Τα τείχη Κ.Π.Καβάφη «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.» Τι πέρναγε από το μυαλό σας τόσα χρόνια; Πώς κάνατε, όσα κάνατε έτσι απερίσκεπτα, έτσι απλά και όπως έλαχε; Στήσατε τείχη γύρω μου, με εγκλωβίσατε, στήσατε άτσαλα όλη τη ζωή μου. Πώς να ζήσω; Πώς να ονειρευτώ; Λένε ότι [...]
Tag archives for Ποίηση
ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΟΥΚΝΙΔΕΣ ΜΙΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΗΛΙΑΓΕΣ μέρες εκείνου του χειμώνα, ένα πρωί Σαββάτου, σωρός αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες εζώσανε το μικρό συνοικισμό του Λευτέρη, με τα τρύπια τενεκεδένια παράθυρα και τ’ αυλάκια των οχετών στο δρόμο. Και φωνές άγριες βγάνοντας, εκατεβήκανε άνθρωποι με χυμένη την όψη στο [...]
«Το μικρό μου παιδί / σοβαρή αταξία έκανε πάλι. / Στο πεζούλι του σύμπαντος / σκαρφάλωσε, / σκούντησε με το χέρι του / το κρεμασμένο / στον τοίχο τ’ ουρανού / κόκκινο πιάτο, / κι έχυσε όλο το φως επάνω του. Ο Θεός απόρησε / που είδε τον ήλιο / ντυμένο ρούχα παιδικά / να [...]
(απόσπασμα) Θα σας πω πώς έγινεΈτσι είναι η σειρά Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο δρόμο του έναν χτυπημένοΤόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκεΤόσο πολύ λυπήθηκε που ύστερα φοβήθηκε Πριν κοντά του να πλησιάσει για να σκύψει να τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτεραΤι τα θες τι τα γυρεύειςΚάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους [...]
Η πεποίθηση ότι ο Παρθενώνας είναι το σημαντικότερο και τελειότερο κτίσμα στον κόσμο είναι βαθιά ριζωμένη στη σκέψη μας. Όμως ο Παρθενώνας, ως ιδεολογικό, καλλιτεχνικό και αρχιτεκτονικό πρότυπο, είναι σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη. Ο ναός παρέμενε ουσιαστικά άγνωστος για εκατοντάδες χρόνια και μόνο με την εκ νέου ανακάλυψη του αρχαίου ελληνικού κόσμου, το 18ο και 19ο [...]
Και θα φύγεις κι απ’ το σάπιο το κορμί,ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα,και δε θά ’βρει το κορμί μια σπιθαμήμες στη γη για να την κάμει μνήμα,κι άθαφτο θα μείνει το ψοφίμι,να το φάνε τα σκυλιά και τα ερπετά,κι ο Καιρός μέσα στους γύρους του τη μνήμηκάποιου σκέλεθρου πανάθλιου θα βαστά. ΄Οσο να σε [...]
Like an angel in the skyspread your wings and fly high,fly away above the cloudsmy sweet baby, love of mine. Come and rest into my armslet me touch your precious charm,fall asleep deep in a dreamI’ll make sure you’re safe within. My sweet baby, love of mine,you are so dear, you are so fine,I will [...]
… Λιτά χτίστε τα, απλόχωρα, μεγάλα, γερά θεμελιωμένα, από της χώρας, ακάθαρτης, πολύβοης, αρρωστιάρας, μακριά. Μακριά τ’ανήλιαγα σοκάκια, τα σκολειά χτίστε. Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων περίσσια ανοίχτε, να ‘ρχεται ο κυρ Ήλιος, διαφεντευτής, να χύνεται, να φεύγει, ονειρεμένο πίσω του αργοσέρνοντας το φεγγάρι.Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια με τους [...]
Έκστασις Το μικρό μου παιδί σοβαρή αταξία έκανε πάλι. Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε, σκούντησε με το χέρι του το κρεμασμένο στον τοίχο τ’ ουρανού κόκκινο πιάτο, κι έχυσε όλο το φως επάνω του. Ο Θεός απόρησε που είδε τον ήλιο ντυμένο ρούχα παιδικά να κατεβαίνει τρέχοντας της φαντασίας μου τη σκάλα και να ’ρχεται [...]
Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια κορίτσια αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος κι ολόκληρη τη Γη μας θ’ αγκάλιαζε θαρρώ. Αν όλα τα παιδιά της γης φωνάζαν τους μεγάλους κι αφήναν τα γραφεία τους και μπαίναν στο χορό ο κύκλος θα γινότανε ακόμα [...]
«Ένα τραγούδι σε παιδιάστικο σκοπό όπου οι σοφοί της Γης να μη το νιώσουν, ένα τραγούδι τέτοιο, μια απλή καρδιά, δεν είναι βέβαια κάτι που ν΄αρέσει, φτάνει που θα το καταλάβουν τα παιδιά κι όσοι πολύ στον κόσμο έχουν πονέσει.»
Aς προσφέρουμε τον κόσμο στα παιδιά έστω για μια μέρα.Ας τους τον δώσουμε να παίξουν μαζί του.Σαν ένα πολύχρωμο μπαλόνιΝα παίξουν τραγουδώντας ανάμεσα στ’αστέρια. Ας προσφέρουμε τον κόσμο στα παιδιά.Ας τους τον δώσουμε σαν ένα τεράστιο μήλο.Σαν ένα καρβέλι ζεστό ψωμί…Να φάνε όσο θέλουν. Ας προσφέρουμε τον κόσμο στα παιδιά.Για να μάθει ο κόσμος την [...]
Βρες χρόνο για δουλειά -αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.Βρες χρόνο για σκέψη -αυτό είναι η πηγή της δύναμης.Βρες χρόνο για παιχνίδι -αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.Βρες χρόνο για διάβασμα -αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης.Βρες χρόνο να είσαι φιλικός -αυτό είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.Βρες χρόνο για όνειρα -αυτά θα τραβήξουν [...]
ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥΣτο Γιώργο Θεοτοκά Έβραζε το κύμα του γαρμπή.Ήμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη·γύρισες και μου ‘πες πως το Μάρτησ’ άλλους παραλλήλους θα ‘χεις μπει.Κούλικο στο στήθος σου τατού,που όσο κι αν το καις Δε λέει να σβήσει.Είπαν πως την είχες αγαπήσεισε μια κρίση μαύρου πυρετού.Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρόκι ο Σταυρός του [...]
Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής ΠαλαμάςΤούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,με τα κρασιά, με τα δεντράτ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδιακαι στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδιακαθρέφτιζε μεσ’ τα νερά. Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχοκάθεται, σκύβει [...]
Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα.Ευτυχισμένος αν στο ξεκίνημα, ένιωθε γερή την αρμα-τωσιά μιας αγάπης, απλωμένη μέσα στο κορμί του,σαν τις φλέβες όπου βουίζει το αίμα.Μιας αγάπης με ακατέλυτο ρυθμό, ακατανίκητης σαν τημουσική και παντοτινήςγιατί γεννήθηκε όταν γεννηθήκαμε και σαν πεθαίνουμε,αν πεθαίνει, δεν το ξέρουμε ούτε εμείς ούτε άλλοςκανείς. Παρακαλώ το Θεό να με [...]
Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα.Ευτυχισμένος αν στο ξεκίνημα, ένιωθε γερή την αρμα-τωσιά μιας αγάπης, απλωμένη μέσα στο κορμί του,σαν τις φλέβες όπου βουίζει το αίμα.Μιας αγάπης με ακατέλυτο ρυθμό, ακατανίκητης σαν τημουσική και παντοτινήςγιατί γεννήθηκε όταν γεννηθήκαμε και σαν πεθαίνουμε,αν πεθαίνει, δεν το ξέρουμε ούτε εμείς ούτε άλλοςκανείς. Παρακαλώ το Θεό να με [...]
Aπό μικρό κι απ’ άφαντο πουλάκι σταυραητέ μου,παίρνεις κορμί με τον καιρό, και δύναμη κι αγέρα,κι απλώνεις πήχες τα φτερά και σπιθαμές τα νύχια,και μες στα σύγνεφα πετάς, μες στα βουνά ανεμίζεις!Φωλιάζεις μες στα κράκουρα, συχνομιλάς με τ’ άστρα,με τη βροντή ερωτεύεσαι κι απιδρομάς και παίζειςμε τ ΄γρια τ’ αστροπέλεκα και βασιλιάν σε κράζουντου κάμπου [...]
Aπό μικρό κι απ’ άφαντο πουλάκι σταυραητέ μου,παίρνεις κορμί με τον καιρό, και δύναμη κι αγέρα,κι απλώνεις πήχες τα φτερά και σπιθαμές τα νύχια,και μες στα σύγνεφα πετάς, μες στα βουνά ανεμίζεις!Φωλιάζεις μες στα κράκουρα, συχνομιλάς με τ’ άστρα,με τη βροντή ερωτεύεσαι κι απιδρομάς και παίζειςμε τ ΄γρια τ’ αστροπέλεκα και βασιλιάν σε κράζουντου κάμπου [...]
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχοδυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέσηπαίρνω φως από τον ήλιοκαι φτιάχνω την αγάπηκαι μου λες πως σ’ αρέσει. Τα παιδιά τραγουδάνε στους δρόμουςκι η φωνή τους τον κόσμο αλλάζειτα σκοτάδια σκορπάνεκι η μέρα λουλουδίζεισαν άνθος στο περβάζι. Ένα σύννεφο είναι η καρδιά μουκι η ζωή μου σε πλατείασ’ αγαπώ κι [...]
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχοδυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέσηπαίρνω φως από τον ήλιοκαι φτιάχνω την αγάπηκαι μου λες πως σ’ αρέσει. Τα παιδιά τραγουδάνε στους δρόμουςκι η φωνή τους τον κόσμο αλλάζειτα σκοτάδια σκορπάνεκι η μέρα λουλουδίζεισαν άνθος στο περβάζι. Ένα σύννεφο είναι η καρδιά μουκι η ζωή μου σε πλατείασ’ αγαπώ κι [...]
Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα, λυπητερά, πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας! Eίναι χυμένη από τη μουσική σας και πάει με τα δικά σας τα φτερά. Σας γέννησε και μέσα σας μιλάει και βογγάει και βαριά μοσκοβολάει μια μάννα· καίει το λάγνο της φιλί, κ’ είναι της Mοίρας λάτρισσα και τρέμει, ψυχή όλη σάρκα, [...]
Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα, λυπητερά, πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας! Eίναι χυμένη από τη μουσική σας και πάει με τα δικά σας τα φτερά. Σας γέννησε και μέσα σας μιλάει και βογγάει και βαριά μοσκοβολάει μια μάννα· καίει το λάγνο της φιλί, κ’ είναι της Mοίρας λάτρισσα και τρέμει, ψυχή όλη σάρκα, [...]
Kαλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε Tην πίκρια της ζωής. Όντας βυθήση O ήλιος και το σούρουπο ακλουθήση, Mην τους κλαις, ο καϋμός σου όσος και νάναι! Tέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε Στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση· Mα βούρκος το νεράκι θα μαυρίση, A στάξη γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε. Kι’ αν πιουν θολό [...]
Kαλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε Tην πίκρια της ζωής. Όντας βυθήση O ήλιος και το σούρουπο ακλουθήση, Mην τους κλαις, ο καϋμός σου όσος και νάναι! Tέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε Στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση· Mα βούρκος το νεράκι θα μαυρίση, A στάξη γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε. Kι’ αν πιουν θολό [...]
