές κλινικές της χώρας που συμμετείχαν σε ένα
ειδικό σεμινάριο και μια ημερίδα.

Ακολούθησαν οκτώ αντίστοιχες ημερίδες σε πόλεις όπου εδρεύουν αυτές
οι κλινικές με συνολική παρουσία 1.200 ανθρώπων της υγείας, από παιδίατρους μέχρι νοσηλευτές και φοιτητές. Το τελευταίο βήμα ήταν η
δημιουργία της μονάδας στο Παίδων.

Σύμφωνα με την κ. Σολδάτου, ορισμένες φορές η έκφραση βίας προς το
παιδί δεν προέρχεται από γονείς που θέλουν να το βλάψουν: «Ένα
παράδειγμα: ένα νεαρότατο κορίτσι μένει έγκυος και κρατά το παιδί.
Φτιάχνει μια μονογονεϊκή οικογένεια χωρίς καμιά στήριξη από τους γονείς
που δεν εγκρίνουν την απόφαση. Παραμένει στην ανεργία για πολύ καιρό και
τη νύχτα πριν από μια σημαντική συνέντευξη για δουλειά, το βρέφος
κλαίει για ώρες. Αν η μητέρα χάσει την ψυχραιμία, πάρει το μωρό και το
τραντάξει δυνατά, μπορεί να του προκαλέσει μεγάλη σωματική βλάβη, που
φτάνει μέχρι θάνατο ή αναπηρία. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ήθελε να του
προκαλέσει κακό…».

«Η πολιτεία μπορεί να δράσει προληπτικά»
Τι πρέπει να γίνει ως πρόληψη; «Η κακοποίηση συνδέεται συχνά με
ψυχικά νοσήματα των γονιών, με χρήση τοξικών ουσιών και άλλα θέματα»,
λέει η Αλεξάνδρα Σολδάτου. Πολλές φορές όμως η πολιτεία μπορεί να δράσει
προληπτικά, να εξαλείψει τον κίνδυνο κακοποίησης βρεφών και παιδιών σε
άλλες ομάδες του πληθυσμού –μονογονεϊκές οικογένειες, άνεργοι, άτομα με
μεγάλη ανέχεια κλπ.– όπου οι άνθρωποι αυτοί θα αντιδρούσαν διαφορετικά,
αν υπήρχε ένας επισκέπτης υγείας, μια οικονομική στήριξη από το κράτος,
μια πρόνοια ώστε να βγουν από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι όποιος ζει παρόμοιες δυσκολίες μπορεί να
ξεσπάσει στο παιδί του. Μια προηγμένη χώρα πρέπει να έχει μια τέτοια
πολιτική υγείας όχι μόνον για λόγους ηθικούς αλλά και πρακτικούς. Από
έρευνες προκύπτει πως τα άτομα που δέχθηκαν κακοποίηση ή υπέστησαν
παραμέληση στην παιδική ηλικία έχουν αργότερα πολλά ψυχικά προβλήματα
και θέματα υγείας στην ενήλικη ζωή τους, από παχυσαρκία μέχρι εκδήλωση
καρκίνου. Το σύστημα περίθαλψης επιβαρύνεται για πολλές δεκαετίες με την
αντιμετώπιση των θεμάτων αυτών. Κάτι ακόμα: αν δράσει νωρίς η πολιτεία
προστατεύει την οικογένεια στο σύνολό της και έτσι τα παιδιά δεν
αποχωρίζονται τους γονείς τους».

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ
kathimerini.gr 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μας ενημέρωσε η Παιδοενδοκρινολόγος: Ρούλη Παπαθανασίου

from Blogger http://bit.ly/2VpQ5Wm
via IFTTT

ΒΑΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ: Υποχρέωσε την 6χρονη κόρη της, να κάνουν γυμνή φωτογράφιση …

Ξεπέρασε κάθε όριο η προσωπική ματαιοδοξία
της Βάνας Μπάρμπα,
βγάζοντας αυτή την εβδομάδα
στο κλαρί της εφήμερης δημοσιότητας και δόξας,
την 6χρονη κόρη της,
κνοντας μαζί της γυμνή φωτογράφιση
για λογαριασμό περιοδικού…

Η Βάνα Μπάρμπα,
χωρίς να υπολογίζει το ψυχολογικό κόστος της φωτογράφισης,
για την 6χρονη κορη της Φαίδρα-Θεοδώρα,
την «υποχρέωσε» να φωτογραφιθεί μαζί της γυμνή,
ενώ παράλληλα για τις ανάγκες της φωτογράφισης,
η μικρή αναγκάστηκε να φορέσει κραγιόν και make up…

Aπορώ πραγματικά με κάτι μανάδες,
οι οποίες ξεπουλάνε χωρίς κανέναν ενδιασμό
μέχρι και τα παιδιά τους, στο βωμό της δημοσιότητας,
του γρήγορου κέρδους και της αναγνώρισης…
Και δυστυχώς η Βάνα Μπάρμπα… είναι σαν κι’ αυτές….
Πείτε μου πραγματικά… μπορεί ένα 6χρονο παιδί, να έχει γνώση για το τι κάνει;;;


Τα σχόλια δικά σας….
ΠΡΕΖΑ TV14-4-2008

http://prezatv.blogspot.com/2008/04/6-down-town.html

Πέταξε μικρό παιδί από το μπαλκόνι, επειδή… έκλαιγε!!

Η είδηση:

Στη σύλληψη αλλοδαπής οικιακής βοηθού προχώρησε η αστυνομία το απόγευμα διότι πέταξε από το μπαλκόνι δευτέρου ορόφου τρίχρονο αγοράκι το οποίο είχε αναλάβει να προσέχει.
Το παιδί τραυματίστηκε και διακομίστηκε στο νοσοκομείο Αγία Σοφία και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής έχει διαφύγει τον κίνδυνο.
Το περιστατικό σημειώθηκε στην οδό Αλκαμένους 54 στον Άγιο Παντελεήμονα.Η οικιακή βοηθός είπε στους αστυνομικούς ότι πέταξε το παιδί από το μπαλκόνι γιατί έκλαιγε.

πηγή: εφημ. Το Έθνος

Η ίδια είδηση

Σοκ προκαλεί η είδηση ότι νταντά από τη Ρουμανία πέταξε το 3χρονο αγοράκι που φρόντιζε από το μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου πολυκατοικίας στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αθήνα.
Το αγοράκι παραδόξως γλίτωσε ως εκ θαύματος, καθώς υπέστη μόνο κάταγμα στο δεξί του πόδι και ένα μικρό τραύμα στο κεφάλι.
Διερχόμενος οδηγός είδε το 3χρονο παιδί να… προσγειώνεται και αμέσως το μετέφερε στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία όπου του δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες και όπως έγινε γνωστό δεν διατρέχει κίνδυνο.
Η μητέρα του παιδιού, επίσης Ρουμάνα, έφτασε στο νοσοκομείο σε αλλόφρονα κατάσταση και σοκαρισμένη δήλωσε «εγώ την πλήρωνα για να προσέχει το παιδί μου και αυτή το πέταξε από το μπαλκόνι».
Η ρουμάνα νταντά συνελήφθη από άνδρες της Ασφάλειας, στους οποίους όταν την ρώτησαν γιατί το έκανε απάντησε ότι το αγοράκι έκλαιγε πολύ και δεν άντεχε άλλο…

Λουκάς Βελιδάκης

τα σχόλια δικά σας…

Καημενα παιδακια….

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Γραφω για να επισημανω σε ολους σας μια δημοσιευση που ειδα στο μπλογκ της Καλικατζαρελενίτσας μας, το Δυοσμαράκι. Παιδια, το θεμα που μας αγγιζει ολους μας. Και η εκμεταλλευση τους το θεμα που μας «τρελλαινει» ολους μας. Η χειροτερη μορφη εκμεταλλευσης, η παιδεραστια και η αγοραπωλησια παιδιων σε αυτο το αρθρο , δυστυχώς σε όλη τους τη μεγαλοπρεπεια…

Παιδια-νυφες

Από μικροί στα… αναβολικά για τα προνόμια των μεταλλίων

Τα προνόμια των «πρώτων», των αθλητών δηλαδή που κάνουν καλές επιδόσεις, έχουν μετατραπεί από κίνητρο για το «ευ αγωνίζεσθαι», σε αφετηρία ενός ανταγωνισμού με αθέμιτα μέσα και καταστροφικά αποτελέσματα.

Τα αναβολικά όπως προκύπτει από τα ρεπορτάζ, έχουν πάρει θέση ακόμη και στα σχολικά πρωταθλήματα. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του πατέρα μαθητή-αθλητή Δημήτρη Ζαρώνη, ο οποίος είπε μιλώντας στον ALPHA ότι «κάποτε που παραβρέθηκα σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων, μέσα στις τουαλέτες υπήρχαν σύριγγες. Αυτό για μένα λέει πολλά».
Τα κρούσματα ντοπαρισμένων αθλητών στα μαθητικά πρωταθλήματα σοκάρουν. Όπως είπε ο καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Καταπολέμησης Ντόπινγκ Αστέριος Δεληγιάννης «έχουμε την πληροφορία, ότι μια μαθήτρια απ’ ό,τι φαίνεται έκανε σε πρόσφατους αγώνες χρήση απαγορευμένης ουσίας και πιο συγκεκριμένα ινδικής κάνναβης».
Η 17χρονη αθλήτρια που ελέγχεται, έδωσε δείγμα ούρων όταν συμμετείχε στο Πανελλήνιο Μαθητικό Πρωτάθλημα της Άρσης Βαρών στην Δράμα στις 13 και 14 Μαρτίου.
Η πρωτιά σε πανελλήνιο σχολικό πρωτάθλημα ισοδυναμεί με άμεση εισαγωγή στη Γυμναστική Ακαδημία χωρίς εξετάσεις.
Εάν ο μαθητής-πρωταθλητής επιλέξει άλλη Σχολή, τότε μοριοδοτείται με επιπλέον 10% επί των μορίων που έχει συγκεντρώσει.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, στον «απαγορευμένο» δρόμο ωθεί τα παιδιά αρκετές φορές και η υπερβολική πίεση των γονιών τους για την επιτυχία, με απώτερο κίνητρο την εισαγωγή σε κάποια Πανεπιστημιακή Σχολή και την επαγγελματική αποκατάσταση και καταξίωση.
Πρόσφατα, μία ακόμη αθλήτρια της κολύμβησης από Λύκειο της Αττικής έχασε το μετάλλιο, όταν πιάστηκε ντοπαρισμένη, ενώ πέρσι μαθητής από τη βόρεια Ελλάδα λίγο έλειψε να χάσει για τον ίδιο λόγο την εισαγωγή του στο Πανεπιστήμιο.
Οι έλεγχοι ντόπινγκ στα σχολικά πρωταθλήματα καθιερώθηκαν μετά την αποκάλυψη, ότι τρεις μαθητές-αθλητές είχαν κάνει πριν από 4 χρόνια στο Βόλο χρήση αναβολικών.
Ο πρώην υφυπουργός Υγείας Θανάσης Γιαννόπουλος μιλώντας στον ρ/σ Alpha 98,9 είπε ότι «και κάποιοι περίεργοι θάνατοι που υπάρχουν σε μικρές ηλικίες και σε κάποιους αθλητές, είναι καθαρά από καρδιακές ανακοπές, που γίνονται λόγω χρήσεως πολλών τέτοιων ουσιών».
Την ώρα που αρκετοί θεωρούν, ότι όσα συμβαίνουν ήταν κοινό μυστικό, οι έφηβοι αθλητές παραμένουν έρμαια μιας αρρωστημένης κατάστασης, που συνεχίζεται χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Βία κατά κοριτσιών:

* Μέχρι 1,8 εκατομμύρια παιδιά, κυρίως κορίτσια, πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
* 60-100 εκατομμύρια κορίτσια ήταν θύματα καταναγκαστικών αμβλώσεων, παιδοκτονιών, κακής σίτισης και ανεπαρκούς ιατρικής περίθαλψης.

Η βία κατά των γυναικών αν ο κόσμος σμικρυνθεί σε ένα παγκόσμιο χωριό 1.000 ατόμων:
* 500 είναι γυναίκες
* Θα ήταν 510, αλλά 10 δεν γεννήθηκαν ποτέ εξαιτίας επιλεκτικής λόγω φύλου άμβλωσης.
* 300 είναι από την Ασία.
* 167 θα ξυλοκοπηθούν στη διάρκεια της ζωής τους.
* 100 θα είναι θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωή τους.


Γεωγραφική κατανομή της βίας κατά των γυναικών:
* Ανεξαρτήτως περιοχής, οι βιασμοί σπάνια καταγγέλλονται και οι δράστες χαίρουν ατιμωρησίας, κυρίως στις εμπόλεμες περιοχές, όπου η σεξουαλική βία γιγαντώνεται.
Η ενδοοικογενειακή βία δεν λείπει, δυστυχώς, από καμία χώρα του πλανήτη.
* Ασία:
Δεν υπάρχει καμία προστασία για τις γυναίκες που ζουν στις χώρες του Κόλπου, καθώς την κηδεμονία τους την έχει άνδρας συγγενής.
Σε Ινδία, Ινδονησία, Σρι Λάνκα και Μαλαισία εφαρμόζεται ακόμη ο ακρωτηριασμός των σεξουαλικών οργάνων.
Σε Ιράν, Τουρκία, Πακιστάν γίνονται ακόμη «φόνοι τιμής».
* Αφρική:
Σε 28 χώρες υφίσταται ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων των κοριτσιών, βάρβαρος αναχρονισμός που αρκετοί μετανάστες έχουν φέρει και στις χώρες υποδοχής στην Ευρώπη.
Οι βιασμοί στις εμπόλεμες περιοχές είναι μαζικοί (Κονγκό, Σουδάν/Νταρφούρ, Ρουάντα, Σιέρα Λεόνε) και εκτεταμένη η σεξουαλική δουλεία και το τράφικινγκ γυναικών.
Η σεξουαλική βία κατά των γυναικών έχει οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά μόλυνσης από τον ιό του AIDS: ειδικότερα στα κορίτσια και στις νεαρές γυναίκες στην υποσαχάρια Αφρική, που συχνά αναφέρουν ότι εξαναγκάστηκαν σε σεξουαλική συνεύρεση, η διάδοση του ιού του AIDS είναι τρεις φορές υψηλότερη από τον μέσο όρο των αγοριών στις αντίστοιχες ηλικίες.
Στη Νότια Αφρική σκοτώνεται μία γυναίκα κάθε 18 ώρες.
* Αμερική:
Στις ΗΠΑ, ένα όπλο στο σπίτι αυξάνει τον κίνδυνο της δολοφονίας κατά 41%, δηλαδή κατά 272 γυναίκες. Μία στις τρεις γυναίκες ιθαγενείς θα βιαστεί στη διάρκεια της ζωής της.
Μεξικό: Αδιερεύνητες και ατιμώρητες παραμένουν απαγωγές, βιασμοί και δολοφονίες γυναικών στο Χουάρες.
Το ίδιο συμβαίνει και με γυναίκες στη Γουατεμάλα.
Κολομβία: «Εξαφανίζεται» μία γυναίκα κάθε 14 μέρες.
* Ευρώπη:
Χαρακτηρίζεται ανεπαρκής η προστασία στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας ενώ ατιμωρησία ή απροθυμία παραπομπής περιβάλλει τους δράστες των επιθέσεων.
Στη Ρωσία δολοφονήθηκαν 14.000 γυναίκες το 1999,
στη Βρετανία δολοφονούνται από τους συντρόφους τους περίπου δύο γυναίκες την εβδομάδα και στην Ισπανία μία κάθε πέντε μέρες.
Στο Κόσοβο είναι οι ίδιες οι διεθνείς δυνάμεις που έχουν συμβάλει στην αύξηση του τράφικινγκ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη βιάστηκαν δεκάδες χιλιάδες γυναίκες στο πεντάμηνο διάστημα των συγκρούσεων, το 1992.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/11/2007

Στο ζενίθ η κακοποίηση παιδιών στη Ευρώπη

13-03-2008 1:46, 01:46 AM

Στις αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, τέσσερα παιδιά χάνουν τη ζωή τους κάθε μέρα από την κακοποίηση, ενώ στα 1000 παιδιά που κακοποιούνται, υπομένοντας σιωπηλά το μαρτύριό τους, σημειώνεται ένα θάνατος.
Στις δε τριτοκοσμικές χώρες δεν γίνεται λόγος καν για τη σωματική βία, καθώς εκεί οι παραβιάσεις αφορούν θεμελιώδη δικαιώματα.
Πρόκειται για στοιχεία των τελευταίων δύο ετών που έχει συγκεντρώσει η Unicef, και παρουσιάστηκαν στη διάρκεια διεθνούς συνεδρίου με θέμα «Ερευνώντας θέματα επικινδυνότητας και ευπάθειας σε παιδιά στην Νοτιοανατολική Ευρώπη», που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το Κέντρο Ερευνών Νοτιοανατολικής Ευρώπης, σε συνεργασία με το City College.
Οι σύνεδροι επεσήμαναν πως η οικογένεια δεν αποτελεί πάντα ένα ασφαλές μέρος για τα παιδιά και επεσήμαναν ότι ακόμη και οι ήπιες μορφές βίας με στόχο την τιμωρία, ως μέθοδος διαπαιδαγώγησης, μπορεί να βλάψουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού και τη σωστή ανάπτυξη της ατομικότητάς του.

Σε έρευνα του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού (1998) για τη χρήση σωματικής τιμωρίας, διαπιστώθηκε ότι το ξύλο που χρησιμοποιούν οι γονείς καθημερινά στην ανατροφή των παιδιών τους οδήγησε το 4% των παιδιών σε τραυματισμούς και το 1% σε σοβαρούς τραυματισμούς που χρειάστηκαν νοσηλεία.
«Οι γονείς καταφεύγουν στη βία και το ξύλο όταν οι ίδιοι αισθάνονται πίεση και ένταση από άλλα γεγονότα, άσχετα από τη συμπεριφορά του παιδιού. Τα παιδιά γίνονται θύματα και άλλων μορφών βίας από την παραμέληση των γονιών τους. Γι αυτό είναι η ίδια η οικογένεια που χρειάζεται υποστήριξη», τόνισε η ειδική σε θέματα κακοποίησης παιδιών του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, Ειρήνη Φερέτη.
Υποστήριξε δε ότι η ψυχική βία είναι εξίσου επιβαρυντική με τη σωματική και αναφέρθηκε στις ελλείψεις δομών, κυρίως στην περιφέρεια, για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Στην Ελλάδα, στις 100.000 γεννήσεις το χρόνο αναμένεται ότι 1.000 έως 2.000 παιδιά θα κακοποιηθούν (ποσοστό περίπου 1-2% του παιδικού πληθυσμού). Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς ένα νεκρό παιδί σημαίνει χρόνια βία, απομόνωση της οικογένειας και έλλειψη υποστηρικτικών δομών.
Οι συνηθισμένοι παράγοντες που συμβάλλουν στην κακοποίηση είναι η φτώχεια, τα αρνητικά πολιτισμικά πρότυπα, η έλλειψη σωστής ανατροφής, περιβάλλοντος αγάπης και στοργής των ίδιων των γονιών, η μικρή ηλικία στην οποία κάποιος γίνεται γονιός κ.ά.
Η Ψυχολόγος και συνεργάτιδα του Κέντρου Ερευνών Νοτιανατολικής Ευρώπης, Ευφροσύνη Καλυβά, τόνισε ότι το θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα δεν προσφέρει ασφάλεια σε αυτόν που θέλει να καταγγείλει περιστατικά κακοποίησης παιδιών. Όσον αφορά στις συνέπειες από τη χρήση ουσιών από τους γονείς σημείωσε: «Η χρήση ουσιών από τους γονείς μπορεί να μην έχει σχέση πάντα με τη σωματική βία, αλλά με τις εικόνες της καθημερινότητας που λαμβάνουν τα παιδιά, όπως το να βλέπουν τους γονείς μεθυσμένους, λιπόθυμους, να βρίζουν κ.ά.»
Η υπεύθυνη του προγράμματος Παιδικής Προστασίας στη Σερβία, Μάσα Αβράμοβιτς, αναφέρθηκε στην διαδικασία ανάπτυξης τα τελευταία πέντε χρόνια, διαφόρων μοντέλων συμμετοχής των παιδιών της χώρας σε δράσεις, όπως αυτή της θέσπισης δικαιώματος για Συνήγορο του Παιδιού.
Στο πρόγραμμα συμμετείχαν περίπου 1.500 παιδιά, τα οποία εξέφρασαν ανασφάλεια, κυρίως για το σχολικό τους περιβάλλον (βία από τους συνομήλικούς τους), διαπίστωσαν διάκριση προς τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τους Ρόμα, αδυναμία να εκφράσουν ελεύθερα τις ιδέες τους στο σχολείο, αλλά και να έχουν προσωπική ζωή.

Συντάκτης: Ανδρέας Ροδίτης
Πηγή: news.ert.gr & AΠE

Διαδικτυακή ανατριχίλα

«Έθνος» 15/3/2008

Κάθε μέρα το Ιντερνέτ… εμπλουτίζεται με 200 νέες φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας. Αυτήν τη στιγμή στο Διαδίκτυο ξεπερνούν τις 200.000 οι ιστοσελίδες που εμπορεύονται παιδική πορνογραφία.

Οι 9 από τις 10 φωτογραφίες που «αναρτώνται», περιλαμβάνουν σεξουαλική πράξη. Τα κέρδη που αποφέρει στους διακινητές το φρικτό αυτό υλικό υπολογίζονται ετησίως σε δισεκατομμύρια δολάρια (μόνο για το 2003 ξεπέρασαν τα 3 δισ.).

Τα στοιχεία σοκάρουν και προκαλούν συναγερμό στις ελληνικές αστυνομικές και δικαστικές Αρχές, κινητοποιούν φορείς και ειδικούς.

Η φρίκη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν συνειδητοποιήσει κάποιος ότι το 73% των ανθρώπων που προωθούν παγκοσμίως τέτοιο υλικό στο Ιντερνέτ, είναι άτομα από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του ανήλικου θύματος.

Τέσσερις στους 10 κατόχους υλικού παιδικής πορνογραφίας έχουν καταδικαστεί κατά το παρελθόν για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου. Και να σκεφτεί κανείς ότι οι υποθέσεις παιδικής πορνογραφίας που καταγγέλλονται στις Αστυνομικές Αρχές αντιπροσωπεύουν μόλις το 35% του συνόλου «της φρίκης».

Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν σε συζήτηση που διοργανώθηκε από το «Διεθνές Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και Θύματα Εκμετάλλευσης Παιδιά», σε συνεργασία με την Interpol, τη Microsoft και την Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.

Η συζήτηση οργανώθηκε με αφορμή την ολοκλήρωση στη χώρα μας ειδικού τετραήμερου «σεμιναρίου» για αστυνομικούς και εισαγγελείς, στο οποίο «δίδαξε» 9μελής ομάδα εξειδικευμένων επιστημόνων του Διεθνούς Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Θύματα Εκμετάλλευσης Παιδιά, την Interpol και «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Η εκπαίδευση αυτή είναι η 30ή κατά σειρά που πραγματοποιείται παγκοσμίως, ωστόσο για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε σε επίπεδο χώρας (σε αυτή την περίπτωση της Ελλάδας).

Η συζήτηση είχε θέμα τα «Εγκλήματα κατά των παιδιών με τη χρήση της τεχνολογίας. Αντιμετώπιση του φαινομένου της διακίνησης παιδικής πορνογραφίας μέσω του Διαδικτύου».

Η καταπολέμηση
Οι ειδικοί προσπάθησαν να εστιάσουν στην υλοποίηση σχεδίων δράσης για την καταπολέμηση των εγκλημάτων κατά των παιδιών με τη χρήση της τεχνολογίας, όπως -μεταξύ άλλων- τη δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων στα σχολεία με στόχο να μάθουν τα παιδιά να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, με έμφαση στις ευπαθείς κοινωνικοοικονομικά ομάδες.

Αλλά και τη σύσταση Ομάδας Δράσης Εφήβων 13-16 ετών, που ασχολούνται με το Ιντερνέτ, ώστε μέσα από τη συνεργασία τους με τις αστυνομικές Αρχές να προσπαθήσουν να περιορίσουν τη σύγχρονη μάστιγα.

Παράλληλα, αναζητήθηκαν από διεπιστημονική επιτροπή λύσεις μέσω του ισχύοντος νομοθετικού και κοινωνικού πλαισίου που θα συμβάλουν στην καλύτερη περιφρούρηση των δικαιωμάτων των θυμάτων.

«Να συνεργαστούμε για να εξαλείψουμε τους κινδύνους»

Η περιγραφή των εικόνων που «ανεβαίνουν» καθημερινά στο Διαδίκτυο είναι ανατριχιαστική. «Το 92% των φωτογραφιών αυτών περιλαμβάνει σεξουαλική πράξη. Δεν πρόκειται δηλαδή για μια φωτογραφία ενός γυμνού παιδιού. Και πρόκειται για το ψηφιακό υλικό που έχει καταφέρει να εντοπίσει η Αστυνομία σε παγκόσμιο επίπεδο», λέει στο «Έθνος της Κυριακής» η Μάχη Λαζαρίδου, υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Θύματα Εκμετάλλευσης Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

«Από τα παγκόσμια στοιχεία προέκυψε ότι το 21% των «αναρτήσεων» απεικονίζουν βιασμό και δεμένα παιδιά που δεν μπορούν να αντιδράσουν. Επίσης, το 19% από τις φωτογραφίες που εντοπίστηκαν ήταν θύματα κάτω των 3 ετών, το 39% κάτω των 6 και το 82% κάτω των 12 ετών».

Σύμφωνα με την έρευνα του Διεθνούς Κέντρου που αφορά την Ελλάδα, το 92% των γονιών αναζητά πληροφορίες για το πώς θα προστατεύσουν τα παιδιά τους από τους κινδύνους του Ιντερνέτ. Το 44% των γονιών περιμένει αυτήν την πληροφορία από τα ΜΜΕ και το σχολείο. «Η τεχνολογία είναι εργαλείο που βοηθάει τα παιδιά, αλλά πρέπει να τα εκπαιδεύσουμε πώς θα προστατευθούν από τους κινδύνους. Οφείλουμε όλοι να συνεργαστούμε για το επιτύχουμε», λέει η κ. Λαζαρίδου.

ΚΛΑΡΑ ΓΕΝΙΤΣΑΡΓΙΩΤΗ
clarayen@pegasus.gr

Η βία όμως δεν αποτελεί μέθοδο πειθαρχίας – Μη χτυπάτε τα χαμομηλάκια σας

Η βία όμως δεν αποτελεί μέθοδο πειθαρχίας.

Αυτό να το θυμάστε πάντα!
Ποτέ δεν μπορείτε να επιτύχετε τη συμπεριφορά που θέλετε από το παιδί σας με βάση τη σωματική υπεροχή.
‘Οταν το ξύλο χρησιμοποιείται συστηματικά ως μέθοδος πειθαρχίας, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για το παιδί: μπορεί να το τραυματίσει ανεπανόρθωτα όχι μόνο σωματικά αλλά και συναισθηματικά.
Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι αν το μικρούλι σας σας παρακούσει και αναγκαστείτε να το χτυπήσετε, την επόμενη φορά που θα το ξανακάνει (γιατί είναι παρορμητικό και έχει αδύναμη μνήμη) πώς θα του επιβληθείτε; θα το χτυπήσετε πιο δυνατά;
Αυτό αποτελεί μια επικίνδυνη κλιμάκωση της βίας, που μπορεί να μετατρέψει το αρχικό χαστούκι σε ξυλοδαρμό και να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό στο παιδί.
Το τραυματίζει σωματικά και συναισθηματικά, όπως ήδη αναφέραμε.
Το ξύλο δεν αποτελεί παιδαγωγικό μέσο.
Δεν σταματά απλώς το παιδί από την αταξία, αλλά το ταπεινώνει.
Κάθε χαστούκι είναι και ένα χτύπημα στην αξιοπρέπεια του παιδιού, που αποθαρρύνεται και νιώθει ανασφάλεια.
Μέσα από το ξύλο, το παιδί δεν μπορεί να καταλάβει το σωστό και το λάθος.
Δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει το σφάλμα του, δεν θυμάται γιατί τιμωρήθηκε.
Η τιμωρία αυτή το εξαγριώνει και το κάνει να αισθάνεται αβοήθητο.
Το ξύλο τραυματίζει τις ανθρώπινες σχέσεις.
Το παιδί φοβάται, γεγονός που αποκλείει τη δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης και καλής επικοινωνίας.
Ο φόβος δεν αφήνει χώρο για αγάπη.
Το ξύλο αναπαράγεται.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν με χαστούκια και ξυλιές, εξοικειώνονται με τη βία και μαθαίνουν να θεωρούν τη βίαιη συμπεριφορά φυσιολογική, με συνέπεια να αρχίσουν και αυτά να χτυπούν, στην αρχή τα άλλα παιδάκια και αργότερα τα δικά τους.
Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο και για παιδάκια που έχουν μάθει να πειθαρχούν μέσα από απειλές για βία.
«Αν δεν έρθεις να κοιμηθείς αμέσως, θα φας ένα γερό χέρι ξύλο». Και εδώ οι γονείς χρησιμοποιούν τον εκφοβισμό για να επιβληθούν.

In.gr, Health, Καλωσόρισες μωράκι. Απόσπασμα από το άρθρο Φαντασία και δημιουργικότητα

Αρέσει σε %d bloggers: