Ύψωμα 731, ο λόφος. Ευριπίδης Χρυσάφης, ο 29χρονος Θεσσαλονικιός.

09/03/1941: Η εαρινή επίθεση του Μουσολίνι

Όνομα: Ευριπίδης Χρυσάφης, ο 29χρονος εφοριακός από τη Θεσσαλονίκη στάθηκε πενήντα μέτρα από τα χαρακώματα. Μόλις είχε φτάσει: Έφεδρος λοχαγός και η μοίρα τον έταξε διοικητή του 9ου λόχου του 19ου συντάγματος της 1ης μεραρχίας του Β’ Σώματος στρατού.

Ύψωμα 731, το όνομα του λόφου μεταξύ Αώου και Άψου. 
Ευριπίδης Χρυσάφης, το όνομα του 29χρονου Θεσσαλονικιού. 

Το κακό ξεκίνησε στις εξήμισι το πρωί, 9 Μαρτίου, όταν πενήντα ιταλικές οβίδες έπεσαν μαζεμένες πάνω στις γυμνές καστανιές. Εκατό χιλιάδες βλήματα σε όλο το μέτωπο. Ήταν η αρχή. Δεκαεπτά ημέρες αργότερα, στις 26 Μαρτίου, ο έφεδρος Ευριπίδης Χρυσάφης ζητούσε να αντικατασταθεί. Το ύψωμα 731 είχε περάσει στον χώρο του θρύλου. Δεν υπήρχαν πια καστανιές να ανθίσουν την άνοιξη που ερχόταν. Το αίμα είχε ποτίσει βαθιά τη γη. Στην πλαγιά του, η ιταλική μεραρχία Πούλιε είχε εξοντωθεί μέσα σε τρεις μόλις μέρες. Τα πτώματα των Ιταλών χρησίμευαν για προπύργιο του ρημαγμένου λόφου. Το ύψωμα 731 έγινε το σύμβολο της ελληνικής αντοχής στα μανιασμένα κύματα της εαρινής επίθεσης του Μουσολίνι που ξεκίνησε στις 9 Μαρτίου κι έσβησε στις 25 του ίδιου μήνα. Η μεγάλη ιταλική εαρινή επίθεση προετοιμάστηκε συστηματικά από τα μέσα Ιανουαρίου. Ήταν η μεγάλη ελπίδα του Μουσολίνι. Σε έκθεσή του προς τον βασιλιά της Ιταλίας, έγραφε: «Οφείλουμε να έχουμε τουλάχιστο μία στρατιωτική επιτυχία, πριν να αρχίσουν οι Γερμανοί την επίθεσή τους, τον Απρίλιο».
Στις 23 Φεβρουαρίου, σε λόγο του στη Ρώμη, έλεγε: «Το τελευταίο έρεισμα της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρώπη ήταν και είναι η Ελλάδα. Ήταν απαραίτητο να αντιμετωπίσουμε την Ελλάδα. Σε λίγο, θα έρθει η άνοιξη και επειδή η άνοιξη είναι η δική μας (δηλαδή, των φασιστών) εποχή, όλα θα μας έρθουν ρόδινα».
Στις αρχές Μαρτίου, έφτασε ο ίδιος στην Αλβανία για να παρακολουθήσει από κοντά τις επιχειρήσεις. Κύριος στόχος ήταν η διάσπαση του μετώπου σε μια γραμμή έξι χιλιομέτρων, από την Γκλάβα στο Μπούμπεσι. Κυρίαρχος στόχος, το ύψωμα 731. 
Αν το έπαιρναν, θα προκαλούσαν ρήγμα. Όμως, δεν το πήραν. 
Ήταν εκεί ο Ευριπίδης Χρυσάφης με τη μεραρχία του.
Την επιχείρηση είχε αναλάβει το 8ο ιταλικό σώμα στρατού που έριξε στη μάχη τέσσερις μεραρχίες και δυο τάγματα μελανοχιτώνων, κρατώντας άλλες δύο σε εφεδρεία. Απέναντί του, η πρώτη ελληνική μεραρχία που πολεμούσε συνεχώς, χωρίς σταματημό, από την αρχή της εκστρατείας.
Στις 26 Μαρτίου, ο απολογισμός ήταν τραγικός: Δώδεκα ιταλικές μεραρχίες με άφθονα εφόδια είχαν ριχτεί σε έξι πεινασμένες και ξεθεωμένες ελληνικές και δεν πήραν ούτε μια σπιθαμή.

Διάβασα το γεγονός στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, (τόμος ΙΕ, σελ.441-442), μα πουθενά το όνομα του έφεδρου. Οι ακαδημαϊκοί μας βλέπετε, δεν έκριναν σκόπιμο να το αναφέρουν…δεν ήταν υψηλόβαθμος ο Ευριπίδης Χρυσάφης, ένας απλός λοχαγός ήταν και μάλιστα έφεδρος…
Και κάτι άλλο που πρέπει να μας πονάει:
Στο ύψωμα 731 ύψωσαν οι Ιταλοί το γενικό μνημείο των πεσόντων στην Αλβανία μαχητών τους και το ονόμασαν “Ιερή ζώνη”, και καλά έκαναν. Τα κόκαλα των δικών μας παιδιών ακόμα βρίσκονται διάσπαρτα στον 731 λόφο, το λόφο με τις καστανιές…
Advertisements

8 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα.»
Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 1948

Παρόλο που η Σύμβαση για Εξάλειψη κάθε μορφής Διακρίσεων σε βάρος των Γυναικών (1979), μαζί με τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού (1989), είναι οι δύο πιο ευρύτατα αποδεκτές συνθήκες διεθνώς, επικυρωμένες από 163 και 191 χώρες αντίστοιχα, οι γυναίκες και τα κορίτσια εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα εμπόδια και διακρίσεις, ενώ στερούνται βασικά δικαιώματά τους. Σήμερα:

Γυναίκες και κορίτσια είναι τα πρώτα θύματα σε πολέμους και συρράξεις
Περίπου 60 εκατομμύρια κορίτσια δεν πάνε σχολείο
Κάθε χρόνο, δεκαπέντε εκατομμύρια έφηβες 15-19 ετών γίνονται μητέρες
515.000 γυναίκες εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα εγκυμοσύνης και τοκετού
Κάθε χρόνο 2 εκατομμύρια κορίτσια υπόκεινται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων
Εκατομμύρια γυναίκες, δολοφονούνται εκ προθέσεως ή εξ’ αιτίας παραμέλησης, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες

Γυναίκες & Κορίτσια, σε περιόδους συρράξεων
Τα προηγούμενα είκοσι χρόνια οι συστηματικοί βιασμοί χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα πολέμου και εθνικής εκκαθάρισης σχεδόν σε όλο τον κόσμο, από τη Λιβερία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι την Καμπότζη και τη Ρουάντα ή τη Σιέρα Λεόνε. Τέτοιου είδους εγκλήματα καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό όσο κανένα άλλου είδους όπλο. Ο φόβος του βιασμού άλλωστε θεωρείται ως η κύρια αιτία της φυγής των γυναικών από τις εστίες τους. Στις τελευταίες δεκαετίες ο αριθμός προσφύγων και εκτοπισμένων αυξήθηκε δραματικά. Μόνο το 2000 ο αριθμός προσφύγων και εκτοπισμένων ανήλθε σε 31 εκατομμύρια, το 80% από αυτούς σχεδόν ήταν γυναίκες και παιδιά.


Οι μετακινήσεις πληθυσμών και η κατάρρευση των κοινωνικών δομών εξαιτίας των ενόπλων συρράξεων, ενθαρρύνουν το βιασμό και την πορνεία όπως επίσης τη σεξουαλική δουλεία σε στρατιώτες. Οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και η εξάπλωση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, ιδιαίτερα του AIDS, είναι οι συνεπακόλουθες φυσικές επιπτώσεις αυτής της ανθρώπινης υποβάθμισης.
Οι σύγχρονοι πόλεμοι, σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι στο παρελθόν, καταστρέφουν τη ζωή γυναικών και κοριτσιών. Στη Ρουάντα, ανάμεσα στον Απρίλιο του 1994 και τον Απρίλιο του 1995, περισσότερα από 15.700 κορίτσια και γυναίκες βιάστηκαν. Εκτιμάται ότι από το 1992 που ξέσπασε ο πόλεμος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τουλάχιστον 20.000 βιασμοί διαπράχτηκαν από στρατιώτες όλων των αντιμαχόμενων μερών. Αριθμοί που είναι πάντα δύσκολο να υπολογισθούν επακριβώς εξαιτίας και του φόβου των θυμάτων για κοινωνικό στιγματισμό.

Εκπαίδευση
Σχεδόν τα δύο τρίτα από τα περισσότερα από σχεδόν 120 εκατομμύρια παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο είναι κορίτσια. Το ένα στα τρία παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο δεν συμπληρώνει ούτε 5 χρόνια βασικής εκπαίδευσης.

Από τα 875 εκατομμύρια ενήλικες αναλφάβητους σε όλο τον κόσμο, τα δύο τρίτα είναι γυναίκες.
Σε περισσότερες από 45 χώρες, λιγότερο από το 1 στα 4 κορίτσια εγγράφονται στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τα κορίτσια είναι συχνότερα αυτά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το σχολείο ή που το εγκαταλείπουν για να παντρευτούν, να αποκτήσουν παιδιά, να εργασθούν ή να φροντίσουν την οικογένειά τους, που αποδεκατίζονται από το AIDS.

Γάμοι σε νεαρή ηλικία
Σε πολλές κοινωνίες υπάρχει εδραιωμένη η πεποίθηση ότι οι γυναίκες δεν έχουν κανένα άλλο προορισμό παρά το γάμο και τη μητρότητα και τις αντιμετωπίζουν σαν ένα παθητικό στην οικογένεια με αποτέλεσμα να επιδιώκουν να τις παντρέψουν το γρηγορότερο δυνατό, συχνά αμέσως μόλις φθάνουν στην εφηβεία. Σχεδόν 15 εκατομμύρια κορίτσια 15-19 ετών γίνονται μητέρες κάθε χρόνο, δηλαδή γεννούν σχεδόν το 10% των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πρώιμη είσοδος των κοριτσιών στη σεξουαλική ζωή είναι συχνότατα απόρροια της έλλειψης εκπαίδευσης, της φτώχειας, των πολιτισμικών συνηθειών, της ελλιπούς πληροφόρησης κ.ά.

Οι έγκυες έφηβες έχουν αυξημένες πιθανότητες πρόωρου τοκετού, αποβολής και γέννησης θνησιγενούς βρέφους ενώ έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες από τις γυναίκες άνω των 20 ετών να πεθάνουν από αιτίες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Τα παιδιά τους, σε σχέση με αυτά ενηλίκων γυναικών διατρέχουν 30% μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν πριν συμπληρώσουν το πρώτο έτος της ηλικίας τους.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων
Η γυναικεία επιτομή, το κόψιμο της κλειτορίδας ή και του εξωτερικού τμήματος των γεννητικών οργάνων μιας γυναίκας εκτιμάται ότι επηρεάζει σήμερα τη ζωή περίπου 130 εκατομμυρίων κοριτσιών σε όλο τον κόσμο.

Σε κάποιες περιοχές της Νότιας της Σαχάρας Αφρικής, σχεδόν όλες οι γυναίκες έχουν υποστεί γυναικεία επιτομή. Για παράδειγμα στη Σομαλία, τη Γουϊνέα, το Τζιμπουτί, την Ερυθραία το ποσοστό κυμαίνεται μεταξύ 98% και 100%. Παρότι η ηλικία της επέμβασης διαφέρει ανάλογα με τις πολιτισμικές συνήθειες κάθε περιοχής, γίνεται κάθε χρόνο σε ακόμη 2 εκατ. κορίτσια, κυρίως ηλικίας 4-12 ετών. Συχνά οι επεμβάσεις αυτές γίνονται εμπειρικά χωρίς γνώση ιατρικής και ανατομίας και χωρίς τη χρήση αναισθητικού.

Βία κατά των γυναικών
Η συνηθέστερη μορφή βίας κατά των γυναικών είναι η ενδο-οικογενειακή βία, δηλαδή η βία που ασκείται μέσα στην ίδια την οικογένεια. Αυτή η μορφή βίας συνεχίζει να καταπατά τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες. Δεν κάνει διακρίσεις πολιτισμικής κληρονομιάς, ταξικής θέσης, μορφωτικού επιπέδου, ύψους εισοδήματος, εθνικότητας και ηλικίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπολογίζεται ότι λείπουν από τις επίσημες στατιστικές τουλάχιστον 60 εκατομμύρια γυναίκες (UNICEF Annual Report 2000), θύματα των ίδιων των οικογενειών τους, δολοφονημένες εκ προμελέτης ή μέσω παραμέλησης, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες.

Ο μακρύς κατάλογος των τύπων της βίας που ασκείται εναντίων των γυναικών αρχίζει από την έκτρωση λόγω προτίμησης φύλου και συμπεριλαμβάνει εκτός από το φυσικό ξυλοδαρμό και άλλες μορφές βίας, όπως το κάψιμο με οξύ και τους φόνους για την «τιμή», τον εξαναγκαστικό υποσιτισμό, την έλλειψη πρόσβασης σε ιατρική περίθαλψη και στο σχολείο, τον εξαναγκασμό σε πορνεία και την καταναγκαστική εργασία. Παρόλο που τέτοια εγκλήματα δεν είναι αποδεκτά στο κοινό σε καμία χώρα, παραμένουν, ακόμα και εκεί που υπάρχουν νομικές απαγορεύσεις.

Γυναίκες και κορίτσια στις πρώτες προτεραιότητες της UNICEFΜε απώτατο και κορυφαίο στόχο των ενεργειών της, την κατάρριψη των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών, η UNICEF αποσκοπεί στην ισχυροποίηση της νομικής προστασίας και στην αναθεώρηση και βελτίωση της ισχύουσας νομοθεσίας. Η UNICEF σε πολλές χώρες του κόσμου πραγματοποιεί προγράμματα για την ενημέρωση και την εκπαίδευση των γυναικών σε συνεργασία με εθνικές κυβερνήσεις, τοπικούς Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και με τη στήριξη των τοπικών κοινοτήτων για:

την κοινωνική και οικονομική βελτίωση της θέσης των γυναικών
την προώθηση και υποστήριξη της εκπαίδευσης των κοριτσιών
την προστασία του άμαχου πληθυσμού σε εμπόλεμες συρράξεις
την κατάργηση του εθίμου του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων
την κατάργηση των διακρίσεων μεταξύ αγοριών και κοριτσιών
τον οικογενειακό προγραμματισμό

8 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα.»
Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 1948

Παρόλο που η Σύμβαση για Εξάλειψη κάθε μορφής Διακρίσεων σε βάρος των Γυναικών (1979), μαζί με τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού (1989), είναι οι δύο πιο ευρύτατα αποδεκτές συνθήκες διεθνώς, επικυρωμένες από 163 και 191 χώρες αντίστοιχα, οι γυναίκες και τα κορίτσια εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα εμπόδια και διακρίσεις, ενώ στερούνται βασικά δικαιώματά τους. Σήμερα:

Γυναίκες και κορίτσια είναι τα πρώτα θύματα σε πολέμους και συρράξεις
Περίπου 60 εκατομμύρια κορίτσια δεν πάνε σχολείο
Κάθε χρόνο, δεκαπέντε εκατομμύρια έφηβες 15-19 ετών γίνονται μητέρες
515.000 γυναίκες εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα εγκυμοσύνης και τοκετού
Κάθε χρόνο 2 εκατομμύρια κορίτσια υπόκεινται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων
Εκατομμύρια γυναίκες, δολοφονούνται εκ προθέσεως ή εξ’ αιτίας παραμέλησης, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες

Γυναίκες & Κορίτσια, σε περιόδους συρράξεων
Τα προηγούμενα είκοσι χρόνια οι συστηματικοί βιασμοί χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα πολέμου και εθνικής εκκαθάρισης σχεδόν σε όλο τον κόσμο, από τη Λιβερία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι την Καμπότζη και τη Ρουάντα ή τη Σιέρα Λεόνε. Τέτοιου είδους εγκλήματα καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό όσο κανένα άλλου είδους όπλο. Ο φόβος του βιασμού άλλωστε θεωρείται ως η κύρια αιτία της φυγής των γυναικών από τις εστίες τους. Στις τελευταίες δεκαετίες ο αριθμός προσφύγων και εκτοπισμένων αυξήθηκε δραματικά. Μόνο το 2000 ο αριθμός προσφύγων και εκτοπισμένων ανήλθε σε 31 εκατομμύρια, το 80% από αυτούς σχεδόν ήταν γυναίκες και παιδιά.


Οι μετακινήσεις πληθυσμών και η κατάρρευση των κοινωνικών δομών εξαιτίας των ενόπλων συρράξεων, ενθαρρύνουν το βιασμό και την πορνεία όπως επίσης τη σεξουαλική δουλεία σε στρατιώτες. Οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και η εξάπλωση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, ιδιαίτερα του AIDS, είναι οι συνεπακόλουθες φυσικές επιπτώσεις αυτής της ανθρώπινης υποβάθμισης.
Οι σύγχρονοι πόλεμοι, σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι στο παρελθόν, καταστρέφουν τη ζωή γυναικών και κοριτσιών. Στη Ρουάντα, ανάμεσα στον Απρίλιο του 1994 και τον Απρίλιο του 1995, περισσότερα από 15.700 κορίτσια και γυναίκες βιάστηκαν. Εκτιμάται ότι από το 1992 που ξέσπασε ο πόλεμος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τουλάχιστον 20.000 βιασμοί διαπράχτηκαν από στρατιώτες όλων των αντιμαχόμενων μερών. Αριθμοί που είναι πάντα δύσκολο να υπολογισθούν επακριβώς εξαιτίας και του φόβου των θυμάτων για κοινωνικό στιγματισμό.

Εκπαίδευση
Σχεδόν τα δύο τρίτα από τα περισσότερα από σχεδόν 120 εκατομμύρια παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο είναι κορίτσια. Το ένα στα τρία παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο δεν συμπληρώνει ούτε 5 χρόνια βασικής εκπαίδευσης.

Από τα 875 εκατομμύρια ενήλικες αναλφάβητους σε όλο τον κόσμο, τα δύο τρίτα είναι γυναίκες.
Σε περισσότερες από 45 χώρες, λιγότερο από το 1 στα 4 κορίτσια εγγράφονται στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τα κορίτσια είναι συχνότερα αυτά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το σχολείο ή που το εγκαταλείπουν για να παντρευτούν, να αποκτήσουν παιδιά, να εργασθούν ή να φροντίσουν την οικογένειά τους, που αποδεκατίζονται από το AIDS.

Γάμοι σε νεαρή ηλικία
Σε πολλές κοινωνίες υπάρχει εδραιωμένη η πεποίθηση ότι οι γυναίκες δεν έχουν κανένα άλλο προορισμό παρά το γάμο και τη μητρότητα και τις αντιμετωπίζουν σαν ένα παθητικό στην οικογένεια με αποτέλεσμα να επιδιώκουν να τις παντρέψουν το γρηγορότερο δυνατό, συχνά αμέσως μόλις φθάνουν στην εφηβεία. Σχεδόν 15 εκατομμύρια κορίτσια 15-19 ετών γίνονται μητέρες κάθε χρόνο, δηλαδή γεννούν σχεδόν το 10% των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πρώιμη είσοδος των κοριτσιών στη σεξουαλική ζωή είναι συχνότατα απόρροια της έλλειψης εκπαίδευσης, της φτώχειας, των πολιτισμικών συνηθειών, της ελλιπούς πληροφόρησης κ.ά.

Οι έγκυες έφηβες έχουν αυξημένες πιθανότητες πρόωρου τοκετού, αποβολής και γέννησης θνησιγενούς βρέφους ενώ έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες από τις γυναίκες άνω των 20 ετών να πεθάνουν από αιτίες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Τα παιδιά τους, σε σχέση με αυτά ενηλίκων γυναικών διατρέχουν 30% μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν πριν συμπληρώσουν το πρώτο έτος της ηλικίας τους.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων
Η γυναικεία επιτομή, το κόψιμο της κλειτορίδας ή και του εξωτερικού τμήματος των γεννητικών οργάνων μιας γυναίκας εκτιμάται ότι επηρεάζει σήμερα τη ζωή περίπου 130 εκατομμυρίων κοριτσιών σε όλο τον κόσμο.

Σε κάποιες περιοχές της Νότιας της Σαχάρας Αφρικής, σχεδόν όλες οι γυναίκες έχουν υποστεί γυναικεία επιτομή. Για παράδειγμα στη Σομαλία, τη Γουϊνέα, το Τζιμπουτί, την Ερυθραία το ποσοστό κυμαίνεται μεταξύ 98% και 100%. Παρότι η ηλικία της επέμβασης διαφέρει ανάλογα με τις πολιτισμικές συνήθειες κάθε περιοχής, γίνεται κάθε χρόνο σε ακόμη 2 εκατ. κορίτσια, κυρίως ηλικίας 4-12 ετών. Συχνά οι επεμβάσεις αυτές γίνονται εμπειρικά χωρίς γνώση ιατρικής και ανατομίας και χωρίς τη χρήση αναισθητικού.

Βία κατά των γυναικών
Η συνηθέστερη μορφή βίας κατά των γυναικών είναι η ενδο-οικογενειακή βία, δηλαδή η βία που ασκείται μέσα στην ίδια την οικογένεια. Αυτή η μορφή βίας συνεχίζει να καταπατά τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες. Δεν κάνει διακρίσεις πολιτισμικής κληρονομιάς, ταξικής θέσης, μορφωτικού επιπέδου, ύψους εισοδήματος, εθνικότητας και ηλικίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπολογίζεται ότι λείπουν από τις επίσημες στατιστικές τουλάχιστον 60 εκατομμύρια γυναίκες (UNICEF Annual Report 2000), θύματα των ίδιων των οικογενειών τους, δολοφονημένες εκ προμελέτης ή μέσω παραμέλησης, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες.

Ο μακρύς κατάλογος των τύπων της βίας που ασκείται εναντίων των γυναικών αρχίζει από την έκτρωση λόγω προτίμησης φύλου και συμπεριλαμβάνει εκτός από το φυσικό ξυλοδαρμό και άλλες μορφές βίας, όπως το κάψιμο με οξύ και τους φόνους για την «τιμή», τον εξαναγκαστικό υποσιτισμό, την έλλειψη πρόσβασης σε ιατρική περίθαλψη και στο σχολείο, τον εξαναγκασμό σε πορνεία και την καταναγκαστική εργασία. Παρόλο που τέτοια εγκλήματα δεν είναι αποδεκτά στο κοινό σε καμία χώρα, παραμένουν, ακόμα και εκεί που υπάρχουν νομικές απαγορεύσεις.

Γυναίκες και κορίτσια στις πρώτες προτεραιότητες της UNICEFΜε απώτατο και κορυφαίο στόχο των ενεργειών της, την κατάρριψη των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών, η UNICEF αποσκοπεί στην ισχυροποίηση της νομικής προστασίας και στην αναθεώρηση και βελτίωση της ισχύουσας νομοθεσίας. Η UNICEF σε πολλές χώρες του κόσμου πραγματοποιεί προγράμματα για την ενημέρωση και την εκπαίδευση των γυναικών σε συνεργασία με εθνικές κυβερνήσεις, τοπικούς Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και με τη στήριξη των τοπικών κοινοτήτων για:

την κοινωνική και οικονομική βελτίωση της θέσης των γυναικών
την προώθηση και υποστήριξη της εκπαίδευσης των κοριτσιών
την προστασία του άμαχου πληθυσμού σε εμπόλεμες συρράξεις
την κατάργηση του εθίμου του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων
την κατάργηση των διακρίσεων μεταξύ αγοριών και κοριτσιών
τον οικογενειακό προγραμματισμό

Χαρταετοί: μια σύντομη ιστορική αναδρομή.

Υπάρχει η πεποίθηση ότι οι χαρταετοί επινοήθηκαν εκ παραλλήλου στην Κίνα και στη Μαλαισία και αυτή η νέα επινόηση διαδόθηκε σε όλη την Ασία από αυτές τις δυο χώρες. Υπάρχουν γραπτές αποδείξεις ότι οι χαρταετοί πετούσαν στον ουρανό της Κίνας από το 200 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Χαν, ένας στρατηγός χρησιμοποιούσε τον χαρταετό κατά ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Κάποια εποχή έπρεπε να καταλάβει με τον στρατό του ένα παλάτι, αλλά συναντούσε δυσκολίες. Αποφάσισε λοιπόν να σκάψει ένα τούνελ, αλλά το βασικό του πρόβλημα ήταν να υπολογίσει το μήκος που έπρεπε να έχει ένα τέτοιο τούνελ. Σήκωσε λοιπόν στον αέρα έναν χαρταετό έχοντας την άκρη του νήματος στο σημείο που ξεκινούσε το τούνελ και τον χαρταετό τον ίδιο να υπερίπταται πάνω από το παλάτι. Με την χρήση απλών γεωμετρικών υπολογισμών μπόρεσε να υπολογίσει με ακρίβεια το μήκος του τούνελ.
Στην Ευρώπη ο χαρταετός κάνει την εμφάνισή του όχι νωρίτερα από το 1400 μ.Χ. από Ευρωπαίους εξερευνητές που επέστρεψαν από την Ασία, όμως το θεωρούσαν απλά ένα αβλαβές παιδικό παιχνίδι. Στους αιώνες που ακολούθησαν, η άποψη αυτή άλλαξε δραματικά. Τον 18ο αιώνα άρχισε να φαίνεται χρήσιμος σαν επιστημονικό όργανο. Το 1749 ο Σκωτσέζος μετεωρολόγος Alexander Wilson χρησιμοποίησε χαρταετούς για να ανυψώσει θερμόμετρα μέχρι το ύψος των 3000 ποδών για να καταγράψει τις θερμοκρασιακές μεταβολές σε μεγάλο υψόμετρο. Και μετά τρία χρόνια αργότερα, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πλέον σε όλους πείραμα με τον χαρταετό για να αποδείξει ότι οι αστραπές δεν είναι τίποτε άλλο παρά στατικός ηλεκτρισμός. Ο σερ George Cayley πειραματίστηκε με χαρταετό κατά τα έτη 1799 – 1809 στην προσπάθειά του να κατασκευάσει μια μηχανή που θα είναι ικανή να μεταφέρει ανθρώπους στον αέρα.
Το 1853 με τα πειράματά του πέτυχε να πετάξει το πρώτο ανεμοπλάνο ικανό να σηκώσει το βάρος ενός από τους υπηρέτες του σε μια πτήση που κράτησε περίπου 40 δευτερόλεπτα. Στα 1833 ένας βρετανός μετεωρολόγος, ο E.D. Archibald άρχισε να χρησιμοποιεί χαρταετούς για να ανυψώνει ανεμόμετρα, για να καταγράφει την ταχύτητα των ανέμων σε διάφορα υψόμετρα. Έκτοτε, χιλιάδες χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν για την ανύψωση στους ουρανούς μετεωρολογικών οργάνων για την συλλογή πληθώρας δεδομένων, που βοήθησαν στην πρόγνωση του καιρού. Ήδη από το 1887 ο Archibald άρχισε να τραβάει αεροφωτογραφίες με την χρήση χαρταετών, μια πρακτική που ακόμα και σήμερα εφαρμόζεται. Η χρήση των χαρταετών στην αεροφωτογράφηση είναι μια φτηνή μέθοδος φωτογράφησης καιρικών φαινομένων, ή και ακόμα τοποθεσιών, όπως υφάλους, λείψανα ναυαγίων κλπ. Με το τέλος του 19ου αιώνα οι χαρταετοί εθεωρούντο σαν ένα σοβαρό επιστημονικό εργαλείο και άρχισαν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη μηχανικών πτητικών μηχανών βαρύτερων του αέρα. Σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική εκτελούσαν πειράματα με σκοπό να βρεθεί η ιδανική πτητική μηχανή, αλλά μόνο οι αδελφοί Ράιτ το πέτυχαν.
Κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων οι χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν σαν συσκευές παρατήρησης. Το πεδίο οράσεως των γερμανικών υποβρυχίων στο επίπεδο της θάλασσας περιοριζόταν στα 8 χιλιόμετρα, όμως όταν ανύψωναν έναν παρατηρητή στα 400 πόδια, τότε το πεδίο οράσεως αύξανε στα 40 χιλιόμετρα. Οι χαρταετοί προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ξανά στην δεκαετία του 1950 και 1960, όταν ο Francis Rogallo δημιούργησε έναν απόλυτα ευέλικτο χαρταετό χωρίς την χρήση άκαμπτων δοκών. Αντί για δοκούς, αυτό το είδος χαρταετού χρησιμοποιεί τον αέρα να τον κρατά ανοικτό και να διατηρεί το σχήμα του. Το «φτερό του Rogallo» δεν χρησιμοποιείται πλέον σαν χαρταετός, έχει βρει πληθώρα εφαρμογών από τον αμερικανικό στρατό και είναι η βάση κατασκευής για ανεμόπτερα, ή υπέρ-ελαφρά αεροσκάφη.
Το ενδιαφέρον για τους χαρταετούς έχει αναζωπυρωθεί τελευταία, εξ αιτίας κυρίως της ανάπτυξης των «αθλητικών χαρταετών». Αυτού του είδους οι χαρταετοί συχνά χρησιμοποιούν δύο κορδόνια, με τα οποία μπορεί κανείς να τους πλοηγήσει στον αέρα με ταχύτητες που μερικές φορές φτάνουν και τα 100 χμ την ώρα. Αυτού του είδους οι χαρταετοί δεν είναι νέοι, παλαιότερες μορφές έχουν αναπτυχθεί στην Ασία. Φτιαγμένοι από λεπτό χαρτί και ξύλο μπαμπού, χρησιμοποιούν μόνο ένα κορδόνι αντί για δύο, αυτοί οι χαρταετοί μπορούν να κάνουν μανούβρες μόνο με την αυξομείωση της έντασης στο κορδόνι. Τραβώντας το κορδόνι, λυγίζουν οι άκρες του αετού και αυξάνεται η ευστάθειά του, ενώ αφήνοντας το κορδόνι ο χαρταετός γίνεται επίπεδος, χάνοντας σε ευστάθεια. Ο έλεγχος σε αυτούς τους χαρταετούς εξαρτάται κύρια στην εμπειρία του χειριστή του. Στην Ασία οι χειριστές αγωνίζονται να καταφέρουν να καταρρίψουν τους αντίπαλους χαρταετούς, χρησιμοποιώντας κορδόνια που μπορούν να κόψουν τα κορδόνια των άλλων. Οι χαρταετοί με πολλαπλά κορδόνια δεν είναι νέοι στην Ευρώπη.
Στα 1826 ο George Pocock χρησιμοποίησε χαρταετούς με τέσσερα κορδόνια για να σύρει καρότσια στη αγγλική ύπαιθρο με ταχύτητα 30χμ την ώρα. Το κορδόνια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των χαρταετών όπως περίπου τα πανιά των καραβιών. Στην δεκαετία του 1960 οι χαρταετοί με δύο κορδόνια άρχισαν να γίνονται περισσότερο δημοφιλείς στην αγορά, ειδικότερα όταν ο Peter Powell λανσάρισε τον Stunt Kite. Μετά την παρουσίαση αυτού του χαρταετού, παρουσιάστηκαν αρκετές βελτιστοποιήσεις. Μια από αυτές αφορά την παρουσίαση του αετού σχήματος δέλτα. Ο αετός τύπου δέλτα, είναι ανεμόπτερο που χρησιμοποιεί υλικά που αρχικά χρησιμοποιήθηκαν από την βιομηχανία του διαστήματος. Υλικά όπως το κεβλαρ έχουν μεγάλες αντοχές στις τάσεις, ενώ παράλληλα έχουν πολύ μικρό βάρος.
Η πλέον πρόσφατη βελτίωση στους χαρταετούς είναι η επαναφορά των αετών με τέσσερα κορδόνια. Αυτοί οι «τετραπλοί» χαρταετοί μπορούν να πετάξουν και προς τις τέσσερις κατευθύνσεις. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι νέα, αλλά η ιδέα είναι παλιά. Οι αδελφοί Ράιτ χρησιμοποιούσαν τους τετραπλούς αετούς για να δοκιμάσουν τις ιδέες τους σχετικά με το δίπλωμα των φτερών. Η αρχή της χρήσης των τεσσάρων κορδονιών είναι απλή. Ο χειριστής κρατά από ένα ζευγάρι κορδόνια σε κάθε χέρι. Κάθε ζευγάρι είναι δεμένο στο πάνω και στο κάτω μέρος του αετού, και περιστρέφοντας έναν άξονα που κρατά ο χειριστής και που ενώνει όλα τα κορδόνια. Μπορεί και αλλάζει την γωνία πρόσπτωσης του αετού. Αν και αυτού του είδους αετοί είναι βαρείς να ελέγξει κανείς, δίνει την δυνατότητα στον χειριστή να μάθει περισσότερα σχετικά με τις ιδιότητες των αετών σε συνάρτηση με την επίδραση του αέρα. Έτσι, οι χαρταετοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε σαν άθλημα είτε σαν χόμπι. Eπιπρόσθετα πλεονεκτούν στα εξής: είναι φτηνοί, κατασκευάζονται εύκολα, και το σημαντικότερο, μαθαίνουν τον χρήστη περισσότερα για τον φυσικό κόσμο.

Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Χαρταετοί: μια σύντομη ιστορική αναδρομή.

Υπάρχει η πεποίθηση ότι οι χαρταετοί επινοήθηκαν εκ παραλλήλου στην Κίνα και στη Μαλαισία και αυτή η νέα επινόηση διαδόθηκε σε όλη την Ασία από αυτές τις δυο χώρες. Υπάρχουν γραπτές αποδείξεις ότι οι χαρταετοί πετούσαν στον ουρανό της Κίνας από το 200 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Χαν, ένας στρατηγός χρησιμοποιούσε τον χαρταετό κατά ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Κάποια εποχή έπρεπε να καταλάβει με τον στρατό του ένα παλάτι, αλλά συναντούσε δυσκολίες. Αποφάσισε λοιπόν να σκάψει ένα τούνελ, αλλά το βασικό του πρόβλημα ήταν να υπολογίσει το μήκος που έπρεπε να έχει ένα τέτοιο τούνελ. Σήκωσε λοιπόν στον αέρα έναν χαρταετό έχοντας την άκρη του νήματος στο σημείο που ξεκινούσε το τούνελ και τον χαρταετό τον ίδιο να υπερίπταται πάνω από το παλάτι. Με την χρήση απλών γεωμετρικών υπολογισμών μπόρεσε να υπολογίσει με ακρίβεια το μήκος του τούνελ.
Στην Ευρώπη ο χαρταετός κάνει την εμφάνισή του όχι νωρίτερα από το 1400 μ.Χ. από Ευρωπαίους εξερευνητές που επέστρεψαν από την Ασία, όμως το θεωρούσαν απλά ένα αβλαβές παιδικό παιχνίδι. Στους αιώνες που ακολούθησαν, η άποψη αυτή άλλαξε δραματικά. Τον 18ο αιώνα άρχισε να φαίνεται χρήσιμος σαν επιστημονικό όργανο. Το 1749 ο Σκωτσέζος μετεωρολόγος Alexander Wilson χρησιμοποίησε χαρταετούς για να ανυψώσει θερμόμετρα μέχρι το ύψος των 3000 ποδών για να καταγράψει τις θερμοκρασιακές μεταβολές σε μεγάλο υψόμετρο. Και μετά τρία χρόνια αργότερα, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πλέον σε όλους πείραμα με τον χαρταετό για να αποδείξει ότι οι αστραπές δεν είναι τίποτε άλλο παρά στατικός ηλεκτρισμός. Ο σερ George Cayley πειραματίστηκε με χαρταετό κατά τα έτη 1799 – 1809 στην προσπάθειά του να κατασκευάσει μια μηχανή που θα είναι ικανή να μεταφέρει ανθρώπους στον αέρα.
Το 1853 με τα πειράματά του πέτυχε να πετάξει το πρώτο ανεμοπλάνο ικανό να σηκώσει το βάρος ενός από τους υπηρέτες του σε μια πτήση που κράτησε περίπου 40 δευτερόλεπτα. Στα 1833 ένας βρετανός μετεωρολόγος, ο E.D. Archibald άρχισε να χρησιμοποιεί χαρταετούς για να ανυψώνει ανεμόμετρα, για να καταγράφει την ταχύτητα των ανέμων σε διάφορα υψόμετρα. Έκτοτε, χιλιάδες χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν για την ανύψωση στους ουρανούς μετεωρολογικών οργάνων για την συλλογή πληθώρας δεδομένων, που βοήθησαν στην πρόγνωση του καιρού. Ήδη από το 1887 ο Archibald άρχισε να τραβάει αεροφωτογραφίες με την χρήση χαρταετών, μια πρακτική που ακόμα και σήμερα εφαρμόζεται. Η χρήση των χαρταετών στην αεροφωτογράφηση είναι μια φτηνή μέθοδος φωτογράφησης καιρικών φαινομένων, ή και ακόμα τοποθεσιών, όπως υφάλους, λείψανα ναυαγίων κλπ. Με το τέλος του 19ου αιώνα οι χαρταετοί εθεωρούντο σαν ένα σοβαρό επιστημονικό εργαλείο και άρχισαν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη μηχανικών πτητικών μηχανών βαρύτερων του αέρα. Σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική εκτελούσαν πειράματα με σκοπό να βρεθεί η ιδανική πτητική μηχανή, αλλά μόνο οι αδελφοί Ράιτ το πέτυχαν.
Κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων οι χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν σαν συσκευές παρατήρησης. Το πεδίο οράσεως των γερμανικών υποβρυχίων στο επίπεδο της θάλασσας περιοριζόταν στα 8 χιλιόμετρα, όμως όταν ανύψωναν έναν παρατηρητή στα 400 πόδια, τότε το πεδίο οράσεως αύξανε στα 40 χιλιόμετρα. Οι χαρταετοί προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ξανά στην δεκαετία του 1950 και 1960, όταν ο Francis Rogallo δημιούργησε έναν απόλυτα ευέλικτο χαρταετό χωρίς την χρήση άκαμπτων δοκών. Αντί για δοκούς, αυτό το είδος χαρταετού χρησιμοποιεί τον αέρα να τον κρατά ανοικτό και να διατηρεί το σχήμα του. Το «φτερό του Rogallo» δεν χρησιμοποιείται πλέον σαν χαρταετός, έχει βρει πληθώρα εφαρμογών από τον αμερικανικό στρατό και είναι η βάση κατασκευής για ανεμόπτερα, ή υπέρ-ελαφρά αεροσκάφη.
Το ενδιαφέρον για τους χαρταετούς έχει αναζωπυρωθεί τελευταία, εξ αιτίας κυρίως της ανάπτυξης των «αθλητικών χαρταετών». Αυτού του είδους οι χαρταετοί συχνά χρησιμοποιούν δύο κορδόνια, με τα οποία μπορεί κανείς να τους πλοηγήσει στον αέρα με ταχύτητες που μερικές φορές φτάνουν και τα 100 χμ την ώρα. Αυτού του είδους οι χαρταετοί δεν είναι νέοι, παλαιότερες μορφές έχουν αναπτυχθεί στην Ασία. Φτιαγμένοι από λεπτό χαρτί και ξύλο μπαμπού, χρησιμοποιούν μόνο ένα κορδόνι αντί για δύο, αυτοί οι χαρταετοί μπορούν να κάνουν μανούβρες μόνο με την αυξομείωση της έντασης στο κορδόνι. Τραβώντας το κορδόνι, λυγίζουν οι άκρες του αετού και αυξάνεται η ευστάθειά του, ενώ αφήνοντας το κορδόνι ο χαρταετός γίνεται επίπεδος, χάνοντας σε ευστάθεια. Ο έλεγχος σε αυτούς τους χαρταετούς εξαρτάται κύρια στην εμπειρία του χειριστή του. Στην Ασία οι χειριστές αγωνίζονται να καταφέρουν να καταρρίψουν τους αντίπαλους χαρταετούς, χρησιμοποιώντας κορδόνια που μπορούν να κόψουν τα κορδόνια των άλλων. Οι χαρταετοί με πολλαπλά κορδόνια δεν είναι νέοι στην Ευρώπη.
Στα 1826 ο George Pocock χρησιμοποίησε χαρταετούς με τέσσερα κορδόνια για να σύρει καρότσια στη αγγλική ύπαιθρο με ταχύτητα 30χμ την ώρα. Το κορδόνια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των χαρταετών όπως περίπου τα πανιά των καραβιών. Στην δεκαετία του 1960 οι χαρταετοί με δύο κορδόνια άρχισαν να γίνονται περισσότερο δημοφιλείς στην αγορά, ειδικότερα όταν ο Peter Powell λανσάρισε τον Stunt Kite. Μετά την παρουσίαση αυτού του χαρταετού, παρουσιάστηκαν αρκετές βελτιστοποιήσεις. Μια από αυτές αφορά την παρουσίαση του αετού σχήματος δέλτα. Ο αετός τύπου δέλτα, είναι ανεμόπτερο που χρησιμοποιεί υλικά που αρχικά χρησιμοποιήθηκαν από την βιομηχανία του διαστήματος. Υλικά όπως το κεβλαρ έχουν μεγάλες αντοχές στις τάσεις, ενώ παράλληλα έχουν πολύ μικρό βάρος.
Η πλέον πρόσφατη βελτίωση στους χαρταετούς είναι η επαναφορά των αετών με τέσσερα κορδόνια. Αυτοί οι «τετραπλοί» χαρταετοί μπορούν να πετάξουν και προς τις τέσσερις κατευθύνσεις. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι νέα, αλλά η ιδέα είναι παλιά. Οι αδελφοί Ράιτ χρησιμοποιούσαν τους τετραπλούς αετούς για να δοκιμάσουν τις ιδέες τους σχετικά με το δίπλωμα των φτερών. Η αρχή της χρήσης των τεσσάρων κορδονιών είναι απλή. Ο χειριστής κρατά από ένα ζευγάρι κορδόνια σε κάθε χέρι. Κάθε ζευγάρι είναι δεμένο στο πάνω και στο κάτω μέρος του αετού, και περιστρέφοντας έναν άξονα που κρατά ο χειριστής και που ενώνει όλα τα κορδόνια. Μπορεί και αλλάζει την γωνία πρόσπτωσης του αετού. Αν και αυτού του είδους αετοί είναι βαρείς να ελέγξει κανείς, δίνει την δυνατότητα στον χειριστή να μάθει περισσότερα σχετικά με τις ιδιότητες των αετών σε συνάρτηση με την επίδραση του αέρα. Έτσι, οι χαρταετοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε σαν άθλημα είτε σαν χόμπι. Eπιπρόσθετα πλεονεκτούν στα εξής: είναι φτηνοί, κατασκευάζονται εύκολα, και το σημαντικότερο, μαθαίνουν τον χρήστη περισσότερα για τον φυσικό κόσμο.

Σκότωσαν 10 εκατ. κορίτσια στην Ινδία!

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 15/12/2006 8:30:03 π.μ.
Τουλάχιστον 10 εκατομμύρια κορίτσια θανατώθηκαν από τους γονείς τους στην Iνδία,
λίγο πριν γεννηθούν είτε αμέσως μετά τη γέννησή τους, κατά τα τελευταία 20 χρόνια, αποκάλυψε η Iνδή υπουργός αρμόδια για οικογενειακά θέματα, Pενούκα Tσοουντούρι, που χαρακτήρισε την κατάσταση ως «εθνική κρίση».
Oι γυναίκες θεωρούνται «παθητικό» για μια οικογένεια κυρίως λόγω της παράδοσης του προικώου, που θέλει τους γονείς της νύφης να πληρώνουν μετρητά και άλλα αγαθά στην οικογένεια του γαμπρού προκειμένου να την παντρέψουν.
Aντιθέτως, οι άντρες θεωρούνται πιο χρήσιμοι, αφού κερδίζουν το ψωμί της οικογένειας,
παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές προκαταλήψεις και ανισότητες εμποδίζουν τις γυναίκες να δουλέψουν ή να έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.
Σύμφωνα με τη UNICEF, στην Iνδία γεννιούνται κάθε ημέρα περίπου 7.000 κορίτσια λιγότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, λόγω των αμβλώσεων σε περίπτωση που διαπιστωθεί το φύλο τους πριν από τη γέννα ή λόγω στυγνής δολοφονίας του βρέφους μόλις γεννηθεί και διαπιστωθεί ότι είναι κορίτσι.
Aκόμη πιο φρικτές είναι οι απάνθρωπες πρωτόγονες μέθοδοι των παιδοκτόνων γονέων,
που ρίχνουν άμμο ή πηχτό μείγμα καπνού στις αναπνευστικές οδούς των βρεφών προκαλώντας ασφυξία, τα θάβουν κάτω από τη γη σε ερμητικά κλεισμένα πιθάρια,
ή τα κρεμούν ανάποδα από δέντρα μέχρι να ξεψυχήσουν.

Εκστρατεία.
Tο φαινόμενο αυτό απασχολεί έντονα την ινδική κυβέρνηση, που προσπαθεί μέσω εκστρατείας πληροφόρησης να αποτρέψει αυτούς τους θανάτους,
ωστόσο, η ινδική παράδοση και κουλτούρα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει ταχύρρυθμα. «Όταν κανείς επισκέπτεται έναν ναό εξακολουθεί να παίρνει την ευλογία: Eίθε να αποκτήσεις πολλούς γιους», δηλώνει η Tσοουντούρι, που επισημαίνει ότι η πρακτική της παιδοκτονίας είναι πιο προσφιλής μεταξύ των μορφωμένων Iνδών.

Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Σκότωσαν 10 εκατ. κορίτσια στην Ινδία!

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 15/12/2006 8:30:03 π.μ.
Τουλάχιστον 10 εκατομμύρια κορίτσια θανατώθηκαν από τους γονείς τους στην Iνδία,
λίγο πριν γεννηθούν είτε αμέσως μετά τη γέννησή τους, κατά τα τελευταία 20 χρόνια, αποκάλυψε η Iνδή υπουργός αρμόδια για οικογενειακά θέματα, Pενούκα Tσοουντούρι, που χαρακτήρισε την κατάσταση ως «εθνική κρίση».
Oι γυναίκες θεωρούνται «παθητικό» για μια οικογένεια κυρίως λόγω της παράδοσης του προικώου, που θέλει τους γονείς της νύφης να πληρώνουν μετρητά και άλλα αγαθά στην οικογένεια του γαμπρού προκειμένου να την παντρέψουν.
Aντιθέτως, οι άντρες θεωρούνται πιο χρήσιμοι, αφού κερδίζουν το ψωμί της οικογένειας,
παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές προκαταλήψεις και ανισότητες εμποδίζουν τις γυναίκες να δουλέψουν ή να έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.
Σύμφωνα με τη UNICEF, στην Iνδία γεννιούνται κάθε ημέρα περίπου 7.000 κορίτσια λιγότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, λόγω των αμβλώσεων σε περίπτωση που διαπιστωθεί το φύλο τους πριν από τη γέννα ή λόγω στυγνής δολοφονίας του βρέφους μόλις γεννηθεί και διαπιστωθεί ότι είναι κορίτσι.
Aκόμη πιο φρικτές είναι οι απάνθρωπες πρωτόγονες μέθοδοι των παιδοκτόνων γονέων,
που ρίχνουν άμμο ή πηχτό μείγμα καπνού στις αναπνευστικές οδούς των βρεφών προκαλώντας ασφυξία, τα θάβουν κάτω από τη γη σε ερμητικά κλεισμένα πιθάρια,
ή τα κρεμούν ανάποδα από δέντρα μέχρι να ξεψυχήσουν.

Εκστρατεία.
Tο φαινόμενο αυτό απασχολεί έντονα την ινδική κυβέρνηση, που προσπαθεί μέσω εκστρατείας πληροφόρησης να αποτρέψει αυτούς τους θανάτους,
ωστόσο, η ινδική παράδοση και κουλτούρα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει ταχύρρυθμα. «Όταν κανείς επισκέπτεται έναν ναό εξακολουθεί να παίρνει την ευλογία: Eίθε να αποκτήσεις πολλούς γιους», δηλώνει η Tσοουντούρι, που επισημαίνει ότι η πρακτική της παιδοκτονίας είναι πιο προσφιλής μεταξύ των μορφωμένων Iνδών.
Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: . Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: