Αυτό το ποίημα γράφτηκε από ένα κοριτσάκι που πεθαίνει πάσχοντας από καρκίνο και είναι σε ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Οι γιατροί του δίνουν μόνο άλλους 6 μήνες ζωής. Και είναι το πιο κάτω. SLOW DANCE Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-πάρκ? ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα? Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας? [...]
Tag archives for - Στίχοι
Αγαπητό μου χαμομηλάκι, “Δεν υπάρχει δρόμος για την ειρήνη. Η ειρήνη είναι ο δρόμος.” A.J. Muste” Τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν την 21η Σεπτεμβρίου ως ημέρα παγκόσμιας κατάπαυσης του πυρός και μη βίας, μια πρόσκληση σε όλα τα έθνη και τους ανθρώπους να την τιμήσουν με κατάπαυση των εχθροπραξιών. Από το 1990 μέχρι και το 2003 [...]
Κλείσε τα μάτια σου Ερμή και γύρω σου μη βλέπεις.Άδραξε το κηρύκειο, δέσε τα σάνταλά σου και φτερωτόςπέτα μακριά…και πήγαινε στον Όλυμπο,στη μάνα σου,στον άξιο σμιλευτή σου,ανάγγειλε, Τρισμέγιστε, τα φοβεράμαντάτα, πες τους πως δεν προλάβαμε τη γης σαςνα γνοιαστούμε και κάηκε, ρημάχτηκε, της χάθηκε η ικμάδα,και μαύρισε, ρημάχτηκε η ιερή Ολυμπία,κατέφαγε ο λάμπαδος το λόφο [...]
Πατρίδα μας , τα χαρακωμένα πρόσωπα απ’ τις ανελέητες αχτίνες στις λιόπυρες αρένες της Δήμητρας. Πατρίδα μας , oι ρόζοι, στα χέρια που απλώνονται ανοιγμένα σε δέηση απόγνωσης.Πατρίδα μας , το κατακόκκινο πονεμένο βλέμμα που αντιφεγγίζει τις παμφάγες φλόγες.Πατρίδα μας , και ψυχή της, οι στάχτες τις ΜΑΝΑΣ που καλύπτουν προστατευτικά τα χαμομηλάκια της, τα [...]
Σσσσσ…μη με ρωτάς, μην ψάχνειςαθόρυβα θα «ζήσω»θα περπατώ στις μύτες των ποδιών να μην ακουστώ.Αθόρυβα…(οι ήχοι με τρομάζουν), οι αναθυμιάσεις της βρωμιάς που με τύλιξεμε πνίγουν.Σσσσσ…μη ρωτάς, μην απορείςπου άντεξα αθόρυβα,-μυστικές οι κραυγές μου-απλώνονταιστο βρώμικο δωμάτιοτων ακάθαρτων.Σσσσσ…μην ακουστώ.Μυστικό και τον πόνοτον αφόρητο κράτησακαι τα «γιατί»κόμποι στο λαιμόκαι λυγμοί μυστικοί …Σσσσσ…για να ζήσω….Είμαι μικρή,μα, μυστικά θα [...]
Αν πρέπει να πιστέψω σε κάτι , πιστεύω στο χαμόγελο ενός παιδιούΑν πρέπει να παλέψω για κάτι, θα παλέψω για το γέλιο ενός παιδιούΑν τα βάσανα στη ζωή με κουράσουν, θα κοιτάξω τα μάτια ενός παιδιούΚαι αν ποτέ κερδίσω τον παράδεισο , θα τον κερδίσω μέσα από την αγκαλιά τουΓια να πιστέψεις , να πιστέψεις [...]
Αγαπητό μου χαμομηλάκι, Ξεκινάω μάλλον με άγχος. Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε να γράψω για τα παιδιά του κόσμου αυτου. Τον κατεστραμμένο γύρω μου τον τόπο κοίταξαΤα μέρη που μεγάλωσα και έζησα , μικρό παιδί Και τώρα η φωτιά κι ο όλεθρος τα πλάκωσεΔεν έχει τόπο για παιδιά εδώ, σφυρίζει ο άνεμοςΠείσμωσα κι [...]
Πέρασε ένας χρόνος από τον πόλεμο στο Λίβανο.Ένας χρόνος από τότε που έχασαν τη ζωή τους και άλλες αθώες ψυχούλες. Το βράδυ της Αυγουστιάτικης περσινής πανσελήνου, γράφτηκαν οι παρακάτω σκέψεις 09/08/2006 Μέδουσες… «Μέδουσες κατακλύζουν τις θάλασσες. Η υπερθέρμανση του πλανήτη προκάλεσε τη μαζική τους εισβολή στη Μεσόγειο»(σημερινό φύλλο (09/08/2006) της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ) Σιγά την [...]
Αγαπητό μου χαμομηλάκι, Χαίρομαι που είμαι μαζί σου…. Χαίρομαι γιατί τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου… Ευχαριστώ για την πρόσκληση και ένα μεγάλο μπράβο σ’αυτούς που’χαν τούτη την ιδέα… Ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε υγιείς συνθήκες και μια αληθινά χαμογελαστή κοινωνία για το αύριο του πλανήτη μας, του τόπου μας… Για τα παιδιά μας…. “…Έλα [...]
Δεν τα κατέβηκες εσύ τα μαρμαρένια αλώνια, τα στρώσανε στη στράτα σου απ’ τα μικρά σου χρόνια, τα χρόνια τότε που ‘σουνα έν’ αχαμνό κλαράκι, χορτάρι ανεμόσουρτο, στο λίβα και την παγωνιά χιλιοπαραδομένο. Και πάλεψες σα Διγενής, μικρός μ’ αντρειωμένος, με δυο στοιχειά με δυο θεριά, θανατομάχη άτιμη, σκληρή κι από τα πριν χαμένη, μέσα [...]
Νομικά και με βάση το διεθνές δίκαιο η απαγόρευση των βασανιστηρίων είναι απόλυτη. Αυτό σημαίνει ότι κανένα κράτος και καμιά εξουσία δεν μπορεί να επικαλεστεί κάποιο συγκεκριμένο λόγο , όσο σοβαρός κι αν είναι αυτός που να δικαιολογεί τη διάπραξη βασανιστηρίων σε βάρος πολιτών. Με την ” Παγκόσμια διακήρυξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα ” του [...]
Απόψε, που λέτε,μεσ’ στο σκοτάδι το βαθύμια σύναξη έγινε,μια σύναξη, που όμοια τηςδεν είχε ξαναγίνει,που όμοια της δεν έχειη ΠΑΜΒΩΤΙΣ να ιστορήσει. Εκατομμύρια… 250 εκατομμύριαπαιδιά,παιδιά – χαμομηλάκιασυνάχτηκανσε έναν τόπο, σαν από θαύμα,και πάνωθέ τουςο έναστροςαπλώνονταν και άνοιξε και φώτισε….Συνάχτηκαν να πουν, να ιστορήσουν, ν΄ ακουστούν …. Χαμομηλάκι από την Ινδία:Στη χώρα μου, τα θάβουν τα [...]
Όταν Άγγελοι κλαίνε το χάραμα,είναι που ξυπνούν παιδιά για τη δουλειά,(σκλάβοι – παιδιά, εκατομμύρια τέσσερα)και εμείς αδιαφορούμε.Όταν Άγγελοι κλαίνε την αυγήείναι που παιδιά δε θα παίξουν και σήμερα,δε θα πάνε σχολιό,δε θα γελάσουν αμέριμνα.Πέτρες θα σπάσουν, χαλιά θα υφάνουν,καφέ θα μαζέψουν,μπάλες και ό,τι άλλο θα κατασκευάσουν,παιδάκια – σκλάβοι του 2007,όνειδος και απέραντη αισχύνη μας.
Κοιμήθηκα, και βρέθηκα στη γη των Λαιστρυγόνων.Πλατιοί οι δρόμοι κι άνετοι πεντακάθαρα τα λιθόστρωτα.Σπίτια, ψηλά και χαμηλά,όλα, μα όλα, πλούσια.και άνετα….Όμορφη χώρα – μα παράξενα φοβική – από την απουσία παιδιών και χρωμάτων.Όλα, μα όλα γκρίζα. Γκρίζος ο ουρανός της. Και στις πλατείες τις φτιαγμένες από μάρμαρο γκρίζο, τα νερά των σιντριβανιών γκρίζα κι αυτά.Και [...]
Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα,μερικά λογάκια θέλω να σου πω και σε παρακαλώ προσεκτικά να τα ακούσεις.-Ποτέ ποτέ να μην ξεχνάς ότι σε αγαπάωπολύ, πάρα πολύ…-να μην το ξεχνάς και όταν ακόμα κάνω φασαρίακαι όταν σε κουράζω με τα καμώματά μου,-να μην ξεχνάς, όταν με μαλώνεις,τις ημέρες εκείνες και τους μήνες που ήμουνα μωράκι αδύναμοκαι [...]
Δαμήτηρ… Γαία Μητέρα… Μάνα Γη… Προαιώνων αρχέτυπο, ταυτόχρονο με την εμφάνιση του ανθρώπου. Δαμήτηρ ο πρώτος αποδέκτης λατρείας τα πρώτα, πρωτόγονα ειδώλια αφιερωμένα σε σένα. Από τα σπλάχνα σου η ιστορία των ανθρώπων Εσύ, η ίδια, η Ιστορία τους. Οι δικοί σου καρποί ανθίζουν, Μάνα… τα άνθη, όλα τα υπόλοιπα άνθη της Μάνας Γης, γίνονται [...]
Γεννήθηκα για να χαίρομαι,γεννήθηκα σαν άγγελοςμαντατοφόρος της ελπίδας.Γεννιέμαι για να ζήσω, να ζήσω, να ζήσω… Είμαι εγώ, εδώ,στο χτες το τώρα και το αύριοεδώ, πάντα ανάμεσά σας,ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ,σταθερός αντιπρόσωποςτης αθωότητας.Με ποιο δικαίωμαγύρω μου στήνετε δόκανα,παγίδες αθλιότητας;Με ποιο δικαίωματη χαρά μου την κάνετε λύπη ανείπωτη;Με ποιο δικαίωματο γέλιο μου πόνου μορφασμό; Με ποιο δικαίωματο βλέμμα [...]
Κάδοι σκουπιδιών.Ανακύκλωση. Χαρτί, αλουμίνιο, πλαστικό, γυαλί, βρέφος….. Τι φυσιολογικό!Δίπλα στο σπασμένο μπουκάλι της πορτοκαλάδας,δίπλα στη νάιλον σακούλα του παντοπωλείου,δίπλα στο σκισμένο σπιράλ τετράδιο,ένα βουβό κλάμα συμπληρώνει το κολάζ. Κάδοι ανθρώπων.Ανακύκλωση. Απέναντι στέκει η Χριστουγεννιάτικη φάτνη.Ζώα από φελιζόλ, άχυρα, φωτάκια, γύψινοι μάγοι.Στη μέση μια κούκλα που αναπαριστά τον Χριστό. Τι ειρωνεία!Η ψεύτικη κούκλα, ζεσταίνεται φασκιωμένη στα [...]
Άξιον Αγάπης Το παιδικό χεράκι που υψώνεται, αναζητώντας το δικό μας,η πληγωμένη παιδική καρδιά,τα ψελλίσματα και τα ακαθόριστα λογάκια,ο στριμωγμένος φόβοςστις σκοτεινές γωνιές της άδικης τιμωρίας. Άξιον Αγάπηςτο δάκρυ σε γελαστά ματάκια,το χεράκι που διπλώνειτα χρυσόχαρτα της κοντοήμερης θύμησήςκαι τα απιθώνει στο συρτάρι της καρδιάς του,πλάι στα χρώματακαι τις ξυλομπογιές των ονείρων του,για να μείνουν [...]
(13/04/2003: Τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη) Στην πιο γλυκιά ώρα της μέρας ένα κομμάτι άνοιξε του ουρανού. Εικοσιένας Άγγελοι πήραν το δρόμο για τη γη…. Σαρανταδυό ανέβηκαν…. Δεν ξεχώριζα το συνοδό από τον καινουριοφερμένο. Στα λευκά… όλοι στα λευκά, που χρύσιζαν…. Χαρούμενοι πήραν το δρόμο για επάνω… Μόνο στα μάτια διέφεραν, γαλανά των Αγγέλων καστανά και [...]
Νεκρός ή ζωντανός… που είναι;;;Πού είσαι Άλέξ;;;Πριν ένα χρόνο, σαν σήμεραένα παιδίσύρθηκε, χτυπήθηκε, σκοτώθηκε, δολοφονήθηκε,σε μια επαρχιακή πόληστη Βέρροια, που με το όνομά τουάρρηκτα συνδέθηκε.Πού είσαι Άλεξ;;; Πες μας εσύ,αφού καμιά έρευνα δεν αποδίδεικανένας Εισαγγελέαςδεν έβγαλε πόρισμα ακόμαΠέρασε χρόνος…Πού είσαι Άλεξ;;;τον έσυρανστο ποτάμι παιδιάσε καρότσι τον δίπλωσανμέσα στους παγωμένους δρόμουςτον τράβηξαν…Όχι,τον έκαψαναφού τον βίασαν…μα τι [...]
Νεκρός ή ζωντανός… που είναι;;;Πού είσαι Άλέξ;;;Πριν ένα χρόνο, σαν σήμεραένα παιδίσύρθηκε, χτυπήθηκε, σκοτώθηκε, δολοφονήθηκε,σε μια επαρχιακή πόληστη Βέρροια, που με το όνομά τουάρρηκτα συνδέθηκε.Πού είσαι Άλεξ;;; Πες μας εσύ,αφού καμιά έρευνα δεν αποδίδεικανένας Εισαγγελέαςδεν έβγαλε πόρισμα ακόμαΠέρασε χρόνος…Πού είσαι Άλεξ;;;τον έσυρανστο ποτάμι παιδιάσε καρότσι τον δίπλωσανμέσα στους παγωμένους δρόμουςτον τράβηξαν…Όχι,τον έκαψαναφού τον βίασαν…μα τι [...]
ΟΙ «ΑΡΤΙΜΕΛΕΙΣ»Αρτιμελείς στο σώμα,ανάπηροι στην ψυχή…για σας τα λόγια αυτάγια όσους τολμήσατε, τολμάτε και θα τολμήσετε- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -να απλώσετε τα βρώμικα χέρια σαςκαι να αγγίξετενα ψαχουλέψετενα χτυπήσετεβίαια να χτυπήσετεμε τα αρτιμελή, βρώμικά σας χέριακορμάκια ανυπεράσπισταδαχτυλάκια εύθραυστα… Και εισχωρήσατε και εισχωρείτε και θα εισχωρείτε- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -φέρνοντας πόνο αβάσταχτο [...]
ΟΙ «ΑΡΤΙΜΕΛΕΙΣ»Αρτιμελείς στο σώμα,ανάπηροι στην ψυχή…για σας τα λόγια αυτάγια όσους τολμήσατε, τολμάτε και θα τολμήσετε- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -να απλώσετε τα βρώμικα χέρια σαςκαι να αγγίξετενα ψαχουλέψετενα χτυπήσετεβίαια να χτυπήσετεμε τα αρτιμελή, βρώμικά σας χέριακορμάκια ανυπεράσπισταδαχτυλάκια εύθραυστα… Και εισχωρήσατε και εισχωρείτε και θα εισχωρείτε- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -φέρνοντας πόνο αβάσταχτο [...]
04/03/1998 DRUGS You look in the mirror and see a face unknownYou’re always with someone but still so aloneNothing’s left for you to believeWherever you are all you want is to leave Hell lives inside you, poison’s your bloodJust thinking of death can make you feel gladWhen you’re alone you feel stronger the painYou keep [...]
