Ευριπίδη Μήδεια: τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν …

Στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει το μονόλογό του ο Ιάσονας-Νίκος Ψαράς αναφώνησε «έλεος» για τις διαμαρτυρίες του κοινού κι αυτό ανταπάντησε: «αυτό ζητάμε κι εμείς τόσες ώρες, έλεος».
Μια μεγάλη παρεξήγηση από έναν αλαζόνα ερευνητή που φαίνεται πως πλέον δεν έχει καμία σχέση με τη θεατρική πράξη, που δεν γνωρίζει τι είναι αρχαίο δράμα, θέατρο με ηθοποιούς μιας άλλης εθνότητας, νοοτροπίας και κουλτούρας ήταν η «Μήδεια» του Ανατόλι Βασίλιεφ. Ακόμα δεν καταλάβαμε γιατί ο Ρώσος σκηνοθέτης ανέβασε την τραγωδία του Ευριπίδη και όχι την ομώνυμη παρωδία του Μποστ αφού είχε στο μυαλό του να στήσει αυτό το τραγελαφικό πανηγύρι. Μαρία Κρύου, αθηνόραμα.gr – 21/8/2008
Πάνε χρόνια, ήταν μια παράσταση της Αντιγόνης στην Επίδαυρο, με την Μαρία Σκούντζου σε σκηνοθεσία Ρεμούνδου και χορογραφία Χάρη Μανταφούνη. Τότε, αφού το φιλοθεάμον κοινό περίμενε την έναρξη της παράστασης μέχρι να ανέβει ο Κατσιφάρας με την μερσεντές του πάνω στον ιερό χώρο, καθυστερημένος, μαρσάροντας και αφήνοντας σύννεφο σκόνης, ο Σοφοκλής δεν άντεξε βγήκε από τον μνήμα του και γιουχάρισε τον Χορό που χόρευε συρτάκι με μπουζουκάκι ντυμένος με κουστουμάκια.
Γιατί; Γιατί αυτά τα κόλπα; Τι τα χρειάζονται αυτά οι αρχαίες τραγωδίες; Δεν αρκεί το δράμα για να συνεπάρει; Θέλει και κόλπα;
[125]
τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν
τοὔνομα νικᾷ, χρῆσθαί τε μακρῷ
λῷστα βροτοῖσιν
Τα απλά· τα απλά·
εύκολα και ωφέλιμα είναι τα απλά
και βαστούν πολύ·

Δεν αρκεί ο μύθος, ο λόγος, η διδασκαλία του Ευριπίδη στην Μήδεια και χρειαζόμαστε «κόλπα» για να συνεπάρουμε του κοινό;
Η Μήδεια, κυριεύεται από ερωτικό πάθος για τον Ιάσονα, και τον βοηθά να κλέψει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Για χάρη του δολοφόνησε τον αδελφό της, προκάλεσε τον θάνατο του γηραιού Πελία, οδηγώντας τις κόρες του να τον κομματιάσουν. Η είδηση, το κακό νέο απλώνεται. Είναι ο κίνδυνος να συνεταιρίζεσαι με μια μάγισσα, μια φόνισσα, που εξαιτίας της δεν έχεις τόπο να σταθείς! Στη Κόρινθο, όπου καταφεύγει το ζευγάρι, η θυγατέρα του βασιλιά σαγηνεύεται από τον ωραίο ξένο, ο Ιάσονας απαρνιέται τη Μήδεια και, αποφασισμένος να ξαναπαντρευτεί, περιμένει να εγκαταλείψει η γυναίκα του τη πόλη. Η Μήδεια στέλνει στην νεαρή γυναίκα ένα φόρεμα ποτισμένο με φαρμάκι, που τη καίει ολόκληρη μαζί με τον βασιλιά της Κορίνθου, που έτρεξε να σώσει την κόρη του. Μόλις η Μήδεια βεβαιώνεται πως ο Ιάσονας έχει πια χάσει τα πάντα, με τα ίδια της τα χέρια σκοτώνει τα δύο παιδιά τους και φεύγει για την Αθήνα. Κι ο Ιάσονας, συνυπεύθυνος κι αυτός, ο πρώην ήρωας, ο ένδοξος βασιλιάς, ο ημίθεος, μόνος, στην απόλυτη μοναξιά επισκέπτεται την Αργώ για να κλάψει κι εκεί ένα σάπιο ξύλο από το φημισμένο πλοίο πέφτει στην … κεφάλα του και πάει.
Την Μήδεια δίδαξε ο Ευριπίδης το 431 στην Αθήνα, την χρονιά που άρχισε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος (431-404 π. Χ.). Πόλεμος, λοιμός, όλα τα δεινά. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ. Από την απόλυτη ακμή η Αθήνα, στην παρακμή. Από την απόλυτη δόξα ο Ιάσονας στην απόλυτη μοναξιά, παρασέρνοντας στον όλεθρο τόσους και τόσους γύρω του. Τραγική φιγούρα η Μήδεια, η μάνα που φτάνει μέχρι το χειρότερο, σκοτώνει τα παιδιά της από απόγνωση.
Δεν φτάνουν αυτά για παιχτεί το έργο; δεν φτάνουν, χρειάζονται και κόλπα;
Υπεύθυνοι απολύτως για τις πράξεις τους οι άνθρωποι, με ελεύθερη βούληση επέλεξαν τον δρόμο τους και ενός κακού μύρια έπονται.
[1415–1418]
Χορός. πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ͵
πολλὰ δ΄ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί·
καὶ τὰ δοκηθέντ΄ οὐκ ἐτελέσθη͵
τῶν δ΄ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός.

Πολλά κρατάει ο Δίας για τους θνητούς
Πολλά οι θεοί μοιράζουν χωρίς να το προσμένουμε.
Όσα προσμένουμε δεν γίνονται
Και τα απρόσμενα ο θεός βρίσκει τρόπο
να τα εκτελέσει.
Αυτά μόνο αρκούν για να θυμούνται οι άνθρωποι πως στο χέρι τους είναι η ευτυχία ή δυστυχία. Η επιλογή του Καλού από το κακό. Δεν χρειάζονται «κόλπα» στην Επίδαυρο, ο Ευριπίδης μόνος του φτάνει και περισσεύει.

Αφορμή δόθηκε, ευκαιρία για μελέτη και όχι μόνον, από την ανάρτηση του Τζεφέρη Πέτρου H «Μήδεια» του A. Βασίλιεφ και το δικαίωμα στην αποδοκιμασία..

Αναρτήθηκε στις Θέατρο. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

H "Μήδεια" του A. Βασίλιεφ και το δικαίωμα στην αποδοκιμασία..

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,
[Κείμενο/Φωτογραφίες: του Πέτρου Τζεφέρη] [by Tzeferis Peter]
Δεν παρακολούθησα την Μήδεια στην επίδαυρο τις επίμαχες δύο ημέρες. Αλλά λίγο αργότερα και ..νοτιότερα, στο Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο στης Σπάρτης σε ενα εξαιρετικό θεατράκι ακριβώς απέναντι από την καστροπολιτεία του Μυστρά. Ηταν επίσης λίγο πιο «σουλουπωμένη» αφού είχαν αφαιρεθεί διάφορα κομμάτια που προκάλεσαν τις αποδοκιμασίες και κυρίως η τρίγλωσση αγγελική ρήση δηλ. τα ..γαλλικά και τα αγγλικά στο μονόλογο της αγγέλου , που περιγράφει στο κοινό τι συνέβη, όταν τα δηλητηριασμένα δώρα της Μήδειας έφτασαν στο παλάτι του βασιλιά Κρέοντα. Και ήταν λίγο πιο μικρή χρονικά, περίπου τρίωρη…

Δεν είμαι ειδικός, ούτε θεατράνθρωπος, ούτε είμαι σε θέση να κρίνω την ουσία της παράστασης. Αν με ρωτούσε κανείς την άποψή μου, ως απλός θεατής, θα έλεγα οτι ούτε μενα μου άρεσε ετούτη η Μήδεια, ή καλύτερα, κάπου μου άρεσε αλλά στα περισσότερα σημεία με κούραζε, με ενοχλούσε ή δεν με αντιπροσώπευε. Πώς να μου αρέσει μια αδικαιολόγητα μεγάλη παράσταση (σχεδόν 4 ώρες, 3 στο Σαϊνοπούλειο), με έντονη αμετροέπεια, με αδικαιολόγητες και προκλητικές εμμονές που αν της αφαιρούσες τα θολά, θορυβώδη και σχεδόν περιττά χωρικά, δεν έχανε και τίποτε…

Η συνέχεια του άρθρου στο Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Εκδηλώσεις για τα παιδιά

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Συγχαρητήρια για το μεράκι σου και τον αγώνα που δίνεις προκειμένου να ενημερωθούμε σωστά για πράγματα που συχνά ξεχνάμε ή επιλέγουμε να ξεχνάμε…

Για τους φίλους γονιούς που διαβάζουν αυτό το ιστολόγιο και θέλουν να φροντίσουν τα χαμομηλάκια τους, ώστε να τα δουν να μεγαλώνουν και να ανθίζουν, σου στέλνω το πρόγραμμα το φεστιβάλ Αθηνών, όπου φέτος έχουν προβλεφθεί ειδικές εκδηλώσεις για τα παιδιά. Χτες τελείωσε ήδη η πρώτη προγραμματισμένη παράσταση «Ο Ροβινσόνας και ο Κρούσος» από το θέατρο της Μικρής Πόρτας. Τις επόμενες μέρες θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε:

13 – 17 Ιουνίου, 18:00 / Θέατρο Πόρτα: «Saudade terres d’eau», Ομάδα Dos à Deux
«Saudade είναι αυτό που μένει όταν όλα πεθαίνουν, η πίστη ότι πάντα κάτι επιζεί.» Μέσα από τη μιμική, τη μουσική και την κίνηση, την έκρηξη φαντασίας, δημιουργικότητας και χιούμορ, η παράσταση επικεντρώνεται πάνω στο θέμα της εξορίας, της νοσταλγίας, της προσμονής. ..

22 Ιουνίου – (18:00), 23-24 Ιουνίου – (12:00,18:00) / Το Σχολείον, Χώρος Β:»Ιταλικοί κήποι», Θέατρο Νέων Δημήτρη Σεϊτάνη, σε συνεργασία με το Θέατρο di Piazza o d’ occasione
Τόποι θαυμάτων, οι Ιταλικοί κήποι, με λαβύρινθους, παρτέρια γεμάτα ανθοκομικές συνθέσεις, πολύχρωμες πέτρες, σκιές και αγάλματα, διηγούνται ιστορίες, ψιθυρίζουν τραγούδια, δημιουργούν την αίσθηση του ονείρου στους θεατές, που χαίρονται να χάνουν και να βρίσκουν το δρόμο τους ξανά και ξανά, προσπαθώντας να ανακαλύψουν την κρυμμένη ομορφιά των ιταλικών αναγεννησιακών κήπων…

25 – 26 Ιουνίου, 18:00 /
Το Σχολείον, Χώρος Β: «Χορεύοντας με τα χρώματα», Θέατρο Νέων Δημήτρη Σεϊτάνη, σε συνεργασία με το Θέατρο di Piazza o d’ occasione
Μέσα από την ιστορία ενός ζωγράφου και την μικρή του περιπέτεια με την τέχνη, μάς αποκαλύπτεται ο κόσμος του. Ο κόσμος των χρωμάτων. Με τη χρήση θεατρικής αφήγησης, μουσικής, χορού, θεατρικού παιχνιδιού και νέων τεχνολογιών, η παράσταση αφηγείται μια ιστορία, προσφέροντας στους θεατές τη χαρά και την εμπειρία μιας συναρπαστικής και δημιουργικής συμμετοχής…

14 & 15 Ιουλίου, 12:00 & 18:00 / Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας: «Το βάρος του ουρανού», Ομάδα Trafic de Styles
Εμπνευσμένο από κείμενα του Ίταλο Καλβίνο, Το βάρος του ουρανού δημιουργεί μια σκηνική πραγματικότητα παράξενη και ποιητική. Τρεις χορευτές κι ένας καλλιτέχνης του τσίρκου ερμηνεύουν τέσσερα πρόσωπα που αναμετρούνται με την επιθυμία τους να φτάσουν στον ουρανό…

Πηγή:
http://www.greekfestival.gr
Όποιος επιθυμεί περισσότερες πληροφορίες μπορεί να επισκεφθεί τον διαδικτυακό τόπο του φεστιβάλ.

Γιατί όποτε έχουμε την ευκαιρία, καλό είναι να κάνουμε κάτι διαφορετικό με τα παιδιά μας!

Φιλικά

Το ποτιστήρι!

Εκδηλώσεις για τα παιδιά

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Συγχαρητήρια για το μεράκι σου και τον αγώνα που δίνεις προκειμένου να ενημερωθούμε σωστά για πράγματα που συχνά ξεχνάμε ή επιλέγουμε να ξεχνάμε…

Για τους φίλους γονιούς που διαβάζουν αυτό το ιστολόγιο και θέλουν να φροντίσουν τα χαμομηλάκια τους, ώστε να τα δουν να μεγαλώνουν και να ανθίζουν, σου στέλνω το πρόγραμμα το φεστιβάλ Αθηνών, όπου φέτος έχουν προβλεφθεί ειδικές εκδηλώσεις για τα παιδιά. Χτες τελείωσε ήδη η πρώτη προγραμματισμένη παράσταση «Ο Ροβινσόνας και ο Κρούσος» από το θέατρο της Μικρής Πόρτας. Τις επόμενες μέρες θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε:

13 – 17 Ιουνίου, 18:00 / Θέατρο Πόρτα: «Saudade terres d’eau», Ομάδα Dos à Deux
«Saudade είναι αυτό που μένει όταν όλα πεθαίνουν, η πίστη ότι πάντα κάτι επιζεί.» Μέσα από τη μιμική, τη μουσική και την κίνηση, την έκρηξη φαντασίας, δημιουργικότητας και χιούμορ, η παράσταση επικεντρώνεται πάνω στο θέμα της εξορίας, της νοσταλγίας, της προσμονής. ..

22 Ιουνίου – (18:00), 23-24 Ιουνίου – (12:00,18:00) / Το Σχολείον, Χώρος Β:»Ιταλικοί κήποι», Θέατρο Νέων Δημήτρη Σεϊτάνη, σε συνεργασία με το Θέατρο di Piazza o d’ occasione
Τόποι θαυμάτων, οι Ιταλικοί κήποι, με λαβύρινθους, παρτέρια γεμάτα ανθοκομικές συνθέσεις, πολύχρωμες πέτρες, σκιές και αγάλματα, διηγούνται ιστορίες, ψιθυρίζουν τραγούδια, δημιουργούν την αίσθηση του ονείρου στους θεατές, που χαίρονται να χάνουν και να βρίσκουν το δρόμο τους ξανά και ξανά, προσπαθώντας να ανακαλύψουν την κρυμμένη ομορφιά των ιταλικών αναγεννησιακών κήπων…

25 – 26 Ιουνίου, 18:00 /
Το Σχολείον, Χώρος Β: «Χορεύοντας με τα χρώματα», Θέατρο Νέων Δημήτρη Σεϊτάνη, σε συνεργασία με το Θέατρο di Piazza o d’ occasione
Μέσα από την ιστορία ενός ζωγράφου και την μικρή του περιπέτεια με την τέχνη, μάς αποκαλύπτεται ο κόσμος του. Ο κόσμος των χρωμάτων. Με τη χρήση θεατρικής αφήγησης, μουσικής, χορού, θεατρικού παιχνιδιού και νέων τεχνολογιών, η παράσταση αφηγείται μια ιστορία, προσφέροντας στους θεατές τη χαρά και την εμπειρία μιας συναρπαστικής και δημιουργικής συμμετοχής…

14 & 15 Ιουλίου, 12:00 & 18:00 / Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας: «Το βάρος του ουρανού», Ομάδα Trafic de Styles
Εμπνευσμένο από κείμενα του Ίταλο Καλβίνο, Το βάρος του ουρανού δημιουργεί μια σκηνική πραγματικότητα παράξενη και ποιητική. Τρεις χορευτές κι ένας καλλιτέχνης του τσίρκου ερμηνεύουν τέσσερα πρόσωπα που αναμετρούνται με την επιθυμία τους να φτάσουν στον ουρανό…

Πηγή:
http://www.greekfestival.gr
Όποιος επιθυμεί περισσότερες πληροφορίες μπορεί να επισκεφθεί τον διαδικτυακό τόπο του φεστιβάλ.

Γιατί όποτε έχουμε την ευκαιρία, καλό είναι να κάνουμε κάτι διαφορετικό με τα παιδιά μας!

Φιλικά

Το ποτιστήρι!
Αναρτήθηκε στις Θέατρο. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Το θέατρο, καθρέφτης της ζωής

Η ζωή -πάντα- προλαβαίνει το θέατρο.
Kαι το θέατρο γίνεται καθρέφτης της ζωής.

Στις σκηνές φέτος έχουμε έργα που μιλούν για κακοποίηση, βιασμούς και ζοφερές οικογενειακές σχέσεις. Στις ειδήσεις το ίδιο.
Πατεράδες που βιάζουν κόρες ή γιους, βιασμοί και φόνοι ανηλίκων, αποπλάνηση μέσω του Iντερνετ.
Oι εικόνες σκληρές, μια γροθιά στο στομάχι, ακόμα κι αν γεννιούνται μέσα από τη σύμβαση του θεάτρου.
Oι «Πέντε σιωπές», το «Festen», ο «Kαυτός πάγος», το «Mαυροπούλι» είναι έργα με τέτοια θεματολογία.

Eργα που αποδεικνύουν πως αυτή η επικαιρότητα της ζωής και των ειδήσεων έχει περάσει στη σύγχρονη παγκόσμια δημιουργία. Tην τελευταία την απασχολούν πια θέματα όχι προσωπικά, σχέσεων, δεσμών, αλλά υπάρχει και κινείται σε ένα ευρύτερο κοινωνικόπεριβάλλον.
H ενδοοικογενειακή βία και η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών αναδεικνύονται τα τελευταία χρόνια ως μέγιστα κοινωνικά προβλήματα.

Δεν είναι βέβαια καινούργια προβλήματα.
Ωστόσο, παρά τη δημοσιότητα που έχουν λάβει τα τελευταία χρόνια, δεν παύουν να είναι από τα πιο συγκεκαλυμμένα εγκλήματα που οι διαστάσεις τους παραμένουν άγνωστες λόγω της ντροπής που αισθάνονται τα θύματα και της δυσκολίας που έχουν να καταγγείλουν, πολλές φορές, μέλη της ίδιας τους της οικογένειας.
Aυτό και μόνο του το γεγονός αποκτά φωνή κι ακουμπά τους δημιουργούς. Δηλώνει μια πολιτική θεατρική ταυτότητα που φεύγει από την εσωστρέφεια της επεξεργασίας των ατομικών σχέσεων και ασχολείται με ζητήματα της κοινωνίας.
Kι ένα θέατρο που αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

A. Kαράλη

Αναρτήθηκε στις Θέατρο. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Το θέατρο, καθρέφτης της ζωής

Η ζωή -πάντα- προλαβαίνει το θέατρο.
Kαι το θέατρο γίνεται καθρέφτης της ζωής.

Στις σκηνές φέτος έχουμε έργα που μιλούν για κακοποίηση, βιασμούς και ζοφερές οικογενειακές σχέσεις. Στις ειδήσεις το ίδιο.
Πατεράδες που βιάζουν κόρες ή γιους, βιασμοί και φόνοι ανηλίκων, αποπλάνηση μέσω του Iντερνετ.
Oι εικόνες σκληρές, μια γροθιά στο στομάχι, ακόμα κι αν γεννιούνται μέσα από τη σύμβαση του θεάτρου.
Oι «Πέντε σιωπές», το «Festen», ο «Kαυτός πάγος», το «Mαυροπούλι» είναι έργα με τέτοια θεματολογία.

Eργα που αποδεικνύουν πως αυτή η επικαιρότητα της ζωής και των ειδήσεων έχει περάσει στη σύγχρονη παγκόσμια δημιουργία. Tην τελευταία την απασχολούν πια θέματα όχι προσωπικά, σχέσεων, δεσμών, αλλά υπάρχει και κινείται σε ένα ευρύτερο κοινωνικόπεριβάλλον.
H ενδοοικογενειακή βία και η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών αναδεικνύονται τα τελευταία χρόνια ως μέγιστα κοινωνικά προβλήματα.

Δεν είναι βέβαια καινούργια προβλήματα.
Ωστόσο, παρά τη δημοσιότητα που έχουν λάβει τα τελευταία χρόνια, δεν παύουν να είναι από τα πιο συγκεκαλυμμένα εγκλήματα που οι διαστάσεις τους παραμένουν άγνωστες λόγω της ντροπής που αισθάνονται τα θύματα και της δυσκολίας που έχουν να καταγγείλουν, πολλές φορές, μέλη της ίδιας τους της οικογένειας.
Aυτό και μόνο του το γεγονός αποκτά φωνή κι ακουμπά τους δημιουργούς. Δηλώνει μια πολιτική θεατρική ταυτότητα που φεύγει από την εσωστρέφεια της επεξεργασίας των ατομικών σχέσεων και ασχολείται με ζητήματα της κοινωνίας.
Kι ένα θέατρο που αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

A. Kαράλη

Αναρτήθηκε στις Θέατρο. Ετικέτες: . Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: