http://www.youtube.com/v/kfiYQzzzSoA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1 Alexiou, Malamas, Ioannidis Lycabettus Live Σχεδόν πενήντα χρόνιαβάσανα και διωγμοί,τώρα στη μαύρη αρρώστιαανάξια πλερωμή.Το δίκιο του αγώναπολλά σου στέρησε,μα η ζωή λεχώναελπίδες γέννησε. Τίποτα δεν πάει χαμένοστη χαμένη σου ζωή,τ’ όνειρό σου ανασταίνωκαι το κάθε σου “γιατί”. Ποτέ δε λες η μοίραπως σε αδίκησε,μα μόνο η Ιστορίααλλιώς σου μίλησε.Σκυφτός στα καφενεία,στους δρόμους σκεφτικός,μα χθες [...]
Category archives for - Στίχοι
Ένας άγγελος απ΄τα ουράνια στον κόσμο κατέβηκε για να δει τα παιδιά στον πλανήτη μας πως περνούν Ένα δάκρυ πικρό απ΄τα μάτια του κατρακύλησε Για τα βάσανα που είδε και άκουσε να περνούν Τα ματάκια των μαύρων παιδιών αργοσβήνουνε Μες στο κρύο , την πείνα , τον πόλεμο των δυνατών. Κι άλλα πάλι τη νύχτα [...]
Όταν Άγγελοι κλαίνε το χάραμα,είναι που ξυπνούν παιδιά για τη δουλειά,(σκλάβοι – παιδιά, εκατομμύρια τέσσερα)και εμείς αδιαφορούμε.Όταν Άγγελοι κλαίνε την αυγήείναι που παιδιά δε θα παίξουν και σήμερα,δε θα πάνε σχολιό,δε θα γελάσουν αμέριμνα. Πέτρες θα σπάσουν, χαλιά θα υφάνουν,καφέ θα μαζέψουν,μπάλες και ό,τι άλλο θα κατασκευάσουν,παιδάκια – σκλάβοι του 2008,όνειδος και απέραντη αισχύνη μας. [...]
Νεκρός ή ζωντανός… που είναι;;; Πού είσαι Άλέξ;;; Ένα παιδί σύρθηκε, χτυπήθηκε, σκοτώθηκε, δολοφονήθηκε, σε μια επαρχιακή πόλη στη Βέροια, που με το όνομά του άρρηκτα συνδέθηκε. Πού είσαι Άλεξ;;; Πες μας εσύ, αφού καμιά έρευνα δεν αποδίδει κανένας Εισαγγελέας δεν έβγαλε πόρισμα ακόμα Κυλάει ο χρόνος… Πού είσαι Άλεξ;;; Τον έσυραν στο ποτάμι παιδιά… [...]
Πατρίδα μας ,τα χαρακωμένα πρόσωπααπ’ τις ανελέητες αχτίνεςστις λιόπυρες αρένες της Δήμητρας.Πατρίδα μας ,oι ρόζοι στα χέρια, που απλώνονταιανοιγμένα σε δέηση απόγνωσης. Πατρίδα μας ,το κατακόκκινο πονεμένο βλέμμαπου αντιφεγγίζει τις παμφάγες φλόγες.Πατρίδα μας ,και ψυχή της,οι στάχτες τις ΜΑΝΑΣπου καλύπτουν προστατευτικάτα χαμομηλάκια της,τα άνθια της ζωής της,εκεί… εκεί …, στον ελαιώνατου Μαρτυρίου…. http://www.hamomilaki.gr
«Μπορώ να γεμίσω το χώρο μου, μπορώ να γεμίσω το χρόνο μου, αλλά τίποτα δεν μπορεί να γεμίσει αυτό το κενό στην καρδιά μου» ΣΑΡΑ ΚΕΗΝ ΘΕΛΩ για χώρο μου να ‘χω τη γηΣτα πέρατά τηςταξιδεύτρα η ψυχή μουκι όπου κι αν βρίσκομαιοι ομορφιές, το κάλλος της,συνταξιδιώτες, σύντροφοιγαλήνιας ευωχίας.Μα τη ρημάξατε,το χώρο μου χαλάσατε ΘΕΛΩ [...]
Στίχοι: Σώτια Τσώτου Μουσική-Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο Είναι ένα γεια σου σ’ έναν άγνωστο στον δρόμο Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταχυδρόμο Ένα νεράκι να προσφέρεις με χαμόγελο Και δεν θα νοιώθει το φορτίο του στον ώμο Να πεις – στον πόλεμο δεν πάω Αλλά με χαμόγελο Να πεις σε [...]
20 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Τη γλώσσα σου την όμορφη δεν την καλοκατέχω,γι αυτό και να με συγχωρνάς που δύσκολα τα λέω.Μα, σαν το θες, στα μάτια μου τα λόγια μου θα νιώσεις. Ξεκίνησα απ’ το πουθενά, από πατρίδα όμορφη.Άφησα πίσω μου βουνά που δέντρο δεν τα ξέρεικαι ποταμούς κι αητοφωλιές απάτητες, και κάμπους. Με [...]
20 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Τη γλώσσα σου την όμορφη δεν την καλοκατέχω,γι αυτό και να με συγχωρνάς που δύσκολα τα λέω.Μα, σαν το θες, στα μάτια μου τα λόγια μου θα νιώσεις. Ξεκίνησα απ’ το πουθενά, από πατρίδα όμορφη.Άφησα πίσω μου βουνά που δέντρο δεν τα ξέρεικαι ποταμούς κι αητοφωλιές απάτητες, και κάμπους. Με [...]
Μη φοβάσαι μικρό μου,η μανούλα ποτέ δε θ΄ αφήσει κανέναννα πειράξει το σπλάχνο της. Μη φοβάσαι μικρό μου,το δικό μου το χέρι ποτέ δε θ΄ απλώσωμε βία επάνω σου άκαρδη,τη μικρή σου καρδιά να πληγώσω. Μη φοβάσαι μικρό μου,παραμύθια με τέρατα, με δράκους και μάγισσες που τρων τα παιδάκια,ποτέ μα ποτέ το γλυκό σου τον [...]
Μικρό παιδί σαν ήμουνακαι πήγαινα σχολείο, μικρό παιδί,στα μάτια είχα τη χαράστα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί Κι όταν η βαρυχειμωνιάμου πάγωνε τα χέριαστον ουρανό τα σήκωνανα ζεσταθούν στ’ αστέρια Παιδί στα δεκατέσσερακλέψανε τη χαρά μου, μικρό παιδίστα μάτια είχα τη φωτιάτον ήλιο στη καρδιά μου, μικρό παιδί Μικρό παιδί σαν ήμουνακαι πήγαινα σχολείο, μικρό [...]
“Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.”Κ.Π.Καβάφης Μέσα μας βρίσκονται οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες όταν ξεκινάμε για την Ιθάκη μας, όταν ξεκινάμε για το θαυμάσιο ταξίδι της ζωής. Μέσα από τη δική μας ψυχή ξεπηδούν τα [...]
Η Ευτυχία είναι απλή Η Ευτυχία είναι απλή, ρώτα παιδί να μάθεις.Ανάγνωσε τη σκέψη του, μελέτα την καρδιά του,άγγιξε την ψυχούλα του και θα βρεις θρονιασμένοαυτό που τόσο λαχταράς, που τόσο σε μαγεύεικαι που γι αυτό γεννήθηκες, μα τόσο σε παιδεύει. Δες τη χαρά την άδολη στου δώρου το ξεδίπλωμα,που η ευτέλειά του δε μετρά [...]
Γεννήθηκα για να χαίρομαι,γεννήθηκα σαν άγγελοςμαντατοφόρος της ελπίδας.Γεννιέμαι για να ζήσω, να ζήσω, ΝΑ ΖΗΣΩ… Είμαι ΕΓΩ, εδώ,στο χτες, το τώρα και το αύριοεδώ, πάντα ανάμεσά σας,ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ,σταθερός αντιπρόσωποςτης αθωότητας.Με ποιο δικαίωμαγύρω μου στήνετε δόκανα,παγίδες αθλιότητας;Με ποιο δικαίωματη χαρά μου την κάνετε λύπη ανείπωτη;Με ποιο δικαίωματο γέλιο μου, πόνου μορφασμό; Με ποιο δικαίωματο βλέμμα [...]
«Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου.» Δ. Σολωμός «…και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί να κατρακυλήσεις πιο βαθιά στου Κακού τη σκάλα, — για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά! τα φτερά,τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!…» Κωστής Παλαμάς Γέμισε ο τόπος κρυφοκαμερολόγους [...]
Το ευχόδεντροΝύχτα…ψηλά κοιτάζωβαμβάκι απλωμένο,σε ύφασμα γαλάζιομ’ ασήμι κεντημένο. Και σαν πουλί ξεφεύγειμια ευχούλα απ τα χείλη,τ’ αστέρια συντροφεύειπιστή, σιμά τους , φίλη!Σπόρος… ζωή σκορπίζειστους κήπους τ ‘ ουρανού,ευχόδεντρο θ’ ανθίσειμ’ ευχές καρδιάς και νου. Κι αν τα κλαριά λυγέψουναπ τους γλυκούς καρπούς,άγγελοι θα τους μαζέψουνμυρωδάτους και νωπούς.Με όνειρα κι αγάπητότε ο ουρανός θα γείρει,μια αγκαλιά [...]
Αγαπητό μου χαμομηλάκι, Αυτό είναι ένα δώρο για ένα παιδί που του στέρησαν, βάναυσα την αθωότητα, και για όσα παιδιά μεγάλωσαν κι ακόμα πιστεύουν πως δεν υπάρχει ελπίδα. Είναι πρωί….Περπατάς…κατηφορίζεις προς το φως…. Τον βλέπειςΑπέναντι να βγαίνει διστακτικά….χρωματίζει το πρωινό Σου….πορτοκαλί…κόκκινο….Είναι ένα από τα όμορφα ξυπνήματα… με την ψυχήΓαλήνια…με τις σκέψεις γλυκές…με τον απόηχο της [...]
Βλέπω κάτι μάτια διάπλατα ανοιγμέναπαίζουν ταραγμένα τα βλέφαραειναι μέσα τους φωλιασμένος ο τρόμοςκαι ο φόβος τώρα τα καθοδηγεί. Τρέμουν σαν το ελάφισ’άκουσμα φωνήςνα εξαφανιστούντρέχουν σαν λαγοίπίσω απ’τις σκιές να κρυφτούν. Κι είναι αυτά τα μάτιαναι των μικρών παιδιώνπου αγάπη μάνας δεν νοιώσανεπου απο την μέρα που γεννήθηκανγνώρισαν τον πόνοτην απονιάτην ασχημη πλευρά της ζωής. Κι [...]
Αυτό το ποίημα γράφτηκε από ένα κοριτσάκι που πεθαίνει πάσχοντας από καρκίνο και είναι σε ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Οι γιατροί του δίνουν μόνο άλλους 6 μήνες ζωής. Και είναι το πιο κάτω. SLOW DANCE Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-πάρκ? ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα? Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας? [...]
Αγαπητό μου χαμομηλάκι, “Δεν υπάρχει δρόμος για την ειρήνη. Η ειρήνη είναι ο δρόμος.” A.J. Muste” Τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν την 21η Σεπτεμβρίου ως ημέρα παγκόσμιας κατάπαυσης του πυρός και μη βίας, μια πρόσκληση σε όλα τα έθνη και τους ανθρώπους να την τιμήσουν με κατάπαυση των εχθροπραξιών. Από το 1990 μέχρι και το 2003 [...]
Κλείσε τα μάτια σου Ερμή και γύρω σου μη βλέπεις.Άδραξε το κηρύκειο, δέσε τα σάνταλά σου και φτερωτόςπέτα μακριά…και πήγαινε στον Όλυμπο,στη μάνα σου,στον άξιο σμιλευτή σου,ανάγγειλε, Τρισμέγιστε, τα φοβεράμαντάτα, πες τους πως δεν προλάβαμε τη γης σαςνα γνοιαστούμε και κάηκε, ρημάχτηκε, της χάθηκε η ικμάδα,και μαύρισε, ρημάχτηκε η ιερή Ολυμπία,κατέφαγε ο λάμπαδος το λόφο [...]
Σσσσσ…μη με ρωτάς, μην ψάχνειςαθόρυβα θα «ζήσω»θα περπατώ στις μύτες των ποδιών να μην ακουστώ.Αθόρυβα…(οι ήχοι με τρομάζουν), οι αναθυμιάσεις της βρωμιάς που με τύλιξεμε πνίγουν.Σσσσσ…μη ρωτάς, μην απορείςπου άντεξα αθόρυβα,-μυστικές οι κραυγές μου-απλώνονταιστο βρώμικο δωμάτιοτων ακάθαρτων.Σσσσσ…μην ακουστώ.Μυστικό και τον πόνοτον αφόρητο κράτησακαι τα «γιατί»κόμποι στο λαιμόκαι λυγμοί μυστικοί …Σσσσσ…για να ζήσω….Είμαι μικρή,μα, μυστικά θα [...]
Αν πρέπει να πιστέψω σε κάτι , πιστεύω στο χαμόγελο ενός παιδιούΑν πρέπει να παλέψω για κάτι, θα παλέψω για το γέλιο ενός παιδιούΑν τα βάσανα στη ζωή με κουράσουν, θα κοιτάξω τα μάτια ενός παιδιούΚαι αν ποτέ κερδίσω τον παράδεισο , θα τον κερδίσω μέσα από την αγκαλιά τουΓια να πιστέψεις , να πιστέψεις [...]
Αγαπητό μου χαμομηλάκι, Ξεκινάω μάλλον με άγχος. Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε να γράψω για τα παιδιά του κόσμου αυτου. Τον κατεστραμμένο γύρω μου τον τόπο κοίταξαΤα μέρη που μεγάλωσα και έζησα , μικρό παιδίΚαι τώρα η φωτιά κι ο όλεθρος τα πλάκωσεΔεν έχει τόπο για παιδιά εδώ, σφυρίζει ο άνεμοςΠείσμωσα κι αποφάσισα [...]
Πέρασε ένας χρόνος από τον πόλεμο στο Λίβανο. Ένας χρόνος από τότε που έχασαν τη ζωή τους και άλλες αθώες ψυχούλες. Το βράδυ της Αυγουστιάτικης περσινής πανσελήνου, γράφτηκαν οι παρακάτω σκέψεις 09/08/2006 Μέδουσες… «Μέδουσες κατακλύζουν τις θάλασσες. Η υπερθέρμανση του πλανήτη προκάλεσε τη μαζική τους εισβολή στη Μεσόγειο» (σημερινό φύλλο (09/08/2006) της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ) [...]
