Αρχείο για την κατηγορία ‘Χαμομηλάκι’
Helping those in need
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2009-10-08
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Leave a Comment »
My money's on the kangaroo
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2009-09-09
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Leave a Comment »
Εκστρατεία ενημέρωσης για την παιδική κακοποίηση
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2009-02-08
Τα βίντεο αποτελούν μέρος της σειράς που ετοιμάζει το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση.
Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο σε όσους περισσότερους μπορείτε,
για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας.
http://hamomilaki.blogspot.com/
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Με ετικέτα: Παιδική Κακοποίηση | 2 σχόλια »
Χρόνια Πολλά !
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-12-27
Xronia Polla se olous !!!
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Leave a Comment »
Καρβέλι και Πανί
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-11-17
Καρβέλι, το ψωμί, ό άρτος
Ο άρτος των Ρωμαίων
Πανί
Σανίδι λέμε το θέατρο
Πανί τον κινηματογράφο
Γυαλί την τηλεόραση
Πανί είναι το Θέαμα
Άρτος και Θέαμα
αλλά πολύ φτηνό
πάμφθηνο το Καρβέλι που μας ταΐζουν και το Πανί που μας προσφέρουν
ελεεινό
ευτελές
άθλιο και τρισάθλιο
δεν μας αξίζουν αυτά
όχι δε μας αξίζουν
δεν είναι αρένα εδώ
ούτε είμαστε ρωμαίοι.
ή μήπως είμαστε;
αφού τα ανεχόμαστε;
ή όσο τα ανεχόμαστε;
με την ανοχή μας δε γίνονται όλα;
αλλά ξέρετε κάτι;
νομίζω δεν θα τους περάσει
τους κατάλαβαν όλοι
ότι το εμπόρευμα είναι φτηνό
ότι το προϊόν είναι για τα απορρίμματα
τη χωματερή
Δεν μπορεί να γίνεται show ο πόνος των συνανθρώπων μας
Δεν είναι τραγούδι τα γαυγίσματα
Είναι άθλιο άκουσμα και θέαμα
Και γιατί παρακαλώ
να έχει βήμα στο γυαλί αυτός;
Ποιος είναι αυτός;
Και ποιος είναι αυτός που του παρέχει βήμα;
γιατί υποκαθιστά και αντικαθιστά τους θεσμούς
ποιος τους όρισε ρυθμιστές;
χειραγωγούς των παιδιών μας;
ποιος;;;
Η εξουσία είναι που πουλάει Αυτόν τον «Άρτο και το Θέαμα»,
Αυτό το Καρβέλι και Πανί.
Οι ρωμαίοι αυτοκράτορες
που δίνουν στον λαό τους αύτη την ψυχαγωγία
Για να καλύψουν τα δικά τους ελλείμματα
Αλλά με ποιό δικαίωμα;
ναι με ποιο δικαίωμα;
εμείς τους δίνουμε το δικαίωμα
είμαστε υπεύθυνοι
Αλλά μη νομίσετε
Μια παρέα είναι αυτοί.
Αναπαράγονται
Ο ένας σατιρίζει, ο άλλος βρίζει, ο άλλος δημοσιεύει κρίνει δικάζει καταδικάζει
Αλλά μια παρέα είναι
Μεταξύ τους
οι ίδιοι είναι
οι ίδιοι, οι μακάκες, οι φούσττδες και τα παρατράγουδά τους
μεταξύ τους
η παρέα που μονοπωλεί
ξεμπροστιάζονται για τη δημοσιότητα
όλα φτιαγμένα
όλα σικέ
ένα κατάκλειστο κύκλωμα
Αλλά μου φαίνεται ότι σε λίγο, κανένα δεν θα αφορούν τα του οίκου τους
δεν μας πρέπουν αυτοί
υποκουλτούρα
επηρμένοι φελλοί
και επιπλέουν
επιπλέουν
αλλά δεν γίνεται
κάποια στιγμή
θα τους ξεράσει το κύμα
κάπου σε κάποια ακτή θα ξεραθεί
και κανένας δεν πρόκειται να ασχοληθεί μαζί τους πια
δε γράφουν αυτοί ιστορία
δεν αφήνουν χνάρια
δεν έχουν βάρος για να αφήσουν αποτυπώματα
ιστορία γράφουν οι ανώνυμοι
οι υπέροχοι ανώνυμοι
ας μαζέψουν την επωνυμία τους
και ας μας αδειάσουν τον τόπο
τον χρειαζόμαστε
και τον αέρα μας
να μας αφήσουν να αναπνεύσουμε
ασφυκτιούμε
πνιγήκαμε
ναι ασφυκτιούμε
από τα ανόητα μέχρι άθλια καμώματα τους
η ξανθιά που ξύνεται
ας μας αδειάσει τη γωνιά
δεν αντέχω το τίποτα να διαφεντεύει τη ζωή μας
θυμώνω και με μας
που τους το επιτρέπουμε
δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών
δε μας περισσεύουν τηλεώρες για τα άθλια
τα άθλια κατασκευάσματά τους
μια φορά
για δέκα λεπτά άντεξα
έτσι για να ενημερωθώ
μου ήρθε αναγούλα
όχι με τους δυστυχείς
αλλά μ’ αυτήν, αυτήν.
Έχεις ακούσει τραγούδια του;
ο σκύλος που κάτι κάνει, ούτε ξέρω τι
κάτι γαυγίσματα
η χώρα μας δεν τους χωράει πια
ελάτε σπουδαίοι ποιητές
δέστε τα χάλια μας
έλα Αναγνωστάκη
Βάρναλη, βγες από την υπόγεια ταβέρνα σου να ακούσεις
έλα Αλεξανδρινέ και με το ίδιο πλοίο θα επιστρέψεις
έλα Σεφέρη με το ακρογιάλι σου
Καζαντζάκη
ελάτε
και βάλτε μια κραυγή
όλοι με μια ανάσα
μπας και ξυπνήσουμε
πως τους το επιτρέπουμε;;;
πως;;;;;;;;;
με πληγώνουν αυτά
πού είσαι Παλαμά;;;;
στου κακού τη σκάλα κατεβήκαμε
έλα Σολωμέ με ένα σου στίχο ημιτελή
να μας αναστήσεις
το σπίτι μας χρειάζεται γενική καθαριότητα
γενική επισκευή
ελάτε όλοι
να στρωθούμε στη δουλειά
σύνεργά μας τα βιβλία
τα δικά σας βιβλία
άντε μπράβο
κι ο οδηγός η αγάπη
ο Έρωτας μπροστάρης
η Ελπίδα φτεροδότρα
το σπίτι μας επειγόντως χρειάζεται ξεβρόμισμα
απολύμανση
και πλήρη ανακαίνιση
Μια κοπέλα έβαλε ένα σχόλιο στην επιστολή του Αλέξανδρου για την Παιδεία:
«Τόσο χαλασμένη είναι η κοινωνία μας που βλέπει μόνο το κακό φυσιολογικό;»
Θέλω να της πω
Να της πω ότι οι καλοί δεν φαίνονται
Το Καλό είναι σεμνό και διακριτικό
Ότι το κακό και τ’ άσχημο θέλει να προβάλλεται
Το καλό δεν το αφήνουν να φανεί
Αυτοί
Οι ίδιοι και οι ίδιοι
Δεν το αφήνουν, αλλά είναι εκεί, υπάρχει και πρέπει να βγει μπροστά.
Αναρτήθηκε από hamomilaki ♂
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Με ετικέτα: - Σκέψεις | Leave a Comment »
Το τέλος της περιοδείας της Μαντόνα
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-09-27
Το τέλος της περιοδείας της Μαντόνα, «γλυκό και κολλώδες» στην Ευρώπη, θα λάβει χώρα το Σάββατο στο ΟΑΚΑ. Ένας φίλος μου, πούλησε το εισιτήριο του. Δεν πάω είπε στην συναυλία της Madonna. Σιγά … Η παρέα μου αγόρασε το εισιτήριο, αλλά δεν γουστάρω.
Την είδατε να πέφτει στην Λισσαβόνα προχτές; Μα τι κάνει; Τρίβεται, τρίβεται επάνω στην κιθάρα και μετά παίρνει φόρα για να κάνει μια τούμπα και πάρτη κάτω. Μα είναι τέχνη αυτό; Τι τρίβεται έτσι; Προς τι αυτός ο σπαραγμός σαν την σκύλα που σέρνει;
Θυμάστε πριν χρόνια στο Παναθηναϊκό Στάδιο τον Boy George; Προκάλεσε, προκάλεσε και πήρε αυτό που του άξιζε. Οι Έλληνες του πέταγαν δίλιτρα κόκα-κόλας γεμάτα «ιερό» χώμα. Ήταν και το τέλος του περιφανούς Boy George.
Ο Κύρτσος δημοσιεύει στην City Press φωτογραφία της μπροστά σε πανό με την επιγραφή «Βασίλειο της Ελλάδος». Μαντόνα, πρόσεχε, δίνουν λεφτά για να σε δουν οι Έλληνες, αλλά δεν το έχουν και σε τίποτε να ψάχνεις εσύ να τους δεις. [City press]
2.000 ευρώ φτάνουν στην μαύρη τα εισιτήρια. Σιγά ρε παιδιά, σιγά την καλλιτέχνη!! Πέστε μου, αν η Μαντόνα δεν έβγαινε τσίτσιδη στο δρόμο, αν δεν φιλούσε περιπαθώς την άλλη στην πίστα, αν δεν έβγαζε βιβλία με τσόντες, αν δεν έβαζε φωτιά σε σταυρούς, αν δεν προσκυνούσε την Καμπάλα, αν δεν δώριζε τραγούδια στον Πάπα, αν δεν έπαιζε με βαρβάτους σκύλους στα βιντεοκλίπ της, ποιος θα την ήξερε; Γιατί μη μου πείτε, από φωνή μ… κι από μ… φωνάρα.
Μέτρια φωνή, μέτρια παρουσία που την φροντίζουν 45 μάστορες και 60 μαθητάδες. Πενήντα χρονών σήμερα η περιλάλητη, με την δισκογραφία χτυπάει πιένες, αλλά πρόλαβε αυτή να πουλήσει όλο το καλλιτεχνικό της μέλλον, της ερχόμενης δεκαετίας, στον Μάϊκλ Ραπίνο της “Live Nation” έναντι 130 εκατομμυρίων δολαρίων. Όμως την άλλη μέρα η μετοχή της “Live Nation” έπεσε κατά 44%. Πεθαίνει η δισκογραφία, για αυτό πούλησε τα πάντα η «θεά». Ότι μπορεί να φέρει το σήμα της το πούλησε [Big Fish, 29-6-2008].
Η Μαντόνα Λουίζ Τσικόνε – Ρίτσι είναι η δημοφιλέστερη γυναίκα της υδρογείου και ίσως αυτού του γαλαξία, μετά την αυθεντική Μαντόνα, την Παναγία. Έχει πουλήσει πάνω από διακόσια εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, συνολικά από όλη τη δισκογραφία της, έχει υπάρξει ηθοποιός, ακριβό pin up και τα κλικ που έχουν γίνει από το φωτογραφικό φακό στο πρόσωπό της, ίσως ξεπερνούν τον αριθμό των πωληθέντων άλμπουμ της. Πρόσφατα, με ένα τετραπλό χτύπημα ως τραγουδίστρια – σκηνοθέτρια – κινηματογραφική παραγωγός – επιχειρηματίας, διεκδίκησε μια ακόμα λεόντειο μερίδα δημοσιότητας αλλά όχι με τα αναμενόμενα αποτελέσματα [ΣΙΝΕΜΑ].
Καπηλεύτηκε τα πάντα, και εξύβρισε, με την αρχαϊκή έννοια, τα πάντα και κέρδισε τον κόσμο όλο, αλλά έχασε την ψυχή της. Η Μαντόνα τελειώνει και το ξέρει. Και ξέρει καλά ότι πίσω της δεν αφήνει τίποτε. Τίποτε απολύτως. Το απόλυτο τίποτα. Καμιά πολιτιστική και πολιτισμική προσφορά, ενώ μπορούσε.
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Με ετικέτα: - Σκέψεις, Πρότυπα και παιδί | Leave a Comment »
Σχέση γονιού και εφήβου
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-08-27
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Με ετικέτα: Γονείς, Εφηβεία, Συμβουλές προς Γονείς | Leave a Comment »
Από την Εμπόλεμη Ζώνη της πείνας…..
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-06-30
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | 2 σχόλια »
ΕΝΑ "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" ΣΤΑ "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ" ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ.
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-06-18
Παρουσία μέσα στη βροχή!
Ενάντια σε όλα!
Μαζί σε όλα!
Μια ζωή σα μολότωφ!
Πετάει και καίει!
Καίει ακόμα και μας!
Μέσα απο αυτή τη φωτιά εξαγνισμός δεν υπάρχει!
Εδώ υπάρχει μόνο το κάψιμο!
Πατέρας και κόρη!
Σχέση λατρείας και ανταρτικού πόλεων!
Σχέση ουρανού και επανάστασης.
Κάποιες φορές και για το τίποτα!
Μονοπάτι δύσκολο.
Όχι συμβατικό.
Σχέση στοργής και αμφισβήτησης.
Σχέση μέσα σ’ ένα Σύμπαν γνώσης και γνωριμίας με το υπέρτατο αξίωμα που έρχεται απο τον Ένα:
“Αγάπα με φωτιά στη ψυχή και με ζεστή αγκαλιά.
Αγάπα δίνοντας τη ψυχή σου!
Χάνοντας τη ψυχή σου, αν χρειαστεί, γι’ αυτό που αγαπάς!”
Δε ξέρω αν πέτυχα σα πατέρας ή όχι.
Δε ξέρω αν στάθηκα όσο έπρεπε κοντά της!
Ξέρω οτι προσπάθησα να της δώσω αξίες!
Αγώνα και πάλη, όχι για να ξεχωρίσει, αλλα για να αγαπήσει και να αγαπηθεί!
Να λατρέψει, οχι πρόσωπα και κοινότυπες αγκαλιές.
Να λατρέψει κάθε τι αξιακό που κατακτάει!
Αλλά και να μισήσει κάθε τι που δε θυμίζει το όνειρό της!
Όποιο και να ‘ναι αυτό!
Κάθομαι στο εδώλιο λοιπόν και δικαστής είναι ο θεός.
Δικάζει αν διαχειρίστηκα όπως Αυτός ήθελε τη ψυχή της.
Άν της έδωσα αυτά που με διέταξε!
Κάθε μέρα η ίδια αγωνία: το βαθύτερο μήνυμα του βλέμματός της.
Δε με νοιάζει τι λένε οι άλλοι.
Δε με νοιάζει τι έπρεπε να κάνω κατα κόσμον.
Μήπως ο κόσμος ξέρει?
Ο κόσμος του “βάζω το παιδί μου στο ίντερνετ για να ξεκουμπιστεί απο μπροστά μου”.
Ο κόσμος του “να παντρευτεί το παιδί μου να δω εγγονάκια”.
Ο κόσμος του “ένα πλούσιο, καλό και μεγαλύτερο κατα 30 χρόνια να πάρεις κόρη μου! να του τα φάς!!!”
Ο κόσμος που φτιάχνει λαπάδες και πουτανίτσες δε με ενδειαφέρει τι λέει!
Η σχέση με τη κόρη μου, περνάει μόνο μέσα απο το Σύμπαν και το Θεό!
Μόνο μέσα απο τη μαθηματική αρμονία της ομορφιάς και της έκκρηξης!
Της λατρείας μέσα απο φωτιά, σύγκρουση και άκρατο πατρικό συναίσθημα!
Να ‘σαι καλά!
Να ‘σαι γερή!
Να ‘σαι συμπαντική!
Να ‘σαι ενα άστρο φωτεινό, όπως είσαι πάντα!
Μην αφήσεις κανένα, όσο κοντά σου κι αν είναι να σου σβήσει το Φως!
Κάψτους με τη δικιά σου φωτιά!
Μη τους αφήσεις να στη σβήσουν γιατί τη φοβούνται!
Εγώ θα ‘μαι κοντά σου για πάντα!
Όχι μόνο σα μπαμπάς, αλλά σα μπαμπάς και σα πατέρας!
Μαθαίνοντάς σου πάντα να φτιάχνεις μολότωφ καρδιάς!
Μαθαίνοντάς σου να τις ανάβεις με τη φωτιά που έχεις στη ψυχή σου!
και είμαι περήφανος γι’ αυτή τη φωτια!
ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!!!
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Leave a Comment »
ΠΑΤΕΡΑΣ. ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ.
Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-06-18
Τη Κυριακή είχαμε τη μέρα του Πατέρα.
Άν και τις μέρες που είναι αφιερωμένες κάπου τις μισώ, γιατί πιστεύω οτι όλες οι ημέρες πρέπει να είναι αφιερωμένες σε ο,τιδήποτε λατρεύουμε, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες απόψεις, βάσει μιας έρευνας που δημοσιεύτηκε στο Έθνος της Κυριακής.
32,2% των Ελλήνων πατεράδων δηλώνει πως παίζει με τα παιδιά του.
16,5% των Ελλήνων πατεράδων έχουν επισκεφθεί το σχολείο του παιδιού τους για να ενημερωθούν σχετικά με την πρόοδό του.
15,3% των Ελλήνων πατεράδων συμμετέχουν στις σχολικές υποχρεώσεις των παιδιών τους.
θλιβερές οι διαπιστώσεις.
Ο Έλληνας πατέρας δεν ασχολείται με τα παιδιά του!
Άς δούμε με άλλη οπτική γωνία αυτή την έρευνα:
67,8% των Ελλήνων πατεράδων ΔΕΝ παίζει με τα παιδιά του.
83,5% των Ελλήνων πατεράδων ΔΕΝ έχουν επισκεφτεί το σχολείο του παιδιού τους για να ενημερωθούν σχετικά με την πρόοδό του.
84,7% των Ελλήνων πατεράδων ΔΕΝ ασχολείται με τη μόρφωση των παιδιών τους.
Έρχεται εύλογα το ερώτημα στο μυαλό μου:
ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ????????
Οι απαντήσεις που έρχονται στο μυαλό μου είναι πολλές.
1. κάνουν παιδιά επειδή τι άλλο να κάνουν με τη γυναίκα τους?
2. επειδή τους έπεισαν τα “συμπεθέρια” με τα χρυσά δόντια οτι αυτός είναι ο προορισμός τους πάνω στη γη:Να σπέρνουν και μόνο να σπέρνουν παιδιά.
3. επειδή το ήθελε η γυναικούλα τους, για να μη νοιώθει ανία και πλήξη μαζί τους, την ωρα που ξύνονται, που ρεύονται και που κλάνουν μπροστά της και χάνεται το όνειρο της.
4. επειδή ήθελαν να αποδείξουν στον εαυτό τους και τα “φιλαράκια” που πίνουν μαζί το κατούρτσο ακούγοντας καζαντζίδη, οτι είναι καρπεροί!
5. για το γλέντι των βαφτισιών!
6. για να διαιωνιστεί το όνομά τους κι ας τα μεγαλώνουν μόνο οι μανάδες!
Σκληρές αλήθειες ε?
Μα δε τις λέω εγώ.
Η έρευνα το αποδεικνύει.
Η έννοια της δημιουργίας και της ανάστασης και ανάτασης παιδικών ψυχών, είναι κάτι εξωγήινο για τον Έλληνα πατέρα.
Η έννοια της ενασχόλησης και της ενεργής αγάπης, ανενεργή μέσα στο κεφάλι τους.
Πατεράδες, που κι αυτοί είναι παιδιά της μαμάς τους, ζώντας με ομφάλιο λώρο μέχρι να πεθάνουν
Πατεράδες που το μόνο που έμαθαν είναι η πάρτη τους.
Ο όρος θυσία είναι ανήκουστος!
Άντε να δουλέψουμε, να έρθουμε σπίτι, να τα βρούμε ταισμένα τα σκασμένα, να απαιτήσουμε απο τη γυναίκα μας (που την έχουμε δούλα και… απότιστη για να … μη κακομάθει) να τους κάνει ησυχία να κοιμηθεί ο αγάς, μετα να σηκωθούμε, να βγούμε όξω “να ουμε”, με την αντροπαρέα, να κατακρίνουμε, ερεθιζόμενοι, τη κάθε κοπελιά που θα βρεθεί μπροστά μας ή να κάτσουμε να “διαλογιστούμε” πώς θα παίξουμε τις ομάδες στο στοίχημα!
Πάρα πολλά τα παραδείγματα απουσίας πατρικού προτύπου και πατρικής ανικανότητας, μέσα στην ενεργή οικογένεια, που έχουν καταγραφεί στις ψυχές πολλών παιδιών με τραυματικά ψυχικά αποθέματα.
Η κοινωνία και η οικογένεια έχουν ευνουχίσει το σύγχρονο Έλληνα πατέρα, που περνά τη σχιζοφρένειά του, ανάμεσα στο παιδί της μαμάς που είναι και στην απόδειξη του οτι είναι “άντρας”, μέσα σε μια οικογένεια που έχει δημιουργήσει, μόνο και μόνο γιατί έπρεπε!!!!
Μέσα σ’ αυτή τη ζωφερή εικόνα, ξεπηδάει όμως και το ελάχιστο ποσοστό αυτών των Πατεράδων με Π κεφαλαίο, που ασχολούνται μ’ αυτό που ο Θεός τους έκανε τη τιμή να διαχειριστούν πάνω στη Γη.
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ!!!!!
Μεγαλώνουν μαζί με τη σύντροφό τους, ισότιμα και ισόνομα τα παιδιά τους και τιμούν το όνομα Πατέρας, κηδεμόνας, φίλος, αρωγός, προστάτης, δάσκαλος ψυχών!
Μπράβο σ’ αυτή τη μειοψηφία των ικανών πατεράδων!
Διδάξτε όσους μπορείτε!!!!
(Αφιερωμένο στον υπέροχο πατέρα μου το Νίκο, που με δίδαξε με τη στάση του, να τιμώ τον όρο θυσία μέσα στην έννοια Πατέρας.
Αφιερωμένο επίσης στην ηρωίδα Μάνα, τη Κωνσταντινιά, που μου έκλεψε τη καρδιά, όχι μόνο γιατι είναι μια υπέροχη γυναίκα, αλλά γιατι πάνω απ όλα δικαιώνει, με τη στάση της στα παιδιά, τη θεική προέλευση της Μάνας!)
Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | Leave a Comment »




