Το Χαμομηλάκι γράφει στις γυναίκες που γιορτάζουν σήμερα

Γιορτάζετε σήμερα όλες οι γυναίκες του κόσμου και πρέπει να έχετε χαρά, επειδή πολλά πετύχατε, πάρα πολλά και κυρίως τα τελευταία χρόνια.
Άλλαξαν πολλές χώρες τους νόμους τους και σας προστατεύουν πια από την εκμετάλλευση.
Ναι, έχετε κάθε δικαίωμα να γιορτάζετε και να γλεντάτε.

Θα ήθελα όμως να σας παρακαλέσω να μην ξεχνάτε ποτέ ποτέ,

ότι πάρα πολλές γυναίκες σαν εσάς υποφέρουν πολύ,
ότι δεν έχουν δουλειά, δεν έχουν λεφτά καθόλου,
ότι, όταν αρρωσταίνουν, δεν έχουν φάρμακα,
ότι, όταν γίνονται πόλεμοι, αυτές και τα παιδιά τους, κυρίως τα κοριτσάκια τους, είναι τα πρώτα Θύματα.

Να μην ξεχνάτε ποτέ,

ότι εκατομμύρια κοριτσάκια δεν πηγαίνουν σχολείο,
ότι τα βιάζουν και τα κακοποιούν,
ότι τα σκοτώνουν μόλις γεννηθούν επειδή είναι κορίτσια και είναι βάρος,
ότι, ότι…είναι τόσα πολλά, τόσο πολλές οι αδικίες ακόμα.

Θα ήθελα επίσης να σας πω,
ότι πρέπει να είσαστε περήφανες που γεννηθήκατε γυναίκες,
ότι
πρέπει να καμαρώνετε γι αυτό και να είσαστε αξιοπρεπείς, επειδή είναι πολύ σπουδαίο που είσαστε γυναίκες.


Και να σας παρακαλέσω, όλες σας,

να αγαπάτε εμάς τα παιδάκια,
να μας προσέχετε,
να μας φροντίζετε.

Οι μανούλες να έχετε υπομονή και όταν κάνουμε αταξίες να μη μας χτυπάτε, αλλά να απλώνετε τα χέρια σας μόνο για να μας αγκαλιάσετε.

Χρόνια Πολλά σε όλες, όλες τις γυναίκες του κόσμου
που αγαπάνε και προστατεύουν τα παιδάκια

ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ

Γράμμα – προσευχούλα από ένα χαμομηλάκι στον Άγιο Βασίλειο

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλειε

γράφω γράμμα σε σένα
και όχι σε αυτόν που φοράει
κόκκινα ρούχα όολο όλοο
επειδή εσύ είσαι ο πραγματικός
από την Καισαρεία
και θέλω να σου πω ότι
ούτε κούκλα θέλω
ούτε ούτε κουκλόσπιτο θέλω
ούτε μπογιές ούτε τίποτα από αυτά
επειδή έχω

αλλά θέλω το νέο χρόνο που έρχεται
να κάνεις ένα δώρο στους μεγάλους
και όχι στα παιδάκια
θέλω να δώσεις μυαλόοοο
σε όλους τους μεγάλους
για να μη χτυπάνε τα παιδάκια
και ούτε να τους κάνουνε
άλλα φοβερά κακά
και με το μυαλό που θα δώσεις
όλες οι μαμάδες και οι μπαμπάδες
θα προσέχουνε τα παιδάκια τους

αυτό το δώρο θέλω και τίποτα άλλο

Σε αγαπάω πολύ

Τι να λες και τι να μη λες σε κάποιον που αντιμετωπίζει αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη (γ)

Και άλλα σχόλια εξαιρετικά…

Αγαπητό μου χαμομηλάκι

Φίλη μου Melissa,
σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Με αγγίζουν τα θέματα που υπάρχουν στο blog «Το Χαμομηλάκι» γιατί αναφέρονται στα παιδιά που είναι το μέλλον μας αλλά και σε ανθρώπινα ζητήματα και σας ευχαριστώ πολύ για αυτήν την προσφορά σας. Θα συνεχίσω με τα υπόλοιπα που σταμάτησα από το προηγούμενο ποστ, από την πλευρά πάντα ενός ανθρώπου που βιώνει την αγχώδη διαταραχή και την κατάθλιψη.

11. Δεν το περίμενα να είσαι τόσο αδύνατος/η.
Αυτό με φέρνει σε δύσκολη θέση γιατί θα πρέπει να αποδείξω στον άλλον αλλά και στον εαυτό μου ότι δεν είμαι αδύνατος. Εκτός αυτού, θα αρχίσω να στεναχωριέμαι που δε μπορώ να ανταποκριθώ όπως οι περισσότεροι άνθρωποι στις καθημερινές δραστηριότητες. Θα με βοηθούσε να μου πει κάποιος «σιγά σιγά θα δυναμώσουμε λίγο παραπάνω». Αλλιώς ακούγεται η λέξη «δυναμώνω» που σημαίνει ότι είσαι δυνατός, απλώς θέλει λίγο παραπάνω να προσπαθήσεις και αλλιώς η λέξη «αδύνατος». Όταν δε, συνοδεύεται από τη λέξη «τόσο» τότε πονάει ακόμη περισσότερο. Ίσως κάποιος φίλοι μου πει, «μα καλά, τώρα με τις λέξεις θα παίζουμε;». Το έχω ακούσει να μου το λένε. Φίλοι μου, σε έναν άνθρωπο ευαίσθητο, που στεναχωριέται για αυτό που έχει, η λέξη παίζει μεγάλο ρόλο. Περιμένει από τον άλλον μια καλή κουβέντα. Μια κουβέντα όπως το «είμαι μαζί σου!» που είναι τρεις μόνον λέξεις!! Ξέρετε όμως αυτές οι τρεις λέξεις πόσο δύναμη, κουράγιο, ελπίδα και χαρά δίνουν σε έναν που έχει κατάθλιψη και είναι κλεισμένος στον εαυτό του; Με το ίδιο σκεπτικό αλλά με αρνητική επίδραση ακούγεται το «τόσο αδύνατος».

15. Προσπάθησε να βρεις μια δουλειά ή κάποιο χόμπι.
Εδώ είναι ο τρόπος που θα το πεις. Αν το πεις με τρόπο σαν να μην προσπαθεί ο άλλος τότε θα τον κάνει να αισθανθεί άσχημα. Δουλειά ή και χόμπι ένας αγχώδης θέλει να βρει. Όμως ποιος θα τον καταλάβει για τη δυσκολία που περνάει, για να δείξει κατανόηση; Ξέρετε φίλοι μου έξω υπάρχουν ειδικά στον ιδιωτικό τομέα μεγάλες απαιτήσεις που σε γεμίζουν με άγχος. Υπάρχουν εντάσεις που σε γεμίζουν με θλίψη γιατί ο εργοδότης σου δεν εκτιμά την προσφορά σου στην επιχείρηση.Σκεφτείτε σε έναν άνθρωπο που έχει μια προδιάθεση στο άγχος ή στη μελαγχολία, σε πόσο δύσκολή θέση θα βρεθεί αν στον εργασιακό χώρο υπάρχουν απαιτήσεις που ξεπερνούν τις ψυχικές του δυνάμεις. Για αυτό είναι αναγκαία η ευαισθητοποίηση των επιχειρηματιών σε τέτοια ζητήματα. Δικαίωμα στην εργασία έχουμε όλοι μας. Ακόμα και άνθρωποι με αγχώδη διαταραχή ή με κατάθλιψη. Το πρόσωπο της πολιτείας και του ιδιωτικού τομέα θα πρέπει να είναι κοινωνικά ευαίσθητο σε τέτοια θέματα ψυχικής υγείας όχι μόνον στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Αυτό για να επιτευχθεί απαιτείται η αυστηρή εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας για τα άτομα που ανήκουν σε Ευαίσθητες Κοινωνικές Ομάδες. Απαιτείται επίσης η ενημέρωση, όλων μας, για την ψυχική υγεία. Λυπάμαι που άτομα με μια δυσκολία ψυχική αποκλείονται από την αγορά εργασίας και βιώνουν έτσι τη διάκριση στο χώρο εργασίας. Οφείλουμε να το αλλάξουμε. Να το αλλάξουμε γιατί πρέπει να σκεφτούμε ανθρώπινα και όχι τεχνοκρατικά. Έχει ανάγκη ένας με αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη για εργασία. Υπάρχει η «εργασιοθεραπεία». Δώστε του την ευκαιρία να εργαστεί. Μη σκέφτεστε μόνον το εργατικό κόστος. Σκεφτείτε στον άλλον το ανθρώπινο κόστος όταν του κλείνεται την πόρτα. Αν ήταν το παιδί σας θα σας άρεσε να του το κάνουν;

16. Μια ζωή σε θυμάμαι να δημιουργείς προβλήματα.
Είναι μια ισοπεδωτική διατύπωση. Σαν καταθλιπτικός έχω την τάση να τα ισοπεδώνω όλα. Πολλές φορές τα βλέπω όλα μαύρα και μάταια. Αισθάνομαι ότι, ναι, δημιουργώ στους γύρω μου προβλήματα με αυτό που έχω. Το μόνον που δε χρειάζομαι είναι να μου το επιβεβαιώσουν λέγοντάς μου ότι «Μια ζωή σε θυμάμαι να δημιουργείς προβλήματα». Το ξέρω ότι μια ζωή δημιουργώ προβλήματα, αισθάνομαι άσχημα για αυτό. Συγνώμη τι να κάνω; Βοηθήστε με!! Αυτό ζητάει ένας με κατάθλιψη ή με αγχώδη χαρακτήρα. Βοήθεια και κατανόηση θέλει. Μην τον φορτώνουμε με βάρη ότι φταίει αυτός για ότι γίνεται. Όλοι μας δημιουργούμε σε όλους προβλήματα. Μη χτυπάμε όμως κάποιον με μια αδυναμία, μη κοιτώντας ότι και εμείς δημιουργούμε σε άλλους προβλήματα. Ας κοιτάξουμε πρώτα εμείς αν είμαστε σωστοί και μετά ας κρίνουμε τον άλλον και ειδικά κάποιον που περνάει μια δύσκολη φάση στη ζωή του. Είναι αδικία να τον κρίνουμε τόσο απόλυτα και σκληρά.

17. Μπορεί να μην το κάνεις επίτηδες αλλά δεν αντέχω άλλο.
Το γνωρίζω. Δε θέλω να το κάνω πολλές φορές και να μελαγχολώ τους άλλους ή να τους αγχώνω λόγω του αγχώδους χαρακτήρα μου. Είναι φορές που δε μπορώ να ελέγξω το άγχος μου και μου βγαίνει. Όπως και τη μελαγχολική μου διάθεση. Μακάρι να ήτανε 100% στο χέρι μου να το ελέγχω και το άγχος και τη διάθεσή μου. Θα το έκανα. Ειλικρινά το λέω.

Αυτά φίλοι μου ήθελα να σχολιάσω σχετικά με το τι δεν πρέπει να λέμε σε κάποιον με αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη. Το έκανα γιατί θα ήθελα να δείτε πως σε εμένα αυτά περνούσανε μέσα στον ψυχισμό μου, όταν τα άκουγα. Μη μείνετε αδιάφοροι σε τέτοια ζητήματα. Δεν ξέρετε ποτέ η ψυχική σας υγεία τη τροπή μπορεί να πάρει. Από καρδιάς εύχομαι να είστε ψυχικά υγιείς. Όμως καμία φορά περνάμε κάποια ψυχική δυσκολία ή δοκιμασία είτε εμείς είτε κοντινά μας πρόσωπα. Ας είμαστε λοιπόν ενημερωμένοι, για να μπορέσουμε να τους βοηθήσουμε. Είναι θέμα ανθρωπιάς.
Ευχαριστώ Το Χαμομηλάκι και τη Melissa για την προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κόσμου που κάνουν σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα παιδιά και με την ψυχή μας.

Με αγάπη πάντα
Agorafoviagr


25/7/07 23:54

Σε ευχαριστούμε καλέ μας φίλε
Σε αγαπάμε

Το χαμομηλάκι

ΚΑΝΑΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN – Μια συγκλονιστική ιστορία

Διονύσης και Χριστίνα

Έχω μεγάλο τρακ. Με έχουν φωνάξει μέσα να δω τη νεογέννητη κόρη μου και δεν μπορώ να κάνω βήμα. «Πήγαινε Διονύση» ακούω τους δικούς μου. Όλη η οικογένεια σε πελάγη ευτυχίας, ο αδελφός μου με την κάμερα να «τραβάει» τα πάντα. Μπαίνω και βλέπω το παιδί. Έρχονται και οι υπόλοιποι, όλοι να σας ζήσει, συγκίνηση, χαρά, σου μοιάζει, της μοιάζει… Νιώθω ότι το παιδί κάτι έχει. Σκέφτομαι ότι θα είναι από τον τοκετό. Βλέπω από μακριά τον γιατρό να βγαίνει από το χειρουργείο με τη ρόμπα. Παρατάω το παιδί και τους υπόλοιπους, τρέχω και τον ρωτάω «γιατρέ, τι έχει το παιδί;». Μου απαντάει: «Τίποτε δεν έχει». Για να το λέει ο γιατρός, όλα θα είναι μια χαρά. Σε λίγο βλέπω και τη γυναίκα μου που μόλις έχει βγει από το χειρουργείο. Είμαστε ευτυχισμένοι.
Με φωνάζουν στην εντατική. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Όλα είναι μια χαρά, τι γυρεύει το παιδί μου στην εντατική; Τη στιγμή που φοράω τη ρόμπα για να μπω μέσα βλέπω τον γιατρό με κάποια νεογνολόγο και κάτι σαν να λένε: «Του το είπες;».
Η νεογνολόγος έχει αρχίσει να λέει: «Μην ανησυχείτε, γεννήθηκε με ένα πρόβλημα, υπάρχουν όμως ιδρύματα και ειδικά σχολεία». Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ. Ανοίγω μια πόρτα, αρχίζω να κατεβαίνω σκάλες, βρίσκομαι έξω από το μαιευτήριο. Πάω και κάθομαι δίπλα σε κάτι σύρματα. Δεν είναι μόνο πανικός. Είναι φόβος, είναι στενοχώρια, είναι θάνατος.
Κάποια στιγμή συνειδητοποιώ ότι η Χριστίνα, η γυναίκα μου, είναι ακόμα μέσα στην ανάνηψη και τρέχω να της μιλήσω. Οι άλλοι με πείθουν να μην της το πω ακόμα. Την ανεβάζουν επάνω, στο δωμάτιό της. Εκείνη ταλαιπωρημένη αλλά στον έβδομο ουρανό.
Όλοι εμείς οι υπόλοιποι «μαγκωμένοι». Ούτε λουλούδια ούτε μπαλόνια ούτε τίποτε. Κάθε τόσο ένας-ένας βγαίνουμε έξω, δήθεν να πάμε να κάνουμε τσιγάρο.
Κανονίζουμε να της το πούμε το επόμενο πρωί, εγώ και ο γιατρός. Μπαίνουμε στο δωμάτιο της Χριστίνας. Ο γιατρός της λέει: «Γέννησες ένα κορίτσι που δεν θα είναι όμορφο σαν τη Σοφία Λόρεν». Η γυναίκα μου δεν καταλαβαίνει. Του απαντάει:
«Για τα δικά σου μάτια. Για τα δικά μου μάτια είναι το ομορφότερο κορίτσι του κόσμου». Ο γιατρός συνεχίζει να λέει μπούρδες. Του λέω «σταμάτα».
Προσπαθώ να της εξηγήσω.
Η γυναίκα μου ζητεί φάρμακα για να «κόψει» το γάλα. Δεν θέλει ούτε να θηλάσει ούτε να δει το παιδί. Έχει μια απόλυτη άρνηση. Εγώ το ίδιο. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε. Έχουμε εγκλωβιστεί, δεν σηκώνουμε τα τηλέφωνα, η μοναδική λέξη που ακούγεται είναι η λέξη «ίδρυμα».
Πηγαίνουμε και βλέπουμε κάποια τέτοια ιδρύματα. Αντικρίζουμε τρομερά πράγματα εκεί μέσα. Στο μαιευτήριο δεν δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία. Θέλουν να μα περάσουν αυτό το «Νέοι είστε ακόμα, μη χαραμίσετε τη ζωή σας…». Στην εντατική, όπου θα μείνει το παιδί 14 ολόκληρες ημέρες το έχουν δίπλα από τον κάδο με τα σκουπίδια.
Μας προτείνουν και μια άλλη λύση: ευθανασία. Μας δίνουν και το τηλέφωνο μιας κλινικής.
Όλα αυτά τέλειωσαν την πρώτη φορά που την πήραμε αγκαλιά. Όλες τις ημέρες στο μαιευτήριο μας είχαν φτιάξει την εικόνα ενός παιδιού το οποίο δεν θα ζήσει, δεν θα περπατήσει, δεν ακούει, έχει πρόβλημα στην καρδιά κτλ. Αυτό το παιδί ήταν ένα «δεν», ένα τέρας.
Τίποτε από αυτά δεν ίσχυε. Το παιδί μας και περπατάει και ακούει και βλέπει και παίζει και γελάει. Έχει Σύνδρομο Down∙ μόλις 28 ετών η γυναίκα μου, ήταν αυτή η μία στις 9.500. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα, οι άλλοι μάς το δημιουργούν. Θα το παλέψουμε. Μερικές φορές την κοιτάζουμε και νιώθουμε ενοχές για αυτά που μα είχαν πείσει να σκεφτόμαστε τότε. Σήμερα η Αναστασία μας είναι 22 μηνών.

BHMagazino, 24 Ιουνίου 2007, τ. 349, σ. 12, ΕΜΠΕΙΡΙΑ,
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Να σας ζήσει το χαμομηλάκι σας, το αγγελούδι σας….
Να είστε καλά και ευτυχισμένοι
Είναι φτωχά τα λόγια, πολύ φτωχά για να μπορέσω να σας εκφράσω το θαυμασμό,
το δέος που αισθάνομαι για σας, Διονύση και Χριστίνα.

Δεν υπάρχουν ιδέες – υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες – κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.
Ν.Καζαντάκης

Μια αληθινή ιστορία -efi-

Επιστολή 1η

Ανακάλυψα ότι ο άντρας μου «ο καλός» παρενοχλούσε σεξουαλικά την κόρη μου 5 1/2 χρονών. Είμαι σε σοκ.
Νιώθω τύψεις που δεν ήξερα οτιδήποτε, αλλά πάλι νιώθω χαρά που το έχω ανακαλύψει τώρα. Τον έχουμε εγκαταλείψει, προχώρησα αμέσως σε καταγγελία…
Δεν έχει γυρισμό, έπρεπε να προχωρήσω και να σώσω την κατάσταση. Νιώθω πολύ άσχημα προσπαθώ να κάνω το καλύτερο για το κοριτσάκι μου και μόνο. Δεν ήθελα να είμαι σαν και αυτές που δεν κατάφεραν να προστατέψουν τα μωρά τους και να δεχτούν την κατάσταση. Θέλω πολύ να βοηθήσω το μωρό μου να μην νιώθει το ίδιο ότι φταίει.

From: efi.chris@starcom.com.cy
Date: Thu, 22 Mar 2007 02:51:59 -0700
Local: Thurs, Mar 22 2007 12:51 pm


Επιστολή 2η

Πως εξηγούμε σε ένα παιδάκι 5 1/2 ετών ότι οι γονείς χωρίζουν και ο λόγος είναι επειδή εγκαταλείψαμε τον πατέρα λόγο σεξουαλικής παρενόχλησης.
Το κοριτσάκι αγαπά τον πατέρα και σίγουρα δεν είναι σε θέση να καταλάβει τι είναι το καλό και τι είναι το κακό.
Το κοριτσάκι μου ήδη παρακολουθείται από ειδικό παιδοψυχίατρο, λογοθεραπεύτρια, και εργοθεραπεύτρια.
Έχει μείνει πίσω από μάθηση και έχει συνεχώς παλινδρόμηση.
Βγάζει θυμό, υστερίες, κλάματα, ξεσπάσματα και υπερκινητικότητα.

From: efi.chris@starcom.com.cy
Date: Mon, 26 Mar 2007 22:30:59 -0700
Local: Tues, Mar 27 2007 8:30 am

Επιστολή 3η

Αγαπητοί μου φίλοι, μετά από 1 1/2 μήνα που φύγαμε από τον άντρα μου και μένουμε με τους γονείς μου εγώ και οι 2 μου κόρες,
για το λόγο ότι ο άντρας μου «πιάστηκε» από την ίδια μου την μητέρα να παρενοχλεί σεξουαλικά την ανήλικη κόρη μας 5 1/2.
Η κόρη μου κατάφερε μέσω συζητήσεων και παιχνιδιών να μου αποκαλύψει το μυστικό που είχε με τον πατέρα της.
Μου είπε στην αρχή ότι έχει ένα μυστικό με κάποιον που ξέρω, ότι δεν είναι μικρός αλλά μεγάλος, ..
«τον ξέρεις μαμά, τον ξέρεις… Έλα μαμά, πες το εσύ ποιός είναι.. «
Της είπα ότι δεν ξέρω για ποιόν μιλά και για τι πράγμα.
Μου είπε ότι έχω ένα μυστικό με τον παπά, ο παπάς μου έλεγε: «είναι το μυστικό μας και δεν το λέμε σε κανέναν»,
ούτε στην μαμά ….
Μετά μου είπε ότι «Ο παπάς με χάιδευε και με άγγιζε στο ‘πατατάκι μου’, (έτσι αποκαλεί τα γεννητικά της όργανα),
μια φορά κάθε μέρα, κάθε μέρα, δεν ξέρω μάμα…
Ο παπάς μου έλεγε είναι το παιχνίδι μας, και είναι το μυστικό μας,
Τότε την ρώτησα και τι έλεγες του παπά?,
Τίποτα, δεν ξέρω ντρεπόμουνα, έλεγα του, ντρέπομαι, και φοβόμουνα να το πω σε κανέναν,
Μάμα μην πεις το μυστικό μου κάποιου, φοβάμαι πολύ φοβάμαι μάμα μου,
Τότε εγώ την αγκάλιασα και της είπα: Μ… δεν φταις εσύ για τίποτα, μπράβο που το έχεις πει της μάμας,
είμαι πολύ περήφανη που σε έχω και σε αγαπώ πολύ.
Με παρακάλεσε να μην το πω σε κανέναν γιατί φοβάται πολύ…

Εδώ και 1 1/2 μήνα η υπόθεση προχωρά με λειτουργούς, παιδοψυχίατρους, δικαστές, αστυνομικούς,
λειτουργούς από τμήμα Βία στην οικογένεια
Η κυβέρνηση και οι νόμοι μας είναι αρκετά πίσω όμως,

Κοριτσάκι μου μακάρι να μπορούσα να κρατήσω το μυστικό σου βαθιά στην καρδιά μου,
δυστυχώς όλοι οι πιο πάνω το ξέρουν,
μια μέρα θα έχω την δύναμη να σου πω την αλήθεια,
θα κάνουμε υπομονή και ο Θεός θα μας δικαιώσει..
Σ’ αγαπώ κοριτσάκι μου και ξέρω τι περνάς…

From: Efi Chris… Sent: Tuesday, April 17, 2007 8:27 AMTo: hamomili@gmail.com

Επιστολή 4η

Αγαπητοί μου φίλοι,
Είμαι πολύ απογοητευμένη, ενώ εδώ και 3 μήνες με την ιστορία που σας έγραψα ότι η μητέρα μου έπιασε τον άντρα μου να παρενοχλεί στα γενετικά της όργανα την ανήλικη κόρη μου 5 ½ ετών , ενώ η υπόθεση από τις 5/3 προχώρησε σε καταγγελία, ενώ υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι η κόρη μου βρήκε το θάρρος και την ωριμότητα να μου μιλήσει για το θέμα και να μου το αποκαλύψει, ανακαλύπτω ότι πολύ από πλευράς (δικαιοσύνης και αστυνομίας, λειτουργούς από το τμήμα ευημερίας,),έχουν τις αμφιβολίες τους και καθυστερούν να προχωρήσουν την υπόθεση μας για ακρόαση στο δικαστήριο.
Μαθαίνω ότι οι δικηγόροι μεταξύ τους μιλούν και κανονίζουν έτσι υποθέσεις για να τις κρύβουν και να μην δικάζονται άτομα. Να έχουν όλοι τα «μέσα», να αποσιωπούν τέτοιους ίδιους υποθέσεις. Τελικά τι γίνεται σε έτσι υποθέσεις ? Ο Γενικός Εισαγγελέας τι θέλει ? να δει από μόνος τους την παρενόχληση? Μια μεγάλη μαρτυρία δηλαδή μιας γυναίκας δεν μετράει? Μιας γυναίκας η οποία είναι σωστή, προσέχει 3 εγγόνια ? μια γυναίκα η οποία ανήκει σε ένα σωστό κοινωνικό κόσμο? Μιας γυναίκας η οποία είναι γυμνάστρια και ξέρει τι της γίνεται?, Μας τρώει το δίκαιο και η ανησυχία.
Ανακάλυψα ότι γνωστή και δημοφιλής παιδοψυχολόγος που παρακολουθούσε την ανήλικη για 1 ½ χρόνο, για διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε με το μωρό , χωρίς να ξέρουμε ότι παρενοχλήθηκε, στοιχεία που θα μπορούσε κάποιος σωστός παιδοψυχολόγος να καταλάβει ότι το μωρό είχε διάφορα συμπτώματα, όπως :,
Προβλήματα στην ομιλία της , επιθετικότητα, οργή , υστερίες, προσκόλληση, παλινδρόμηση , φοβίες, ενδείξεις σε αγγίγματα συνεχώς στα γενετικά της όργανα, και να δείχνει και δίνει τρομερή προσκόλληση σε όλους τους άντρες του κύκλου μας μέχρι και ξένους, Να θέλει να ανεβαίνει πάνω τους και να κάθετε πάνω τους. Η ίδια η παιδοψυχίατρος επειδή φοβήθηκε ότι η υπόθεση πάει στο δικαστήριο και θα είναι και αυτή στη εξέταση, έβγαλε μια έκθεση η οποία ήταν εντελώς ψεύτική, αγνόησε στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι το μωρό έβγαζε τις αλήθειες με το δικό του τρόπο και τα εξαφάνισε εντελώς από την υπόθεση για να μην μπλέξει.
Που είναι η ασφάλεια του παιδιού μου? Ποίος τελικά θέλει να προστατέψει την κόρη μου? Γιατί όλοι βλέπουν μόνο την καριέρα τους και το συμφέρον τους ?
Πώς εγώ θα τους πολεμήσω?, Να βγάλουν την υπόθεση τελικά υπέρ του? , και να έχει όλα τα δικαιώματα να έχει και διανυχτερεύσεις? Και όλα τα νομικά δικαιώματα που έχουν οι χωρισμένοι πατεράδες?,
Άτομο το οποίο για αρρωστημένη σκέψη έκανε αυτή την πράξη? Άτομο το οποίο πρόσφατα έκανε μπάνιο στο κολυμβητήριο ένα ξένο κοριτσάκι γυμνό? ,άτομο το οποίο ανακάλυψα ότι έβλεπε συστηματικά κρυφά πορνό από εμένα? Τι να κάνω πέστε μου? Πως θα δικαιωθώ ? πως αλλιώς θα τις προστατέψω? Έχω ακόμα ένα κοριτσάκι 7 μηνών τι θα γίνει? Βοηθήστε με πως να τους πολεμήσω όλους αυτούς , είμαι δυνατή να τους πολεμήσω , και να το φωνάξω, βοηθήστε με .Όλοι αυτοί που λένε ότι είναι ειδικοί που είναι εδώ να μας βοηθήσουν?

Επιστολή 5η

agapito Hamomili ime H Efi (Efi mia alithini Istoria),
Exo allaxi tin diefthinsi epikinonias mou.

Tha ithela na me simvoulepsete pos antimetopizo tin katastasi me tin kori mou meta ton xorismo.O xorismos afou den itan normal alla logou tis parenoxlisis, to moro kapote pistevi oti otan o papas tis zitise siggnomi gia oti ekane mporoume na imaste mazi. Afto den ine kati pou mpori na gini afou imaste se sxitiki apomakrinsi apo ton idio, vlepi ton μpapa tis me tin parousia mou 3 fores tin ebdomada.H idia ine poli sinxismeni, antidra kai pali asxima pou ton vlepi alla taftoxrona xerete.
To kako ine oti exει meres pou den theli me tipota na ton dεi, omos εime ipoxreomeni apo ton Dikastirio tis Kyprou na mou epivalete na vlepi ta mora. H ipothesi mou den exi anixti akomi ston piniko dikastirio kai exi arketes diskolies. Kano ipomoni oti o dikastis den tha tou dosi dianixterefsi. Den εixa kamia voithia apo to Tmima Εvimerias gia prostasia ton moron mou kai genika to sistima εine poli piso. Prospathi arketa i dikigoros mou kai prospatho na vro tropous na min perasi pote dianixterefisi. Efxome o Theos na me voithisi.
H MAria ine 6 xronon kai xriazete kai apo mena mia sosti kidemonia kai simvouli. To istoriko mou iparxi se sas. To moro agapa ton μpapa tis alla taftoxronos niothi oti kati den ginontan sosta kai antidra me epithesis kai klamata. Niotho oti otan prepi na pame stis epikoinonies εine les kai tis to epivalo kai me misεi.

Ti na kano? simvoulepse me ξana

Efxaristo

pws mporw na voithisw?

Elava e-mail me mia prosklisi gia autin tin omada apo ton Mimako. Den kserw pws to e-mail auto efthase ws emena, oute pws leitourgei i omada, alla o,ti eida sto site me epeise na apodexthw tin prosklisi kai na ginw melos. Pws alliws mporw na voithisw? Sigoura i idiotita mou aplws ws melos autis tis istoselidas den voithaei kanena paidi…

marina-evgenia
—————-

Αγαπητή Μαρίνα-Ευγενία,
ευχαριστούμε για την άμεση απόκριση σου και για να σου λύσουμε την απορία για το πως έφτασε αυτό το e-mail πρόσκληση σε σένα, σου λέμε ότι ένα μέλος της συντροφιάς μας, μας ενημέρωσε ότι γίνεται ένα συνέδριο,

το 3ο Πανελλήνιο Διεπιστημονικό Συνέδριο Για την Αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Κακοποίησης,
με Θέμα «Κύκλος Κακοποίησης και Ψυχικό Τραύμα: Σύγχρονες δυνατότητες ανίχνευσης, αντιμετώπισης και πρόληψης»,
στις 16 – 18 Μαρτίου 2007,
στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, Μασσαλίας 22, Κολωνάκι,
και το οργανώνει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
σε συνεργασία με την ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
και την υποστήριξη της ΜΚΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ της Εκκλησίας της Ελλάδος
και του ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΟΤΑ.

Σπουδαία πράγματα δηλαδή, Εταιρίες, Ενώσεις, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Εκκλησία της Ελλάδος, Δήμοι, Υπουργεία και λαμπροί επιστήμονες και το θέμα εξαιρετικό.

Και θέλαμε να ρθούμε, να ακούσουμε, να μάθουμε τι λένε οι σοφοί για μας τα χαμομηλάκια, τα κακοποιημένα παιδάκια, να δούμε ότι δεν είμαστε μόνα μας, ότι έχουμε συμπαραστάτες.

Αλλά είχε εισιτήριο!!! 100 Ευρώ!!!

Είδαμε ότι η συμπαράσταση κοστίζει. Ότι δεν ήταν συμπαράσταση, αλλά παράσταση.

Ότι πρέπει να πληρώσουμε.

Να πληρώσουμε κι άλλο.

Να πληρώσουμε για να μάθουμε πως θα μας σώσετε εσεις οι «καλοί» από τους «κακούς».

Αλλά δεν μπορούσαμε να ρθούμε, δεν είχαμε λεφτά.

Και μετά ψάξαμε, είδαμε το πρόγραμμα σας και τα θέματα σας και τα ονόματα σας.
Και είδαμε ότι και σε άλλα συνέδρια τέτοιας θεματολογίας ήταν τα ίδια άτομα, οι ίδιοι επιστήμονες.
Είδαμε ότι ήταν ένα συνέδριο από σας για σας.
Και είπαμε να μην έρθουμε.
Για να μη λυπηθούμε περισσότερο.

Αλλά έπρεπε κάτι να κάνουμε.
Κάθε μας προσπάθεια έχει πάντα μια ελπίδα.
Και πως να εξηγήσει κανείς σε ένα κακοποιημένο παιδί ότι: κύταξε να δεις από τους ειδικούς δεν έχεις ελπίδα; πως;
Δεν είπαμε τίποτε λοιπόν απ’ αυτά.
Είπαμε ότι θα στείλουμε την σελίδα μας στα μέλη του συνεδρίου, στους εισηγητές και θα γίνουν μέλη και τα μέλη θα γίνουν τόσα πολλά που θα είναι πανστρατειά και θα νικήσουν την μάστιγα.
Αυτό είπαμε και έτσι σου ήρθε το μήνυμα στο email σου καλή μου Μαρίνα-Ευγενία.
Και βέβαια μόνο εσύ απάντησες.
Ίσως επειδή σπουδάζεις ακόμη.
Ίσως επειδή δεν είσαι ακόμη τόσο ειδικός.

Πώς αλλιώς μπορείς να βοηθήσεις; πώς;
Να τους πεις, όταν ανέβεις στο βήμα να πεις το θέμα σου, να τους πεις να ανοίξουν τις πόρτες.
Ναι να το κάνουν ανοιχτό συνέδριο.
Εσείς πληρώστε άμα θέλετε.
Αλλά να είναι ανοιχτό το συνέδριο σας.
Να περάσει στην κοινωνία.
Να βοηθήσει ουσιαστικά.

Και πού ξέρεις, μπορεί όταν τελειώσει το συνέδριο και βγει ο Υπουργός Υγείας και Αλληλεγγύης να το απο-χαιρετίσει, μπορεί και να πάρουμε όλοι από ένα χαμομήλάκι στο χέρι και να βγούμε στους δρόμους μπας και σταματήσει αυτή η μάστιγα.

Αλλά και τίποτε να μην κάνεις εμείς θα σ’ αγαπάμε, επειδή ανταποκρίθηκες στο κάλεσμα μας

Καλώς όρισες στην συντροφιά μας

Ο Μιμάκος

ΒΑΛΤΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΣΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΓΡΙΩΝΕΤΑΙ. ΟΛΟΙ ΑΝΑΡΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΓΝΩΝ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΤΩΝ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!!!!!
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥΣ.ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΕΓΩ.ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΜΕ ΛΙΓΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΑΠΟΔΟΣΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΑΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥΣ.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΑ ΓΟΥΣΤΑ ΤΟΥΣ.
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ!!! ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ (ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ, ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ, ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ) ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΒΙΑΣΤΕΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΟΤΑΝ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΟΣΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ ΑΣ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΝ. ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.ΘΑ ΠΡΟΤΕΙΝΑ
ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ FAX 2310270306 EMAIL
info@hamogelo.gr
ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ FAX 2107289639 EMAIL cr@synigoros.gr

ΔΗΜ.ΤΣΟΚ…

ΕΝΑΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
Αρέσει σε %d bloggers: