Μια αναπάντητη κλήση…

Ο Amir που γνώρισα…
 
Θυμάστε ένα προσφυγόπουλο τον Αμίρ;
Τον έδειξαν οι ειδήσεις του Άλφα πριν δυο χρόνια.
Τον είχε αναφέρει, αν θυμάμαι καλά, κι ο Λαζόπουλος
Ήταν ένα προσφυγάκι που έλεγε:

Έεε, πρόσφατα γνώρισα τον Αμίρ, έναν Αμίρ.
Αιγύπτιος είναι, 29-30 χρονών, μικροκαμωμένος, με λεπτή μακρυά φαβορίτα κι ένα τσουλούφι κοκοράκι.
Ζήταγε δουλειά… σκέφτηκα λίγο και μετά του είπα να έρθει.
Του έδειξα και άρχισε να δουλεύει.
Έπεσε με τα μούτρα στην δουλειά και μετά έλεγε: να κάνω κι αυτό; να κάνω κι εκείνο;
Έκανε ζέστη και μετά από μερικές ώρες είπε: "Ζέστη σήμερα"
Του πήγα ένα ποτήρι νερό και έπιασα να τον βοηθάω, αλλά γρήγορα τα παράτησα.
Του έπιασα κουβέντα.
Ο Αμίρ είχε τελειώσει πανεπιστήμιο, ήταν δάσκαλος
έφυγε από την πατρίδα του επειδή δεν είχε δουλειά.
Πρόσφατα παντρεύτηκε στην Αίγυπτο και η γυναίκα του ήταν έγκυος 4 μηνών

Ένιωσα τον Αμίρ να έχει κουραστεί… και κάποια στιγμή κατά τις 3 το μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνό του
Χτύπησε μερικές φορές και μετά σταμάτησε, χωρίς να απαντήσει ο Αμίρ.
Αλλά τα μάτια του έλαμψαν …
σκουπισε ένα δάκρυ από τα μάτια του …
— Γιατί, δεν απαντάς του λέω;
— Η γυναίκα είναι, μου λέει
— … θέλεις να της τηλεφωνήσεις από το δικό μου; ψέλλισα
— Όχι, χτυπάει το τελέφωνο και ξέρω ότι με σκέφτεται … Εγώ, θα της χτυπήσω το βράδυ…

Και συνέχισε να δουλεύει με πιο μεγάλη όρεξη, λες και η μακρινή του Αγάπη, του έδιωξε όλη την κούραση…

To hamomilaki

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Αγάπη. Ετικέτες: , . 2 Σχόλια »

Η αγάπη ως αντικαταθλιπτικό (Για μικρά και μεγάλα χαμομηλάκια)

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΤΕ
ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΚΑΙ NA ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Η αγάπη είναι τόσο σημαντική για την ψυχοσωματική μας ισορροπία όσο είναι και το νερό για τη βιολογική. Όσο περισσότερο αγαπούμε, τόσο πιο ‘γεμάτοι’ αισθανόμαστε σε συναισθηματικό επίπεδο και επιβεβαιωνόμαστε υπαρξιακά.

Όσο λιγότερο αγαπούμε, τόσο περισσότερο ευάλωτοι γινόμαστε σε διάφορες αρνητικές καταστάσεις που επηρεάζουν την ψυχολογία μας, όπως π.χ. η κατάθλιψη.
Η σύνδεση μεταξύ αισθημάτων αγάπης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων , είναι αντιστρόφως ανάλογη. Δηλαδή όσο περισσότερη αγάπη είναι εμφανής στη ζωή μας τόσο λιγότερο ευάλωτοι παρουσιαζόμαστε , μπροστά στην ‘ασθένεια ‘ του αιώνα μας όπως έχει χαρακτηριστεί, την κατάθλιψη.
Η αγάπη είναι πιθανόν ένα από τα καλύτερα αντικαταθλιπτικά ,γιατί ένας από τους συνηθέστερους λόγους που οδηγούμαστε σε κατάθλιψη είναι η σκέψη ότι δεν μας αγαπάει κανείς.
Τα περισσότερα άτομα με κατάθλιψη δεν αγαπούν τους εαυτούς τους και δεν αισθάνονται ότι οι άλλοι τους αγαπούν.
Επικεντρώνονται εξαιρετικά στους εαυτούς τους , γεγονός που τους καθιστά λιγότερο ελκυστικούς και τους αποθαρρύνει από την δυνατότητα ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων που θα τους βοηθήσουν να αγαπηθούν.
Υπάρχει ένας μύθος στους καιρούς μας ότι η αγάπη είναι κάτι που απλά συμβαίνει δίνοντας της έτσι μεγάλη τυχαιότητα… Τα άτομα με κατάθλιψη λοιπόν, πολλές φορές παθητικά αναμένουν να βρεθεί κάποιος να τους εκδηλώσει αισθήματα αγάπης. Όμως η αγάπη δεν αναπτύσσεται έτσι. Για να αγαπηθείς και να διαρκέσει αυτή η αγάπη χρειάζεται ενεργητικότητα , κοινωνικοποίηση καθώς και εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων.
Οι περισσότεροι εννοιολογικά κωδικοποιούμε την αγάπη μέσα από την λαϊκή κουλτούρα.’ Μαθαίνουμε’ ότι η αγάπη είναι κάτι μαγικό που μας δίνει φτερά. Ωστόσο αυτή η εκλαϊκευμένη αντίληψη της αγάπης αποτελείται από μη ρεαλιστικές προσδοκίες που αναπτύσσουμε και σχετίζονται με τον αυτοσκοπό της ‘διασκέδασης’. Το υλιστικό πρότυπο μας μαθαίνει η προσοχή μας να έλκεται από οτιδήποτε έχει ως επακόλουθο την πρόσκαιρη ικανοποίηση. Έτσι λοιπόν αποκωδικοποιούμε ως αγάπη ο,τιδήποτε απλά αποσπά την προσοχή μας και παρουσιάζεται ως ερωτικό σκίρτημα ,γεμάτο ενθουσιασμό αλλά χωρίς ποιότητα…
Μια συνέπεια αυτού είναι το γεγονός, ότι όταν βιώνουμε την πραγματική αγάπη αναστατωνόμαστε και απογοητευόμαστε γιατί αυτού του είδους η αγάπη δεν ταυτίζεται με το ανάλογο κοινωνικό πρότυπο της αγάπης. Κάποιοι από μας γινόμαστε απαιτητικοί και αγχωτικά διεκδικούμε την αγάπη όπως εμείς την έχουμε προκαθορίσει και ας είναι -όπως είπαμε πριν- λανθασμένα οροθετημένη.
Είναι λοιπόν απαραίτητο πριν προσπαθήσουμε να συσχετισθούμε με την αγάπη να αναρωτηθούμε για την ορθότητα του ιδιαίτερου τρόπου που αντιλαμβανόμαστε την αγάπη. Πολλές φορές η δική μας ερμηνεία για την αγάπη συσχετίζεται με συναισθήματα κατάθλιψης ,όταν αναλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούμε να την βιώσουμε.
Παρακάτω προτείνω μια στρατηγική που πιθανότατα σας βοηθήσει να προσδοκήσετε πιο αισιόδοξα την αγάπη ,ως κάτι που μπορείτε και εσείς να γευθείτε:
Διαχωρίσετε τον ενθουσιασμό από την αγάπη. Ο ενθουσιασμός είναι το ψυχολογικό στάδιο ενός έντονου σκιρτήματος. Είναι έντονο αλλά δεν έχει μεγάλη διάρκεια. Είναι το πρώτο στάδιο μιας μαγευτικής έλξης που όλα δείχνουν να είναι τέλεια. Κατά μέσο όρο αυτό το στάδιο διαρκεί περίπου έξι μήνες. Υπό συνθήκες μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία αισθημάτων αγάπης, για αυτό το λόγο λοιπόν δεν είναι επιθυμητό να αυθυποβάλλεστε πως κάθε φορά που νιώθετε το σκίρτημα ότι σίγουρα θα εξελιχθεί σε αγάπη.
Για να είσαστε σε θέση να βιώσετε την αγάπη είναι επιθυμητό να έχετε την κατάλληλη ψυχολογία καθώς και να διαθέτετε την ανάλογη προσωπικότητα. Ο Έρικ Φρομ προσδιόρισε την αγάπη ως ‘πράξη θέλησης’. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιοι δίνετε τα κίνητρα στον εαυτό σας για να συναντηθείτε κάποια στιγμή με την αγάπη. Ο τολμών νικά εξάλλου.
Η κοινωνικοποίηση σας εξαρτάται άμεσα από τις μεθόδους επικοινωνίας που χρησιμοποιείτε. Αυτή η επικοινωνία θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε ότι κάποιος σας κατανοεί και ότι δεν είστε μόνοι. Θωρακίζετε τον εαυτό σας λοιπόν απέναντι στην κατάθλιψη και στις θλιβερές σκέψεις ότι θα είστε παντοτινά μόνοι σας.
Πάντα υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ δυο ανθρώπων και ακόμα και όταν μια σχέση εξελίσσεται καλά αυτές θα αναδύονται. Το σημαντικό σε αυτό το στάδιο είναι να εντοπίσετε τις διαφορές αυτές και να τις διαπραγματευτείτε από κοινού ,έτσι ώστε να μη σας απομακρύνουν από το σύντροφο σας και δηλητηριαστεί η σχέση. Αυτό γίνεται συνήθως κατανοώντας το κοινωνικό και πολιτιστικό υπόβαθρο του άλλου όπως και με το να μπορείτε να εκφράσετε στο σύντροφο σας ποιοι είσαστε και τι θέλετε ξεκάθαρα. Όταν οι διαφορές σας κοινοποιηθούν και στους δυο ,τις επεξεργάζεστε μαζί μέχρι να οδηγηθείτε σε ένα κοινό στάδιο όπου και οι δυο αισθάνεστε ασφαλείς και μπορείτε να παρουσιάζεστε όπως πραγματικά είστε χωρίς να καταπιέζεστε .
Επικεντρωθείτε στο σύντροφο σας. Αποκρυπτογραφήστε τις ανάγκες του και μην ασχολείστε αποκλειστικά με το αν σας συμπεριφέρεται καλά και με το τι κερδίζετε εσείς από αυτή τη σχέση. Τί πραγματικά χρειάζεται ο σύντροφος σας ώστε να αισθάνεται καλά; Αυτή ομολογουμένως είναι μια αρκετά δύσκολη ικανότητα να μαθευτεί λόγω της κοινωνικής κουλτούρας μας η οποία μας επιβάλλει να «φοράμε» ένα ναρκισσιστικό προσωπείο όπου κάτω από αυτό ,οι ανάγκες μας και μόνο, προσελκύουν την προσοχή μας. Φυσικά σε όλη την διαδικασία δεν ξεχνάτε την ύπαρξη σας, βεβαιωνόσαστε ότι φροντίζετε ποιοτικά και τον εαυτό σας.
Συχνά η κατάθλιψη κρατά εγκλωβισμένους τους ανθρώπους στους εαυτούς τους ,έτσι ώστε να αδυνατούν να προσηλωθούν στους άλλους άρα δεν μπορούν και να μάθουν να αγαπούν. Όσο περισσότερο ασχολείστε με τους άλλους και μαθαίνετε να αλληλεπιδράτε και αναγνωρίζετε /ανταποκρίνεστε στις ανάγκες των άλλων τόσο πιο «διαβασμένοι» θα είστε για να μπορείτε να αγαπήσετε.
Η «πραγματικότητα» της κατάθλιψης δεν είναι η μόνη που μπορεί να ερμηνεύσει τα καθημερινά φαινόμενα. Η πραγματικότητα του αγαπημένου σας είναι εξίσου σημαντική με τη δική σας και είναι πολύ θετικό να το αναγνωρίσετε αυτό. Αν βρίσκεστε σε καταθλιπτικό στάδιο προσπαθήσετε να ξεφύγετε από την εγωκεντρική διάσταση που συντηρεί την κατάθλιψη σας.
Πολλές φορές επίσης η κατάθλιψη σας είναι δυνατόν να σχετίζεται με ευερεθιστότητα απέναντι σε καταστάσεις απόρριψης σας.
Λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης που συνεπάγεται η κατάθλιψη ,οποιαδήποτε δυσαρμονία στη σχέση σας αυτόματα αποκωδικοποιείται από σας τους ίδιους ως δική σας ‘ανικανότητα’.
Η ‘ανικανότητα’ που οι ίδιοι λοιπόν αποδίδετε σε σας, ασυνείδητα σας επιβεβαιώνει ότι αξίζετε μια απορριπτική συμπεριφορά από το σύντροφο σας. Όμως έτσι τελικά η απόρριψη σας στην πραγματικότητα γεννιέται από τον δικό σας λανθασμένο τρόπο μετάφρασης κάποιου υπαρκτού ή μη υπαρκτού προβλήματος στη σχέση και ενδυναμώνει την κατάθλιψη. Πριν σας αγαπήσουν είναι αναγκαίο να αγαπάτε τους εαυτούς σας και να ενδυναμώσετε την αυτοαντίληψη σας
Ένας αποτελεσματικός τρόπος να αντισταθείτε σε αυτό το φαινόμενο είναι να συνειδητοποιήσετε ότι αυτός ο αυτόματος τρόπος σκέψης είναι δυνατός αλλά εικονικός ,δηλαδή υπόκειται σε αλλαγή. Υπό την μορφή εσωτερικού διαλόγου διορθώστε την λανθασμένη εκτίμηση σας και πείτε π.χ: ‘δεν με απορρίπτει πραγματικά ο σύντροφος μου, αυτή δεν είναι πραγματική επιβεβαίωση προβληματικότητας μου’ ή ‘δεν πρέπει να αυτοκατηγορούμαι, είναι κάτι που δεν ήξερα να αντιμετωπίσω αλλά τώρα προσπαθώ γενναία’.
Όταν λοιπόν ερμηνεύσετε την κατάσταση με ένα διαφορετικό τρόπο τότε μπορείτε να προσπαθήσετε να δράσετε ενεργητικότερα και δυναμικότερα μέσα στη σχέση. Εδώ λοιπόν επιβεβαιώνεται ο αρχαίος μας προγονός ,φιλόσοφος Επίκτητος που διακήρυξε ότι δεν επηρεαζόμαστε τόσο από τα φαινόμενα όπως συμβαίνουν αλλά πολύ περισσότερο από τον τρόπο που τα ερμηνεύουμε.
Στον Αλχημιστή ο Κοέλο διαμήνυσε ότι αν κάτι το θελήσουμε πάρα πολύ τότε το σύμπαν θα συνωμοτήσει μαζί μας για να το πετύχουμε. Στη περίπτωση της αγάπης θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι μόνο αν ενεργοποιήσουμε τον εαυτό μας, έχουμε πιθανότητες να πορευθούμε στο μονοπάτι της αγάπης ….
Η κατάθλιψη δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο στην προσπάθεια να αγαπηθούμε και να αγαπήσουμε. Για να διαβούμε με περίσσιο θάρρος όμως, χρειάζεται προσωπική ανάπτυξη και αισιόδοξη θέαση των πραγμάτων.


http://www.cognitiveanalytic.gr

Αναρτήθηκε στις Αγάπη, Κατάθλιψη. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Θέμα: «Κάτι που θα μπορούσα να φτιάξω με την αγάπη»

Αυτά γράφει ο μικρός Γιωργάκης:

Εγώ θέλω να κάνω ένα μέρος για αστέγους αυτούς που είναι στα παγκάκια αυτούς που πουλάνε χαρτομάντιλα και θέλω ένα σχολείο για τα μικρά παιδιά αλλά και τους μεγάλους που δεν έχουν πάει σχολείο και έχουν μεγαλώσει στο δρόμο.
Επίσης για τα παιδιά ένα πάρκο με μεγάλα λουλούδια αλλά και μικρά επίσης.
Να έχει μονόζυγα, κούνιες, γήπεδα μπάσκετ, τένις, ποδόσφαιρου, χάντμπολ και πολλά άλλα και ωραία γήπεδα.
Αυτά τα πράγματα είναι για έναν ωραίο σκοπό όλα αυτά δεν τα κάνω μόνο επειδή αγαπάω τους ανθρώπους αλλά και γιατί τους λυπάμαι.
Αυτά τα πράγματα για να φτιαχτούν θα ζητήσω χρήματα από τους γονείς μου, θα πάρω από την τσέπη μου από τους φίλους μου από τον δήμο και από όλο τον κόσμο. Αυτό το πράγμα θα το ζητήσω απ’όλους.
Όλες τις ενέργειες που είπα μπορεί να κάνω και άλλα, αλλά δεν νομίζω ότι θα μου φτάσουν τα χρήματα.
Γιώργος Π. μαθητής 3ης δημοτικού.

οι μέρες του Πάσχα θεωρούνται από τους περισσότερους ημέρες Αγάπης!

Τώρα θυμόμαστε όλοι ότι υπάρχουν δίπλα μας άνθρωποι που υποφέρουν, που πεινούν…Τις υπόλοιπες μέρες (όπως αυτές που διανύουμε) θαρρείς πως για τους περισσότερους δεν υπάρχουν, είναι αόρατοι, μια αναγκαία καθημερινότητα… που, τι να κάνουμε; Υπάρχει και αυτή….παράλληλα με την δική μας…
Κάθε χρονιά τέτοιες μέρες ευαισθητοποιηθείτε η πλειονότητα και εκδηλώνουμε έμπρακτα την Αγάπη μας συμμετέχοντας σε διάφορα bazaar σωματείων, επισκεφτόμαστε γηροκομεία, ορφανοτροφεία, άστεγους κα. Έτσι θα εκφράσουμε την Αγάπη μας, την συμπαράστασή μας, την συμπόνια μας…
Τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου θα κλειδώσουμε την ανοιχτή ( λόγω ημερών )πόρτα της καρδιάς μας και θα κλείσουμε μέσα μόνο τους δικούς μας ανθρώπους. Αγάπη με δόσεις για όλους τους άλλους…
Ευτυχώς για όλους μας υπάρχουν και κάποιοι από εμάς που ανεξάρτητα από τις ημέρες νοιάζονται, βοηθούν και αγαπούν.
Και πολύ περισσότερο ευτυχώς υπάρχουν τα παιδιά που με όλη την δύναμη της καρδιάς τους αγαπούν! Και θέλουν να φτιάξουν πράγματα με την Αγάπη!!
Είναι μικρά όμως και δεν μπορούν…. Κάποτε όμως είμαστε όλοι παιδιά και γράφαμε και εμείς τέτοιες εκθέσεις!
Τι συνέβη , τι έγινε, τι άλλαξε και μεγαλώνοντας κρατάμε την πόρτα της καρδιάς κλειστή; Τώρα που μπορούμε να φτιάξουμε πράγματα με την Αγάπη; Γιατί δεν τα φτιάχνουμε; Τι περιμένουμε; Μόνο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα; Και ούτε και τότε καλά, καλά…Που να προλάβεις άλλωστε…Ψώνια, τρέξιμο, δώρα, άγχος…
Προτείνω σε όλους μας να αφήσουμε το παιδί που κρύβεται μέσα μας να γράψει μια έκθεση με αυτό το θέμα Και τώρα που είμαστε «μεγάλοι» να το υλοποιήσουμε κιόλας! Όσο πιο πολύ και όσοι πιο πολλοί μπορούμε…

Έλλη Π. Κούση e.kousi@actclick.com
Αναρτήθηκε στις Αγάπη. Ετικέτες: , . 1 Comment »

Η Δύναμη της Αγάπης…

Ευχαριστούμε πολύ τη φίλη μας Σοφία

για τη συγκλονιστική φωτογραφία που μας έστειλε.

Είναι μάθημα ζωής…

Αναρτήθηκε στις Αγάπη. Ετικέτες: . 3 Σχόλια »

όλα τα ανθρώπινα είναι μάταια, μόνο η αγάπη μένει

“Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα…”
Οι φορεσιές οι χρυσοποίκιλτες που θαμπώνουν στη θέα τους

τα ανόητα μυαλά μας,
οι τιμές και τα μεγαλεία που τρέφουν τη ματαιοδοξία μας,
η δόξα που με τόσο πάθος, λίγο πολύ όλοι μας κυνηγάμε,
τα συσσωρευμένα υλικά αγαθά που τρέφουν την αλαζονεία μας
και πάνω απ΄ όλα η απατηλή αίσθηση της δύναμης
που όλα τα παραπάνω μας προσφέρουν….

ΟΛΑ αυτά, ΟΛΑ
σαν καπνός διασκορπίζονται και αμετάκλητα σβήνουν και χάνονται.
ΕΝΑ, μόνο ΕΝΑ σταθερά παραμένει
στους ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ:
Η ΑΓΑΠΗ, Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΓΑΠΗ το “μείζον”, το σπουδαιότερο όλων
που ξοδεύεται, αναλώνεται, για να στεγάσει

σε ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΕΣ τον ανθρώπινο πόνο,
να στηρίξει, να δώσει Χαρά και Ελπίδα στο συνάνθρωπο.
Αυτή η άδολη και έμπρακτη ΑΓΑΠΗ, η πηγή κάθε Καλού,

το κλειδί της Ευτυχίας μας.

Αναρτήθηκε στις Αγάπη, Επίκαιρα. Ετικέτες: , . 1 Comment »

Χριστουγεννιάτικη αλυσίδα αγάπης για να σβήσει η φωτιά του καλοκαιριού…

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Η ομάδα του Οικολογίου θυμάται την καταστροφή. Θέλοντας να δείξουμε στους συνανθρώπους μας πως είμαστε κοντά τους όσο μακριά κι αν είμαστε και προσπαθώντας να απαλύνουμε τις εικόνες της καταστροφής που βίωσαν αυτό το καλοκαίρι, ιδίως τα παιδιά, συγκεντρώνουμε Χριστουγεννιάτικα δώρα για τις περιοχές της Εύβοιας και όχι μόνο. Γιατί θέλουμε να δούμε τα μάτια των παιδιών να γεμίζουν ελπίδα και χαμόγελα και να ξεχάσουν τη φωτιά.

Ξεκινάμε λοιπόν την αλυσίδα αγάπης ελπίζοντας ότι θα αγκαλιάσει όλη την Ελλάδα.

Μπορείς να προσφέρεις κάτι μικρό ή κάτι μεγάλο, κάτι που χωράει σ’ ένα κουτί ή σ’ ένα φορτηγό… Μια κάρτα, μολύβια, χρώματα, παιχνίδια ή μέχρι και μια παιδική χαρά… Ό,τι μπορείς… ό,τι θέλεις… ό,τι αγαπάς… Αρκεί να τους πεις με την προσφορά σου ότι είσαι κοντά.

Δείξε κι εσύ ότι δεν ξεχνάς. Πρόσθεσε το κουτάκι σου στο σωρό με το δικό μας μέχρι τις 15/12/2007.

Μερικές ιδέες για δώρα: μολύβια, γόμες, ξύστρες με σχέδια και χρώματα, μπλοκάκια, βιβλία, σκούφοι, γαντάκια, κάλτσες, CD με τραγούδια ή παιδικά παραμύθια, κασετίνες, παιχνίδια κ.λπ. Γράψε έξω από το κουτί σου σε ποια ηλικία απευθύνεται, αν είναι για αγόρι ή κορίτσι, για παππού ή γιαγιά και ό,τι άλλο στοιχείο είναι απαραίτητο ώστε να το παραλάβει ο κατάλληλος άνθρωπος. Αν το επιθυμείς βάλε μέσα μια κάρτα με μια ευχή και το όνομά σου. Η λίστα μπορεί να μεγαλώσει.

Ειδικά για ηλικιωμένους: σκούφοι, κασκόλ, γάντια, κάλτσες κ.α.
Επίσης, μπορεί να είναι και κουτί για ζωάκια, με ξηρές λιχουδιές μικρές ώστε να
κάνουν και για γάτες.

Κι αν είσαι τυχερός κι έχεις πολλά, κάνε το κουτί σου φορτηγό…

Σας προσκαλούμε να γίνετε κρίκοι της αλυσίδας που ξεκινάμε.

Για περισσότερες πληροφορίες και για να μάθετε πού μπορείτε να στείλετε τα δώρα σας:

Χριστουγεννιάτικη αλυσίδα αγάπης του Οικολογίου

Συναισθηματική νοημοσύνη

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Στην πλέον βασική της μορφή η ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να νιώθει κανείς τα συναισθήματα που βιώνει ένα άλλο άτομο. Ως ενσυναισθητικοί γονείς, όταν βλέπουμε τα παιδιά μας να κλαίνε, μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας στη θέση τους και να νιώσουμε τον πόνο τους. Και βλέποντας τα παιδιά μας να χτυπούν τα πόδια τους από θυμό, μπορούμε να νιώσουμε την απογοήτευση και την οργή τους.

Αν μπορέσουμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας αυτό το είδος της βαθύτατης και προσωπικής συναισθηματικής κατανόησης, δείχνουμε πίστη στην εμπειρία τους και τα βοηθάμε να μάθουν να ηρεμούν. Η ενσυναίσθηση μας φέρνει μπροστά σ’ αυτό που οι αθλητές του ράφτινγκ εννούν όταν λένε «εμπρός στη γλίστρα». Δεν έχει σημασία πόσοι βράχοι ή ορμητικά ρεύματα του ποταμού θα ξεπηδήσουν μπροστά στις σχέσεις με τα παιδιά μας΄ εμείς μπορούμε να επιπλέουμε στα νερά του ποταμού καθοδηγώντας τα προς τα εμπρός. Ακόμη και αν η πορεία αποδειχθεί παραπλανητική και γεμάτη κινδύνους (και στην εφηβεία αυτό συμβαίνει συχνά), μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να παρακάμψουν τα εμπόδια και τους κινδύνους και να βρουν το δρόμο τους.

Συναισθηματική νοημοσύνη Ι

Συναισθηματική νοημοσύνη ΙΙ

Αρέσει σε %d bloggers: