babywearing – φορεμένα μωρά – ή φορέστε τα μωρά σας!!

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

χαίρομαι πολύ που η ιδέα του babywearing ολοένα και διαδίδεται!
Στην αρχή είμασταν μόνο 2-3 που είχαμε τα μωρά μας φορεμένα, τώρα βλέπω στο δρόμο συνεχώς μητέρες με τον έναν ή τον άλλο τύπο sling. Θα μας βρείτε σε ατέλειωτες βόλτες στο δρόμο, αλλά και στο διαδίκτυο, σε διάφορα blog και φόρουμ.
Μακάρι να διαδοθεί περισσότερο, μια και τα πλεονεκτήματα είναι πολλά!!

Join us in babywearing !!

babywearing – φορεμένα μωρά – ή φορέστε τα μωρά σας!!

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

χαίρομαι πολύ που η ιδέα του babywearing ολοένα και διαδίδεται!
Στην αρχή είμασταν μόνο 2-3 που είχαμε τα μωρά μας φορεμένα, τώρα βλέπω στο δρόμο συνεχώς μητέρες με τον έναν ή τον άλλο τύπο sling. Θα μας βρείτε σε ατέλειωτες βόλτες στο δρόμο, αλλά και στο διαδίκτυο, σε διάφορα blog και φόρουμ.
Μακάρι να διαδοθεί περισσότερο, μια και τα πλεονεκτήματα είναι πολλά!!

Join us in babywearing !!

Μαμά μου..

Μαμά μου….
Εσύ που με γέννησες από ενα λάθος, μια απροσεξία της στιγμής, εσύ που σου γινα βάρος αντί χαρά….

Μαμά μου, εσύ που τυλιγμένη στα δίχτυα των ναρκωτικών και της προσωπικής σου οδύσσειας, ξέχασες πως είχες το χάρισμα να δίνεις ζωή, και τη δική μου ζωή βρέθηκες να ορίζεις…..
Μαμά μου, που με ξεχνάς και με πουλάς,
μαμά μου που με πονάς,
μαμά μου που δεν ηθελες να σαι η μαμά μου,
μαμά μου που με άφησες σε κάποιο ίδρυμα, για να μην είμαι εμπόδιο στον προσωπικό σου το λαβύρινθο….
Μαμά μου, που άφησες το παιδικό μου κορμάκι να βασανιστεί και να ματώσει,
μαμά μου που με ξέχασες,
μαμά μου που ποτέ δε με αγάπησες όπως οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδάκια τους, ίσως γιατί κανείς δε σου μαθε πώς είναι τέτοια αγάπη….
Μαμά μου….
Εσύ που η τύχη κι ο θεός δε θέλησαν να σου δώσουν το χάρισμα να γεννήσεις ζωή, εσύ που με ονειρευόσουνα μα ποτέ δε με είχες, εσύ που θυσίασες το κορμί και το μυαλό σου σε μια απελπισμένη προσπάθεια να γίνεις η μαμά μου….
Μαμά μου, εσύ που δεν ένιωσες πως είναι να βγάζεις απο μέσα σου ζωή, εσύ που δεν πόνεσες για να με φέρεις στον κόσμο, εσύ που έκλαψες, κι εταξες, και ανέβηκες γονατιστη τα σκαλιά στη Χάρη της, για να σε αξιώσει να γίνεις η μαμά μου….
Μαμά μου, που με αγκάλιασες και χάιδεψες τα μπερδεμένα μου μαλλιά, που σκούπισες τα δάκρυά μου, φρόντισες τις πληγές μου ώσπου να πάψουν να αιμορραγουν και να αρχίσω ξανά να χαμογελάω….
Μαμά μου, που έκανες την ψυχή σου αγρό για να ανθίσω και γω το τσαλαπατημένο χαμομηλάκι,
μαμά μου, άδικος είναι τούτος ο κόσμος που ήρθαμε, μα πάντα θα φροντίζεις να μου δείχνεις την ανθισμένη του πλευρά….
Αναρτήθηκε στις - Σκέψεις, Μάνα. Ετικέτες: , . 5 Σχόλια »

Μαμά μου..

Μαμά μου….
Εσύ που με γέννησες από ενα λάθος, μια απροσεξία της στιγμής, εσύ που σου γινα βάρος αντί χαρά….

Μαμά μου, εσύ που τυλιγμένη στα δίχτυα των ναρκωτικών και της προσωπικής σου οδύσσειας, ξέχασες πως είχες το χάρισμα να δίνεις ζωή, και τη δική μου ζωή βρέθηκες να ορίζεις…..
Μαμά μου, που με ξεχνάς και με πουλάς,
μαμά μου που με πονάς,
μαμά μου που δεν ηθελες να σαι η μαμά μου,
μαμά μου που με άφησες σε κάποιο ίδρυμα, για να μην είμαι εμπόδιο στον προσωπικό σου το λαβύρινθο….
Μαμά μου, που άφησες το παιδικό μου κορμάκι να βασανιστεί και να ματώσει,
μαμά μου που με ξέχασες,
μαμά μου που ποτέ δε με αγάπησες όπως οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδάκια τους, ίσως γιατί κανείς δε σου μαθε πώς είναι τέτοια αγάπη….
Μαμά μου….
Εσύ που η τύχη κι ο θεός δε θέλησαν να σου δώσουν το χάρισμα να γεννήσεις ζωή, εσύ που με ονειρευόσουνα μα ποτέ δε με είχες, εσύ που θυσίασες το κορμί και το μυαλό σου σε μια απελπισμένη προσπάθεια να γίνεις η μαμά μου….
Μαμά μου, εσύ που δεν ένιωσες πως είναι να βγάζεις απο μέσα σου ζωή, εσύ που δεν πόνεσες για να με φέρεις στον κόσμο, εσύ που έκλαψες, κι εταξες, και ανέβηκες γονατιστη τα σκαλιά στη Χάρη της, για να σε αξιώσει να γίνεις η μαμά μου….
Μαμά μου, που με αγκάλιασες και χάιδεψες τα μπερδεμένα μου μαλλιά, που σκούπισες τα δάκρυά μου, φρόντισες τις πληγές μου ώσπου να πάψουν να αιμορραγουν και να αρχίσω ξανά να χαμογελάω….
Μαμά μου, που έκανες την ψυχή σου αγρό για να ανθίσω και γω το τσαλαπατημένο χαμομηλάκι,
μαμά μου, άδικος είναι τούτος ο κόσμος που ήρθαμε, μα πάντα θα φροντίζεις να μου δείχνεις την ανθισμένη του πλευρά….
Αναρτήθηκε στις Μάνα. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα…

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα,
μερικά λογάκια θέλω να σου πω
και σε παρακαλώ προσεκτικά να τα ακούσεις.
-Ποτέ ποτέ να μην ξεχνάς ότι σε αγαπάω
πολύ, πάρα πολύ…
-να μην το ξεχνάς και όταν ακόμα κάνω φασαρία
και όταν σε κουράζω με τα καμώματά μου,
-να μην ξεχνάς, όταν με μαλώνεις,
τις ημέρες εκείνες και τους μήνες
που ήμουνα μωράκι αδύναμο
και πόσο τρυφερά με κρατούσες

-να μην ξεχνάς ότι γέννησες έναν ΑΝΘΡΩΠΟ
διαφορετικό από σένα
-να μην ξεχνάς ότι έφερες στον κόσμο
μια μοναδική και ανεπανάληπτη ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ,
ότι έχω το δικό μου κόσμο, τη δική μου ψυχολογία,
ότι δεν μπορώ να μπω στον κόσμο σου,
ότι ΕΣΥ πρέπει να μπεις με ΑΓΑΠΗ στον δικό μου
να τον καταλάβεις,
μάλλον, να τον ξαναθυμηθείς…
το έχω ανάγκη αυτό, μεγάλη ανάγκη

-να μην ξεχνάς ότι δεν είμαι στο σπίτι μας
για να το διακοσμώ, δεν είμαι για τον καναπέ εγώ.
-δεν είναι καλό, Μανούλα, όταν κάνω αταξίες,
να λες ότι μοιάζω του Μπαμπάκα…
-δεν είναι καλό να με χτυπάς, να μου φωνάζεις δυνατά,
να λες ότι είμαι παλιόπαιδο, ότι δε με ανέχεσαι πια…
-φοβάμαι, Μανούλα, όταν τα κάνεις αυτά,
φοβάμαι ότι δεν με αγαπάς, και
ότι θα με εγκαταλείψεις…
-να μην ξεχνάς, αν αποφάσισες να με φέρεις στον κόσμο
και μόνη σου να με μεγαλώσεις,ότι πρέπει να τιμήσεις
την επιλογή σου αυτή,
ότι δε φταίω εγώ
που διπλά και τρίδιπλα κουράζεσαι.

-ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΑΝΟΥΛΑ
-ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ

Το παιδί σου

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα…

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα,
μερικά λογάκια θέλω να σου πω
και σε παρακαλώ προσεκτικά να τα ακούσεις.
-Ποτέ ποτέ να μην ξεχνάς ότι σε αγαπάω
πολύ, πάρα πολύ…
-να μην το ξεχνάς και όταν ακόμα κάνω φασαρία
και όταν σε κουράζω με τα καμώματά μου,
-να μην ξεχνάς, όταν με μαλώνεις,
τις ημέρες εκείνες και τους μήνες
που ήμουνα μωράκι αδύναμο
και πόσο τρυφερά με κρατούσες

-να μην ξεχνάς ότι γέννησες έναν ΑΝΘΡΩΠΟ
διαφορετικό από σένα
-να μην ξεχνάς ότι έφερες στον κόσμο
μια μοναδική και ανεπανάληπτη ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ,
ότι έχω το δικό μου κόσμο, τη δική μου ψυχολογία,
ότι δεν μπορώ να μπω στον κόσμο σου,
ότι ΕΣΥ πρέπει να μπεις με ΑΓΑΠΗ στον δικό μου
να τον καταλάβεις,
μάλλον, να τον ξαναθυμηθείς…
το έχω ανάγκη αυτό, μεγάλη ανάγκη

-να μην ξεχνάς ότι δεν είμαι στο σπίτι μας
για να το διακοσμώ, δεν είμαι για τον καναπέ εγώ.
-δεν είναι καλό, Μανούλα, όταν κάνω αταξίες,
να λες ότι μοιάζω του Μπαμπάκα…
-δεν είναι καλό να με χτυπάς, να μου φωνάζεις δυνατά,
να λες ότι είμαι παλιόπαιδο, ότι δε με ανέχεσαι πια…
-φοβάμαι, Μανούλα, όταν τα κάνεις αυτά,
φοβάμαι ότι δεν με αγαπάς, και
ότι θα με εγκαταλείψεις…
-να μην ξεχνάς, αν αποφάσισες να με φέρεις στον κόσμο
και μόνη σου να με μεγαλώσεις,ότι πρέπει να τιμήσεις
την επιλογή σου αυτή,
ότι δε φταίω εγώ
που διπλά και τρίδιπλα κουράζεσαι.

-ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΑΝΟΥΛΑ
-ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ

Το παιδί σου

Αναρτήθηκε στις Μάνα. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

13 Μάη: Γιορτάζει η Μητέρα!!

Δαμήτηρ…

Γαία Μητέρα…
Μάνα Γη…
Προαιώνων αρχέτυπο,
ταυτόχρονο με την εμφάνιση του ανθρώπου.

Δαμήτηρ
ο πρώτος αποδέκτης λατρείας
τα πρώτα, πρωτόγονα ειδώλια
αφιερωμένα σε σένα.
Από τα σπλάχνα σου η ιστορία των ανθρώπων
Εσύ, η ίδια, η Ιστορία τους.
Οι δικοί σου καρποί ανθίζουν, Μάνα…
τα άνθη,
όλα τα υπόλοιπα άνθη
της Μάνας Γης,
γίνονται καρποί.

Μάνα,
σε αγαπάμε…
είσαι η γη μας,
τα βρεφικά μας όνειρα,
τα παιδικά μας ταξίδια…

Μάνα,
σε αγαπάμε…
ανάστησε η αγκαλιά σου τις αισθήσεις
και τα συναισθήματά μας,
το κούρνιαγμα στον κόρφο σου,
το προστατευτικό,
μας ανάθρεψε.

Μάνα,
σε αγαπάμε…
το χαμόγελο, και το βλέμμα

και η Αγάπη σου
μας γαλήνευαν
και βλαστήσαμε…

Μάνα,
σε αγαπάμε,
η φωνή σου,
το πρώτα τραγουδιστά
λογάκια μας
και η Αγάπη σου
το στήριγμά μας
το παντοτεινό.

ΜΑΝΑ
ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ
Αρέσει σε %d bloggers: