Μια αληθινή ιστορία -efi-

Επιστολή 1η

Ανακάλυψα ότι ο άντρας μου “ο καλός” παρενοχλούσε σεξουαλικά την κόρη μου 5 1/2 χρονών. Είμαι σε σοκ.
Νιώθω τύψεις που δεν ήξερα οτιδήποτε, αλλά πάλι νιώθω χαρά που το έχω ανακαλύψει τώρα. Τον έχουμε εγκαταλείψει, προχώρησα αμέσως σε καταγγελία…
Δεν έχει γυρισμό, έπρεπε να προχωρήσω και να σώσω την κατάσταση. Νιώθω πολύ άσχημα προσπαθώ να κάνω το καλύτερο για το κοριτσάκι μου και μόνο. Δεν ήθελα να είμαι σαν και αυτές που δεν κατάφεραν να προστατέψουν τα μωρά τους και να δεχτούν την κατάσταση. Θέλω πολύ να βοηθήσω το μωρό μου να μην νιώθει το ίδιο ότι φταίει.

From: efi.chris…@starcom.com.cy
Date: Thu, 22 Mar 2007 02:51:59 -0700
Local: Thurs, Mar 22 2007 12:51 pm

Επιστολή 2η

Πως εξηγούμε σε ένα παιδάκι 5 1/2 ετών ότι οι γονείς χωρίζουν και ο λόγος είναι επειδή εγκαταλείψαμε τον πατέρα λόγο σεξουαλικής παρενόχλησης.
Το κοριτσάκι αγαπά τον πατέρα και σίγουρα δεν είναι σε θέση να καταλάβει τι είναι το καλό και τι είναι το κακό.
Το κοριτσάκι μου ήδη παρακολουθείται από ειδικό παιδοψυχίατρο, λογοθεραπεύτρια, και εργοθεραπεύτρια.
Έχει μείνει πίσω από μάθηση και έχει συνεχώς παλινδρόμηση.
Βγάζει θυμό, υστερίες, κλάματα, ξεσπάσματα και υπερκινητικότητα.

From: efi.chris…@starcom.com.cy
Date: Mon, 26 Mar 2007 22:30:59 -0700
Local: Tues, Mar 27 2007 8:30 am

Επιστολή 3η

Αγαπητοί μου φίλοι, μετά από 1 1/2 μήνα που φύγαμε από τον άντρα μου και μένουμε με τους γονείς μου εγώ και οι 2 μου κόρες,
για το λόγο ότι ο άντρας μου “πιάστηκε” από την ίδια μου την μητέρα να παρενοχλεί σεξουαλικά την ανήλικη κόρη μας 5 1/2.
Η κόρη μου κατάφερε μέσω συζητήσεων και παιχνιδιών να μου αποκαλύψει το μυστικό που είχε με τον πατέρα της.
Μου είπε στην αρχή ότι έχει ένα μυστικό με κάποιον που ξέρω, ότι δεν είναι μικρός αλλά μεγάλος, ..
“τον ξέρεις μαμά, τον ξέρεις… Έλα μαμά, πες το εσύ ποιός είναι.. “
Της είπα ότι δεν ξέρω για ποιόν μιλά και για τι πράγμα.
Μου είπε ότι έχω ένα μυστικό με τον παπά, ο παπάς μου έλεγε: “είναι το μυστικό μας και δεν το λέμε σε κανέναν”,
ούτε στην μαμά ….
Μετά μου είπε ότι “Ο παπάς με χάιδευε και με άγγιζε στο ‘πατατάκι μου’, (έτσι αποκαλεί τα γεννητικά της όργανα),
μια φορά κάθε μέρα, κάθε μέρα, δεν ξέρω μάμα…
Ο παπάς μου έλεγε είναι το παιχνίδι μας, και είναι το μυστικό μας,
Τότε την ρώτησα και τι έλεγες του παπά?,
Τίποτα, δεν ξέρω ντρεπόμουνα, έλεγα του, ντρέπομαι, και φοβόμουνα να το πω σε κανέναν,
Μάμα μην πεις το μυστικό μου κάποιου, φοβάμαι πολύ φοβάμαι μάμα μου,
Τότε εγώ την αγκάλιασα και της είπα: Μ… δεν φταις εσύ για τίποτα, μπράβο που το έχεις πει της μάμας,
είμαι πολύ περήφανη που σε έχω και σε αγαπώ πολύ.
Με παρακάλεσε να μην το πω σε κανέναν γιατί φοβάται πολύ…

Εδώ και 1 1/2 μήνα η υπόθεση προχωρά με λειτουργούς, παιδοψυχίατρους, δικαστές, αστυνομικούς,
λειτουργούς από τμήμα Βία στην οικογένεια
Η κυβέρνηση και οι νόμοι μας είναι αρκετά πίσω όμως,

Κοριτσάκι μου μακάρι να μπορούσα να κρατήσω το μυστικό σου βαθιά στην καρδιά μου,
δυστυχώς όλοι οι πιο πάνω το ξέρουν,
μια μέρα θα έχω την δύναμη να σου πω την αλήθεια,
θα κάνουμε υπομονή και ο Θεός θα μας δικαιώσει..
Σ’ αγαπώ κοριτσάκι μου και ξέρω τι περνάς…

From: Efi Chris… Sent: Tuesday, April 17, 2007 8:27 AMTo: hamomili@gmail.com

Επιστολή 4η

Αγαπητοί μου φίλοι,
Είμαι πολύ απογοητευμένη, ενώ εδώ και 3 μήνες με την ιστορία που σας έγραψα ότι η μητέρα μου έπιασε τον άντρα μου να παρενοχλεί στα γενετικά της όργανα την ανήλικη κόρη μου 5 ½ ετών , ενώ η υπόθεση από τις 5/3 προχώρησε σε καταγγελία, ενώ υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι η κόρη μου βρήκε το θάρρος και την ωριμότητα να μου μιλήσει για το θέμα και να μου το αποκαλύψει, ανακαλύπτω ότι πολύ από πλευράς (δικαιοσύνης και αστυνομίας, λειτουργούς από το τμήμα ευημερίας,),έχουν τις αμφιβολίες τους και καθυστερούν να προχωρήσουν την υπόθεση μας για ακρόαση στο δικαστήριο.
Μαθαίνω ότι οι δικηγόροι μεταξύ τους μιλούν και κανονίζουν έτσι υποθέσεις για να τις κρύβουν και να μην δικάζονται άτομα. Να έχουν όλοι τα «μέσα», να αποσιωπούν τέτοιους ίδιους υποθέσεις. Τελικά τι γίνεται σε έτσι υποθέσεις ? Ο Γενικός Εισαγγελέας τι θέλει ? να δει από μόνος τους την παρενόχληση? Μια μεγάλη μαρτυρία δηλαδή μιας γυναίκας δεν μετράει? Μιας γυναίκας η οποία είναι σωστή, προσέχει 3 εγγόνια ? μια γυναίκα η οποία ανήκει σε ένα σωστό κοινωνικό κόσμο? Μιας γυναίκας η οποία είναι γυμνάστρια και ξέρει τι της γίνεται?, Μας τρώει το δίκαιο και η ανησυχία.
Ανακάλυψα ότι γνωστή και δημοφιλής παιδοψυχολόγος που παρακολουθούσε την ανήλικη για 1 ½ χρόνο, για διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε με το μωρό , χωρίς να ξέρουμε ότι παρενοχλήθηκε, στοιχεία που θα μπορούσε κάποιος σωστός παιδοψυχολόγος να καταλάβει ότι το μωρό είχε διάφορα συμπτώματα, όπως :,
Προβλήματα στην ομιλία της , επιθετικότητα, οργή , υστερίες, προσκόλληση, παλινδρόμηση , φοβίες, ενδείξεις σε αγγίγματα συνεχώς στα γενετικά της όργανα, και να δείχνει και δίνει τρομερή προσκόλληση σε όλους τους άντρες του κύκλου μας μέχρι και ξένους, Να θέλει να ανεβαίνει πάνω τους και να κάθετε πάνω τους. Η ίδια η παιδοψυχίατρος επειδή φοβήθηκε ότι η υπόθεση πάει στο δικαστήριο και θα είναι και αυτή στη εξέταση, έβγαλε μια έκθεση η οποία ήταν εντελώς ψεύτική, αγνόησε στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι το μωρό έβγαζε τις αλήθειες με το δικό του τρόπο και τα εξαφάνισε εντελώς από την υπόθεση για να μην μπλέξει.
Που είναι η ασφάλεια του παιδιού μου? Ποίος τελικά θέλει να προστατέψει την κόρη μου? Γιατί όλοι βλέπουν μόνο την καριέρα τους και το συμφέρον τους ?
Πώς εγώ θα τους πολεμήσω?, Να βγάλουν την υπόθεση τελικά υπέρ του? , και να έχει όλα τα δικαιώματα να έχει και διανυχτερεύσεις? Και όλα τα νομικά δικαιώματα που έχουν οι χωρισμένοι πατεράδες?,
Άτομο το οποίο για αρρωστημένη σκέψη έκανε αυτή την πράξη? Άτομο το οποίο πρόσφατα έκανε μπάνιο στο κολυμβητήριο ένα ξένο κοριτσάκι γυμνό? ,άτομο το οποίο ανακάλυψα ότι έβλεπε συστηματικά κρυφά πορνό από εμένα? Τι να κάνω πέστε μου? Πως θα δικαιωθώ ? πως αλλιώς θα τις προστατέψω? Έχω ακόμα ένα κοριτσάκι 7 μηνών τι θα γίνει? Βοηθήστε με πως να τους πολεμήσω όλους αυτούς , είμαι δυνατή να τους πολεμήσω , και να το φωνάξω, βοηθήστε με .Όλοι αυτοί που λένε ότι είναι ειδικοί που είναι εδώ να μας βοηθήσουν?

Επιστολή 5η

agapito Hamomili ime H Efi (Efi mia alithini Istoria),
Exo allaxi tin diefthinsi epikinonias mou.

Tha ithela na me simvoulepsete pos antimetopizo tin katastasi me tin kori mou meta ton xorismo.O xorismos afou den itan normal alla logou tis parenoxlisis, to moro kapote pistevi oti otan o papas tis zitise siggnomi gia oti ekane mporoume na imaste mazi. Afto den ine kati pou mpori na gini afou imaste se sxitiki apomakrinsi apo ton idio, vlepi ton μpapa tis me tin parousia mou 3 fores tin ebdomada.H idia ine poli sinxismeni, antidra kai pali asxima pou ton vlepi alla taftoxrona xerete.
To kako ine oti exει meres pou den theli me tipota na ton dεi, omos εime ipoxreomeni apo ton Dikastirio tis Kyprou na mou epivalete na vlepi ta mora. H ipothesi mou den exi anixti akomi ston piniko dikastirio kai exi arketes diskolies. Kano ipomoni oti o dikastis den tha tou dosi dianixterefsi. Den εixa kamia voithia apo to Tmima Εvimerias gia prostasia ton moron mou kai genika to sistima εine poli piso. Prospathi arketa i dikigoros mou kai prospatho na vro tropous na min perasi pote dianixterefisi. Efxome o Theos na me voithisi.
H MAria ine 6 xronon kai xriazete kai apo mena mia sosti kidemonia kai simvouli. To istoriko mou iparxi se sas. To moro agapa ton μpapa tis alla taftoxronos niothi oti kati den ginontan sosta kai antidra me epithesis kai klamata. Niotho oti otan prepi na pame stis epikoinonies εine les kai tis to epivalo kai me misεi.

Ti na kano? simvoulepse me ξana

Efxaristo

Μια αληθινή ιστορία -efi-

Επιστολή 1η

Ανακάλυψα ότι ο άντρας μου “ο καλός” παρενοχλούσε σεξουαλικά την κόρη μου 5 1/2 χρονών. Είμαι σε σοκ.
Νιώθω τύψεις που δεν ήξερα οτιδήποτε, αλλά πάλι νιώθω χαρά που το έχω ανακαλύψει τώρα. Τον έχουμε εγκαταλείψει, προχώρησα αμέσως σε καταγγελία…
Δεν έχει γυρισμό, έπρεπε να προχωρήσω και να σώσω την κατάσταση. Νιώθω πολύ άσχημα προσπαθώ να κάνω το καλύτερο για το κοριτσάκι μου και μόνο. Δεν ήθελα να είμαι σαν και αυτές που δεν κατάφεραν να προστατέψουν τα μωρά τους και να δεχτούν την κατάσταση. Θέλω πολύ να βοηθήσω το μωρό μου να μην νιώθει το ίδιο ότι φταίει.

From: efi.chris…@starcom.com.cy
Date: Thu, 22 Mar 2007 02:51:59 -0700
Local: Thurs, Mar 22 2007 12:51 pm

Επιστολή 2η

Πως εξηγούμε σε ένα παιδάκι 5 1/2 ετών ότι οι γονείς χωρίζουν και ο λόγος είναι επειδή εγκαταλείψαμε τον πατέρα λόγο σεξουαλικής παρενόχλησης.
Το κοριτσάκι αγαπά τον πατέρα και σίγουρα δεν είναι σε θέση να καταλάβει τι είναι το καλό και τι είναι το κακό.
Το κοριτσάκι μου ήδη παρακολουθείται από ειδικό παιδοψυχίατρο, λογοθεραπεύτρια, και εργοθεραπεύτρια.
Έχει μείνει πίσω από μάθηση και έχει συνεχώς παλινδρόμηση.
Βγάζει θυμό, υστερίες, κλάματα, ξεσπάσματα και υπερκινητικότητα.

From: efi.chris…@starcom.com.cy
Date: Mon, 26 Mar 2007 22:30:59 -0700
Local: Tues, Mar 27 2007 8:30 am

Επιστολή 3η

Αγαπητοί μου φίλοι, μετά από 1 1/2 μήνα που φύγαμε από τον άντρα μου και μένουμε με τους γονείς μου εγώ και οι 2 μου κόρες,
για το λόγο ότι ο άντρας μου “πιάστηκε” από την ίδια μου την μητέρα να παρενοχλεί σεξουαλικά την ανήλικη κόρη μας 5 1/2.
Η κόρη μου κατάφερε μέσω συζητήσεων και παιχνιδιών να μου αποκαλύψει το μυστικό που είχε με τον πατέρα της.
Μου είπε στην αρχή ότι έχει ένα μυστικό με κάποιον που ξέρω, ότι δεν είναι μικρός αλλά μεγάλος, ..
“τον ξέρεις μαμά, τον ξέρεις… Έλα μαμά, πες το εσύ ποιός είναι.. “
Της είπα ότι δεν ξέρω για ποιόν μιλά και για τι πράγμα.
Μου είπε ότι έχω ένα μυστικό με τον παπά, ο παπάς μου έλεγε: “είναι το μυστικό μας και δεν το λέμε σε κανέναν”,
ούτε στην μαμά ….
Μετά μου είπε ότι “Ο παπάς με χάιδευε και με άγγιζε στο ‘πατατάκι μου’, (έτσι αποκαλεί τα γεννητικά της όργανα),
μια φορά κάθε μέρα, κάθε μέρα, δεν ξέρω μάμα…
Ο παπάς μου έλεγε είναι το παιχνίδι μας, και είναι το μυστικό μας,
Τότε την ρώτησα και τι έλεγες του παπά?,
Τίποτα, δεν ξέρω ντρεπόμουνα, έλεγα του, ντρέπομαι, και φοβόμουνα να το πω σε κανέναν,
Μάμα μην πεις το μυστικό μου κάποιου, φοβάμαι πολύ φοβάμαι μάμα μου,
Τότε εγώ την αγκάλιασα και της είπα: Μ… δεν φταις εσύ για τίποτα, μπράβο που το έχεις πει της μάμας,
είμαι πολύ περήφανη που σε έχω και σε αγαπώ πολύ.
Με παρακάλεσε να μην το πω σε κανέναν γιατί φοβάται πολύ…

Εδώ και 1 1/2 μήνα η υπόθεση προχωρά με λειτουργούς, παιδοψυχίατρους, δικαστές, αστυνομικούς,
λειτουργούς από τμήμα Βία στην οικογένεια
Η κυβέρνηση και οι νόμοι μας είναι αρκετά πίσω όμως,

Κοριτσάκι μου μακάρι να μπορούσα να κρατήσω το μυστικό σου βαθιά στην καρδιά μου,
δυστυχώς όλοι οι πιο πάνω το ξέρουν,
μια μέρα θα έχω την δύναμη να σου πω την αλήθεια,
θα κάνουμε υπομονή και ο Θεός θα μας δικαιώσει..
Σ’ αγαπώ κοριτσάκι μου και ξέρω τι περνάς…

From: Efi Chris… Sent: Tuesday, April 17, 2007 8:27 AMTo: hamomili@gmail.com

Επιστολή 4η

Αγαπητοί μου φίλοι,
Είμαι πολύ απογοητευμένη, ενώ εδώ και 3 μήνες με την ιστορία που σας έγραψα ότι η μητέρα μου έπιασε τον άντρα μου να παρενοχλεί στα γενετικά της όργανα την ανήλικη κόρη μου 5 ½ ετών , ενώ η υπόθεση από τις 5/3 προχώρησε σε καταγγελία, ενώ υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι η κόρη μου βρήκε το θάρρος και την ωριμότητα να μου μιλήσει για το θέμα και να μου το αποκαλύψει, ανακαλύπτω ότι πολύ από πλευράς (δικαιοσύνης και αστυνομίας, λειτουργούς από το τμήμα ευημερίας,),έχουν τις αμφιβολίες τους και καθυστερούν να προχωρήσουν την υπόθεση μας για ακρόαση στο δικαστήριο.
Μαθαίνω ότι οι δικηγόροι μεταξύ τους μιλούν και κανονίζουν έτσι υποθέσεις για να τις κρύβουν και να μην δικάζονται άτομα. Να έχουν όλοι τα «μέσα», να αποσιωπούν τέτοιους ίδιους υποθέσεις. Τελικά τι γίνεται σε έτσι υποθέσεις ? Ο Γενικός Εισαγγελέας τι θέλει ? να δει από μόνος τους την παρενόχληση? Μια μεγάλη μαρτυρία δηλαδή μιας γυναίκας δεν μετράει? Μιας γυναίκας η οποία είναι σωστή, προσέχει 3 εγγόνια ? μια γυναίκα η οποία ανήκει σε ένα σωστό κοινωνικό κόσμο? Μιας γυναίκας η οποία είναι γυμνάστρια και ξέρει τι της γίνεται?, Μας τρώει το δίκαιο και η ανησυχία.
Ανακάλυψα ότι γνωστή και δημοφιλής παιδοψυχολόγος που παρακολουθούσε την ανήλικη για 1 ½ χρόνο, για διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε με το μωρό , χωρίς να ξέρουμε ότι παρενοχλήθηκε, στοιχεία που θα μπορούσε κάποιος σωστός παιδοψυχολόγος να καταλάβει ότι το μωρό είχε διάφορα συμπτώματα, όπως :,
Προβλήματα στην ομιλία της , επιθετικότητα, οργή , υστερίες, προσκόλληση, παλινδρόμηση , φοβίες, ενδείξεις σε αγγίγματα συνεχώς στα γενετικά της όργανα, και να δείχνει και δίνει τρομερή προσκόλληση σε όλους τους άντρες του κύκλου μας μέχρι και ξένους, Να θέλει να ανεβαίνει πάνω τους και να κάθετε πάνω τους. Η ίδια η παιδοψυχίατρος επειδή φοβήθηκε ότι η υπόθεση πάει στο δικαστήριο και θα είναι και αυτή στη εξέταση, έβγαλε μια έκθεση η οποία ήταν εντελώς ψεύτική, αγνόησε στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι το μωρό έβγαζε τις αλήθειες με το δικό του τρόπο και τα εξαφάνισε εντελώς από την υπόθεση για να μην μπλέξει.
Που είναι η ασφάλεια του παιδιού μου? Ποίος τελικά θέλει να προστατέψει την κόρη μου? Γιατί όλοι βλέπουν μόνο την καριέρα τους και το συμφέρον τους ?
Πώς εγώ θα τους πολεμήσω?, Να βγάλουν την υπόθεση τελικά υπέρ του? , και να έχει όλα τα δικαιώματα να έχει και διανυχτερεύσεις? Και όλα τα νομικά δικαιώματα που έχουν οι χωρισμένοι πατεράδες?,
Άτομο το οποίο για αρρωστημένη σκέψη έκανε αυτή την πράξη? Άτομο το οποίο πρόσφατα έκανε μπάνιο στο κολυμβητήριο ένα ξένο κοριτσάκι γυμνό? ,άτομο το οποίο ανακάλυψα ότι έβλεπε συστηματικά κρυφά πορνό από εμένα? Τι να κάνω πέστε μου? Πως θα δικαιωθώ ? πως αλλιώς θα τις προστατέψω? Έχω ακόμα ένα κοριτσάκι 7 μηνών τι θα γίνει? Βοηθήστε με πως να τους πολεμήσω όλους αυτούς , είμαι δυνατή να τους πολεμήσω , και να το φωνάξω, βοηθήστε με .Όλοι αυτοί που λένε ότι είναι ειδικοί που είναι εδώ να μας βοηθήσουν?

Συνάντηση υπουργών και αξιωματούχων – Κατά της παιδικής πορνογραφίας και της παιδικής κακοποίησης η G8

Μόναχο

Σε συμφωνία για την στενότερη συνεργασία κατά της παιδικής πορνογραφίας και της κακοποίησης ανηλίκων κατέληξαν την Πέμπτη αξιωματούχοι υπηρεσιών ασφαλείας και δικαιοσύνης από τις οκτώ ισχυρότερες χώρες του κόσμου (G8). Θα εισηγηθούν ακόμη να ληφθούν πιο αυστηρά μέτρα και από άλλες χώρες.

Η διάσκεψη άρχισε την Πέμπτη και θα καλύψει ακόμα και ζητήματα τρομοκρατίας και
πειρατείας προϊόντων. Οι εργασίες της πρώτης ημέρας αφορούσαν ζητήματα παιδικής πορνογραφίας και επικεντρώθηκαν στην αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου ώστε να διευκολυνθεί η καταπολέμηση της σε παγκόσμια κλίμακα.

Όπως δήλωσε σχετικά η Γερμανίδα υπουργός Δικαιοσύνης Μπριγκίτε Τσίπριες, η υπόθεση της μικρής Μαντλίν ΜακΚάν που απήχθη από αγνώστους στην Πορτογαλία στις αρχές Μαΐου ανέδειξε την ανάγκη ευρύτερης συνεργασίας.

Από την πλευρά της η Γαλλίδα υπουργός Δικαιοσύνης Ρασιντά Ντατί επισήμανε ότι η προληπτική δικαστική συνεργασία είναι καθοριστικές σημασίας. ζήτησε ακόμη την ενίσχυση της δικαστικής συνεργασίας και την ανάπτυξη εργαλείων αποτελσματιοότερου ελέγχου.

Στην διάσκεψη οι υπουργοί τόνισαν το ενδεχόμενο κυκλώματα να απαγάγουν παιδιά και στη συνέχεια να τα εκμεταλλεύονται ή να τα προωθούν σε για παράνομες υιοθεσίες.

Η Γερμανία, που έχει την προεδρία για αυτό το εξάμηνο, θα φιλοξενήσει στις 6 με 8 Ιουνίου την σύσκεψη των ηγετών των χωρών του G8.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

24/05/07 21:22

Συνάντηση υπουργών και αξιωματούχων – Κατά της παιδικής πορνογραφίας και της παιδικής κακοποίησης η G8

Μόναχο

Σε συμφωνία για την στενότερη συνεργασία κατά της παιδικής πορνογραφίας και της κακοποίησης ανηλίκων κατέληξαν την Πέμπτη αξιωματούχοι υπηρεσιών ασφαλείας και δικαιοσύνης από τις οκτώ ισχυρότερες χώρες του κόσμου (G8). Θα εισηγηθούν ακόμη να ληφθούν πιο αυστηρά μέτρα και από άλλες χώρες.

Η διάσκεψη άρχισε την Πέμπτη και θα καλύψει ακόμα και ζητήματα τρομοκρατίας και
πειρατείας προϊόντων. Οι εργασίες της πρώτης ημέρας αφορούσαν ζητήματα παιδικής πορνογραφίας και επικεντρώθηκαν στην αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου ώστε να διευκολυνθεί η καταπολέμηση της σε παγκόσμια κλίμακα.

Όπως δήλωσε σχετικά η Γερμανίδα υπουργός Δικαιοσύνης Μπριγκίτε Τσίπριες, η υπόθεση της μικρής Μαντλίν ΜακΚάν που απήχθη από αγνώστους στην Πορτογαλία στις αρχές Μαΐου ανέδειξε την ανάγκη ευρύτερης συνεργασίας.

Από την πλευρά της η Γαλλίδα υπουργός Δικαιοσύνης Ρασιντά Ντατί επισήμανε ότι η προληπτική δικαστική συνεργασία είναι καθοριστικές σημασίας. ζήτησε ακόμη την ενίσχυση της δικαστικής συνεργασίας και την ανάπτυξη εργαλείων αποτελσματιοότερου ελέγχου.

Στην διάσκεψη οι υπουργοί τόνισαν το ενδεχόμενο κυκλώματα να απαγάγουν παιδιά και στη συνέχεια να τα εκμεταλλεύονται ή να τα προωθούν σε για παράνομες υιοθεσίες.

Η Γερμανία, που έχει την προεδρία για αυτό το εξάμηνο, θα φιλοξενήσει στις 6 με 8 Ιουνίου την σύσκεψη των ηγετών των χωρών του G8.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

24/05/07 21:22

Ελευθερία του λόγου vs Παιδοφιλία

Στο χαμομηλάκι …
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που υποστηρίζουν το Κόμμα των Παιδόφιλων (όχι με την έννοια ότι το ψηφίζουν, αλλά του ότι δεν αντιτίθενται στην ίδρυσή του) και προασπίζονται την “ελευθερία του λόγου” των παιδόφιλων (που έτσι κι αλλιώς δεν τους την έχει στερήσει κανείς, τη νομική βάση να πραγματοποιήσουν το βίτσιο τους του στέρησαν κι αυτό είναι που διεκδικούν, όχι η ελευθερία του λόγου) -σαν να υπερασπίζουν την ελευθερία του λόγου των δολοφόνων ή των κλεφτών, αντί να τους στείλουν για θεραπεία- έχουν μιλήσει ποτέ με κακοποιημένο παιδί. Α, συγνώμη, με τη νέα ηλικία νόμιμης συγκατάθεσης το παιδί δε θα θεωρείται κακοποιημένο. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν έχουν μιλήσει με ενήλικες που όταν ήταν 12 χρονών από την αγάπη και το φόβο τους έδωσαν τη “συγκατάθεσή” τους στον πολύ φιλικό γείτονα, το δάσκαλο, το φίλο της μαμάς. (Αναρωτιέμαι, επίσης, αν το “-Θέλεις να παίξουμε ένα παιχνίδι που θα το παίζουμε μόνο εμείς; -Ναι, αμέ” θεωρείται συγκατάθεση.)
Στηρίζονται στο επιχείρημα -ποιος θα τους ψηφίσει;
Αλίμονο, από ποιους δημιουργούνται τα ποσοστά; Όλοι αυτοί που δημιουργούν τα ποσοστά έχουν δικαίωμα ψήφου. Έχουν δικαίωμα να βάλουν έναν παιδόφιλο στη Βουλή για να προωθεί τα “δικαιώματά” του στην παιδοφιλία!
Ας βάλουν στη Βουλή καμιά ντουζίνα κακοποιημένα παιδιά για να νομιμοποιήσουν το σεξ με τα 12χρονα!

Λένε, σε άλλες χώρες η ηλικία νόμιμης συγκατάθεσης είναι ακόμα χαμηλότερη.
Ε, τότε ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΣ! Έχουμε πάρει που ‘χουμε πάρει τον κατήφορο, ας δώσουμε και μια κλωτσιά για καλύτερη φόρα!
Λένε, έχουν αλλάξει οι ανάγκες της κοινωνίας, κι αν αυτή είναι η ανάγκη της Ολλανδικής κοινωνίας, εμάς τι λόγος μας πέφτει.

Τα παιδιά ανήκουν σ’ αυτήν την κοινωνία που αλλάζει; Αυτό που αλλάζει είναι η ψυχική νόσος μιας κοινωνίας που βουλιάζει κάτω από την πίεση του οικονομικού συμφέροντος, η εκβιασμένη ωριμότητα της παιδικής ψυχής (που θέλω να πιστεύω ότι είναι ακόμα παιδική όχι μόνο στα 12, αλλά και στα 15 και στα 17) και οι αντιστάσεις μας που όλο και χαλαρώνουν…

“Και λυπάμαι, λυπάμαι, λυπάμαι,
που δεν μπόρεσα φως να σου δώσω.
Όταν κλαίει ένα παιδί σε θυμάμαι,
σε θυμάμαι και ντρέπομαι τόσο.”

Σε λίγο, δε θα ντρεπόμαστε καν.

Ελευθερία του λόγου vs Παιδοφιλία

Στο χαμομηλάκι …
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που υποστηρίζουν το Κόμμα των Παιδόφιλων (όχι με την έννοια ότι το ψηφίζουν, αλλά του ότι δεν αντιτίθενται στην ίδρυσή του) και προασπίζονται την “ελευθερία του λόγου” των παιδόφιλων (που έτσι κι αλλιώς δεν τους την έχει στερήσει κανείς, τη νομική βάση να πραγματοποιήσουν το βίτσιο τους του στέρησαν κι αυτό είναι που διεκδικούν, όχι η ελευθερία του λόγου) -σαν να υπερασπίζουν την ελευθερία του λόγου των δολοφόνων ή των κλεφτών, αντί να τους στείλουν για θεραπεία- έχουν μιλήσει ποτέ με κακοποιημένο παιδί. Α, συγνώμη, με τη νέα ηλικία νόμιμης συγκατάθεσης το παιδί δε θα θεωρείται κακοποιημένο. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν έχουν μιλήσει με ενήλικες που όταν ήταν 12 χρονών από την αγάπη και το φόβο τους έδωσαν τη “συγκατάθεσή” τους στον πολύ φιλικό γείτονα, το δάσκαλο, το φίλο της μαμάς. (Αναρωτιέμαι, επίσης, αν το “-Θέλεις να παίξουμε ένα παιχνίδι που θα το παίζουμε μόνο εμείς; -Ναι, αμέ” θεωρείται συγκατάθεση.)
Στηρίζονται στο επιχείρημα -ποιος θα τους ψηφίσει;
Αλίμονο, από ποιους δημιουργούνται τα ποσοστά; Όλοι αυτοί που δημιουργούν τα ποσοστά έχουν δικαίωμα ψήφου. Έχουν δικαίωμα να βάλουν έναν παιδόφιλο στη Βουλή για να προωθεί τα “δικαιώματά” του στην παιδοφιλία!
Ας βάλουν στη Βουλή καμιά ντουζίνα κακοποιημένα παιδιά για να νομιμοποιήσουν το σεξ με τα 12χρονα!

Λένε, σε άλλες χώρες η ηλικία νόμιμης συγκατάθεσης είναι ακόμα χαμηλότερη.
Ε, τότε ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΣ! Έχουμε πάρει που ‘χουμε πάρει τον κατήφορο, ας δώσουμε και μια κλωτσιά για καλύτερη φόρα!
Λένε, έχουν αλλάξει οι ανάγκες της κοινωνίας, κι αν αυτή είναι η ανάγκη της Ολλανδικής κοινωνίας, εμάς τι λόγος μας πέφτει.

Τα παιδιά ανήκουν σ’ αυτήν την κοινωνία που αλλάζει; Αυτό που αλλάζει είναι η ψυχική νόσος μιας κοινωνίας που βουλιάζει κάτω από την πίεση του οικονομικού συμφέροντος, η εκβιασμένη ωριμότητα της παιδικής ψυχής (που θέλω να πιστεύω ότι είναι ακόμα παιδική όχι μόνο στα 12, αλλά και στα 15 και στα 17) και οι αντιστάσεις μας που όλο και χαλαρώνουν…

“Και λυπάμαι, λυπάμαι, λυπάμαι,
που δεν μπόρεσα φως να σου δώσω.
Όταν κλαίει ένα παιδί σε θυμάμαι,
σε θυμάμαι και ντρέπομαι τόσο.”

Σε λίγο, δε θα ντρεπόμαστε καν.

Ο αυτοτραυματισμός ως συνέπεια της κακοποίησης

Στο χαμομηλάκι …

Διαβάζουμε συχνά ότι “σύμπτωμα” ή σημάδι που μπορεί να προειδοποιήσει τους γονείς ότι κάτι κακό συμβαίνει στο παιδί τους (αν δηλαδή δεν το γνωρίζουν από … πρώτο χέρι) είναι ο αυτοτραυματισμός. Ποια όμως είναι η παράξενη κι αδυσώπητη ορμή που οδηγεί τον άνθρωπο που κακοποιήθηκε από κάποιον άλλο στη διαιώνηση της κακοποίησης μέσω του αυτοτραυματισμού;
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι όταν μεγαλώνεις μέσα σ’ ένα κακοποιητικό περιβάλλον, η αδιανόητη ικανότητα του ανθρώπου για προσαρμογή οδηγεί το άτομο -ιδιαίτερα το παιδί- στο να δεχτεί τις συνθήκες ως φυσιολογικές και να μάθει να ζει μέσα σ’ αυτές ώστε να επιβιώσει. Συνεπώς, όταν λείψει για κάποιο λόγο η κακοποιητική συνθήκη, το άτομο δεν ξέρει πώς να επιβιώσει πια -τουλάχιστον η κακοποίηση ήταν κάτι που γνώριζε- κι έτσι προτίθεται να προσφέρει το ίδιο στον εαυτό του την κατάσταση που έχει τελειώσει. Επίσης, όταν το άτομο υποβάλλεται -για άλλους πια λόγους- σε συναισθήματα που έχει συνδέσει με την κακοποίηση, νιώθει ότι είναι “παράλογο” να αισθάνεται έτσι χωρίς κάποιος να το κακοποιεί και καταλήγει να κακοποιεί το ίδιο τον εαυτό του.

Πώς ορίζεται ο αυτοτραυματισμός
Self – injury, self – harm, self – mutilation.
Όροι που αναφέρονται στην πράξη του να κάνεις κακό στον εαυτό σου. Από κόψιμο, κάψιμο, χτύπημα, τριχοτιλλομανία, μέχρι διατροφικές διαταραχές όπως η ανορεξία ή η βουλιμία, όλα εντάσσονται στον όρο – ομπρέλα του “self – injury” ή, πιο επιστημονικά “self – mutilation” (αν και οι περισσότεροι self – injurers απορρίπτουν τον τελευταίο ως ιδιαίτερα βάναυσο και στις περισσότερες περιπτώσεις ανακριβή).

Ποιος αυτοτραυματίζεται
Οποιοσδήποτε. Στη μεγάλη λίμνη των ανθρώπων που αυτοτραυματίζονται θα βρει κανείς πολλά έφηβα κορίτσια. Θα βρει όμως και καθηγητές πανεπιστημίου, υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων, μεσήλικες μητέρες, παιδιά κάτω των 10 ετών, φοιτητές, εργάτες, ηθοποιούς…

Άνθρωποι που -για διάφορους λόγους- δεν έχουν αναπτύξει άλλους, καλύτερους μηχανισμούς άμυνας που θα τους βοηθούσαν ν’ ανταπεξέλθουν σ’ έναν αριθμό δύσκολων καταστάσεων: άγχος, πίεση, οικογενειακά προβλήματα, μοναξιά, φόβος, θυμός, κακοποίηση. Και άλλα. Έχει σημασία να καταλάβει κανείς γιατί το κάνει, πότε νιώθει τη μεγαλύτερη ανάγκη να το κάνει, σε τι τον εξυπηρετεί, ώστε ν’ αναπτύξει στη συνέχεια εναλλακτικούς τρόπους ν’ αντιμετωπίζει τις καταστάσεις. Γιατί ο αυτοτραυματισμός, παρόλο που κάποιες φορές μπορεί να είναι -ή να μοιάζει- πολύ αποτελεσματικός ως, έστω και προσωρινή, λύση σε κάποια προβλήματα, αποτελεί και ο ίδιος ένα πρόβλημα και μπορεί να πληγώσει άσχημα, αφήνοντας ουλές πολύ βαθύτερες και σοβαρότερες από αυτές που φαίνονται πάνω στο σώμα.

Θεωρείται ότι αυτοτραυματίζεσαι αν:

• κακοποιείς συνειδητά και οικειοθελώς το σώμα σου σε σημείο που ν’ αφήνεις σημάδια που διαρκούν πάνω από μία ώρα (κοψίματα, εγκαύματα, μελανιές, σπασμένα κόκκαλα, σημεία γυμνά από τρίχες κ.ά.)
• υιοθετείς αυτήν τη συμπεριφορά ως τρόπο ν’ ανταπεξέλθεις σε δυσάρεστες ή φορτικές καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα

Πολύ μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που αυτοτραυματίζονται υπήρξαν κακοποιημένα παιδιά, αυτό όμως δε σημαίνει πως όλα τα κακοποιημένα παιδιά θ’ αυτοτραυματιστούν κάποια στιγμή στη ζωή τους, ή ότι όλοι όσοι αυτοτραυματίζονται έχουν κακοποιηθεί σε μικρή ηλικία.

Πολύ συχνά, άνθρωποι που αυτοτραυματίζονται μεγάλωσαν σ’ ένα απαξιωτικό περιβάλλον ή σε οικογένεια με υπερβολικά μεγάλες προσδοκίες και απαιτήσεις.
Η απαξίωση δεν γίνεται απαραίτητα επίτηδες, και συχνά το άτομο με την απαξιωτική συμπεριφορά έχει τις καλύτερες προθέσεις (ποιος το ‘χει πει, ότι “ο δρόμος προς την κόλαση είναι σπαρμένος με καλές προθέσεις”;). Χρόνια απαξίωση μπορεί να οδηγήσει σε αυτο-απαξίωση και απόρριψη του εαυτού.
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα απαξίωσης:

• “Λες ότι δε θέλεις αλλά κατά βάθος το θέλεις, το ξέρω”.
• “Σταμάτα να λες ψέματα. Ξέρω ότι το έκανες (κάτι που στην πραγματικότητα δεν έχεις κάνει).”
• “Είσαι υπερβολικός.”
• “Αν προσπαθούσες λίγο θα τα κατάφερνες.”
• “Σταμάτα να είσαι τόσο απαισιόδοξη και δες λιγάκι την καλή πλευρά…”
• “Είσαι τεμπέλης.”
• “Έλα τώρα, μην κάνεις έτσι. Μπορείς να το ξεπεράσεις.”
• “Δε θα σ’ αφήσω να με κάνεις ό,τι θέλεις.”
• “Θα σου δώσω εγώ λόγο να κλάψεις!”

Γιατί το κάνουν;
Για να νιώσω κάτι, οτιδήποτε. Για να σιγουρευτώ ότι ακόμα μπορώ να νιώσω, έστω και πόνο, κι επομένως είμαι ζωντανή.
Για να διώξω το κενό που έχει φωλιάσει μέσα μου.
Για να επιστρέψω στην πραγματικότητα.
Για να απελευθερώσω ένταση.
Για να ξεσπάσω, να εκφράσω το θυμό μου.
Για να εξωτερικεύσω τις πληγές ώστε να μην μπορώ πια ν’ αρνηθώ την ύπαρξή τους. Φοράω τον πόνο μου για να τον δω και να τον καταλάβω καλύτερα.
Για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι εγώ ελέγχω τον πόνο μου.
Για να καταφέρω να συνεχίσω (καλύτερη φράση από του Μπέκετ δεν υπάρχει “Δεν μπορώ να συνεχίσω. Θα προχωρήσω”).
Για να αυτο-τιμωρηθώ.
Γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω να υπάρχω.
Γιατί με κάνει να νιώθω καλά.

Αν το παιδί σας αυτοτραυματίζεται μην κλείνετε τα μάτια σας στο πρόβλημα. Γιατί είναι πρόβλημα. Αν το παιδάκι σας χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, γρατζουνάει τα χεράκια του ή βγάζει τα μαλλιά του δεν είναι κάτι τυχαίο. Αν ο έφηβος που έχετε στο σπίτι σας κόβεται, καίγεται με τσιγάρα, ή γράφει με σουγιάδες στα χέρια του δεν περνάει μια φάση της ηλικίας. Μη φρικάρετε, μη βάζετε τις φωνές, αλλά μην απομακρύνεστε. Μιλήστε. Προσπαθήστε να μάθετε τι συμβαίνει. Ακούστε. Ακούστε τι σας λέει. Ακούστε τις ανάγκες του. Πληροφορηθείτε. Μην το παίρνετε προσωπικά. Δείξτε κατανόηση χωρίς να υποστηρίζετε τον αυτοτραυματισμό. Ζητήστε συμβουλές από ειδικό. Και, τέλος, ακούστε και τα δικά σας συναισθήματα και σεβαστείτε τα όριά σας.

Μην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους μέσα στην κόλασή τους.

Ο αυτοτραυματισμός ως συνέπεια της κακοποίησης

Στο χαμομηλάκι …

Διαβάζουμε συχνά ότι “σύμπτωμα” ή σημάδι που μπορεί να προειδοποιήσει τους γονείς ότι κάτι κακό συμβαίνει στο παιδί τους (αν δηλαδή δεν το γνωρίζουν από … πρώτο χέρι) είναι ο αυτοτραυματισμός. Ποια όμως είναι η παράξενη κι αδυσώπητη ορμή που οδηγεί τον άνθρωπο που κακοποιήθηκε από κάποιον άλλο στη διαιώνηση της κακοποίησης μέσω του αυτοτραυματισμού;
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι όταν μεγαλώνεις μέσα σ’ ένα κακοποιητικό περιβάλλον, η αδιανόητη ικανότητα του ανθρώπου για προσαρμογή οδηγεί το άτομο -ιδιαίτερα το παιδί- στο να δεχτεί τις συνθήκες ως φυσιολογικές και να μάθει να ζει μέσα σ’ αυτές ώστε να επιβιώσει. Συνεπώς, όταν λείψει για κάποιο λόγο η κακοποιητική συνθήκη, το άτομο δεν ξέρει πώς να επιβιώσει πια -τουλάχιστον η κακοποίηση ήταν κάτι που γνώριζε- κι έτσι προτίθεται να προσφέρει το ίδιο στον εαυτό του την κατάσταση που έχει τελειώσει. Επίσης, όταν το άτομο υποβάλλεται -για άλλους πια λόγους- σε συναισθήματα που έχει συνδέσει με την κακοποίηση, νιώθει ότι είναι “παράλογο” να αισθάνεται έτσι χωρίς κάποιος να το κακοποιεί και καταλήγει να κακοποιεί το ίδιο τον εαυτό του.

Πώς ορίζεται ο αυτοτραυματισμός
Self – injury, self – harm, self – mutilation.
Όροι που αναφέρονται στην πράξη του να κάνεις κακό στον εαυτό σου. Από κόψιμο, κάψιμο, χτύπημα, τριχοτιλλομανία, μέχρι διατροφικές διαταραχές όπως η ανορεξία ή η βουλιμία, όλα εντάσσονται στον όρο – ομπρέλα του “self – injury” ή, πιο επιστημονικά “self – mutilation” (αν και οι περισσότεροι self – injurers απορρίπτουν τον τελευταίο ως ιδιαίτερα βάναυσο και στις περισσότερες περιπτώσεις ανακριβή).

Ποιος αυτοτραυματίζεται
Οποιοσδήποτε. Στη μεγάλη λίμνη των ανθρώπων που αυτοτραυματίζονται θα βρει κανείς πολλά έφηβα κορίτσια. Θα βρει όμως και καθηγητές πανεπιστημίου, υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων, μεσήλικες μητέρες, παιδιά κάτω των 10 ετών, φοιτητές, εργάτες, ηθοποιούς…

Άνθρωποι που -για διάφορους λόγους- δεν έχουν αναπτύξει άλλους, καλύτερους μηχανισμούς άμυνας που θα τους βοηθούσαν ν’ ανταπεξέλθουν σ’ έναν αριθμό δύσκολων καταστάσεων: άγχος, πίεση, οικογενειακά προβλήματα, μοναξιά, φόβος, θυμός, κακοποίηση. Και άλλα. Έχει σημασία να καταλάβει κανείς γιατί το κάνει, πότε νιώθει τη μεγαλύτερη ανάγκη να το κάνει, σε τι τον εξυπηρετεί, ώστε ν’ αναπτύξει στη συνέχεια εναλλακτικούς τρόπους ν’ αντιμετωπίζει τις καταστάσεις. Γιατί ο αυτοτραυματισμός, παρόλο που κάποιες φορές μπορεί να είναι -ή να μοιάζει- πολύ αποτελεσματικός ως, έστω και προσωρινή, λύση σε κάποια προβλήματα, αποτελεί και ο ίδιος ένα πρόβλημα και μπορεί να πληγώσει άσχημα, αφήνοντας ουλές πολύ βαθύτερες και σοβαρότερες από αυτές που φαίνονται πάνω στο σώμα.

Θεωρείται ότι αυτοτραυματίζεσαι αν:

• κακοποιείς συνειδητά και οικειοθελώς το σώμα σου σε σημείο που ν’ αφήνεις σημάδια που διαρκούν πάνω από μία ώρα (κοψίματα, εγκαύματα, μελανιές, σπασμένα κόκκαλα, σημεία γυμνά από τρίχες κ.ά.)
• υιοθετείς αυτήν τη συμπεριφορά ως τρόπο ν’ ανταπεξέλθεις σε δυσάρεστες ή φορτικές καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα

Πολύ μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που αυτοτραυματίζονται υπήρξαν κακοποιημένα παιδιά, αυτό όμως δε σημαίνει πως όλα τα κακοποιημένα παιδιά θ’ αυτοτραυματιστούν κάποια στιγμή στη ζωή τους, ή ότι όλοι όσοι αυτοτραυματίζονται έχουν κακοποιηθεί σε μικρή ηλικία.

Πολύ συχνά, άνθρωποι που αυτοτραυματίζονται μεγάλωσαν σ’ ένα απαξιωτικό περιβάλλον ή σε οικογένεια με υπερβολικά μεγάλες προσδοκίες και απαιτήσεις.
Η απαξίωση δεν γίνεται απαραίτητα επίτηδες, και συχνά το άτομο με την απαξιωτική συμπεριφορά έχει τις καλύτερες προθέσεις (ποιος το ‘χει πει, ότι “ο δρόμος προς την κόλαση είναι σπαρμένος με καλές προθέσεις”;). Χρόνια απαξίωση μπορεί να οδηγήσει σε αυτο-απαξίωση και απόρριψη του εαυτού.
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα απαξίωσης:

• “Λες ότι δε θέλεις αλλά κατά βάθος το θέλεις, το ξέρω”.
• “Σταμάτα να λες ψέματα. Ξέρω ότι το έκανες (κάτι που στην πραγματικότητα δεν έχεις κάνει).”
• “Είσαι υπερβολικός.”
• “Αν προσπαθούσες λίγο θα τα κατάφερνες.”
• “Σταμάτα να είσαι τόσο απαισιόδοξη και δες λιγάκι την καλή πλευρά…”
• “Είσαι τεμπέλης.”
• “Έλα τώρα, μην κάνεις έτσι. Μπορείς να το ξεπεράσεις.”
• “Δε θα σ’ αφήσω να με κάνεις ό,τι θέλεις.”
• “Θα σου δώσω εγώ λόγο να κλάψεις!”

Γιατί το κάνουν;
Για να νιώσω κάτι, οτιδήποτε. Για να σιγουρευτώ ότι ακόμα μπορώ να νιώσω, έστω και πόνο, κι επομένως είμαι ζωντανή.
Για να διώξω το κενό που έχει φωλιάσει μέσα μου.
Για να επιστρέψω στην πραγματικότητα.
Για να απελευθερώσω ένταση.
Για να ξεσπάσω, να εκφράσω το θυμό μου.
Για να εξωτερικεύσω τις πληγές ώστε να μην μπορώ πια ν’ αρνηθώ την ύπαρξή τους. Φοράω τον πόνο μου για να τον δω και να τον καταλάβω καλύτερα.
Για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι εγώ ελέγχω τον πόνο μου.
Για να καταφέρω να συνεχίσω (καλύτερη φράση από του Μπέκετ δεν υπάρχει “Δεν μπορώ να συνεχίσω. Θα προχωρήσω”).
Για να αυτο-τιμωρηθώ.
Γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω να υπάρχω.
Γιατί με κάνει να νιώθω καλά.

Αν το παιδί σας αυτοτραυματίζεται μην κλείνετε τα μάτια σας στο πρόβλημα. Γιατί είναι πρόβλημα. Αν το παιδάκι σας χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, γρατζουνάει τα χεράκια του ή βγάζει τα μαλλιά του δεν είναι κάτι τυχαίο. Αν ο έφηβος που έχετε στο σπίτι σας κόβεται, καίγεται με τσιγάρα, ή γράφει με σουγιάδες στα χέρια του δεν περνάει μια φάση της ηλικίας. Μη φρικάρετε, μη βάζετε τις φωνές, αλλά μην απομακρύνεστε. Μιλήστε. Προσπαθήστε να μάθετε τι συμβαίνει. Ακούστε. Ακούστε τι σας λέει. Ακούστε τις ανάγκες του. Πληροφορηθείτε. Μην το παίρνετε προσωπικά. Δείξτε κατανόηση χωρίς να υποστηρίζετε τον αυτοτραυματισμό. Ζητήστε συμβουλές από ειδικό. Και, τέλος, ακούστε και τα δικά σας συναισθήματα και σεβαστείτε τα όριά σας.

Μην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους μέσα στην κόλασή τους.

Εδώ σε θέλω γονιέ………ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ! ! !

Ορμώμενη από διάφορα που συμβαίνουν γύρω μου τον τελευταίο καιρό, είπα να ασχοληθώ και επισήμως (!) μέσω του μπλογκ , με ένα θέμα που καίει και που προσωπικά μου τριβελίζει το μυαλό…..

Ποιο είναι αυτό;
Τα παιδιά!
Ναι τα παιδιά!

Τα μωρά που με λαχτάρα γεννάμε, αλλά κάπου στη διαδρομή ….ξεχνάμε την ουσιαστική έννοια της λέξεως «παιδί»….Το παιδί, και με τον όρο αυτό εννοούνται πλέον και οι έφηβοι, χρήζει διαπαιδαγώγησης! Σωστά; Σωστά!Που είναι βρε παιδιά (σε εσάς τους μεγάλους μιλώ) η διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας;; Ποιος την κάνει; Ποιος την έχει αναλάβει; Το playstation; Τα video games;Τα games boy; Οι υπολογιστές; Ή οι τηλεοράσεις;

Ωραίο πράγμα η τεχνολογία, ωραίο πράγμα η εξέλιξη! Δεν αντιλέγει κανείς! Που πήγε όμως εκείνο το ρημαδορητό «παν μέτρον άριστον»;; Γιατί αφηνόμαστε έτσι; Τι αποτελέσματα περιμένουμε να έχουμε όταν εμείς, ως μεγάλοι πια, συμπεριφερόμαστε πιο ανώριμα κι απ τα παιδιά μας;

Ει …ει….μην αντιδράς! Μην τσαντίζεσαι! Ναι το ξέρω πως κάνεις τα πάντα για το παιδί σου! Το ξέρω! Το ξέρω πως δουλεύεις από το πρωί ως το βράδυ για το παιδί σου! Φυσικά και δεν φταις εσύ! Πρέπει να το κάνεις γιατί έτσι είναι η ζωή πια. Πρέπει να λείψεις πολλές ώρες …..πρέπει να βγάλεις λεφτά….να ψάξεις….να μην αφήσεις ευκαιρίες να πάνε χαμένες….Ναι , έχεις δίκιο. Τι να σου πω ρε φίλε; Ότι έχεις άδικο! Ξέρεις όμως που έχεις άδικο; Εκεί ….που όταν γυρίζεις , δεν πολυασχολείσαι. “Τι να κάνω;” θα μου πεις! ” Έχω τέτοια κούραση…Εξάλλου δεν πάθαμε και τίποτα κι εμείς που μεγαλώσαμε χωρίς την αμέριστη προσοχή των γονιών μας!”

Ναι, πάσο! Εμείς δεν πάθαμε και τίποτα. Δεν υπήρχαν όμως και πολλά να πάθουμε. Ή, για να το θέσω καλύτερα, υπήρχαν τα μισά , από όσα υπάρχουν σήμερα. Τότε οι γονείς , με τις γνώσεις της εποχής τους, το έπαιζαν …μισό…μισό!Έλα όμως που σήμερα , η ζυγαριά γέρνει επικίνδυνα!

Να στο πω αλλιώς;

Στο λέω.

Άκου να δεις! Σήμερα τα παιδιά κινδυνεύουν όχι μόνο έξω από το σπίτι τους. Κινδυνεύουν και μέσα στο σπίτι τους. Θες και παραπέρα; Κινδυνεύουν και μέσα στην αγκαλιά της μάνας τους……κινδυνεύουν από τα λόγια μας και τις συμβουλές μας.Περίμενε λίγο. Μη στραβομουτσουνιάζεις. Δε το λέω για σένα. Για μένα το λέω. Για μένα πρώτα και μετά για όλους τους άλλους.

Έξω κινδυνεύουν από τα γνωστά….ναρκωτικά…παραβατικές συμπεριφορές….αρπαγής τους από σπείρες…..σεξουαλικές παρενοχλήσεις…..κι ο κατάλογος συνεχίζεται.Δε θα σου πω για αυτά! Τα ζούμε κάθε μέρα….πέρασαν στο πετσί μας.Θα σου πω, την σκέψη μου.Τα παιδιά μας , χρειάζονται την αγάπη μας και την ορμήνια μας.

Μαζί με την εργασία μας, πρέπει να έχουμε κατά νου, ότι έχουμε μια πολύ πολύ σημαντική εργασία να κάνουμε ΚΑΙ στο σπίτι μας.

Να φτιάξουμε ανθρώπους.

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται.

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται και αισθάνονται.

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται, που αισθάνονται, και που αγαπούν τη ζωή και τον εαυτό τους

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται, που αισθάνονται, που αγαπούν τη ζωή και τον εαυτό τους και κατ επέκταση αγαπούν και τους άλλους.

Όσο τα μωρά μας , είναι μωρά, χρειάζονται απεριόριστο χάδι και αγάπη. Σαν μεγαλώσουν λίγο, μαζί με τα φιλιά μας και το χάδι μας , χρειάζονται την βοήθειά μας για την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης τους. Δεν φαντάζεσαι πόσο σημαντικά σκαλοπάτια είναι αυτά για το χτίσιμο του ανθρώπου που θα έχουμε μπροστά μα μας σε λίγα χρόνια.

Και ξέρεις πόσο ικανό είναι ένα άτομο, που έχει αυτοπεποίθηση και που αγαπά τον εαυτό του;;;
Καταρχήν δεν είναι κομπλεξικός .Κατά δεύτερον δε θα χρειαστεί στη μετέπειτα ζωή του να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.
Κατά τρίτον …θα εχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στα όνειρά του και κατά τέταρτον…η ζωή για αυτόν θα είναι μια συνεχής πανέμορφη πρόκληση.
Θα παλεύει όχι, για αυτά που θα θέλουν ή θα προσπαθούν να του επιβάλλουν οι άλλοι, μα για αυτά που ο ίδιος θα στοχαστεί και θα θέλει…..

Τι πιο ωραίο ε;
……………………………………………………..

Oι τελίτσες ήταν ολιγόλεπτο διάλειμμα!Έτρεξα να ακούσω στην τηλεόραση , κάτι που πήρε το αυτί μου ενώ έγραφα. Θέλεις να μάθεις τι; Ένα οχτάχρονο παιδάκι , δεν συγκράτησα από ποια χώρα, πήδηξε στο κενό από τον 6 ή 7 όροφο της πολυκατοικίας του, γιατί ήθελε να μιμηθεί τον σπάιντερμαν!! ….Ευτυχώς την γλίτωσε με κάτι σπασίματα…..

Κατάλαβες τώρα γιατί δίνω τόση έμφαση στο να μιλάμε στα παιδιά μας;;;; Δεν είπε κανείς να μην δουν σπάιντερμαν ή σούπερμαν ή χάρι πότερ ή γιούγκι ο! Ας τα δουν . Όλα τα βλέπουν . Αν τους το απαγορέψουμε θα ναι χειρότερα. Μα μίλα ρε γονιέ! Μίλα βρε άνθρωπε του Θεού. Πόσο θα σου πάρει να μιλήσεις στο παιδί σου για τη διαφορά ανάμεσα στο ψεύτικο και το αληθινό; Όχι ! Δεν μπορεί να το καταλάβει από μόνο του! Πρέπει ΕΣΥ να το πεις. Και να το επαναλάβεις. Και να το επαναλάβεις. Και να το επαναλάβεις……..Κι όχι μόνο αυτό. Πρέπει να τον κάνεις να αισθανθεί το ίδιο δυνατός , όπως ακριβώς είναι, χωρίς να χρειάζεται να μιμείται κανένα τηλεοπτικό ήρωα.

Κι όσο μεγαλώνουν τόσο πιο αναγκαία , είναι η παρουσία μας δίπλα τους. Άμα μπουν στη εφηβεία και πας τότε να καλύψεις τα κενά…..το χεις χάσει το παιχνίδι.Και πριν στο συνεχίσω θα σου δώσω να διαβάσεις κάτι που βρήκα στο ιντερνετ. Κοίτα:

Η κύρια ανάγκη, ωστόσο, των εφήβων είναι η γνησιότητα, δεν θέλουν να ξαναζήσουν μια νέα αποϊδανικοποίηση για αυτό και ανεβάζουν τα πρότυπά τους σε ένα βάθρο και φροντίζουν με κάθε τρόπο να υπερασπίζονται την τελειότητά τους. Είναι ευθύνη της κοινωνίας μας, και της εκπαίδευσής μας η προβολή γνήσιων προτύπων, προτύπων πέρα από τη σφαίρα της εμπορικής εκμετάλλευσης.Δυστυχώς ζούμε στην εποχή που όλα είναι αναλώσιμα ακόμα και τα πρότυπα και οι ιδεολογίες. Έτσι οι έφηβοι σήμερα, σπάνια έχουν κάποιο πρότυπο από το οποίο δεν απορρέουν κάποια οικονομικά οφέλη. Από την άλλη, οι γονείς κάνοντας κριτική στα πρότυπα των εφήβων, το μόνο που καταφέρνουν είναι το να απομακρύνουν τα παιδιά τους από τους ίδιους, και να διευρύνουν το χάσμα ανάμεσά τους.

Πηγή: Ευάγγελος Καναβιτσάς, Ψυχολόγος : http://www.e-psychology.gr )

Ρε συ το καταλαβαίνεις; ;

Είναι να τρελαίνεσαι ή όχι;

Φτάσαμε σε σημείο που παραδεχόμαστε λυπημένοι , ότι τα πρότυπα που δίνουμε στα παιδιά μας ΣΠΑΝΙΩΣ είναι άσχετα από τα οικονομικά οφέλη!

Δηλαδή τι τους μαθαίνουμε;;;Παιδί μου, ό,τι κάνεις στη ζωή σου κοίτα να έχει απώτερο σκοπό το χρήμα! Δεν πειράζει αν σε υποβιβάζει ως άνθρωπο, δεν πειράζει αν δεν νοιώθεις καλά μέσα σου, δεν πειράζει αν χρειαστεί να είσαι σκληρός και ψυχρός με τους άλλους……αρκεί να βγάλεις « Μπικικίνια» που λέει και ο Κραουνάκης!

Όχι βρε γονιέ! Δε λέει κανείς πως το να γίνει το παιδί σου επιτυχημένο και πλούσιο , είναι κακό.
Κακό είναι το τι όρους θα βάλει στον εαυτό του για να το πετύχει.
Κακό είναι το κατά πόσο αυτό θα του το περάσεις ως σκοπό της ζωής του αδιαφορώντας για το μέσα του.
Κι έχε υπόψη σου, αν εσύ αδιαφορήσεις για το μέσα του , μεγαλώνοντας κι αυτό θα αδιαφορήσει και για τον εαυτό του.
Ναι , λεφτά και δόξα θα έχει. ……..Ψυχή θα έχει;;;;

Και μη μου πεις αυτό το «Ε και τι να κάνουμε; Έτσι είναι ο κόσμος σήμερα!» γιατί αν θες να ξέρεις τον κόσμο τον κάνουμε εμείς. Αν εμείς αλλάξουμε , αλλάζει και ο κόσμος ! Τόσο απλό! Και αν εμείς είμαστε αρκετά μεγάλοι για να αλλάξουμε , ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε κάτι στις γενιές που έρχονται.


Έτσι το βλέπω !

Απώτερος στόχος μας πρέπει να είναι , εκεί έξω στην αρένα , να βγάλουμε παιδιά έ ξ υ π ν α ! ! Παιδιά α ν θ ρ ώ π ο υ ς! Δεν είναι απαραίτητο να μορφωθούν όλα! Αν έχουμε φροντίσει , να εξασκήσουμε το μυαλό τους στην εξυπνάδα και όχι στη βλαχοπονηριά, θα τον βρουν το δρόμο μόνα τους…..Θα έχουν το βασικότερο όπλο εναντίον των πτυχίων ……το μυαλό τους! Τη θετική σκέψη τους! Τη γεμάτη καρδιά τους που δε θα διψά για προσοχή …..με το όποιο αντίτιμο την κάθε φορά!

Να σου πω και κάτι τελευταίο;

Δύσκολο….. ξεδύσκολο…………..ΕΔΩ ΣΕ ΘΕΛΩ ΓΟΝΙΕ!!! ……………..ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!


Νέλλυ Νέζη.

Εδώ σε θέλω γονιέ………ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ! ! !

Ορμώμενη από διάφορα που συμβαίνουν γύρω μου τον τελευταίο καιρό, είπα να ασχοληθώ και επισήμως (!) μέσω του μπλογκ , με ένα θέμα που καίει και που προσωπικά μου τριβελίζει το μυαλό…..

Ποιο είναι αυτό;
Τα παιδιά!
Ναι τα παιδιά!

Τα μωρά που με λαχτάρα γεννάμε, αλλά κάπου στη διαδρομή ….ξεχνάμε την ουσιαστική έννοια της λέξεως «παιδί»….Το παιδί, και με τον όρο αυτό εννοούνται πλέον και οι έφηβοι, χρήζει διαπαιδαγώγησης! Σωστά; Σωστά!Που είναι βρε παιδιά (σε εσάς τους μεγάλους μιλώ) η διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας;; Ποιος την κάνει; Ποιος την έχει αναλάβει; Το playstation; Τα video games;Τα games boy; Οι υπολογιστές; Ή οι τηλεοράσεις;

Ωραίο πράγμα η τεχνολογία, ωραίο πράγμα η εξέλιξη! Δεν αντιλέγει κανείς! Που πήγε όμως εκείνο το ρημαδορητό «παν μέτρον άριστον»;; Γιατί αφηνόμαστε έτσι; Τι αποτελέσματα περιμένουμε να έχουμε όταν εμείς, ως μεγάλοι πια, συμπεριφερόμαστε πιο ανώριμα κι απ τα παιδιά μας;

Ει …ει….μην αντιδράς! Μην τσαντίζεσαι! Ναι το ξέρω πως κάνεις τα πάντα για το παιδί σου! Το ξέρω! Το ξέρω πως δουλεύεις από το πρωί ως το βράδυ για το παιδί σου! Φυσικά και δεν φταις εσύ! Πρέπει να το κάνεις γιατί έτσι είναι η ζωή πια. Πρέπει να λείψεις πολλές ώρες …..πρέπει να βγάλεις λεφτά….να ψάξεις….να μην αφήσεις ευκαιρίες να πάνε χαμένες….Ναι , έχεις δίκιο. Τι να σου πω ρε φίλε; Ότι έχεις άδικο! Ξέρεις όμως που έχεις άδικο; Εκεί ….που όταν γυρίζεις , δεν πολυασχολείσαι. “Τι να κάνω;” θα μου πεις! ” Έχω τέτοια κούραση…Εξάλλου δεν πάθαμε και τίποτα κι εμείς που μεγαλώσαμε χωρίς την αμέριστη προσοχή των γονιών μας!”

Ναι, πάσο! Εμείς δεν πάθαμε και τίποτα. Δεν υπήρχαν όμως και πολλά να πάθουμε. Ή, για να το θέσω καλύτερα, υπήρχαν τα μισά , από όσα υπάρχουν σήμερα. Τότε οι γονείς , με τις γνώσεις της εποχής τους, το έπαιζαν …μισό…μισό!Έλα όμως που σήμερα , η ζυγαριά γέρνει επικίνδυνα!

Να στο πω αλλιώς;

Στο λέω.

Άκου να δεις! Σήμερα τα παιδιά κινδυνεύουν όχι μόνο έξω από το σπίτι τους. Κινδυνεύουν και μέσα στο σπίτι τους. Θες και παραπέρα; Κινδυνεύουν και μέσα στην αγκαλιά της μάνας τους……κινδυνεύουν από τα λόγια μας και τις συμβουλές μας.Περίμενε λίγο. Μη στραβομουτσουνιάζεις. Δε το λέω για σένα. Για μένα το λέω. Για μένα πρώτα και μετά για όλους τους άλλους.

Έξω κινδυνεύουν από τα γνωστά….ναρκωτικά…παραβατικές συμπεριφορές….αρπαγής τους από σπείρες…..σεξουαλικές παρενοχλήσεις…..κι ο κατάλογος συνεχίζεται.Δε θα σου πω για αυτά! Τα ζούμε κάθε μέρα….πέρασαν στο πετσί μας.Θα σου πω, την σκέψη μου.Τα παιδιά μας , χρειάζονται την αγάπη μας και την ορμήνια μας.

Μαζί με την εργασία μας, πρέπει να έχουμε κατά νου, ότι έχουμε μια πολύ πολύ σημαντική εργασία να κάνουμε ΚΑΙ στο σπίτι μας.

Να φτιάξουμε ανθρώπους.

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται.

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται και αισθάνονται.

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται, που αισθάνονται, και που αγαπούν τη ζωή και τον εαυτό τους

Να φτιάξουμε ανθρώπους που σκέφτονται, που αισθάνονται, που αγαπούν τη ζωή και τον εαυτό τους και κατ επέκταση αγαπούν και τους άλλους.

Όσο τα μωρά μας , είναι μωρά, χρειάζονται απεριόριστο χάδι και αγάπη. Σαν μεγαλώσουν λίγο, μαζί με τα φιλιά μας και το χάδι μας , χρειάζονται την βοήθειά μας για την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης τους. Δεν φαντάζεσαι πόσο σημαντικά σκαλοπάτια είναι αυτά για το χτίσιμο του ανθρώπου που θα έχουμε μπροστά μα μας σε λίγα χρόνια.

Και ξέρεις πόσο ικανό είναι ένα άτομο, που έχει αυτοπεποίθηση και που αγαπά τον εαυτό του;;;
Καταρχήν δεν είναι κομπλεξικός .Κατά δεύτερον δε θα χρειαστεί στη μετέπειτα ζωή του να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.
Κατά τρίτον …θα εχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στα όνειρά του και κατά τέταρτον…η ζωή για αυτόν θα είναι μια συνεχής πανέμορφη πρόκληση.
Θα παλεύει όχι, για αυτά που θα θέλουν ή θα προσπαθούν να του επιβάλλουν οι άλλοι, μα για αυτά που ο ίδιος θα στοχαστεί και θα θέλει…..

Τι πιο ωραίο ε;
……………………………………………………..

Oι τελίτσες ήταν ολιγόλεπτο διάλειμμα!Έτρεξα να ακούσω στην τηλεόραση , κάτι που πήρε το αυτί μου ενώ έγραφα. Θέλεις να μάθεις τι; Ένα οχτάχρονο παιδάκι , δεν συγκράτησα από ποια χώρα, πήδηξε στο κενό από τον 6 ή 7 όροφο της πολυκατοικίας του, γιατί ήθελε να μιμηθεί τον σπάιντερμαν!! ….Ευτυχώς την γλίτωσε με κάτι σπασίματα…..

Κατάλαβες τώρα γιατί δίνω τόση έμφαση στο να μιλάμε στα παιδιά μας;;;; Δεν είπε κανείς να μην δουν σπάιντερμαν ή σούπερμαν ή χάρι πότερ ή γιούγκι ο! Ας τα δουν . Όλα τα βλέπουν . Αν τους το απαγορέψουμε θα ναι χειρότερα. Μα μίλα ρε γονιέ! Μίλα βρε άνθρωπε του Θεού. Πόσο θα σου πάρει να μιλήσεις στο παιδί σου για τη διαφορά ανάμεσα στο ψεύτικο και το αληθινό; Όχι ! Δεν μπορεί να το καταλάβει από μόνο του! Πρέπει ΕΣΥ να το πεις. Και να το επαναλάβεις. Και να το επαναλάβεις. Και να το επαναλάβεις……..Κι όχι μόνο αυτό. Πρέπει να τον κάνεις να αισθανθεί το ίδιο δυνατός , όπως ακριβώς είναι, χωρίς να χρειάζεται να μιμείται κανένα τηλεοπτικό ήρωα.

Κι όσο μεγαλώνουν τόσο πιο αναγκαία , είναι η παρουσία μας δίπλα τους. Άμα μπουν στη εφηβεία και πας τότε να καλύψεις τα κενά…..το χεις χάσει το παιχνίδι.Και πριν στο συνεχίσω θα σου δώσω να διαβάσεις κάτι που βρήκα στο ιντερνετ. Κοίτα:

Η κύρια ανάγκη, ωστόσο, των εφήβων είναι η γνησιότητα, δεν θέλουν να ξαναζήσουν μια νέα αποϊδανικοποίηση για αυτό και ανεβάζουν τα πρότυπά τους σε ένα βάθρο και φροντίζουν με κάθε τρόπο να υπερασπίζονται την τελειότητά τους. Είναι ευθύνη της κοινωνίας μας, και της εκπαίδευσής μας η προβολή γνήσιων προτύπων, προτύπων πέρα από τη σφαίρα της εμπορικής εκμετάλλευσης.Δυστυχώς ζούμε στην εποχή που όλα είναι αναλώσιμα ακόμα και τα πρότυπα και οι ιδεολογίες. Έτσι οι έφηβοι σήμερα, σπάνια έχουν κάποιο πρότυπο από το οποίο δεν απορρέουν κάποια οικονομικά οφέλη. Από την άλλη, οι γονείς κάνοντας κριτική στα πρότυπα των εφήβων, το μόνο που καταφέρνουν είναι το να απομακρύνουν τα παιδιά τους από τους ίδιους, και να διευρύνουν το χάσμα ανάμεσά τους.

Πηγή: Ευάγγελος Καναβιτσάς, Ψυχολόγος : http://www.e-psychology.gr )

Ρε συ το καταλαβαίνεις; ;

Είναι να τρελαίνεσαι ή όχι;

Φτάσαμε σε σημείο που παραδεχόμαστε λυπημένοι , ότι τα πρότυπα που δίνουμε στα παιδιά μας ΣΠΑΝΙΩΣ είναι άσχετα από τα οικονομικά οφέλη!

Δηλαδή τι τους μαθαίνουμε;;;Παιδί μου, ό,τι κάνεις στη ζωή σου κοίτα να έχει απώτερο σκοπό το χρήμα! Δεν πειράζει αν σε υποβιβάζει ως άνθρωπο, δεν πειράζει αν δεν νοιώθεις καλά μέσα σου, δεν πειράζει αν χρειαστεί να είσαι σκληρός και ψυχρός με τους άλλους……αρκεί να βγάλεις « Μπικικίνια» που λέει και ο Κραουνάκης!

Όχι βρε γονιέ! Δε λέει κανείς πως το να γίνει το παιδί σου επιτυχημένο και πλούσιο , είναι κακό.
Κακό είναι το τι όρους θα βάλει στον εαυτό του για να το πετύχει.
Κακό είναι το κατά πόσο αυτό θα του το περάσεις ως σκοπό της ζωής του αδιαφορώντας για το μέσα του.
Κι έχε υπόψη σου, αν εσύ αδιαφορήσεις για το μέσα του , μεγαλώνοντας κι αυτό θα αδιαφορήσει και για τον εαυτό του.
Ναι , λεφτά και δόξα θα έχει. ……..Ψυχή θα έχει;;;;

Και μη μου πεις αυτό το «Ε και τι να κάνουμε; Έτσι είναι ο κόσμος σήμερα!» γιατί αν θες να ξέρεις τον κόσμο τον κάνουμε εμείς. Αν εμείς αλλάξουμε , αλλάζει και ο κόσμος ! Τόσο απλό! Και αν εμείς είμαστε αρκετά μεγάλοι για να αλλάξουμε , ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε κάτι στις γενιές που έρχονται.


Έτσι το βλέπω !

Απώτερος στόχος μας πρέπει να είναι , εκεί έξω στην αρένα , να βγάλουμε παιδιά έ ξ υ π ν α ! ! Παιδιά α ν θ ρ ώ π ο υ ς! Δεν είναι απαραίτητο να μορφωθούν όλα! Αν έχουμε φροντίσει , να εξασκήσουμε το μυαλό τους στην εξυπνάδα και όχι στη βλαχοπονηριά, θα τον βρουν το δρόμο μόνα τους…..Θα έχουν το βασικότερο όπλο εναντίον των πτυχίων ……το μυαλό τους! Τη θετική σκέψη τους! Τη γεμάτη καρδιά τους που δε θα διψά για προσοχή …..με το όποιο αντίτιμο την κάθε φορά!

Να σου πω και κάτι τελευταίο;

Δύσκολο….. ξεδύσκολο…………..ΕΔΩ ΣΕ ΘΕΛΩ ΓΟΝΙΕ!!! ……………..ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!


Νέλλυ Νέζη.