Το χαμομηλάκι – World of Children

Save our Children — Society of Children — hamomilaki@gmail.com

Αρχείο για Μαρτίου, 2008

Παιδια και αποπαίδια

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-31

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Xάθηκα τον τελευταιο καιρο. Είχα γλυκύτατο λόγο, μια “ανιψουλα” εικοσιδύο μηνών που με εχει κανει εντελως μα εντελώς χαζό…

Κρίμα που δε χάθηκαν άλλα πράγματα. Οπως η παιδική εκμεταλλευση. Η αναλγησία. Η αποστροφή του βλέμματος όλων από θέματα που “στεναχωρουν τσάμπα ρε παιδί μου”. Και ενα παιδί που υποφέρει είναι ένα στενάχωρο θέαμα έτσι δεν είναι; Οποτε τα ευαίσθητα στομάχια προτιμούν να αποστρέφουν το πρόσωπο, είναι πιό εύκολο έτσι…

Κρίμα που δεν ήρθε ελπίδα. Κρίμα που δεν ήρθε αλλαγή.

Στο Ιράκ αυτή τη στιγμή περισσότερα από 2 εκατομμύρια παιδιά υποσιτίζονται και αντιμετωπίζουν το φάσμα του θανάτου ΣΗΜΕΡΑ. Οχι αυριο. ΤΩΡΑ. Δεν μπορούν να πάνε σχολείο, δεν έχουν ούτε τη στοιχειώδη υγειονομική περίθαλψη έχουν αρρώστιες που ΠΟΤΕ δεν είχαν εμφανιστεί στις προηγούμενες γενιές. Εξαθλίωση. Αυτα λέει η πιο πρόσφατη έκθεση της UNICEF.

Ε,και; Δεν αποτελουν “καυτό θέμα”. Δεν “πουλάνε” ρε παιδι μου. Παει μας τελείωσε το Ιρακ ασε που εκει ειναι οι “κακοί” και δεν κανει να δείξουμε ότι μας “πειράζει”. Κουράγιο ευαίσθητη ανθρωπότητα, σύντομα θα πεθάνουν αυτά τα παλιόπαιδα και δε θα μας στεναχωρούν πια…

Στην Κίνα των περίλαμπρων Ολυμπιακών αγώνων παιδιά ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΟΥΛΕΙΑ καθημερινά. Στην “προοδευμένη” και “φορέα πολιτισμού” Κίνα. Υποχρεωτική η στείρωση των γυναικών σαν ποινή για παραβάσεις. Τα παιδια δεν εχουν θέση στην κοινωνία τους φαίνεται. Αλλά ούτε και η ευαισθησία στη δική μας τη στιγμή που υποδεχθήκαμε τους Κινέζους κυβερνητικούς και τους παραδώσαμε χωρίς ντροπή τη φλόγα της ΑΓΑΠΗΣ και της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Παιδια. Κραταω στην αγκαλια μου τη μικρουλα που μου τραβαει τα μαλλια και θελει “ντιν ντιν” (εικονίδια στο msn εις την μπεμπικήν…). Και σκεφτομαι , αν της τα πω αυτα ,θα καταλάβει; Μήπως μου βρει και καποια λύση;

Και το δικο μου μυαλο ειναι πολύ μικρό γιατι μου την εχει βρει ήδη τη λύση. Δεν χρειαζονται επαναστάσεις ούτε οι καφρίλες του Βρασίδα. Κρατήστε τα αγκαλιά και ίσως … βάλτε τους και λίγα “ντιν ντιν”, αξίζει τον κόπο λιγος πονοκέφαλος…

Με την αγάπη μου σε όλους σας
Ο Κάφρος.

Δημοσιεύθηκε στο Παιδιά | 3 σχόλια »

Θέμα: «Κάτι που θα μπορούσα να φτιάξω με την αγάπη»

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-31

Αυτά γράφει ο μικρός Γιωργάκης:

Εγώ θέλω να κάνω ένα μέρος για αστέγους αυτούς που είναι στα παγκάκια αυτούς που πουλάνε χαρτομάντιλα και θέλω ένα σχολείο για τα μικρά παιδιά αλλά και τους μεγάλους που δεν έχουν πάει σχολείο και έχουν μεγαλώσει στο δρόμο.
Επίσης για τα παιδιά ένα πάρκο με μεγάλα λουλούδια αλλά και μικρά επίσης.
Να έχει μονόζυγα, κούνιες, γήπεδα μπάσκετ, τένις, ποδόσφαιρου, χάντμπολ και πολλά άλλα και ωραία γήπεδα.
Αυτά τα πράγματα είναι για έναν ωραίο σκοπό όλα αυτά δεν τα κάνω μόνο επειδή αγαπάω τους ανθρώπους αλλά και γιατί τους λυπάμαι.
Αυτά τα πράγματα για να φτιαχτούν θα ζητήσω χρήματα από τους γονείς μου, θα πάρω από την τσέπη μου από τους φίλους μου από τον δήμο και από όλο τον κόσμο. Αυτό το πράγμα θα το ζητήσω απ’όλους.
Όλες τις ενέργειες που είπα μπορεί να κάνω και άλλα, αλλά δεν νομίζω ότι θα μου φτάσουν τα χρήματα.
Γιώργος Π. μαθητής 3ης δημοτικού.

οι μέρες του Πάσχα θεωρούνται από τους περισσότερους ημέρες Αγάπης!

Τώρα θυμόμαστε όλοι ότι υπάρχουν δίπλα μας άνθρωποι που υποφέρουν, που πεινούν…Τις υπόλοιπες μέρες (όπως αυτές που διανύουμε) θαρρείς πως για τους περισσότερους δεν υπάρχουν, είναι αόρατοι, μια αναγκαία καθημερινότητα… που, τι να κάνουμε; Υπάρχει και αυτή….παράλληλα με την δική μας…
Κάθε χρονιά τέτοιες μέρες ευαισθητοποιηθείτε η πλειονότητα και εκδηλώνουμε έμπρακτα την Αγάπη μας συμμετέχοντας σε διάφορα bazaar σωματείων, επισκεφτόμαστε γηροκομεία, ορφανοτροφεία, άστεγους κα. Έτσι θα εκφράσουμε την Αγάπη μας, την συμπαράστασή μας, την συμπόνια μας…
Τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου θα κλειδώσουμε την ανοιχτή ( λόγω ημερών )πόρτα της καρδιάς μας και θα κλείσουμε μέσα μόνο τους δικούς μας ανθρώπους. Αγάπη με δόσεις για όλους τους άλλους…
Ευτυχώς για όλους μας υπάρχουν και κάποιοι από εμάς που ανεξάρτητα από τις ημέρες νοιάζονται, βοηθούν και αγαπούν.
Και πολύ περισσότερο ευτυχώς υπάρχουν τα παιδιά που με όλη την δύναμη της καρδιάς τους αγαπούν! Και θέλουν να φτιάξουν πράγματα με την Αγάπη!!
Είναι μικρά όμως και δεν μπορούν…. Κάποτε όμως είμαστε όλοι παιδιά και γράφαμε και εμείς τέτοιες εκθέσεις!
Τι συνέβη , τι έγινε, τι άλλαξε και μεγαλώνοντας κρατάμε την πόρτα της καρδιάς κλειστή; Τώρα που μπορούμε να φτιάξουμε πράγματα με την Αγάπη; Γιατί δεν τα φτιάχνουμε; Τι περιμένουμε; Μόνο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα; Και ούτε και τότε καλά, καλά…Που να προλάβεις άλλωστε…Ψώνια, τρέξιμο, δώρα, άγχος…
Προτείνω σε όλους μας να αφήσουμε το παιδί που κρύβεται μέσα μας να γράψει μια έκθεση με αυτό το θέμα Και τώρα που είμαστε «μεγάλοι» να το υλοποιήσουμε κιόλας! Όσο πιο πολύ και όσοι πιο πολλοί μπορούμε…

Έλλη Π. Κούση e.kousi@actclick.com

Δημοσιεύθηκε στο Αγάπη, Τα παιδιά γράφουν | 1 σχόλιο »

Πως θα έρθουν τα παιδιά που μεγαλώνουν στην πόλη σε επαφή με την φύση;

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-30

Μην κλείνετε το παιδί στο σπίτι. Αναμφίβολα οι καιροί έχουν αλλάξει και το να αφήνουμε τα παιδιά ελεύθερα να παίζουν έξω, εγκυμονεί κινδύνους. Με το να εγκλωβίζονται όμως στο σπίτι, στερούνται πολλά.
Εκμεταλλευτείτε τα πάρκα ή τις πλατείες της γειτονιάς σας.
Αν είστε από αυτούς που έχουν συγγενείς σε κάποιο χωριό, αδράξτε την ευκαιρία και επισκεφτείτε τους.

Τα παιδιά μπορούν να ακολουθήσουν για λίγο το πρόγραμμα τους φροντίζοντας τα ζώα που μπορεί να έχουν, και γενικότερα να δουν τον τρόπο ζωής σε έναν χωριό και να διαπιστώσουν από μόνα τους πόσο διαφορετικοί είναι οι ρυθμοί της ζωής στην πόλη.
Μια καλοκαιρινή πρόταση, είναι και η
κατασκήνωση . Υπάρχουν πολλές επιλογές και συνήθως οι κατασκηνώσεις βρίσκονται σε περιοχές με πολύ πράσινο.Τα παιδιά αλλάζουν ρυθμούς, παίζουν και ανακαλύπτουν τη φύση, και σίγουρα πρόκειται για μια φυγή από την οριοθετημένη, τσιμεντένια καθημερινότητα της πόλης.
Το
Σαββατοκύριακο , βρείτε χρόνο και διάθεση για μια εκδρομή . Βόλτα με τα παιδιά για παιχνίδι και φαγητό λίγο πιο έξω από την πόλη.
Οι διακοπές σας είναι μόνο σε νησιά ή τουριστικά μέρη; αν ναι, ξανασκεφτείτε το! Οι περισσότεροι από εμάς φροντίζουμε ώστε στις διακοπές να «μη μας λείψει τίποτα από το σπίτι», και όμως το αντίθετο είναι το ζητούμενο, να κάνουμε και κάτι το διαφορετικό!

Το να πάρουμε τα παιδιά από το διαμέρισμα και να τα κλείσουμε απλά σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο δεν τους προσφέρει κάτι. Σαφώς και θα φροντίσουμε για τη διαμονή, αλλά παράλληλα να δούμε εάν ο προορισμός που θα επιλέξουμε μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι διαφορετικό με τα παιδιά που στην πόλη δεν θα μπορούσαμε!
Ο Αγροτουρισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι που αναπτύσσεται στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια και στο επίσημο site για τον τουρισμό υπαίθρου
(http://www.agrotravel.gr) θα βρείτε πολλές προτάσεις για εναλλακτικές διακοπές.
Ακόμη και σε κοντινά πάρκα που υπάρχουν στην πόλη, περπατήστε, κάντε ποδήλατο με τα παιδιά αλλά και εξερευνήστε. Βοηθήστε τα να φτιάξουν ένα φυτολόγιο συλλέγοντας φύλλα από δέντρα και φυτά που θα συλλέξουν.
Ένας μεγεθυντικός φακός θα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο για την τσάντα του μικρού σας εξερευνητή. Αφήστε το παιδί να περιεργαστεί μια μυρμηγκοφωλιά, μια πασχαλίτσα που περπατάει και ότι άλλο του κινήσει την περιέργεια. Δώστε του χρόνο να τα κάνει όλ’ αυτά.
Αφήστε το άγχος και τη βιασύνη στην πόλη.
Συλλέξτε κοχύλια, πέτρες ή βότσαλα που μπορεί μετά με αυτά να φτιάξετε ένα κολλάζ, να ζωγραφίσετε πάνω τους ή να διακοσμήσετε το σπίτι.
Δώστε τους την φωτογραφική μηχανή και ρόλο …δημοσιογράφου για να φτιάξουν ένα «ρεπορτάζ» εικόνων από την φύση.

Τις φωτογραφίες μπορούν να τις δείξουν σε φίλους αλλά και στο σχολείο και σίγουρα θα καμαρώνουν γι’ αυτές. Μπορεί να είναι πουλιά και γενικότερα ζώα που συνάντησαν, δέντρα, ακόμη και κάτι που είδαν και δεν τους άρεσε! Σκουπίδια ή όποια ανθρώπινη παρέμβαση θεώρησαν ότι κάνει κακό στο δάσος ή στην παραλία που βρέθηκαν!
Υπάρχουν πολλές οργανώσεις όπως η
WWF , η Ελληνική Ορνιθολογική εταιρία και πολλές άλλες, που οργανώνουν περίπατους και δραστηριότητες στην φύση. Επικοινωνήστε μαζί τους και πληροφορηθείτε. Ακόμη και η συμμετοχή του παιδιού σε μια ομάδα προσκόπων που υπάρχει στην περιοχή είναι μια καλή ιδέα, αφού και οι περισσότερες δραστηριότητες τους έχουν σαν στόχο την αγάπη για την φύση.
Τα παραπάνω, αποτελούν ενδεικτικές προτάσεις. Σίγουρα τα παιδιά θα σας δώσουν και άλλες ιδέες. Φτάνει να βρείτε την όρεξη και το κέφι για να ξεφύγετε. Ακόμη και ένα πικ-νικ από μόνο του θα σας δώσει πολύ χαρά.

Ξαπλώστε παρέα με το παιδί κάτω από ένα δέντρο και απλώς αφουγκραστείτε τους ήχους.
Να θυμάστε ότι για να αγαπήσουν τα παιδιά την φύση, πρέπει όταν βρίσκονται κοντά της να περνάνε καλά.
Αφήστε στην άκρη φράσεις του τύπου «θα λερώσεις τα ρούχα σου» (πάρτε μια δεύτερη αλλαξιά μαζί σας), ή «μην τρέχεις θα χτυπήσεις» (και ένα φαρμακείο χρειάζεται).
Δώστε τους την δυνατότητα να διασκεδάσουν και διασκεδάστε κι εσείς μαζί τους. Έτσι όλοι θα ανυπομονείτε για την επόμενη βόλτα σας, εκδρομή ή ταξίδι.

http://www.paidorama.com/

Δημοσιεύθηκε στο Συμβουλές προς Γονείς, Φύση και παιδιά | 4 σχόλια »

Απόψε 29/3 8-9 το βράδυ σβήνουμε τα φώτα για 1 ώρα

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-29

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

ΣΕ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

«Κατεβάζουμε τον διακόπτη»

«Κατέβασε τον γενικό για μία ώρα και δες την αλλαγή που μπορείς να κάνεις».

Ολες οι πληροφορίες εδώ.

Δημοσιεύθηκε στο Χαμομηλάκι | 1 σχόλιο »

Αλκοολισμός και εφηβεία

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-28

Απαντά η Ιωάννα ΠροσμίτηΨυχολόγος

Ο γιος μου είναι 15 χρονών και τελευταία όταν βγαίνει με τους φίλους του πίνει αρκετά και έρχεται τα Σάββατα συνήθως ελαφρά μεθυσμένος. Φοβάμαι μήπως γίνει αλκοολικός γιατί και ο παππούς του ήτανε. Πως να τον αντιμετωπίσω; Πως να τον πείσω ότι αν συνεχίσει θα καταστρέψει τον εαυτό του;

Το παραπάνω είναι το γράμμα μιας μητέρας που ανησυχεί για το παιδί της που βρίσκεται στην εφηβεία η οποία έχει πολλές ιδιαιτερότητες τις οποίες θα περιγράψουμε και θα μιλήσουμε επίσης για μια από τις μάστιγες της εποχής τον αλκοολισμό που ανήκει στις εξαρτησιογόνες ουσίες.
Οι έφηβοι είναι η ελπίδα του μέλλοντος είναι η νέα γενιά, είναι η περίοδος που όλες οι πνευματικές και γνωστικές τους ικανότητες βρίσκονται στην ακμή.
Έτσι όπως είναι όμως καλοί δέκτες της γνώσης είναι και του εθισμού αφού ως γνωστό απορροφούνε γνώσεις και συμπεριφορές σαν σφουγγάρια.
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΦΗΒΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΡΡΕΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΑΛΚΟΟΛ;
Λόγω ηλικίας οι έφηβοι έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες
1) Είναι περίεργοι και θέλουν να αποκτήσουν καινούργιες πρωτόγνωρες εμπειρίες.
2) Θέλουν να δοκιμάσουν τα πάντα να γευτούν όλες της πλευρές της ζωής χωρίς να καταλαβαίνουν τις συνέπειες του μέλλοντος.
3) Θέλουν να δείξουν ότι είναι προχωρημένοι, προοδευτικοί, μάγκες και δεν είναι μαμμόθρεφτα παιδιά ή φυτά όπως έχουν την τάση οι περισσότεροι να κοροϊδεύουν τα συνεσταλμένα και υπάκουα παιδιά.
4) Για να εξισωθούν με τους μεγάλους ιδιαίτερα αν έχουν πρότυπο στο σπίτι.
Όταν λοιπόν οι γονείς επιμένουν μην πίνεις ή μην καπνίζεις και οι ίδιοι το κάνουν ίσως σπρώχνουν ακόμα πιο πολύ τα παιδιά στις έξεις
5)Για λόγους που αφορούν την χρήση και την διαθεσιμότητα του αλκοόλ
α) Επειδή το αλκοόλ σε μικρή χρήση έχει κάποια οφέλη όπως ότι προάγει τις κοινωνικές σχέσεις, λειτουργεί ως ηρεμιστικό και χαλαρωτικό το βράδυ, σε μικρή δόση ως παυσίπονο είτε από κοιλιακούς πόνους είτε από πονόδοντο και σε μικρή ποσότητα επίσης κάνει καλό στην καρδιοαγγειακή λειτουργία δεν είναι τόσο φανερές οι βλαβερές συνέπειες του όπως για παράδειγμα διαφόρων ναρκωτικών ουσιών.
β) Υπάρχουν εταιρίες που πλουτίζουν από την κατανάλωση του καταναλωτικές και διαφημιστικές.
ΠΟΙΟΙ ΕΦΗΒΟΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ;
Αυτοί που έχουν οικογενειακό ιστορικό χρήσης, οι υπερευαίσθητοι που έχουν μειωμένη αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση και αυτοί που δεν έχουν οικογενειακοί στήριξη.
Είναι επιρρεπή τα άτομα που προέρχονται από διαλυμένη, αδιάφορη οικογένεια. Η έλλειψη ενδοοικογενειακής επικοινωνίας συνδέεται με την ροπή στην χρήση.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε πως άλλο χωρισμένη άλλο διαλυμένη οικογένεια.
Έτσι ένα παιδί μπορεί να έχει και τους δύο γονείς οι οποίοι μαλώνουν κάθε μέρα και ξεσπούν πάνω του και ζει γενικότερα σε ένα νοσηρό περιβάλλον ή να ζει με τον έναν και τον άλλο να τον βλέπει σαββατοκύριακα και να έχει ουσιαστική επικοινωνία και με τους δύο.
ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΧΡΗΣΗ ΑΛΚΟΟΛ;
Πρόσκαιρη ευφορία και εκεί στηρίζεται η εξάρτηση δηλαδή στην πρόσκαιρη ανακούφιση από τον πόνο. Μειώνει τις άμυνες και το άτομο γίνεται πιο αυθόρμητο έως παρορμητικό και τελικά ανεξέλεγκτο και ένα άτομο που δεν ελέγχει τον εαυτό του είναι επικίνδυνο και για το ίδιο αλλά και για τους άλλους
ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ;
1) Σωματικές. Το αλκοόλ είναι ο κλέφτης των βιταμινών και των μετάλλων κυριώς του συμπλέγματος βήτα. Άλλες συνέπειες είναι η κόπωση, η κούραση η ατονία και σοβαροί κίνδυνοι για κύρωση του ήπατος.
2) Πνευματικές. Μείωση αντίληψης, απουσία μνήμης, απώλεια διαύγειας πνεύματος, αποδιοργάνωση σκέψης, έλλειψη οργανωτικότητας και προσοχής.
3) Ψυχολογικές. Αστάθεια, συναισθηματικές διακυμάνσεις, απώλεια αυτοπεποίθησης, κόμπλεξ κατωτερότητας βίαια ξεσπάσματα, επιθετικότητα.
Συνέπειες στο άτομο με κοινωνικές προεκτάσεις
1) Κακή απόδοση στο σχολείο, στην εργασία έλλειψη συντονισμού με αποτέλεσμα την ανεργία. Το αλκοόλ αφαιρεί την λειτουργικότητα του ατόμου.
2) Βία και εγκληματικότητα. Τα άτομα που κάνουν χρήση μεταμορφώνονται σε κακούς ανθρώπους και χάνουν σταδιακά κάθε ευαισθησία και ηθική αξία.
3) Πολλά ατυχήματα έχουν γίνει επειδή οι οδηγοί ήταν αλκοολικοί. Το αποτέλεσμα είναι οι θάνατοι αλλά και πολλές αναπηρίες
ΠΟΙΑ ΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ;
1) Σωματική κούραση, ατονία, κόκκινα μάτια, βήχας.
2) Συναισθηματικές μεταπτώσεις, αλλαγές διάθεσης, ανευθυνότητα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, μειωμένη ικανότητα κρίσης, κατάθλιψη, έλλειψη ενδιαφέροντος για τα πάντα.
3) Μείωση ενδιαφέροντος για το σχολείο, κακοί βαθμοί, απειθαρχία, καβγάδες, επιθετικότητα, αποβολές.
4) Νέοι φίλοι περίεργοι, εκκεντρικοί, από διαλυμένες οικογένειες, αλλαγές στο ντύσιμο και στην εμφάνιση. Χρειάζεται προσοχή γιατί ένα παιδί που παρουσιάζει κάποια από τι παραπάνω συμπεριφορές δεν σημαίνει ότι απαραίτητα είναι αλκοολικό. Δεν χρειάζεται πανικός και καλύτερος σύμμαχος είναι η ψυχραιμία.
ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Καλύτερη αντιμετώπιση η πρόληψη. Αρχικά οικογενειακή στήριξη από τους γονείς οι οποίοι οφείλουν να κάνουν διάλογο με τα παιδιά, να είναι κοντά τους και στις χαρές και στα προβλήματα τους.
Ο τρόπος προσέγγισης τους πρέπει να είναι επικοινωνιακός χωρίς καταπίεση ή εκφοβισμό.
Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν τις παρέες των παιδιών τους και να δίνουν την αίσθηση ασφάλειας οποιαδήποτε στιγμή.
Πρέπει να υπάρχει συνεργασία γονέων και δασκάλων ή καθηγητών για να υπάρχει ενημέρωση για την ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη του παιδιού ή εφήβου.
Χρήσιμη θεωρείται η συμβουλευτική γονέων και η υποστήριξη από ειδικό όταν κρίνεται απαραίτητη.
Τέλος οι διαλέξεις και τα σεμινάρια στο σχολείο για τις βλαβερές συνέπειες της χρήσης τόσο στο άτομο όσο και στο κοινωνικό σύνολο είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητα.

Δημοσιεύθηκε στο Εφηβεία, Συμβουλές προς Γονείς, Ψυχολογία παιδιού | 2 σχόλια »

Το οικολογικό μήνυμα των ταινιών κινουμένων σχεδίων

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-26

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

Τη συμβολή των ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney στην περιβαλλοντική μας συνείδηση προσπαθεί εναγωνίως και παντοιοτρόπως να στοιχειοθετήσει στο βιβλίο του ο David Whitley, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κέμπριτζ.

Η «Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι», η «Σταχτοπούτα», η «Ωραία Κοιμωμένη», η «Μπάμπι» του 1942 παρακαλώ, το «βιβλίο της ζούγκλας», η «μικρή γοργόνα», το «Ποκαχόντας», το «Κάπταιν Νέμο» κλπ. είναι διαχρονικές ταινίες που, κατά τον συγγραφέα, έχουν περάσει «πράσινα» μηνύματα και έχουν σφυρηλατήσει την περιβαλλοντική συνείδηση πολλών γενεών. Μόνο που γιατί εμείς προσπαθούμε να την δούμε αλλά εις μάτην;

Ο επίδοξος συγγραφέας βρίσκει οικολογικά μηνύματα σε κάθε ταινία, διακρίνει μάλιστα την «πράσινη» ιστορία της Disney σε δυο περιόδους: Tην πρώτη όταν επικεφαλής της εταιρείας ήταν ο ιδρυτής της, Γουόλτ Ντίσνεϊ και την δεύτερη, από το 1984 έως το 2005, όταν διευθύνων σύμβουλος ήταν ο Μάικλ Άισνερ. Και οι δυο τους είχαν συνεχή σύνδεση με την «άγρια φύση και το περιβάλλον, αλλά με ανεπαίσθητα διαφορετικό τρόπο».

δείτε άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

δείτε άρθρο του Mark Henderson στους TIMES

Ας μην είμαστε υπερβολικοί όμως. Ταινίες και καρτούνς υπάρχουν και εκτός Disney και μάλιστα με αντίστοιχα μηνύματα, όπως το «The Muppet show» , η δική μας η “Φρουτοπία” του Ευγένιου Τριβιζά, κλπ. και μάλιστα με πολύ περισσότερο συνειδητοποιημένες απόψεις.

Αλλωστε πολλά τα ερωτηματικά που εγείρονται:

-Ποιό είναι το περιβαλλοντικό μήνυμα της εικόνας ενός παιδιού που κρεμιέται από ένα δένδρο (The Wizard Of Oz);

Ποιό είναι το οικολογικό μήνυμα του Happy Feet μιας ταινίας με εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία στo αμερικανικό box office; «Tα διδάγματα περί οικολογικής συνείδησης και ανεκτικότητας είναι αφελώς απλοϊκά, το σάουντρακ, γεμάτο με διασκευές δημοφιλών τραγουδιών είναι ατελείωτα παραφορτωμένο, ενώ οι στιγμές κωμικής ανακούφισης εξαντλούνται πρόωρα, δίνοντας τη θέση τους σε ένα απροσδόκητα μελοδραματικό ύφος» . Μήπως ο πρωταγωνιστής πιγκουίνος, χαρισματικός… χορευτής της ταινίας, το μόνο που επιδιώκει είναι να αντιγράψει τον θρίαμβο του ντοκιμαντέρ «Το Ταξίδι Του Αυτοκράτορα»; Βάζοντάς του άφθονη μουσική, τραγούδια και χορό; Αντε και κανένα οικολογικό μηνυματάκι;

Ποιό ήταν αλήθεια το μήνυμα της ταινίας Ποκαχόντας; Ότι η Ποκαχόντας μαθαίνει στο Σμιθ πώς να αποκτήσει μια βαθιά πνευματική σχέση με τη φύση; Aλήθεια πού είναι το παράδειγμα, το μόνο μέσο που καταλαβαίνει το παιδί;

Τί τα θέλετε φίλοι μου, αυτά έχουμε, αυτά βλέπουμε, εμείς και τα παιδιά μας. Όχι όμως να μας πλασάρουν ως διαπλάθοντα την οικολογική μας συνείδηση, όλα τα συνοθυλεύματα πιασάρικων διαφημιστικών κλισέ και teasers που δομούνται έτσι μόνο με ένα στόχο : την εμπορικότητα και τα εισητήρια.

Τα παιδιά δεν είναι αφελή. Τα οπτικοακουστικά αποτελέσματα του χόλυγουντ, όσο υψηλής ποιότητας κι αν είναι, δεν διαμορφώνουν περιβαλλοντική συνείδηση. Αυτή έρχεται μόνο με το παράδειγμα.

Στο σχολείο, στο σπίτι, στο δρόμο, στην πόλη, στο χωριό, στην εκδρομή, στη φύση.
Ο κινηματογράφος και η τηλεόραση πρέπει να δίνουν τα σωστά ερεθίσματα…που δεν περνάνε με πανάκριβα, υπερφιλόδοξα και φασαριόζικα «εμπορεύματα». Διότι αυτά απλά πλασάρουν μόνο «φασαρία»…
Κι αυτή με το αζημείωτο…
[Τζεφέρης Πέτρος]

Δημοσιεύθηκε στο Ταινίες κινουμένων σχεδίων με, καρτουνς και περιβαλλοντική σ | 1 σχόλιο »

Βία κατά κοριτσιών:

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-26

* Μέχρι 1,8 εκατομμύρια παιδιά, κυρίως κορίτσια, πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
* 60-100 εκατομμύρια κορίτσια ήταν θύματα καταναγκαστικών αμβλώσεων, παιδοκτονιών, κακής σίτισης και ανεπαρκούς ιατρικής περίθαλψης.

Η βία κατά των γυναικών αν ο κόσμος σμικρυνθεί σε ένα παγκόσμιο χωριό 1.000 ατόμων:
* 500 είναι γυναίκες
* Θα ήταν 510, αλλά 10 δεν γεννήθηκαν ποτέ εξαιτίας επιλεκτικής λόγω φύλου άμβλωσης.
* 300 είναι από την Ασία.
* 167 θα ξυλοκοπηθούν στη διάρκεια της ζωής τους.
* 100 θα είναι θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωή τους.


Γεωγραφική κατανομή της βίας κατά των γυναικών:
* Ανεξαρτήτως περιοχής, οι βιασμοί σπάνια καταγγέλλονται και οι δράστες χαίρουν ατιμωρησίας, κυρίως στις εμπόλεμες περιοχές, όπου η σεξουαλική βία γιγαντώνεται.
Η ενδοοικογενειακή βία δεν λείπει, δυστυχώς, από καμία χώρα του πλανήτη.
* Ασία:
Δεν υπάρχει καμία προστασία για τις γυναίκες που ζουν στις χώρες του Κόλπου, καθώς την κηδεμονία τους την έχει άνδρας συγγενής.
Σε Ινδία, Ινδονησία, Σρι Λάνκα και Μαλαισία εφαρμόζεται ακόμη ο ακρωτηριασμός των σεξουαλικών οργάνων.
Σε Ιράν, Τουρκία, Πακιστάν γίνονται ακόμη «φόνοι τιμής».
* Αφρική:
Σε 28 χώρες υφίσταται ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων των κοριτσιών, βάρβαρος αναχρονισμός που αρκετοί μετανάστες έχουν φέρει και στις χώρες υποδοχής στην Ευρώπη.
Οι βιασμοί στις εμπόλεμες περιοχές είναι μαζικοί (Κονγκό, Σουδάν/Νταρφούρ, Ρουάντα, Σιέρα Λεόνε) και εκτεταμένη η σεξουαλική δουλεία και το τράφικινγκ γυναικών.
Η σεξουαλική βία κατά των γυναικών έχει οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά μόλυνσης από τον ιό του AIDS: ειδικότερα στα κορίτσια και στις νεαρές γυναίκες στην υποσαχάρια Αφρική, που συχνά αναφέρουν ότι εξαναγκάστηκαν σε σεξουαλική συνεύρεση, η διάδοση του ιού του AIDS είναι τρεις φορές υψηλότερη από τον μέσο όρο των αγοριών στις αντίστοιχες ηλικίες.
Στη Νότια Αφρική σκοτώνεται μία γυναίκα κάθε 18 ώρες.
* Αμερική:
Στις ΗΠΑ, ένα όπλο στο σπίτι αυξάνει τον κίνδυνο της δολοφονίας κατά 41%, δηλαδή κατά 272 γυναίκες. Μία στις τρεις γυναίκες ιθαγενείς θα βιαστεί στη διάρκεια της ζωής της.
Μεξικό: Αδιερεύνητες και ατιμώρητες παραμένουν απαγωγές, βιασμοί και δολοφονίες γυναικών στο Χουάρες.
Το ίδιο συμβαίνει και με γυναίκες στη Γουατεμάλα.
Κολομβία: «Εξαφανίζεται» μία γυναίκα κάθε 14 μέρες.
* Ευρώπη:
Χαρακτηρίζεται ανεπαρκής η προστασία στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας ενώ ατιμωρησία ή απροθυμία παραπομπής περιβάλλει τους δράστες των επιθέσεων.
Στη Ρωσία δολοφονήθηκαν 14.000 γυναίκες το 1999,
στη Βρετανία δολοφονούνται από τους συντρόφους τους περίπου δύο γυναίκες την εβδομάδα και στην Ισπανία μία κάθε πέντε μέρες.
Στο Κόσοβο είναι οι ίδιες οι διεθνείς δυνάμεις που έχουν συμβάλει στην αύξηση του τράφικινγκ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη βιάστηκαν δεκάδες χιλιάδες γυναίκες στο πεντάμηνο διάστημα των συγκρούσεων, το 1992.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/11/2007

Δημοσιεύθηκε στο Παιδική Κακοποίηση, Σεξουαλική Εκμετάλλευση, Σεξουαλική κακοποίηση, Στατιστικά | Leave a Comment »

Βίκτωρος Ουγκώ: Το Ελληνόπουλο – L’enfant

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-25

Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής Παλαμάς

Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι, στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’την αφάνταστη φθορά.

Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τι ΄θελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;

Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξεις ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κι έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, δε σώνει
μεσ’απ’ τον ίσκιο του να βγει;

Μην το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύχτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ΄όλα τούτα τ’ αγαθά;
Πες. Τ’ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΕΥΤΕΡΑ!!


Δημοσιεύθηκε στο Επέτειοι, Παλαμάς Κωστής, Ποίηση, Χαμομηλένιες ζωγραφιές | Leave a Comment »

Βίκτωρος Ουγκώ: Το Ελληνόπουλο – L’enfant

Δημοσιεύθηκε από hamomilaki στο 2008-03-25

Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής Παλαμάς

Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι, στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’την αφάνταστη φθορά.

Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τι ΄θελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;

Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξεις ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κι έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, δε σώνει
μεσ’απ’ τον ίσκιο του να βγει;

Μην το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύχτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ΄όλα τούτα τ’ αγαθά;
Πες. Τ’ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΕΥΤΕΡΑ!!


Δημοσιεύθηκε στο Επέτειοι, Παλαμάς Κωστής, Ποίηση, Χαμομηλένιες ζωγραφιές | Leave a Comment »

Βίκτωρος Ουγκώ: Το Ελληνόπουλο – L’enfant

Δημοσιεύθηκε από hamomili στο 2008-03-25

Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής Παλαμάς

Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι, στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’την αφάνταστη φθορά.

Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τι ΄θελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;

Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξεις ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κι έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, δε σώνει
μεσ’απ’ τον ίσκιο του να βγει;

Μην το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύχτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ΄όλα τούτα τ’ αγαθά;
Πες. Τ’ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΕΥΤΕΡΑ!!


Δημοσιεύθηκε στο Επέτειοι, Παλαμάς Κωστής, Ποίηση, Χαμομηλένιες ζωγραφιές | Leave a Comment »