Βίκτωρος Ουγκώ: Το Ελληνόπουλο – L’enfant

Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής Παλαμάς

Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι, στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’την αφάνταστη φθορά.

Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τι ΄θελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;

Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξεις ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κι έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, δε σώνει
μεσ’απ’ τον ίσκιο του να βγει;

Μην το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύχτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ΄όλα τούτα τ’ αγαθά;
Πες. Τ’ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΕΥΤΕΡΑ!!


Το Χαμομηλάκι γράφει στις γυναίκες που γιορτάζουν σήμερα

Γιορτάζετε σήμερα όλες οι γυναίκες του κόσμου και πρέπει να έχετε χαρά, επειδή πολλά πετύχατε, πάρα πολλά και κυρίως τα τελευταία χρόνια.
Άλλαξαν πολλές χώρες τους νόμους τους και σας προστατεύουν πια από την εκμετάλλευση.
Ναι, έχετε κάθε δικαίωμα να γιορτάζετε και να γλεντάτε.

Θα ήθελα όμως να σας παρακαλέσω να μην ξεχνάτε ποτέ ποτέ,

ότι πάρα πολλές γυναίκες σαν εσάς υποφέρουν πολύ,
ότι δεν έχουν δουλειά, δεν έχουν λεφτά καθόλου,
ότι, όταν αρρωσταίνουν, δεν έχουν φάρμακα,
ότι, όταν γίνονται πόλεμοι, αυτές και τα παιδιά τους, κυρίως τα κοριτσάκια τους, είναι τα πρώτα Θύματα.

Να μην ξεχνάτε ποτέ,

ότι εκατομμύρια κοριτσάκια δεν πηγαίνουν σχολείο,
ότι τα βιάζουν και τα κακοποιούν,
ότι τα σκοτώνουν μόλις γεννηθούν επειδή είναι κορίτσια και είναι βάρος,
ότι, ότι…είναι τόσα πολλά, τόσο πολλές οι αδικίες ακόμα.

Θα ήθελα επίσης να σας πω,
ότι πρέπει να είσαστε περήφανες που γεννηθήκατε γυναίκες,
ότι
πρέπει να καμαρώνετε γι αυτό και να είσαστε αξιοπρεπείς, επειδή είναι πολύ σπουδαίο που είσαστε γυναίκες.


Και να σας παρακαλέσω, όλες σας,

να αγαπάτε εμάς τα παιδάκια,
να μας προσέχετε,
να μας φροντίζετε.

Οι μανούλες να έχετε υπομονή και όταν κάνουμε αταξίες να μη μας χτυπάτε, αλλά να απλώνετε τα χέρια σας μόνο για να μας αγκαλιάσετε.

Χρόνια Πολλά σε όλες, όλες τις γυναίκες του κόσμου
που αγαπάνε και προστατεύουν τα παιδάκια

ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ

σε όλα τα παιδάκια του κόσμου…


Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
σε όλα τα παιδάκια του κόσμου
και η νέα χρονιά
να είναι καλή για όλα τα παιδιά.

Αναρτήθηκε στις Επέτειοι. Ετικέτες: . 1 Comment »

Χρόνια Πολλά Χαμομηλάκι

Σήμερα, ημέρα της γιορτής του Αγίου Στυλιανού, προστάτη των παιδιών, γιορτάζει η σελίδα μας. Το blogspot hamomilaki κλείνει ένα χρόνο από την δημιουργία του.

Το χαμομηλάκι ετοιμάζει … τούρτα.
Ευχηθείτε του όλοι χρόνια πολλά, να «στεριώσει».

Χρόνια πολλά και σε όλα τα παιδάκια.

25 Νοεμβρίου: Παγόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να «αναγνωρίσουν ως έγκλημα την συζυγική σεξουαλική βία και να προσχωρήσουν στην ποινικοποίηση του βιασμού εντός του γάμου». Επιπλέον, θα πρέπει να επιδείξουν μηδενική ανοχή σε όλες τις μορφές της βίας κατά των γυναικών και να δεσμεύσουν πόρους για την αποτίμηση του κόστους που συνεπάγεται η βία των ανδρών κατά των γυναικών στην ΕΕ. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αιτήματα μιας έκθεσης που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Υιοθετώντας την έκθεση της κ. Maria CARLSHAMRE (ΦΙΛ, SE) σχετικά με την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών οι ευρωβουλευτές καλούν ακόμη τα κράτη μέλη και την Επιτροπή:
-να μην αποδεχθούν καμία αναφορά σε πολιτισμικές πρακτικές ως ελαφρυντικές περιστάσεις σε υποθέσεις βίας κατά των γυναικών, ιδίως όταν πρόκειται για εγκλήματα τιμής και για ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων·
-να διασφαλίσουν το δικαίωμα των θυμάτων στην ασφαλή πρόσβαση στη δικαιοσύνη και στην αποτελεσματική επιβολή του νόμου, περιλαμβανομένης της πρόβλεψης για παροχή αποζημίωσης·
-να εξετάσουν κατά πόσο τα παιδιά που είναι μάρτυρες της κακοποίησης των μητέρων τους πρέπει να θεωρούνται θύματα, καθώς και κατά πόσο θα πρέπει να δικαιούνται αποζημίωση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο·
-να εξετάσουν τους κινδύνους που ενέχει τόσο για το παιδί όσο και για τη μητέρα η από κοινού κηδεμονία με τον δράστη της βίας και να θεσπίσουν αποτελεσματικά μέτρα που θα διασφαλίζουν την ασφαλή αλλαγή κηδεμονίας σε περιπτώσεις χωρισμού και διαζυγίου·
-να μην δεχτούν οποιαδήποτε αναφορά σε μέθη από αλκοόλ ως ελαφρυντικό παράγοντα σε περιπτώσεις βίας ανδρών κατά των γυναικών. Οι ευρωβουλευτές ζητούν επίσης από τα κράτη μέλη να κάνουν χρήση του προγράμματος Daphne II προκειμένου να καταπολεμήσουν τα εγκλήματα τιμής, να κατασκευάσουν και να συνδράμουν περισσότερα καταφύγια για γυναίκες που είναι θύματα βίας και να εκπαιδεύσουν ειδικούς που εξειδικεύονται στη μεταχείριση θυμάτων εγκλημάτων βίας.

Επιπλέον, θα πρέπει «να καταπολεμήσουν την αντίληψη ότι η πορνεία ισοδυναμεί με την άσκηση επαγγέλματος».
-Τέλος, η ολομέλεια καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν κατάλληλα μέτρα ώστε να τεθεί τέρμα στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Όπως τονίζει, «η αποτροπή και η απαγόρευση του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων και η δίωξη των δραστών πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα σε όλες τις σχετικές πολιτικές και τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
A6-0404/2005
http://www.europarl.europa.eu/news/expert/infopress_page/014-4909-033-02-05-902-20060131IPR04892-02-02-2006-2006-true/default_el.htm

Οι Πανανθρώπινες Αξίες – 17 Νοέμβρη 1973, 4 Ιουνίου 1989

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΙΡΗΝΗ
ΑΓΑΠΗ

Οι πέντε Παναθρώπινες Αξίες, τα πέντε Ιδανικά…
γι αυτά αγωνίζονται οι νέοι Άνθρωποι
και όσοι αισθάνονται νέοι,
στο κάθε Πολύτεχνείο, στην κάθε Πλατεία Tian An Men.
H προσέγγισή τους
οδηγεί στην Πλατεία της Αιώνιας Γαλήνης μας.
Και αν κάποια στιγμή,
πολεμώντας γι αυτά δειλιάσουμε,
αν κοντασταθούμε αμφιβάλλοντας,
ας ρωτήσουμε, φίλοι μου,
ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.
Αυτό, με την καθαρή ματιά,
με την αγνότητά του
θα μας δείξει το δρόμο,
το δρόμο του Αγώνα,
και ακλόνητοι θα μένουμε
μπροστά στα «τάνκς»
που εισβάλλουν στο δικό μας Πολυτεχνείο,
στη δική μας Tian An Men

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ … ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
ΤΑ ΠΑΘΗ

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΟΥΚΝΙΔΕΣ

ΜΙΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΗΛΙΑΓΕΣ μέρες εκείνου του χειμώνα, ένα πρωί Σαββάτου, σωρός αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες εζώσανε το μικρό συνοικισμό του Λευτέρη, με τα τρύπια τενεκεδένια παράθυρα και τ’ αυλάκια των οχετών στο δρόμο. Και φωνές άγριες βγάνοντας, εκατεβήκανε άνθρωποι με χυμένη την όψη στο μολύβι και τα μαλλιά ολόισα ίδιο άχερο,
προστάζοντας να συναχτούν οι άντρες όλοι στο οικόπεδο με τις τσουκνίδες.

Και ήταν αρματωμένοι από πάνου ως κάτου, με τις μπούκες χαμηλά στραμμένες κατά το μπουλούκι. Και μεγάλος φόβος έπιανε τα παιδιά, επειδή τύχαινε, σχεδόν όλα,να κατέχουνε κάποιο μυστικό στην τσέπη ή στην ψυχή τους.
Αλλά τρόπος άλλος δεν ήτανε, και χρέος την ανάγκη κάνοντας, λάβανε θέση στη γραμμή, και οι άνθρωποι με το μολύβι στην όψη, το άχερο στα μαλλιά και τα κοντά μαύρα ποδήματα, ξετυλίξανε γύρω τους το συρματόπλεγμα.
Και κόψανε στα δύο τα σύγνεφα, όσο που το χιονόνερο άρχισε να πέφτει, και τα σαγόνια με κόπο κρατούσανε τα δόντια στη θέση τους, μήπως τους φύγουν ή σπάσουνε.
Τότε, από τ’ άλλο μέρος φάνηκε αργά βαδίζοντας να ‘ρχεται Αυτός με το Σβησμένο Πρόσωπο, που σήκωνε το δάχτυλο κι οι ώρες ανατρίχιαζαν στο μεγάλο ρολόι των αγγέλων. Και σε όποιον λάχαινε να σταθεί μπροστά, ευθύς οι άλλοι τον αρπάζανε από τα μαλλιά και τον εσούρνανε χάμου πατώντας τον.
Ώσπου έφτασε κάποτε η στιγμή να σταθεί και μπροστά στο Λευτέρη.
Αλλά κείνος δε σάλεψε. Σήκωσε μόνο αργά τα μάτια του και τα πήγε μεμιάς τόσο μακριά – μακριάμέσα στο μέλλον του – που ο άλλος ένιωσε το σκούντημα κι έγειρε πίσω με κίντυνο να πέσει.
Και σκυλιάζοντας, έκανε ν’ ανασηκώσει το μαύρο του πανί, να τον φτύσει κατάμουτρα.
Μα πάλι ο Λευτέρης δε σάλεψε.
Πάνω σε κείνη τη στιγμή, ο Μεγάλος Ξένος, αυτός που ακολουθούσε με τα τρία σειρήτια στο γιακά, στηρίζοντας στη μέση τα χέρια του, κάγχασε: ορίστε, είπε, ορίστε οι άνθρωποι που θέλουνε, λέει, ν’ αλλάξουνε την πορεία του κόσμου.
Και μη γνωρίζοντας ότι έλεγε την αλήθεια ο δυστυχής, καταπρόσωπο τρεις φορές του κατάφερε το μαστίγιο. Αλλά τρίτη φορά ο Λευτέρης δε σάλεψε.
Τότε, τυφλός από τη λίγη πέραση πού ‘χε η δύναμη στα χέρια του, ο άλλος, μη γνωρίζοντας τι πράττει, τράβηξε το περίστροφο και του το βρόντηξε σύρριζα στο δεξί του αυτί.
Και πολύ τρομάξανε τα παιδιά, και οι άνθρωποι με το μολύβι στην όψη και το άχερο στα μαλλιά και τα κοντά μαύρα ποδήματα, κέρωσαν.
Επειδή πήγανε κι ήρθανε γύρω τα χαμόσπιτα, και σε πολλές μεριές το πισσόχαρτο έπεσε και φανήκανε μακριά, πίσω απ’ τον ήλιο, οι γυναίκες να κλαίνε γονατιστές, πάνω σ’ ένα έρμο οικόπεδο, γεμάτο τσουκνίδες και μαύρα πηχτά αίματα.
Ενώ σήμαινε δώδεκα ακριβώς το μεγάλο ρολόι των αγγέλων.
Αναρτήθηκε στις Επέτειοι, Ποίηση. Ετικέτες: , . 2 Σχόλια »
Αρέσει σε %d bloggers: