Η αγάπη ως αντικαταθλιπτικό (Για μικρά και μεγάλα χαμομηλάκια)

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΤΕ
ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΚΑΙ NA ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Η αγάπη είναι τόσο σημαντική για την ψυχοσωματική μας ισορροπία όσο είναι και το νερό για τη βιολογική. Όσο περισσότερο αγαπούμε, τόσο πιο ‘γεμάτοι’ αισθανόμαστε σε συναισθηματικό επίπεδο και επιβεβαιωνόμαστε υπαρξιακά.

Όσο λιγότερο αγαπούμε, τόσο περισσότερο ευάλωτοι γινόμαστε σε διάφορες αρνητικές καταστάσεις που επηρεάζουν την ψυχολογία μας, όπως π.χ. η κατάθλιψη.
Η σύνδεση μεταξύ αισθημάτων αγάπης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων , είναι αντιστρόφως ανάλογη. Δηλαδή όσο περισσότερη αγάπη είναι εμφανής στη ζωή μας τόσο λιγότερο ευάλωτοι παρουσιαζόμαστε , μπροστά στην ‘ασθένεια ‘ του αιώνα μας όπως έχει χαρακτηριστεί, την κατάθλιψη.
Η αγάπη είναι πιθανόν ένα από τα καλύτερα αντικαταθλιπτικά ,γιατί ένας από τους συνηθέστερους λόγους που οδηγούμαστε σε κατάθλιψη είναι η σκέψη ότι δεν μας αγαπάει κανείς.
Τα περισσότερα άτομα με κατάθλιψη δεν αγαπούν τους εαυτούς τους και δεν αισθάνονται ότι οι άλλοι τους αγαπούν.
Επικεντρώνονται εξαιρετικά στους εαυτούς τους , γεγονός που τους καθιστά λιγότερο ελκυστικούς και τους αποθαρρύνει από την δυνατότητα ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων που θα τους βοηθήσουν να αγαπηθούν.
Υπάρχει ένας μύθος στους καιρούς μας ότι η αγάπη είναι κάτι που απλά συμβαίνει δίνοντας της έτσι μεγάλη τυχαιότητα… Τα άτομα με κατάθλιψη λοιπόν, πολλές φορές παθητικά αναμένουν να βρεθεί κάποιος να τους εκδηλώσει αισθήματα αγάπης. Όμως η αγάπη δεν αναπτύσσεται έτσι. Για να αγαπηθείς και να διαρκέσει αυτή η αγάπη χρειάζεται ενεργητικότητα , κοινωνικοποίηση καθώς και εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων.
Οι περισσότεροι εννοιολογικά κωδικοποιούμε την αγάπη μέσα από την λαϊκή κουλτούρα.’ Μαθαίνουμε’ ότι η αγάπη είναι κάτι μαγικό που μας δίνει φτερά. Ωστόσο αυτή η εκλαϊκευμένη αντίληψη της αγάπης αποτελείται από μη ρεαλιστικές προσδοκίες που αναπτύσσουμε και σχετίζονται με τον αυτοσκοπό της ‘διασκέδασης’. Το υλιστικό πρότυπο μας μαθαίνει η προσοχή μας να έλκεται από οτιδήποτε έχει ως επακόλουθο την πρόσκαιρη ικανοποίηση. Έτσι λοιπόν αποκωδικοποιούμε ως αγάπη ο,τιδήποτε απλά αποσπά την προσοχή μας και παρουσιάζεται ως ερωτικό σκίρτημα ,γεμάτο ενθουσιασμό αλλά χωρίς ποιότητα…
Μια συνέπεια αυτού είναι το γεγονός, ότι όταν βιώνουμε την πραγματική αγάπη αναστατωνόμαστε και απογοητευόμαστε γιατί αυτού του είδους η αγάπη δεν ταυτίζεται με το ανάλογο κοινωνικό πρότυπο της αγάπης. Κάποιοι από μας γινόμαστε απαιτητικοί και αγχωτικά διεκδικούμε την αγάπη όπως εμείς την έχουμε προκαθορίσει και ας είναι -όπως είπαμε πριν- λανθασμένα οροθετημένη.
Είναι λοιπόν απαραίτητο πριν προσπαθήσουμε να συσχετισθούμε με την αγάπη να αναρωτηθούμε για την ορθότητα του ιδιαίτερου τρόπου που αντιλαμβανόμαστε την αγάπη. Πολλές φορές η δική μας ερμηνεία για την αγάπη συσχετίζεται με συναισθήματα κατάθλιψης ,όταν αναλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούμε να την βιώσουμε.
Παρακάτω προτείνω μια στρατηγική που πιθανότατα σας βοηθήσει να προσδοκήσετε πιο αισιόδοξα την αγάπη ,ως κάτι που μπορείτε και εσείς να γευθείτε:
Διαχωρίσετε τον ενθουσιασμό από την αγάπη. Ο ενθουσιασμός είναι το ψυχολογικό στάδιο ενός έντονου σκιρτήματος. Είναι έντονο αλλά δεν έχει μεγάλη διάρκεια. Είναι το πρώτο στάδιο μιας μαγευτικής έλξης που όλα δείχνουν να είναι τέλεια. Κατά μέσο όρο αυτό το στάδιο διαρκεί περίπου έξι μήνες. Υπό συνθήκες μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία αισθημάτων αγάπης, για αυτό το λόγο λοιπόν δεν είναι επιθυμητό να αυθυποβάλλεστε πως κάθε φορά που νιώθετε το σκίρτημα ότι σίγουρα θα εξελιχθεί σε αγάπη.
Για να είσαστε σε θέση να βιώσετε την αγάπη είναι επιθυμητό να έχετε την κατάλληλη ψυχολογία καθώς και να διαθέτετε την ανάλογη προσωπικότητα. Ο Έρικ Φρομ προσδιόρισε την αγάπη ως ‘πράξη θέλησης’. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιοι δίνετε τα κίνητρα στον εαυτό σας για να συναντηθείτε κάποια στιγμή με την αγάπη. Ο τολμών νικά εξάλλου.
Η κοινωνικοποίηση σας εξαρτάται άμεσα από τις μεθόδους επικοινωνίας που χρησιμοποιείτε. Αυτή η επικοινωνία θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε ότι κάποιος σας κατανοεί και ότι δεν είστε μόνοι. Θωρακίζετε τον εαυτό σας λοιπόν απέναντι στην κατάθλιψη και στις θλιβερές σκέψεις ότι θα είστε παντοτινά μόνοι σας.
Πάντα υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ δυο ανθρώπων και ακόμα και όταν μια σχέση εξελίσσεται καλά αυτές θα αναδύονται. Το σημαντικό σε αυτό το στάδιο είναι να εντοπίσετε τις διαφορές αυτές και να τις διαπραγματευτείτε από κοινού ,έτσι ώστε να μη σας απομακρύνουν από το σύντροφο σας και δηλητηριαστεί η σχέση. Αυτό γίνεται συνήθως κατανοώντας το κοινωνικό και πολιτιστικό υπόβαθρο του άλλου όπως και με το να μπορείτε να εκφράσετε στο σύντροφο σας ποιοι είσαστε και τι θέλετε ξεκάθαρα. Όταν οι διαφορές σας κοινοποιηθούν και στους δυο ,τις επεξεργάζεστε μαζί μέχρι να οδηγηθείτε σε ένα κοινό στάδιο όπου και οι δυο αισθάνεστε ασφαλείς και μπορείτε να παρουσιάζεστε όπως πραγματικά είστε χωρίς να καταπιέζεστε .
Επικεντρωθείτε στο σύντροφο σας. Αποκρυπτογραφήστε τις ανάγκες του και μην ασχολείστε αποκλειστικά με το αν σας συμπεριφέρεται καλά και με το τι κερδίζετε εσείς από αυτή τη σχέση. Τί πραγματικά χρειάζεται ο σύντροφος σας ώστε να αισθάνεται καλά; Αυτή ομολογουμένως είναι μια αρκετά δύσκολη ικανότητα να μαθευτεί λόγω της κοινωνικής κουλτούρας μας η οποία μας επιβάλλει να «φοράμε» ένα ναρκισσιστικό προσωπείο όπου κάτω από αυτό ,οι ανάγκες μας και μόνο, προσελκύουν την προσοχή μας. Φυσικά σε όλη την διαδικασία δεν ξεχνάτε την ύπαρξη σας, βεβαιωνόσαστε ότι φροντίζετε ποιοτικά και τον εαυτό σας.
Συχνά η κατάθλιψη κρατά εγκλωβισμένους τους ανθρώπους στους εαυτούς τους ,έτσι ώστε να αδυνατούν να προσηλωθούν στους άλλους άρα δεν μπορούν και να μάθουν να αγαπούν. Όσο περισσότερο ασχολείστε με τους άλλους και μαθαίνετε να αλληλεπιδράτε και αναγνωρίζετε /ανταποκρίνεστε στις ανάγκες των άλλων τόσο πιο «διαβασμένοι» θα είστε για να μπορείτε να αγαπήσετε.
Η «πραγματικότητα» της κατάθλιψης δεν είναι η μόνη που μπορεί να ερμηνεύσει τα καθημερινά φαινόμενα. Η πραγματικότητα του αγαπημένου σας είναι εξίσου σημαντική με τη δική σας και είναι πολύ θετικό να το αναγνωρίσετε αυτό. Αν βρίσκεστε σε καταθλιπτικό στάδιο προσπαθήσετε να ξεφύγετε από την εγωκεντρική διάσταση που συντηρεί την κατάθλιψη σας.
Πολλές φορές επίσης η κατάθλιψη σας είναι δυνατόν να σχετίζεται με ευερεθιστότητα απέναντι σε καταστάσεις απόρριψης σας.
Λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης που συνεπάγεται η κατάθλιψη ,οποιαδήποτε δυσαρμονία στη σχέση σας αυτόματα αποκωδικοποιείται από σας τους ίδιους ως δική σας ‘ανικανότητα’.
Η ‘ανικανότητα’ που οι ίδιοι λοιπόν αποδίδετε σε σας, ασυνείδητα σας επιβεβαιώνει ότι αξίζετε μια απορριπτική συμπεριφορά από το σύντροφο σας. Όμως έτσι τελικά η απόρριψη σας στην πραγματικότητα γεννιέται από τον δικό σας λανθασμένο τρόπο μετάφρασης κάποιου υπαρκτού ή μη υπαρκτού προβλήματος στη σχέση και ενδυναμώνει την κατάθλιψη. Πριν σας αγαπήσουν είναι αναγκαίο να αγαπάτε τους εαυτούς σας και να ενδυναμώσετε την αυτοαντίληψη σας
Ένας αποτελεσματικός τρόπος να αντισταθείτε σε αυτό το φαινόμενο είναι να συνειδητοποιήσετε ότι αυτός ο αυτόματος τρόπος σκέψης είναι δυνατός αλλά εικονικός ,δηλαδή υπόκειται σε αλλαγή. Υπό την μορφή εσωτερικού διαλόγου διορθώστε την λανθασμένη εκτίμηση σας και πείτε π.χ: ‘δεν με απορρίπτει πραγματικά ο σύντροφος μου, αυτή δεν είναι πραγματική επιβεβαίωση προβληματικότητας μου’ ή ‘δεν πρέπει να αυτοκατηγορούμαι, είναι κάτι που δεν ήξερα να αντιμετωπίσω αλλά τώρα προσπαθώ γενναία’.
Όταν λοιπόν ερμηνεύσετε την κατάσταση με ένα διαφορετικό τρόπο τότε μπορείτε να προσπαθήσετε να δράσετε ενεργητικότερα και δυναμικότερα μέσα στη σχέση. Εδώ λοιπόν επιβεβαιώνεται ο αρχαίος μας προγονός ,φιλόσοφος Επίκτητος που διακήρυξε ότι δεν επηρεαζόμαστε τόσο από τα φαινόμενα όπως συμβαίνουν αλλά πολύ περισσότερο από τον τρόπο που τα ερμηνεύουμε.
Στον Αλχημιστή ο Κοέλο διαμήνυσε ότι αν κάτι το θελήσουμε πάρα πολύ τότε το σύμπαν θα συνωμοτήσει μαζί μας για να το πετύχουμε. Στη περίπτωση της αγάπης θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι μόνο αν ενεργοποιήσουμε τον εαυτό μας, έχουμε πιθανότητες να πορευθούμε στο μονοπάτι της αγάπης ….
Η κατάθλιψη δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο στην προσπάθεια να αγαπηθούμε και να αγαπήσουμε. Για να διαβούμε με περίσσιο θάρρος όμως, χρειάζεται προσωπική ανάπτυξη και αισιόδοξη θέαση των πραγμάτων.


http://www.cognitiveanalytic.gr

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Αγάπη, Κατάθλιψη. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Έφηβοι και κατάθλιψη: Συναντιόνται ολοένα συχνότερα (μέρος 1ο)

Η κατάθλιψη θεωρείται η ασθένεια του 21ου αιώνα.
Τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις ψυχικές διαταραχές στην εφηβική ηλικία είναι συγκλονιστικά, αφού δείχνουν ότι περισσότερο από 20% των εφήβων στο γενικό πληθυσμό έχουν συναισθηματικά προβλήματα, ενώ το 1/3 των εφήβων που χρήζουν ψυχιατρικής παρακολούθησης πάσχουν από κατάθλιψη.

Από την άλλη, το ποσοστό αυτοκτονιών στην εφηβική ηλικία έχει αυξηθεί πάνω από 200% την τελευταία δεκαετία. Παρόλα αυτά, δε γίνεται διάγνωση της κατάθλιψης σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, με αποτέλεσμα οι έφηβοι να έχουν σοβαρά προβλήματα στο σπίτι, το σχολείο, την κοινωνική τους ζωή και γενικά την προσαρμογή τους, δυσκολίες που συνήθως συνεχίζονται και στην ενήλικη ζωή.

Γιατί δε γίνεται έγκαιρη διάγνωση;
Η εφηβεία χαρακτηρίζεται από συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, διάθεση που αλλάζει γρήγορα, κατηφή ενδοσκόπηση, πολύ δραματικές εξάρσεις στη συμπεριφορά και ιδιαίτερη ευαισθησία. Η κατάθλιψη έχει συμπτώματα που είναι πάνω και πέρα από την αναμενόμενη ‘εξελικτική θύελλα’ της εφηβείας.Για τη διάγνωση, πέρα από τη συνέντευξη με τον έφηβο, χρειάζονται πληροφορίες από τους γονείς και καθηγητές του, πληροφορίες για την προσωπικότητά του πριν το επεισόδιο αυτό, και για πιθανούς στρεσσογόνους παράγοντες στη ζωή τους.

Τα συμπτώματα της εφηβικής κατάθλιψης
Είναι παρόμοια με αυτά της κατάθλιψης των ενηλίκων, μόνο που σε μερικές περιπτώσεις είναι συγκαλυμμένα. Για παράδειγμα, η σε βάθος θλίψη του εφήβου μπορεί να μεταφράζεται στις ενδυματολογικές του επιλογές, όταν φοράει μόνο μαύρα, ή στη συγγραφή ποιημάτων με μακάβρια θέματα ή εμμονή με μουσική που έχει μηδενιστικά θέματα.

Η διαταραχή του ύπνου μπορεί να εμφανίζεται ως εμμονή με το να κάθεται όλο το βράδυ μπροστά στην τηλεόραση ή με το να κοιμάται στη διάρκεια της ημέρας. Η έλλειψη κινήτρων και ενέργειας φαίνεται στο ότι δεν πηγαίνει στο σχολείο.

Οι χαμηλοί βαθμοί στο σχολείο δείχνουν τη δυσκολία προσοχής και συγκέντρωσης και στη αργή σκέψη.

Η βαρεμάρα συχνά αποτελεί συνώνυμο της κατάθλιψης. Η απώλεια όρεξης μπορεί να μετατραπεί σε ανορεξία ή βουλιμία. Η εφηβική κατάθλιψη μπορεί να παρουσιαστεί αρχικά και σαν προβλήματα συμπεριφοράς, κατάχρηση αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών ή ως εξέγερση στην οικογένεια.Η αξιολόγηση μέσω ψυχολογικών τεστ και η δοκιμή με κάποιο αντικαταθλιπτικό μπορεί να βοηθήσει στη σωστή διάγνωση, διασαφηνίζοντας αν πρόκειται για κατάθλιψη ή για άλλη διαταραχή.

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Ανησυχητικές διαστάσεις παίρνει η κατάθλιψη στους εφήβους

Τον κώδωνα του κινδύνου στους γονείς και όσους ασχολούνται με εφήβους κρούουν οι επιστήμονες, επισημαίνοντας ότι η κατάθλιψη έχει αρχίσει να λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις μεταξύ τους. Μόνο στις ΗΠΑ, σχεδόν ο ένας στους 10 εφήβους (συνολικά 2,2 εκατομμύρια) έπασχαν από βαριά κατάθλιψη το 2004, σύμφωνα με κυβερνητικές στατιστικές που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα – αλλά λιγότεροι από τους μισούς υποβλήθηκαν σε αντικαταθλιπτική θεραπεία.

Επιπλέον, οι έφηβοι αυτοί έχουν διπλάσιες πιθανότητες να καπνίζουν, να πίνουν αλκοόλ και να κάνουν χρήση ναρκωτικών.
Όπως έδειξε η ετήσια αμερικανική Εθνική Μελέτη για την Τοξικομανία και την Υγεία, το 12% των εφήβων ηλικίας 16-17 ετών είχε βαριά κατάθλιψη το 2004 σε σχέση με το 5% των εφήβων ηλικίας 12-13 ετών.
Στις ηλικίες 14-15 χρόνων, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 9%. Από τους πάσχοντες εφήβους, το περίπου 28% έπιναν αλκοόλ, το 23% κάπνιζαν και το 21% έκαναν χρήση ναρκωτικών. Τα αντίστοιχα ποσοστά μεταξύ των εφήβων που δεν έπασχαν από κατάθλιψη ήταν 17% για το αλκοόλ, 11% για το κάπνισμα και 10% για τα ναρκωτικά.
Τα στοιχεία χρησιμεύουν σαν καμπανάκι για τους γονείς. Η ψυχική υγεία επηρεάζει δραστικά την υγεία και την ευεξία των παιδιών τους, υπογραμμίζουν οι επιστήμονες.
Ωστόσο, η θεραπεία της εφηβικής καταθλίψεως με φάρμακα αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των ειδικών – ιδίως μετά τη ανακοίνωση (το 2004) της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ ότι η λήψη αντικαταθλιπτικών φαρμάκων ενέχει κίνδυνο αυτοκτονίας στους νέους και γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει σχετική επισήμανση στις συσκευασίες των φαρμάκων. Πολλοί ειδικοί ανησυχούν ότι η εν λόγω προειδοποίηση μπορεί να έχει ως συνέπεια να μην δίνονται πολύτιμα φάρμακα σε νέους ανθρώπους που πραγματικά τα έχουν ανάγκη.
Η μείζονα κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από μια περίοδο τουλάχιστον δύο εβδομάδων κατά την οποία ο πάσχων εμφανίζει καταθλιπτική διάθεση, απώλεια ενδιαφέροντος και τουλάχιστον άλλα τέσσερα συμπτώματα όπως διαταραχές στον ύπνο, στις διατροφικές συνήθειες και στην αυτοσυγκέντρωση. Η μελέτη διεξήχθη μεταξύ 70.000 εφήβων, ηλικίας 12-17 ετών.


Πηγή: Reuters, National Survey on Drug Use and Health (USA, 2005)

Εφηβική κατάθλιψη: μια ασθένεια της εποχής μας

Στην εκπομπή ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Ράδιο ΑΛΦΑ 104 καλεσμένος ήταν ο κ. Γκάρο Εσαγιάν, ψυχίατρος, ψυχολόγος που εργάζεται στην Κομοτηνή και μας μίλησε για την Εφηβική Κατάθλιψη για την οποία καλό θα ήταν να είμαστε ενημερωμένοι όλοι οι γονείς. Συγκεκριμένα ο κ. Γκάρο Εσαγιάν μας είπε πως η κατάθλιψη ως διαταραχή είναι ίδια τόσο στην παιδική ηλικία, όσο στην εφηβική αλλά και στην ενήλικη ζωή.

Τα συμπτώματα είναι αυτά που διαφέρουν και επίσης εκείνο που είναι σημαντικό είναι ότι με την εξέλιξη της ψυχιατρικής επιστήμης αναγνωρίζεται ότι υπάρχει κατάθλιψη και στα παιδιά και στους εφήβους που μέχρι πριν 3 δεκαετίες δεν ήταν ευρέως γνωστό.
Το δεύτερο που πρέπει να πούμε ότι η συχνότητα της κατάθλιψης στα παιδιά και στους έφηβους δεν είναι η ίδια με αυτή τους ενηλίκους, δεν είναι συχνή διαταραχή, αλλά εν είναι και σπάνια.
Επίσημες μελέτες στην Ελλάδα για ποσοστά δεν έχουμε αλλά παγκόσμιες έρευνες μας δείχνουν ότι 20% των εφήβων μαθητών παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης κάτι όμως που δεν είναι το ίδιο ακριβώς με το να έχουμε εκδηλωμένη την ασθένεια.
Επίσης ο κ. Γκάρο Εσαγιάν μας διευκρίνισε ότι η συχνότητα της κατάθλιψης είναι μεγαλύτερη στους εφήβους και λιγότερο στα παιδιά.
Όσο για το που οφείλεται αυτό, υπάρχουν κάποιες εξηγήσει που μας λένε ότι η εφηβεία σαν αναπτυξιακή περίοδος εμπεριέχει ψυχοτραυματικά γεγονότα, ο έφηβος είναι διαφορετικός μεταβάλλεται η προσωπικότητά του και είναι στο τελευταίο σκαλοπάτι στην πορεία για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του και είναι ευάλωτος ψυχολογικά.
Επιπλέον κάτι καινούργιο στα δεδομένα της δικής μας κοινωνίας είναι ότι οι έφηβοι καλούνται να ανταγωνιστούν σκληρά ο ένας τον άλλο για μια θέση στο πανεπιστήμιο για μια μελλοντική θέση εργασίας και στρεσάρονται έντονα, και αυτό είναι ένας από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την εκδήλωση καταθλιπτικών συμπτωμάτων στην εφηβεία.
Το σχολικό λοιπόν περιβάλλον παίζει ένα σημαντικό ρόλο όπως και το οικογενειακό περιβάλλον. Αυτό έχει να κάνει με μια άλλη πτυχή που έχει να κάνει με μία ακόμα μεταβολή της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας που είναι η εργαζόμενη ελληνίδα μητέρα, που πριν μερικές δεκαετίες ήταν η εξαίρεση και σήμερα είναι ο κανόνας και επιπλέον κάτι που επίσης παίζει ρόλο είναι όταν η εργαζόμενη μητέρα, δεν έχει μια σταθερή εργασία απασχολείται με σύντομες συμβάσεις έργου, υπάρχει η απόλυσή της και όλα αυτά δημιουργούν ένα οικογενειακό στρες ακόμα μεγαλύτερο στα παιδιά καις τους εφήβους.
Συμπέρασμα η εφηβική κατάθλιψη είναι μία ασθένεια που έχει περιβαλλοντικούς και βιολογικούς παράγοντες.

Σε ερώτηση αν οι γονείς είναι εκπαιδευμένοι να αναγνωρίσουν την ασθένεια ο κ. Γκάρο Εσαγιάν απάντησε πως όχι μόνο οι γονείς δεν είναι εκπαιδευμένοι αλλά και πολλοί γιατροί άλλων ειδικοτήτων. Οι περισσότεροι γιατροί άλλων ειδικοτήτων δεν είναι ευαισθητοποιημένη για την κατάθλιψη γενικά ακόμα και στους ενήλικες, αφού πολλές φορές εκδηλώνεται με συμπτώματα καμουφλαρισμένα τα οποία μπορεί να οδηγήσουν κάποιον σε κάποιο παθολόγο και ο γιατρός να παραγνωρίσει την κατάθλιψη αφού δεν είναι εκπαιδευμένος.
Προς την κατεύθυνση λοιπόν τις ενημέρωσης πρέπει αν ενταθούν οι προσπάθειες των ειδικών για να ευαισθητοποιήσουν και να ενημερώσουν την κοινή γνώμη. Ρωτήσαμε όμως αν υπάρχουν κάποια συμπτώματα που θα ανησυχούσαν τους γονείς και θα τους έβαζαν να σκεφτούν ότι ίσως το παιδί τους παρουσιάζει σημάδια κατάθλιψης.
Επικεντρώνοντας στην εφηβική ηλικία ο κ. Γκάρο Εσαγιάν μας είπε πως ένα βασικό σημάδι είναι μια ξαφνική μεταβολή στις σχολικές επιδόσεις. Αν δηλαδή ένα παιδί ενώ έχει μια καλή και σταθερή επίδοση ξαφνικά αυτό ανατρέπεται, πρέπει να μας προβληματίσει. Συνήθως αυτό φαίνεται στις τάξεις από Γ’ γυμνασίου έως και Γ’ λυκείου που είναι μια κρίσιμη περίοδο όπως και οι παραμονές των Πανελλαδικών εξετάσεων.
Ένα άλλο γεγονός που θα έπρεπε να τους προβληματίζει τους γονείς είναι το σκασιαρχείο από το σχολείο. Όλα αυτά πολλές φορές περικλείουν μια εσωτερική αναστάτωση και είναι καλό να προβληματίζονται οι γονείς χωρίς όμως να είναι τιμωρητικοί αρχής εξ αρχής όταν βλέπουν τέτοια σημάδια στα παιδιά τους. Να αντιμετωπίζουν τα γεγονότα με μια κατανόηση και ψυχραιμία. « Η συμπεριφορά του παιδιού στο σχολείο είναι ο καθρέφτης της ψυχολογικής του υγείας» τόνισε.
Επίσης αλλά συμπτώματα είναι η απομόνωση, η απόσυρση από διάφορες δραστηριότητες, η αποφυγή των φίλων κτλ. Όσο για το αν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια οι μελέτες δεν το καταδεικνύουν, όμως γενικότερα θεωρείται ότι η κατάθλιψη είναι μια διαταραχή περισσότερο συχνή στα κορίτσια. Αναρωτηθήκαμε αν το κράτος γνωρίζει αυτά τα προβλήματα και αν λαμβάνει μέριμνα για την ενημέρωση των γονιών.
Ο κ. Γκάρο Εσαγιάν μας είπε πως σαφώς και γίνονται πράγματα αν και λείπουν πάρα πολλά που πρέπει να γίνουν. Μέσα από τα προγράμματα Αγωγής Υγείας και στη Β’θμια και Α’ θμια εκπαίδευση υπάρχει γραφείο Αγωγής Υγείας που στηρίζεται από εκπαιδευτικούς και με την επίβλεψή του διοργανώνονται σεμινάρια και εκδηλώσεις για διάφορα θέματα όπως και η ψυχική υγεία του παιδιού.
Ο κ Γκάρο Εσαγιάν είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος του Κέντρου Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών Ν. Ροδόπης και έτσι τον ρωτήσαμε αν με την εμπειρία που διαθέτει μπορεί να μας πει αν οι γονείς προσέρχονται σε εκδηλώσεις ενημέρωσης για θέματα ταμπού όπως είναι η ψυχική υγεία και τα ναρκωτικά. Εκείνος μας απάντησε πως δυστυχώς στο νομό Ροδόπης οι γονείς είναι πολλοί κουμπωμένοι και είναι επηρεασμένοι από το στίγμα και το ταμπού των ναρκωτικών, δεν είναι ενθαρρυντικά τα πράγματα και καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για την κινητοποίηση τους. ¨
Ωστόσο ένα παιδί που παρουσιάζει συμπτώματα κατάθλιψης μπορεί ακόμα να οδηγηθεί και στα ναρκωτικά, αφού πολλές φορές τα παιδιά βλέπουν τα ναρκωτικά ως μια πρώτη προσπάθεια αυτο-ίασης από ψυχολογικές δυσκολίες που τα χαρακτηρίζουν. «Είναι καλό να βλέπουμε τα παιδιά που είναι στα ναρκωτικά σαν παιδία που κάτι τους συμβαίνει και να μην τα καταδικάζουμε ως κακά άτομα που πρέπει να αποβληθούν από την κοινωνία.» τόνισε. Γενικότερα για την καλή ψυχική υγεία των παιδιών ο κ. Γκάρο Εσαγιάν μας είπε πως εμείς οι γονείς πρέπει να έχουμε ανοιχτό το δίαυλο επικοινωνίας μαζί τους, οι σχέσεις μας να μην συρρικνώνονται στο άγχος των σχολικών επιδόσεων και να μην συνομιλούμε μαζί τους μόνο για τις σχολικές τους δραστηριότητες.

«Τα παιδιά μας ταυτόχρονα με το σχολείο βρίσκονται στη δυσκολότερη περίοδο της ζωής τους να σφυρηλατήσουν μια προσωπικότητα και να συγκροτήσουν το δικό τους εγώ. Άρα τα απασχολούν και άλλα πράγματα όπως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση κ.τλ. Πρέπει να μάθουμε όλοι να επικοινωνούμε μαζί τους» κατέληξε.
Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια ιάσιμη, και τα παιδιά που παρουσιάζουν συμπτώματα καλό θα είναι να επισκέπτονται τους ειδικούς. Αν ένα παιδί στην εφηβεία παρουσιάσει συμπτώματα κατάθλιψης, δεν σημαίνει ότι ως ενήλικας θα είναι πιο ευάλωτος. Η πείρα μας δείχνει ότι όλα αυτά ξεπερνιόνται με την πάροδο και της εφηβείας και ο έφηβος τελικά γίνεται ένας συγκροτημένος ενήλικας.

ΠΟΛΙΤΕΙΑ Από το Ράδιο ΑΛΦΑ 104 Λεμονιά Σακαλάκη

Διατροφή και ψυχολογική κατάσταση του παιδιού

Όπως έχει αποδειχθεί και ισχύει επιστημονικά, άτομα που δεν έχουν το σωστό βάρος σώματος συχνά επηρεάζονται ψυχολογικά , βιώνουν ψυχολογική πίεση και παρουσιάζουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Τα παιδιά που είναι υπέρβαρα, τα προβληματίζει το βάρος τους, εξαιτίας του οποίου, όπως ισχυρίζονται, γίνονται συχνά αντικείμενο κοροϊδίας και αποκλεισμού από τις ομάδες των συνομηλίκων τους.

Βέβαια ισχύει και το αντίστροφο, οι διατροφικές συνήθειες, το διαιτολόγιο και ο έλεγχος βάρους επηρεάζονται εκτός από τους βιολογικούς και από ψυχοκοινωνικούς παράγοντες . Είναι γνωστό, ότι παιδιά που ζουν σε δυσμενείς συναισθηματικά περιβαλλοντικές συνθήκες, στερημένα από αγάπη και φροντίδα, γίνονται ανασφαλή και εμφανίζουν χρόνιο στρες ή κατάθλιψη. Τα παιδιά αυτά είναι επιρρεπή στην παχυσαρκία, καταφεύγοντας στην κατανάλωση μεγάλης ποσότητας, κατά κανόνα μη υγιεινής τροφής, στην προσπάθεια τους να καλύψουν τις συναισθηματικές τους ανάγκες.

Συνηθισμένο επίσης φαινόμενο είναι να ενδίδουν σε διατροφικούς πειρασμούς κάθε φορά που βρίσκονται σε δύσκολη συναισθηματική κατάσταση όπως άγχος ή κατάθλιψη.

Πολλές φορές, τα συναισθήματα μπορούν να συνδεθούν με τη διατροφή .

Για παράδειγμα,
(α) η τροφή συνδέεται με την αγάπη: όπως η σχέση των γονέων με το παιδί τους, που δείχνουν την αγάπη τους ετοιμάζοντας το φαγητό του.
(β) Η τροφή συνδέεται με την τιμωρία και την ανταμοιβή, όπως: είσαι καλό παιδί, γι’ αυτό θα φας το γλυκό σου. Δεν είσαι καλό παιδί, δεν θα φας σοκολάτα.
(γ) Η παρασκευή της τροφής συνδέεται με τη δημιουργικότητα. Η παρασκευή περίπλοκων φαγητών καλύπτει σ’ αυτόν που τα ετοιμάζει την ανάγκη για δημιουργία.

Τα συναισθήματα μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο διατροφής των παιδιών, ανάλογα με το χαρακτήρα τους και την κατάσταση που έχει προκύψει και να τα ωθούν σε πράξεις γρήγορες, με πολλές φορές δυσάρεστα αποτελέσματα.

Η διατροφή αποτελεί συχνά δρόμο στον οποίο οδηγούν τα συναισθήματα μικρών και μεγάλων, ώστε να ξεχάσουν, να αφήσουν πίσω ή να προσπεράσουν καταστάσεις.
Έντονα συναισθήματα σπρώχνουν σε βιαστικές κινήσεις , που υπερνικούν συχνά την απλή λογική και οδηγούν τα παιδιά σε βιαστικά ή έτοιμα γεύματα, γλυκά και σνακ πλούσια σε λίπη, ζάχαρη και πρόσθετες ουσίες.
Κυρίως λόγω της έντονης ανάγκης που δημιουργείται, τα παιδιά ψάχνουν για κάποιο ήδη έτοιμο σνακ και δεν έχουν υπομονή ώστε να ετοιμαστεί ή συχνά και να σερβιριστεί κάποιο γεύμα. Επιπλέον, αναζητούν κυρίως γλυκές τροφές , πλούσιες σε λίπη και σάκχαρα για να αισθανθούν γρήγορα την πληρότητα και τον κορεσμό.
Συχνά καταναλώνουν τροφές με υψηλά ποσοστά ενέργειας, χωρίς απαραίτητα να έχει δημιουργηθεί το αίσθημα της πείνας, γεγονός που μακροπρόθεσμα οδηγεί σε σίγουρη αύξηση του βάρους του σώματος.
Επίσης, βασικό μειονέκτημα είναι ότι καταπίνουν τις τροφές γρήγορα, χωρίς το κατάλληλο μάσημα , με αποτέλεσμα οι διεργασίες της πέψης να γίνονται πιο αργά και με περισσότερη δυσκολία για το πεπτικό σύστημα.

Συμπερασματικά λοιπόν, η ψυχολογική κατάσταση μπορεί να μην αποτελεί τον μόνο παράγοντα για την υγιή σωματική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά σίγουρα αποτελεί μια σοβαρή παράμετρο . Σε περιπτώσεις με σοβαρά προβλήματα βάρους, κρίνεται απαραίτητη η συνεργασία με τους ειδικούς για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος, αλλά και της καλής ψυχικής υγείας του παιδιού.

πηγή:
http://www.neo.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=5106

Δημοσιεύθηκε από erato την Πέμπτη, 26 Ιούλιος στις 00:10:00 EEST

Τάση ψυχικών διαταραχών στα παιδιά από γονείς με κατάθλιψη

Τα παιδιά των οποίων οι γονείς πάσχουν από κατάθλιψη αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν και τα ίδια κατάθλιψη, έντονη ανησυχία και εξάρτηση από τα ναρκωτικά, μια διαταραχή που παρατείνεται και στην ενήλικη ζωή, υποδηλώνει μια νέα μελέτη.

Ενώ τα παιδιά από γονείς με κατάθλιψη είναι γνωστό ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν την ψυχική αυτή διαταραχή αλλά και το φόβο από νωρίς στη ζωή τους, διενεργήθηκε μια περιορισμένης έκτασης έρευνα για το πώς συνεχίζουν την ενήλικη πλέον ζωή τους αυτά τα παιδιά, γράφουν η δρ Μίρνα Βάισμαν από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στην Πόλη της Νέας Υόρκης και οι συνεργάτες της.

Στη δημοσίευσή τους στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Ψυχιατρικής» οι ερευνητές αναφέρουν ότι κατά τη διενέργεια 20ετούς μελέτης με συνεχή παρακολούθηση όσων μετείχαν σε αυτήν, συγκρίθηκαν 101 εθελοντές, άτομα που είχαν τουλάχιστον τον ένα γονέα με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και 50 εθελοντές των οποίων οι γονείς δεν έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη. Οσοι μετείχαν στη μελέτη είχαν μέσο όρο ηλικίας τα 35 χρόνια την εποχή που τελούσαν υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση.

Το παιδί ενός γονέα που πάσχει από κατάθλιψη διαπιστώθηκε ότι έχει τριπλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσει τη διαταραχή της έντονης ανησυχίας, τη μείζονα κατάθλιψη ή την εξάρτηση από τις ουσίες, σύμφωνα με τους ερευνητές, ενώ διέτρεχαν επίσης έναν μεγαλύτερο κίνδυνο μειωμένης κοινωνικής προσαρμογής στην εργασία ή την οικογενειακή ζωή.

Επίσης, έως τα 35 τους χρόνια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά από γονείς με κατάθλιψη είχαν πενταπλάσιες πιθανότητες να αναφέρουν καρδιαγγειακά προβλήματα και υπερδιπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν κάποια μορφή νευρομυικής διαταραχής. Γενικά, διέτρεχαν διπλάσιο κίνδυνο να νοσήσουν σε σχέση με τους συνομήλικούς τους των οποίων οι γονείς δεν είχαν κατάθλιψη.

«Τα παιδιά των οποίων οι γονείς πάσχουν από κατάθλιψη, αποτελούν μια υψηλού κινδύνου ομάδα για ψυχιατρικά και άλλα ιατρικά προβλήματα που ξεκινούν νωρίς και συνεχίζονται στην ενήλική ζωή», υπογραμμίζει η δρ Βάισμαν και η ομάδα της. «Η έγκαιρη ανίχνευση της διαταραχής δείχνει να εγγυάται μια καλύτερη πρόγνωση για την υγεία» του ασθενή.

Πηγή : Reuters, American Journal of Psychiatry (June 2006)
6 Ιουνίου 2006 19:39
http://health.ana-mpa.gr

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε στον ιστοχώρο disabled.gr
Μπορείτε να βρείτε ανάλογα κείμενα στην διεύθυνση http://www.disabled.gr

Τι να λες και τι να μη λες σε κάποιον (μικρό ή μεγάλο Χαμομηλάκι) που αντιμετωπίζει αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη

Να μη λες αυτά:

1. Πάψε να αισθάνεσαι άσχημα.
2. Προσπάθησε περισσότερο.
3. Πήγαινε να διασκεδάσεις.
4. Κανείς δεν σου φταίει για ό,τι αισθάνεσαι.
5. Αφού δεν είσαι ευχαριστημένος γιατί δεν αλλάζεις

τον εαυτό σου;
6. Δεν σου χρειάζεται βοήθεια από τον ψυχολόγο.
7. Μην πάρεις φάρμακα γιατί θα εξαρτηθείς από αυτά.
8. Σκέψου πιο ώριμα και πιο λογικά.
9. Δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω σε αυτή την κατάσταση.
10. Έτσι που το πας θα μας τρελάνεις όλους.
11. Δεν το περίμενα να είσαι τόσο αδύνατος/η.
12. Έλα … χαμογέλασε λίγο.
13. Το μόνο που καταφέρνεις είναι να βλάπτεις τον εαυτό σου.
14. Τζάμπα βασανίζεσαι, δεν έχεις τίποτα.
15. Προσπάθησε να βρεις μια δουλειά ή κάποιο χόμπι.
16. Μια ζωή σε θυμάμαι να δημιουργείς προβλήματα.
17. Μπορεί να μην το κάνεις επίτηδες αλλά δεν αντέχω άλλο.

Τι θα ήθελε να ακούει κάποιος που αντιμετωπίζει αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη.

1. Είμαι δίπλα σου και θα προσπαθήσω να σε βοηθήσω με κάθε τρόπο.

2. Σ’ αγαπώ.
3. Ενδιαφέρομαι πολύ για σένα και θέλω να καταλάβω αυτό που αισθάνεσαι.

4. Σε αυτή τη φάση της ζωής σου είναι απόλυτα φυσικό να νιώθεις άσχημα. Είναι βέβαιο ότι σε λίγο καιρό θα νιώθεις πολύ καλύτερα.

5. Μαζί θα το αντιμετωπίσουμε.

6. Είσαι πολύ σημαντικός/η για μένα.

7. Αν μου ζητήσεις κάτι θα το κάνω με χαρά.

8. Έχω εμπιστοσύνη σ’ εσένα! Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις.
Αρέσει σε %d bloggers: