Θερίζει ακόμη η φυματίωση

Ως η «μεγαλύτερη ιατρική αποτυχία της ανθρωπότητας» χαρακτηρίστηκε από τους επιστήμονες, που συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Παιδιατρικό Συνέδριο, η προσπάθεια ελέγχου της φυματίωσης.

450.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από φυματίωση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, κάθε χρόνο καταγράφονται 1,2 εκατομμύρια νέα περιστατικά φυματίωσης και 450.000 θανάτοι παιδιών!
Στις διαστάσεις του προβλήματος της φυματίωσης στα παιδιά σε όλο τον κόσμο, αναφέρθηκε στη χθεσινή του ομιλία ο καθηγητής Παιδιατρικής κ. Jeffrey Starke, του Κολεγίου Ιατρικής Baylor του Νοσοκομείου Παίδων του Τέξας.
Ο καθηγητής διατύπωσε στο Συνέδριο που διεξάγεται στην Αθήνα το νέο δόγμα, το οποίο αναγνωρίζει την εν λόγω ασθένεια ως ένα σημαντικό παιδιατρικό πρόβλημα υγείας, η αντιμετώπιση του οποίου πρέπει να ξεκινήσει άμεσα. «Παρότι η διάγνωση της φυματίωσης στα παιδιά είναι δύσκολη, η πρόληψή της είναι εφικτή στον συγκεκριμένο πληθυσμό.
Τα παιδιά μολύνονται από τους ενήλικες του περιβάλλοντός τους και γι’ αυτόν το λόγο είναι σημαντικό να ελέγχονται τα άτομα με τα οποία έρχονται σε επαφή».
Καταλήγοντας, ο καθηγητής συνέστησε ότι ένα παιδί που ζει σε περιβάλλον με φυματίωση θα πρέπει να λαμβάνει θεραπευτική αγωγή για έξι μήνες, ακόμη κι αν έχει εμβολιαστεί με το εμβόλιο BCG και είναι ασυμπτωματικό.

Φυματίωση, μια ασθένεια που δε νικήσαμε
Για πάρα πολλά χρόνια ο πολύς κόσμος θεωρούσε ότι η φυματίωση ήταν μια ασθένεια του 19ου αιώνα που έπληττε τους καλλιτέχνες και τους ποιητές, μια κατάρα της βιομηχανοποίησης η οποία στοίχιζε τη ζωή σε 1 στους 6 ανθρώπους στις πόλεις του δυτικού κόσμου.
Είχε θεωρηθεί ως εξαφανισμένη, ως ηττημένη από τα νέα φάρμακα που ανακαλύφθηκαν στα μέσα του 20στού αιώνα.
Όμως πρόσφατα, η φυματίωση επανέκαμψε ενισχυμένη κυρίως από την πανδημία του AIDS. Και το χειρότερο: η φυματίωση εμφανίζεται με πολυανθεκτική μορφή στα υπάρχοντα φάρμακα.
Σήμερα, η φυματίωση σκοτώνει 2 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως, το 98% από τους οποίους ζουν σε φτωχές χώρες.

Κάθε χρόνο, 9 εκατομμύρια άνθρωποι προσβάλλονται από φυματίωση παγκοσμίως. Κάθε λεπτό, 4 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους. Και ίσως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το 95% των νέων περιστατικών εμφανίζονται σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Αν δεν αντιμετωπιστεί η φυματίωση, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι μέσα στα επόμενα 20 χρόνια, θα μολυνθούν σχεδόν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, 200 εκατομμύρια θα εμφανίσουν την ασθένεια και 35 εκατομμύρια θα πεθάνουν από φυματίωση.

για περισσότερα:
http://pedtb.gr/maingr.php?i=2&j=5
http://www.msf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1350&Itemid=237

Advertisements

Fast food ή υγιεινή διατροφή;

Η αλλαγή που έχει επέλθει τα τελευταία χρόνια στην τροφική αλυσίδα, καθώς και οι πρόσφατες ιατρικές ανακοινώσεις για τους κινδύνους που εγκυμονούν ορισμένα είδη τροφίμων, καθιστούν πλέον επιβεβλημένη την αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες τόσο τις δικές μας, όσο και των παιδιών μας.

Η μεσογειακή διατροφή, η οποία είναι η καλύτερη σύμφωνα με τους ειδικούς, ακολουθείται σήμερα κατά κόρον στους παιδικούς σταθμούς και αποτελεί τη βάση για την δημιουργία ενός υγιούς οργανισμού.
Ωστόσο, δεν αρκεί η τήρηση της μεσογειακής διατροφής μόνο κατά την διάρκεια της παραμονής του παιδιού στο βρεφονηπιακό σταθμό, αλλά είναι ουσιαστική και η συμβολή των γονιών στο σπίτι, για τη δημιουργία μιας σωστής γαστρονομικής συνείδησης.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, τα παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση σε θέματα διατροφής
για να μπορούν να αντισταθούν στις λαχταριστές και συχνά όχι και τόσο θρεπτικές λιχουδιές. Για πολλούς γονείς οι έτοιμες τροφές μπορεί να είναι μια λύση στο “τι θα φάμε σήμερα”, δεν είναι όμως η ιδανική λύση για το… ευαίσθητο στομαχάκι των μικρών μας. Τα fast food ή τα σάντουιτς το μόνο που προσφέρουν είναι λιπαρά.


Για να μάθουν τα παιδιά σας να τρώνε σωστά, δώστε πρώτοι εσείς το καλό παράδειγμα. Ξεκινήστε την ημέρα σας με ένα καλό πρωινό, πλούσιο σε βιταμίνες και θρεπτικές ουσίες. Δημιουργείστε μια ιεροτελεστία, όπου το παιδί θα συμμετέχει ενεργά στην προετοιμασία του φαγητού, εξηγώντας του παράλληλα την σπουδαιότητα που έχει για τον οργανισμό η κάθε τροφή ξεχωριστά.
Αποφύγετε να βάζετε στο σπίτι σνακ, σοκολάτες και αναψυκτικά, γιατί κόβουν την όρεξη των παιδιών. Φροντίζετε πάντοτε να έχετε φρέσκα φρούτα και λαχανικά, απαραίτητα για μια σωστή διατροφή.

Μη σχετίζετε το φαγητό με την τιμωρία ή την επιβράβευση και μην αντιδικείτε για την ποσότητα. Κατανοείστε πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται διαφορετικά τις γεύσεις σε σχέση με τους ενήλικες και απλώς αποφύγετε να σερβίρετε μεγάλες ποσότητες φαγητού.

Ποια είναι η σωστή διατροφή;

Ο ορισμός του «λίγο από όλα» αποδεικνύεται ως η πιο σωστή επιλογή στη σύσταση τουεβδομαδιαίου διατροφικού προγράμματος. Η ενέργεια που πρέπει κατά μέσο όρο να προσλαμβάνει καθημερινώς το παιδί σας υπολογίζεται στις 50 με 70 θερμίδες για κάθε κιλό βάρους. Συνεπώς ένα παιδί προσχολικής ηλικίας θα πρέπει να παίρνει περίπου 1.300-1.700 θερμίδες ημερησίως. Βεβαιωθείτε λοιπόν ότι το καθημερινό γεύμα των παιδιών σας αποτελείται από έναν κατάλληλο συνδυασμό τροφίμων, έτσι ώστε να περιλαμβάνει κατά προσέγγιση 15%-20% πρωτεΐνες, 50%-60% υδατάνθρακες και 30% λιπαρά.

Ένα σωστό διατροφικό πρόγραμμα θα πρέπει να έχει ως εξής:

Υδατάνθρακες: 6-11 μερίδες αποτελούμενες από ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά, ρύζι, κλπ.
Πρωτεΐνες: 2-3 μερίδες αποτελούμενες από κρέας, πουλερικά, ψάρι, φασόλια, αυγά.
Λιπαρά: 2-3 μερίδες από την κατηγορία των τροφών πλούσιων σε ασβέστιο, όπως γάλα, γιαούρτι, τυρί.
2-5 μερίδες λαχανικών.
2-3 φρούτα.

Έλεγχος ψυχοσωματικής ανάπτυξης από 2 μέχρι 5 χρονών

ΕΠΕΙΔΗ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ
ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Εξέταση κατά τον 2ο χρόνο

Περπατά, πατώντας σε όλο το πέλμα.
Λέει το όνομά του.
Λέει απλές προτάσεις με δύο ή περισσότερες λέξεις,

πολλές φορές όμως δεν τις καταλαβαίνει ούτε η μητέρα του.
Χτίζει έναν «πύργο» με έξι κύβους.
Αντιγράφει έναν κύκλο, αλλά όχι σωστά.
Βλέπει ευχαρίστως ένα βιβλίο με εικόνες και γυρίζει τις σελίδες μία μία.
Μπορεί να φορέσει τα παπούτσια του.
Χρησιμοποιεί σωστά το κουτάλι.
Πιάνει ένα ποτήρι, πίνει χωρίς να χύσει το νερό και το βάζει πάλι κάτω.
Η μητέρα του αναφέρει: «Παίζει ευχαρίστως μόνο του, προτιμά όμως να είναι κοντά σε ένα μεγάλο.

Μιμείται τους γύρω του».
Ζητά να το βάλουν για «τσίσα» ή «κακά», όταν θέλει.

Εξέταση κατά τον 3ο χρόνο


Μπορεί να σταθεί λίγο στο ένα πόδι.
Λέει όνομα, επίθετο και το γένος του (αγόρι ή κορίτσι).
Έχει πλούσιο λεξιλόγιο, αλλά πολλές φορές ακατανόητο για τους ξένους.
Χτίζει «πύργο» με εννέα κύβους και «γέφυρα» με τρεις κύβους, όταν του δείξουμε (τριών χρονών) και όταν του το σχεδιάσουμε (τρεισήμισι χρονών) .
Αντιγράφει έναν κύκλο σωστά.
Μπορεί να γδυθεί μόνο του, εάν έχουμε ξεκουμπώσει τα κουμπιά και πηγαίνει μόνο του στην τουαλέτα.
Τρώει με πιρούνι και κουτάλι.
Η μητέρα του αναφέρει: «Θέλει να έχει άλλα παιδιά για να παίζει. Καταλαβαίνει ότι πρέπει να μοιραστεί τα παιχνίδια του και το φαγητό του με άλλα παιδιά».

Εξέταση κατά τον 4ο χρόνο


Μπορεί να πηδά στο ένα πόδι (κουτσό).
Μπορεί να σταθεί στο ένα πόδι για τρία έως πέντε δευτερόλεπτα.
Ξέρει όνομα, επίθετο και συνήθως διεύθυνση.
Μιλά καθαρά, με λίγους παιδικούς «ιδιωματισμούς».
Χτίζει μία σκάλα με τρία σκαλιά χρησιμοποιώντας έξι κύβους, αφού του δείξουμε.
Αντιγράφει σωστά ένα σταυρό.
Ξέρει τέσσερα βασικά χρώματα.
Μπορεί να ντυθεί και να γδυθεί, πιθανόν δε και να κουμπώσει ήνα ξεκουμπώσει κουμπιά στην πλάτη του ή να δέσει τα παπούτσια του.
Η μητέρα του αναφέρει: «Έχει ανάγκη τους συνομήλικούς του. Καταλαβαίνει ότι πρέπει να σταθεί στη σειρά για να κάνει, π.χ. κούνια».

Εξέταση κατά τον 5ο χρόνο


Μπορεί να στέκεται εναλλάξ στο ένα και στο άλλο πόδι.
Χτίζει σκάλα με τρία σκαλιά και έξι κύβους από σχέδιο.
Ξέρει όνομα, επίθετο, διεύθυνση και τα γενέθλια του ή πόσων χρονών είναι.
Μιλά καθαρά και σωστά, πιθανόν όμως να μπερδεύει ακόμη τα γράμματα Χ, Ξ, Ψ.
Αντιγράφει σωστά ένα τετράγωνο (πέντε χρονών) και ένα τρίγωνο (πεντέμισι χρονών).
Μετρά τα δάχτυλα του ενός χεριού.
Ντύνεται χωρίς καμία βοήθεια.
Πλένει τα χέρια του και το πρόσωπο και τα σκουπίζει.
Η μητέρα του αναφέρει: «Διαλέγει τους φίλους του. Καταλαβαίνει ότι τα παιχνίδια έχουν κανόνες και τους σέβεται».

Ελεγχος ψυχοσωματικής ανάπτυξης από την 4η βδομάδα μέχρι 18 μηνών

ΕΠΕΙΔΗ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ,
ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Μπορείτε μόνοι σας οι γονείς να εκτιμήσετε την ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού σας, ανάλογα με την ηλικία του.
Κάθε εξέταση περιλαμβάνει:
Eλεγχο της στάσεως και της κινητικότητας, έλεγχο της οράσεως και των λεπτών κινήσεων, έλεγχο της ακοής και της ομιλίας, έλεγχο της κοινωνικής συμπεριφοράς.

Εξέταση μεταξύ 4ης και 6ης εβδομάδας


* Σε ύπτια θέση (ανάσκελα) : κρατά το κεφάλι στο πλάι, και τα άκρα (άνω και κάτω) λυγισμένα προς τη μεριά που είναι γυρισμένο το πρόσωπο.
* Σε πρηνή θέση (μπρούμυτα): τα άκρα είναι λυγισμένα και σε απαγωγή. Μπορεί να σηκώσει για λίγο το κεφάλι του.
* Σε αιώρηση: όταν το βρέφος αιωρείται, στηριζόμενο στη παλάμη μας με την κοιλιά, κρατά το κεφάλι στο ίδιο ύψος με το σώμα και τα άνω και τα κάτω άκρα λυγισμένα.
* Όταν το ανασηκώνουμε για να καθίσει, το κεφάλι δεν ακολουθεί το σώμα, μένει προς τα πίσω και οι παλάμες είναι κλεισμένες σε γροθιά.
* Παρακολουθεί κινούμενο αντικείμενο σε ύψος 20 έως25εκ. από τα μάτια του, σε ακτίνα 90 μοιρών (από το ένα πλάι έως τη μέση).
* Προσέχει ή πιθανώς γυρίζει και το κεφάλι ή τα μάτια προς έναν ήχο (κουδούνι ή φωνή) που προέρχεται από απόσταση 15εκ. από το αφτί του.
* Ανταποδίδει το χαμόγελο στη μητέρα του ή στον εξεταστή.

Εξέταση κατά τον 6ο μήνα


* Σε ύπτια θέση (ανάσκελα): Σηκώνει το κεφάλι του από το μαξιλάρι.
* Κάθεται με υποστήριξη.
* Σε πρηνή θέση (μπρούμυτα): Σηκώνει το κεφάλι και το στήθος και στηρίζεται στα άνω άκρα, που είναι τεντωμένα.
* Βοηθά να ανασηκωθεί, όταν το κρατήσουμε από τα χέρια.
* Γυρίζει από την πρηνή στην ύπτια θέση.
* Κρατά το βάρος του, όταν το κρατήσουμε όρθιο.
* Παρακολουθεί κινούμενο αντικείμενο σε ακτίνα 180 μοιρών με προσοχή.
* Πιάνει με την παλάμη (με τα τέσσερα δάχτυλα και το ωλένιο άκρο της παλάμης).
* Μεταφέρει από το ένα χέρι στο άλλο ό,τι κρατά. Φέρνει τα πάντα στο στόμα.
* Χαίρεται με τα παιχνίδια, τα ξεχνά όμως όταν του πέσουν.
* Μιλά δική του γλώσσα από μονοσύλλαβες ή δισύλλαβες λέξεις.
* Γελά σε γνωστούς και αγνώστους.
* Εντοπίζει έναν ήχο (φωνή – κουδουνίστρα) που βρίσκεται σε απόσταση 50εκ. από το αφτί του.
* Αντιδρά με έντονες κινήσεις των άκρων και γέλιο, όταν κάποιος παίζει μαζί του.

Εξέταση κατά τον 9ο μήνα


* Κάθεται μόνο του επί 1Ο’ έως 15′ στο πάτωμα.
* Όταν κρατιέται από κάπου μπορεί να σταθεί όρθιο, δεν μπορεί όμως να καθίσει μόνο του.
* Παίζει πολύ με τα παιχνίδια του.
* Φέρνει ακόμη τα πάντα στο στόμα του.
* Πιάνει με την κίνηση του ψαλιδιού (δηλαδή χρησιμοποιεί τη βασική φάλαγγα του αντίχειρα, τα τέσσερα δάχτυλα και το κερκιδικό άκρο της παλάμης) .
*
Πετά τα παιχνίδια του στο πάτωμα.
* Φωνάζει δυνατά για να προκαλεί την προσοχή των γύρω του.
* Μίλα με επαναλαμβανόμενες μικρές συλλαβές (πα-πα-πα) .
*Ψάχνει για το παιχνίδι που του έπεσε και μερικές φορές και για το παιχνίδι που του κρύψαμε μπροστά του, κάτω από το μαξιλάρι.
* Εντοπίζει έναν ήχο από απόσταση ενός μέτρου από το ύψος των αφτιών του.
* Ξεχωρίζει γνωστά από άγνωστα πρόσωπα.
* Μπορεί να φάει μόνο του ένα μπισκότο.

Εξέταση κατά τον 12ο μήνα
* Κάθεται σίγουρα μόνο του.
* Περπατά με τα τέσσερα (μπουσουλάει).
* Σηκώνεται μόνο του και ξανακάθεται.
*Πιάνει ένα μικρό χαρτάκι από το πάτωμα με το δείκτη και τον αντίχειρα (σαν λαβίδα).
* Πετά συνεχώς τα παιχνίδια του στο πάτωμα.
* Αναζητά το παιχνίδι που του κρύψαμε μπροστά του, κάτω από ένα βιβλίο ή το μαξιλάρι.
* Αναγνωρίζει το όνομά του και γυρίζει, όταν το φωνάζουμε.
* Μιλά μόνο του δυνατά.
* Καταλαβαίνει μικρές προτάσεις π.χ.δώσε μου το, κάνε αντίο κ.λπ.

* Κρατά ένα κουτάλι, αλλά δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει σωστά.
* Πίνει με τη βοήθειά μας από ένα ποτήρι.
* Συνεργάζεται όταν το γδύνουμε, κρατώντας τα χέρια του ψηλά.

Εξέταση κατά τον 18ο μήνα


* Περπατάει ελεύθερα.
* Μπορεί να ανέβει στο καρεκλάκι του μόνο του.
* Μουτζουρώνει ένα χαρτί χρησιμοποιώντας το χέρι που προτιμά (δεξί ή αριστερό).
* Χτίζει έναν «πύργο» με τρείς κύβους, όταν του δείξουμε τον τρόπο.
* Λέει 6 έως 20 λέξεις, καταλαβαίνει όμως πολύ περισσότερες.
* Όταν του το ζητήσουμε, δείχνει τη μύτη του, το στόμα του ή το παιχνίδι του.
* Βλέπει με ενδιαφέρον ένα βιβλίο με εικόνες, γυρίζει όμως πολλές σελίδες μαζί.
* Μπορεί να κρατήσει ένα ποτήρι με τα δύο χέρια και πίνει χωρίς να χύσει πολύ νερό.
*Κρατά ένα κουτάλι και φέρνει λίγο φαγητό στο στόμα του.
* Η μητέρα του αναφέρει: «Δεν θέλει να το αφήνουμε μόνο. Απαιτεί να το προσέχουν. Ξέρει να πηγαίνει εκεί που θέλει».
* Λέει συνήθως «κακά» ή «τσίσα», αφού τα κάνει. :))))


(Αύριο: από 2 μέχρι 5 ετών)

Πόσο καλά γνωρίζουμε τα παιδιά μας;

ΕΠΕΙΔΗ H ΑΓΑΠΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ…

Πόσο καλά γνωρίζουμε το παιδί μας;
Πότε θα πρέπει να περιμένουμε συγκεκριμένες
αντιδράσεις και συμπεριφορές από αυτό;
Είναι λογικό να το πάρουμε αγκαλιά όταν κλαίει
ή μήπως το κακομαθαίνουμε;

Παλαιότερα, οι γονείς δεν πονοκεφάλιαζαν ιδιαίτερα για την ανατροφή του παιδιού τους. Οι γνώσεις βρεφοκομίας και παιδαγωγικής βασίζονταν στις συμβουλές της μητέρας της νέας μαμάς, της γιαγιάς δηλαδή, και σπανιότερα του γιατρού, o οποίος με τη σειρά του δεν είχε την ανάλογη γνώση γι’ αυτά τα θέματα.

Τις δύο τελευταίες δεκαετίες όμως, η έρευνα και η προσπάθεια κατανόησης της νοητικής αλλά και της συναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού έχουν προχωρήσει με άλματα. Τα συμπεράσματα που εξάγονται δείχνουν ότι υπήρχε -και εξακολουθεί να υπάρχει- μεγάλη απόσταση από αυτό που νομίζουμε ότι καταλαβαίνει και νιώθει ένα παιδί έως αυτό που πραγματικά αντιλαμβάνεται.

Οι μελέτες που έχουν γίνει καταδεικνύουν ότι ένα παιδί δέχεται ερεθίσματα από το περιβάλλον του πριν ακόμα γεννηθεί! Στην πραγματικότητα, η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο παιδί και στον κόσμο που το περιβάλλει ξεκινά από τις πρώτες ημέρες της ζωής του.

Η σχέση του με τους γονείς (ή όποιον το προσέχει και το περιποιείται) συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και στη δημιουργία αισθήματος εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους άλλους. Το παιδί από τις πρώτες ώρες μετά τη γέννησή του αρχίζει να συνειδητοποιεί ποιο είναι και διαμορφώνει τις απαιτήσεις του για το περιβάλλον του.

Οι επιστήμονες που ασχολούνται με τη μελέτη της ψυχοκινητικής ανάπτυξης του παιδιού και τη σχέση του με τους γονείς, δέχονται ότι η απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στο τι πιστεύει και τι περιμένει ένας γονιός από το παιδί του και στο τι πραγματικά μπορεί να κάνει το παιδί σε μια συγκεκριμένη ηλικία, ενδέχεται να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στη σχέση γονιού-παιδιού. Μάλιστα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι μια τέτοιου είδους αναντιστοιχία είναι πιθανό να αποτελεί αιτία ακόμα και για την κακοποίηση του παιδιού.

Εντούτοις, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στους γονείς! Ακόμα και οι παιδίατροι σε ορισμένες περιπτώσεις παρουσιάζονται ανέτοιμοι να δώσουν τις απαραίτητες συμβουλές στους νέους γονείς ή, πιο συχνά, δεν αφιερώνουν τον απαιτούμενο χρόνο για την κατανόηση της σχέσης παιδιού-γονέων, ή για να εξηγήσουν στους γονείς τα στάδια ανάπτυξης του παιδού τους και τι πρέπει να περιμένουν από αυτό.
Σύμφωνα με
έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ, η οποία συμπεριέλαβε 3.000 ενήλικες, έγινε φανερό ότι οι γονείς δεν γνωρίζουν τα βασικά στάδια της ανάπτυξης του παιδιού τους.
* 62% των νέων γονιών πιστεύει ότι τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τον κόσμο πριν από την ηλικία των δύο μηνών.
Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τον κόσμο λίγες μέρες μετά τη γέννησή τους.
* 61% των ενηλίκων και 55% των γονέων με μικρά παιδιά δεν ξέρουν πότε ακριβώς το παιδί τους αρχίζει να αισθάνεται και να επηρεάζεται από τη διάθεση των άλλων.

Το παιδί επηρεάζεται από τη συναισθηματική ανάπτυξη των ατόμων που το περιβάλλουν.
Η κακή ψυχολογική κατάσταση του γονιού μπορεί να δημιουργήσει έντονο στρες στο παιδί, και μάλιστα σε μια ηλικία που αναπτύσσεται ψυχικά, σωματικά και συναισθηματικά, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να «οπισθοχωρήσει» σε πρωιμότερα στάδια ψυχικής ανάπτυξης.
Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις γονείς (25%) θεωρούν ότι ένα παιδί τριών ετών μπορεί να είναι ήσυχο τουλάχιστον μία ώρα.
Μελέτες δείχνουν ότι παιδιά ηλικίας τριών ετών δεν παραμένουν ήσυχα περισσότερο από λίγα λεπτά.
Πολλοί γονείς πιστεύουν για τα μικρά τους παιδιά ότι δεν είναι δυνατόν να νιώσουν κατάθλιψη σε ηλικία μικρότερη των τριών ετών.
Σύμφωνα με τις έρευνες, βρέφη ηλικίας τεσσάρων μηνών μπορούν να εμφανίσουν κατάθλιψη.Πρέπει να κατανοήσει ο γονιός ότι το παιδί του περνά από κάποια στάδια νοητικής ανάπτυξης -τα λεγόμενα ορόσημα ανάπτυξης-, τα οποία εμφανίζονται σε συγκεκριμένες ηλικίες. Γνωρίζοντας αυτά τα ορόσημα και συνειδητοποιώντας ότι το παιδί ωριμάζει και συναισθηματικά, αντιλαμβάνεται ευκολότερα τις ανάγκες του.

Σημαντικά ορόσημα νοητικής ανάπτυξης του παιδιού (πότε μπορεί να κάνει τι)
2-4 εβδομάδων
Παρατηρεί τη μητέρα όταν του μιλά.
4-6 εβδομάδων
Χαμογελά σαν να δίνει απάντηση όταν του μιλούν.
2 μηνών
Χαμογελά και ψελλίζει όταν του μιλούν – Τα μάτια παρακολουθούν ένα άτομο που κινείται.
3 μηνών
Ψελλίζει έντονα όταν του μιλούν.
4 μηνών
Γελά δυνατά.
6 μηνών
Αρχίζει να μιμείται.
8 μηνών
Κάθεται χωρίς υποστήριξη.
9-10 μηνών
Σηκώνεται όρθιο.
10 μηνών
Χτυπάει παλαμάκια, κάνει «αντίο», βοηθά στο ντύσιμό του.
12 μηνών
Αρχίζει να προφέρει κάποιες λέξεις.
13 μηνών
Περπατά χωρίς υποστήριξη.
18 μηνών
Ανεβοκατεβαίνει σκαλιά.
2 ετών
Τρέχει.
2,5 ετών
Λέει το όνομα και το φύλο του.
3 ετών
Βάζει τα ρούχα μόνο του – Ζωγραφίζει μιμούμενο βασικά σχήματα.

Ωστόσο, θεωρείται απαραίτητη η έγκαιρη ανίχνευση της μη φυσιολογικής συμπεριφοράς ή της συναισθηματικής ανάπτυξης, διότι θα οδηγήσει στην έγκαιρη παρέμβαση ειδικών και στη θετική εξέλιξη της διαταραχής.Γίνεται, συνεπώς, κατανοητό ότι όλοι όσοι ασχολούνται με την υγεία του παιδιού (γονείς, παιδίατροι, βρεφοκόμοι, νηπιαγωγοί κ.λπ.) χρειάζεται να ενημερώνονται συχνά.
Εκτός όμως από όλα αυτά, οι γονείς δεν θα πρέπει και να διακατέχονται από αισθήματα ανασφάλειας και αμφιβολίας. Ένας από τους «άγραφος νόμους» της παιδιατρικής λέει: «Ακου τη γνώμη της μητέρας, ξέρει καλύτερα από όλους το παιδί της…».Εμπιστεύθειτε, λοιπόν, τον εαυτό σας και προσπαθήστε να μεγαλώσετε το παιδί σας όσο ποιο ευσυνείδητα γίνεται.
Όταν χρειαστείτε βοήθεια για να ξεχωρίσετε το φυσιολογικό από το παθολογικό, απευθυνθείτε στον παδίατρό σας· άλλωστε, είναι o μόνος κατάλληλος για να σας δώσει τις σωστές πληροφορίες όσον αφορά στο παιδί σας.

Σταμάτης Τσουνάκης, ιατρός

Πήδηξε στο κενό με το μωρό της – Επικίνδυνη η επιλόχεια κατάθλιψη για τη γυναίκα και το περιβάλλον της

Η τραγική είδηση…

Το βρέφος ήταν μόλις 2,5 μηνών. Η άτυχη γυναίκα φέρεται ότι είχε συμπτώματα μελαγχολίας μετά τη λοχεία.
Τραγωδία στην Κόρινθο. Μια 29χρονη γυναίκα έχοντας αγκαλιά το μόλις 2,5 μηνών μωρό της φαίνεται ότι πήδηξε στην θάλασσα, στον Ισθμό της Κορίνθου, όπου βρήκαν και οι δύο τραγικό θάνατο.

Η σωστή γνώση…για να προλαβαίνουμε τραγικά γεγονότα.

Επικίνδυνη η επιλόχεια κατάθλιψη για τη γυναίκα
και το περιβάλλον της
ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ

Μεταπτώσεις στη διάθεση, συναισθηματική φόρτιση, ακόμη και απότομα κλάματα χωρίς να συντρέχει σοβαρός λόγος ταλαιπωρούν αρκετές γυναίκες κατά τη διάρκεια και μετά τη λοχεία.
Οι εναλλαγές συναισθημάτων και η αυξημένη ευαισθησία μετά τη γέννα έχουν μικρή διάρκεια και με κατανόηση από το περιβάλλον της γυναίκας εξαφανίζονται ξαφνικά όπως και εμφανίστηκαν. Ο ευαίσθητος ψυχισμός αυτή την περίοδο αποδίδεται σε ορμονικούς κυρίως παράγοντες και δεν εμπνέει ανησυχία. Ωστόσο, ένα ποσοστό γυναικών, που από ιατρικής απόψεως είναι μεγάλο, πέφτει σε επιλόχεια κατάθλιψη ή επιλόχεια ψύχωση, μια σοβαρή ψυχική νόσο, που χρήζει άμεσης θεραπείας.
Εντονη θλίψη, αδιαφορία για το βρέφος ή ακόμη και άρνηση της ύπαρξης αυτού, απελπισία, παραληρηματική ερμηνεία της πραγματικότητας, απομάκρυνση από φίλους και οικογενειακό περιβάλλον, εκνευρισμός, σε συνδυασμό ακόμη και με σωματικές διαταραχές, όπως απώλεια όρεξης, ταχυπαλμία και διαταραχές στον ύπνο είναι μερικά συμπτώματα, που πρέπει να θορυβήσουν τη γυναίκα, τον σύζυγο και το περιβάλλον της.
Κι αυτό γιατί σε κάποιες περιπτώσεις η επιλόχεια ψύχωση μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκτονία ή ακόμη και σε δολοφονία του βρέφους, του συζύγου ή άλλων παιδιών στην οικογένεια.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Εταιρείας Ψυχολογικής Ψυχιατρικής Ενηλίκων και Παίδων κ. Γιάννη Κούρο, η επιλόχεια κατάθλιψη αφορά σε λεχώνες οι οποίες εμφανίζονται ανώριμες ν αναλάβουν τον ρόλο της μητρότητας και αυτό σχετίζεται συνήθως με την ανατροφή τους από υπερπροστατευτικές μαμάδες, που δεν επέτρεψαν στις κόρες τους να ανεξαρτητοποιηθούν και να γίνουν οι ίδιες μητέρες.
«Η επιλόχεια ψύχωση τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται πολύ σύντομα μετά τον τοκετό. Η πιο συνήθης αντίδραση της μητέρας είναι πως δεν είναι δικό της το παιδί», τονίζει ο κ. Κούρος και συνεχίζει: «Η ψυχωσική κατάθλιψη της λοχείας αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή, που περιλαμβάνει νευροληπτικά ψυχοφάρμακα, τα οποία τροποποιούν τον τρόπο αντίληψης προς το φυσιολογικό και με αντικαταθλιπτική αγωγή σε συνδυασμό με ψυχοθεραπευτική στήριξη από ψυχολόγο ή ειδικευμένο ψυχοθεραπευτικά ψυχίατρο. Αν κάποια γυναίκα δεν ακολουθήσει θεραπεία, τότε σίγουρα κάποιος θα πρέπει να αναλάβει το βρέφος για 1-2 χρόνια, αφού η ίδια δεν θα είναι σε θέση να το μεγαλώσει».


Ρ. ΓΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=262418

Συμμαχούν μπροστά στο οικογενειακό αδιέξοδο

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Αδέλφια ατόμων με σχιζοφρένεια πραγματοποιούν συναντήσεις με σκοπό να ανταλλάσσουν εμπειρίες, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίζουν καλύτερα το πρόβλημα των συγγενικών τους προσώπων

[…] Τα «Αδέλφια στην Αθήνα» ατόμων με προβλήματα ψυχικής πάθησης είναι μια ξεχωριστή παρέα. Μέσω της ιστοσελίδας τους www.athenssiblings.com προσπαθούν να αλληλοενημερωθούν και να ανταλλάξουν εμπειρίες, με σκοπό την καλύτερη αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργεί η ασθένεια των αδελφών τους. Στις συναντήσεις τους εκθέτουν τα προβλήματά τους για ένα θέμα που παραμένει ταμπού για την ελληνική κοινωνία.

Η δράση της ομάδας ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ο εμπνευστής της πρωτοβουλίας, ο 31χρόνος κ. Σπύρος Ζορμπάς (σ.σ. η αδελφή του πάσχει από σχιζοφρένεια), βρέθηκε σε μια συνάντηση αδελφών ατόμων με ψυχικά προβλήματα.[…]


image by http://www.jupiterimages.com

Αισθάνονται πιεσμένοι

Πίεση, άγχος ακόμη και τύψεις αισθάνονται τα αδέλφια ατόμων με ψυχικές διαταραχές, σύμφωνα με τον ψυχολόγο κ. Βασίλειο Ν. Θεοδώρου. Όπως αναφέρει, «κάθε άνθρωπος που έχει στο περιβάλλον του ένα άτομο με σοβαρή ψυχική ασθένεια δέχεται μεγάλη πίεση, γιατί αφ’ ενός τον βλέπει να πάσχει και αφ’ ετέρου γιατί τις περισσότερες φορές είναι δύσκολη η επικοινωνία με τον ασθενή».

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο, οι τύψεις που αισθάνονται για το ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν τον αδελφό ή την αδελφή τους, προκαλούνται κυρίως σε μικρή ηλικία καθώς, όπως λέει, «ένα παιδί δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Οπότε έχει την τάση να εστιάζει στον εαυτό του και να σκέφτεται ότι φταίει και ο ίδιος που η αδελφή του έχει ψυχικό πρόβλημα».

Τα αδέλφια, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα πρέπει να εκπαιδευτούν και να ενημερωθούν για το είδος της ασθένειας που αντιμετωπίζει ο αγαπημένος τους, ούτως ώστε να συμπεριφέρονται κατάλληλα. Επίσης, πρέπει να μάθουν να εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους, δεδομένου ότι πρόκειται για μακροχρόνιες καταστάσεις οι οποίες μπορεί να τους επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό.
΄
Απόσπασμα από το άρθρο της κ. Βάλιας Νικολάου στην εφημερίδα «Αλληλέγγυος Πολίτης», φύλλο 122, σελ. 14, ενότητα Ρεπορτάζ

Αναρτήθηκε στις Ιατρικά. Ετικέτες: , . 1 Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: